Fatherland (1994)

Zeer boeiend idee (ik meen van Richard Harris), maar de uitwerking laat (weer eens) te wensen over. Men praat overal Duits en de spanning werd met moeite vast gehouden en met name naar het einde toe werd dit steeds minder.

Het idee was dus zeer boeiend, maar de uitwerking (zoals zo vaak) stukken minder. Wel trouwens weer erg genoten van Rutger Hauer als eens een keer een goeie Duitser (die je maar zelden in films aantreft).

Nou, inderdaad. Een goed basisidee alleen maakt nog geen goede film. 2,5*.

Ik hou enorm van die ''what if'' scenario's bij historische films, WO II voorop. Jammer genoeg zijn er niet al te veel van dit soort titels waarbij de producers af durven te wijken van de historische feiten. Mocht iemand meer van dit soort films over WO II kennen...ik hoor het graag. In games kom je dit wel regelmatig tegen. Vorig jaar speelde ik nog een nieuwe Wolfenstein game, die ook gaat over de overwinning van de Nazi's in WO II met een nieuwe verhaallijn in de jaren 60.

In ieder geval, Fatherland gaat dus uit van een Duitse eindoverwinning en de festiviteiten rondom de 75ste verjaardag van de fuhrer in de jaren 60. Tof idee (zeker de bejaarde Hitler zag er realistisch en overtuigend uit), maar qua uitwerking had het allemaal veel beter gekund. De eerste minuten vond ik erg gaaf, met de zwart wit beelden van hoe de geschiedenis is verlopen vanaf 1945 tot de huidige situatie. Jammer dat ze dat maar kort toonden. Het hoofdverhaal zelf is wel aardig, maar duurt vrij lang en is niet altijd even boeiend. Hauer speelt wel een prima rol en draagt de film. Toch vond ik het pas richting het einde weer echt boeiend worden, met de Amerikaanse president Kennedy die op bezoek bij Hitlers feestje komt en erachter komt wat de Holocaust betekent. Misschien wat apart dat hij daarna meteen zichzelf weg laat rijden, omdat hij wel erg snel een document voor waarheid aan heeft gezien...
Ik merk dat Antonev dit ook hierboven al aangeeft, haha.

3*

Interessante theorie die aardig wordt uitgewerkt, toch zag ik enkele merkwaardige keuzes. De film gaat er van uit dat de Duitsers inderdaad niet geweten hebben wat er werkelijk met de Joden, zigeuners en gehandicapten gebeurt is. Ik kan me niet voor stellen dat zo'n grote gebeurtenis met duizenden ooggetuigen (kampbewaarders, omwonenden etc.) als groot geheim van de oorlog 20 jaar na dato pas uit komt.

Mooie film met een omgekeerde geschiedenis waarin Hitler de steun nodig heeft om Rusland eronder te krijgen. Natuurlijk lukt het wel of niet? Rutger Hauer speelt hierin een uitstekende rol als SS-detective Xavier March die in contact komt met een charmante Amerikaanse journaliste gespeeld door Miranda Richardson.

De film duurt ongeveer 100 minuten maar deze was om voor ik het wist.

Een 7,5!

Indertijd nog in de videotheek gehuurd en maakte toen indruk. Ook bij herziening is deze HBO TV-film goed meegevallen. Hitler heeft de oorlog gewonnen en "Germania" is een grote politiestaat geworden.

In de aanloop naar de 75ste verjaardag van de dictator wordt Berlijn opgeschud door moorden en wordt president Kennedy verwacht voor een groot staatsbezoek. Het idee in Fatherland is geniaal gevonden. Weinig films tot nu toe die iets met dit idee aangevat hebben. Het verdiende meer budget, een en een beter einde, maar alsnog bevalt de film en werd ik geprikkeld om te fantaseren hoe het zou gegaan zijn moest Hitler de oorlog hebben gewonnen.

Nobody in Berlin dares to ask awkward questions.

Ik bedacht me vorige week hoe goed ik het boek als tiener vond en herinnerde mezelfs dat ik een grote poster van de film jarenlang had hangen waarop ik toch weer begon te zoeken naar een mogelijkheid de film weer eens te kijken. Iets dat vroeger al eens gelukt was omdat de videotheek de film op VHS had. Maar een dvd release is moeilijk wat deze film betreft, gelukkig bood YouTube uitkomst. En het beginpunt mag er zijn met een bijzonder 'what if' beeld, want wat als alles anders gelopen was met een positie waarin Hitler-Duitsland Europa toch nog in de greep gehouden had? Zoals reeds gezegd een interessant uitgangspunt met de zoveelste verjaardag van de Furher opkomst inclusief een belangrijke stap in de buitenlandpolitiek met betrekking tot Amerika. Bijzondere maar vooral belangrijke tijden voor het duizend jarige rijk. Maar de vondst van een lichaam, zoals zo vaak de 'party pooper', brengt een stroom van informatie los die naar duistere geheimen leiden.

En hoewel niet bijzonder spannend heeft de film zo het eerste half uur tot een uur toch een prima opbouw met betrekking tot geheimzinnigheid, verdachtmakingen, spelletjes van de Gestapo, het opduiken van grote namen en vooral leugens, leugens en nog eens leugens. Interessant is ook zeker het beeld rond het gehersenspoelde jongetje van March, maar het belangrijkste is toch het geheim dat beetje bij beetje naar voren komt. Tevens het benoemen waard is de oké soundtrack die raakvlak heeft met Under Siege omdat dit dezelfde componist betreft. Het beeld van de door Speer ontworpen stad geven een bepaald gevoel af, dat men vooral iets moois in gedachten had, maar komt helaas niet verder dan de kwaliteit van een matige game. Grotere kritiekpunt is toch wel Miranda Richardson die ik dankzij Blackaddder nooit helemaal serieus kan nemen en gaat de plotselinge ontknoping met dossier en het rechtsomkeert van de president wel heel gemakkelijk en vooral snel.

Eindconclusie van Fatherland is dan ook dat de film zeker niet slecht is, ook niet goed, maar vooral de allure van een tv-film heeft. Samen met het afgeraffelde einde is het gevoel dat hier heel veel meer uit te halen geweest was, zoals een hele goede miniserie, een onvermijdelijke gedachten. Maar al met al was dit niet een vervelende herkijk, ik heb in ieder geval wel weer ontzettend zin gekregen het boek weer eens te lezen.