Kozure Ôkami: Ko wo Kashi Ude Kashi Tsukamatsuru (1972)

hehe

erg goede serie, lone wolf/ baby cart.

inspiratie voor de strip 'road to perdition' én een hollywood versie door darren aronofsky [ik ben benieuwd].

omdat ik de dub eerder zag dan dit origineel was het verwarrend wat nu precies de verhoudingen waren tussen rivalen in de film.

probeer maar eens in één keer op te vangen wat en wie de kaishakunin deden en waren...

het is ook grappig om te zien hoe de dub de hele saga 'verkracht'. het hoofd van de yagyu-clan is in de dub opeens de gekke shogun die zonder reden [ja, they say his brain was infected by demons] de jacht opent op ogami.

het origineel neemt gelukkig de tijd voor de opbouw en sfeer. en bovenalles, logisch.

Lone Wolf and Cub, wat een fantastische chanbarareeks zeg. De immer coole Wakayama hakt bergen mootjes als Ogami Itto. De serie heeft eigenlijk weinig om handen, maar wat een hoop lol levert het op. Veel bloedfontijnen, grappige subplotjes, een übercool hoofdpersonage en losse ledematen.

Dit deel is nog even inkomen; het verhaal moet nog even op gang komen. Desalniettemin een leuke introductie van Ogami, Daigoro en jawel, de kinderwagen! Die is fenomenaal, daar had ik als peuter ook wel in willen zitten. Verder moest ik even wennen aan het gebrek van een tastbaar einde, maar door de bocht genomen is dit topvermaak.

Tòch de serie een nieuwe kans gegeven na de tegenvallende kijkbeurt van Lone Wolf & Cub deel 3. Blij toe, want ik ben nu veel positiever over de reeks. Misschien komt het ook doordat ik de film nu met andere verwachtingen en een andere instelling ben gaan kijken.

Sowieso is het volgens mij aan te bevelen om met deel 1 te beginnen (okay, dit is natuurlijk altijd logisch, maar de films in de Zatoïchi-reeks kun je met gemak in willekeurige volgorde bekijken en ik had iets eenders verwacht!). Nu is me veel duidelijker waarom Ogami Itto met zijn peutertje rondzwerft en is zijn karakter toch iets minder bordkarton geworden.

Lekkere gore en veel rondspuitend rode verf....eh ... bloed, met als hoogtepunt het eindgevecht waar één van de slechterikken bij zijn benen worden doormiddengehakt!

Zoals verwacht vrij matig. Ben deze gaan kijken omdat Reinbo in de Aziatische Film Knock-out zo hoog opgaf van de Baby Cart reeks, maar voor die tijd was er al enige interesse, omdat Shogun Assassin een compilatie zou zijn van deze film en z'n opvolger, en ik liever een origineel zie dan een dergelijk nagesynchroniseerd samenraapsel. Plan is in ieder geval om alle Baby Cart films te kijken met Shogun Assassin als laatste er achteraan, en dat is niet veranderd na deze film, die toch genoeg amusementswaarde blijkt te hebben om door te gaan.

Maar echt heel sterk vind ik het niet. Het camerawerk is bijzonder rommelig, waarbij de camera soms heel erg snelle bewegingen van de ene persoon naar de andere maakt, wat ik niet erg aangenaam vind. Eenzelfde verhaal gaat op voor de muziek, voelt ook erg verouderd aan. Hoogtepunt was de seksscene die er ineens wel behoorlijk gestileerd uitzag met alle rook en de belichting. De vechtscènes daarentegen zagen er soms wel vrij knullig uit. De hoeveelheid bloed maakt wel wat goed, hoewel er volgens mij genoeg films zijn waarbij het overdadiger is. Af en toe gelachen om een afgehakt hoofd wat ineens het beeld binnen komt stuiteren, het mag duidelijk zijn dat Tarentino goed naar deze film heeft gekeken alvorens hij Kill Bill heeft gemaakt.

Acteerwerk van Wakayama was wel aardig, vond hem in ieder geval redelijk charismatisch. Die Retsudo daarentegen was enorm irritant, zo overdreven als hij sprak en eruitzag. Het is dan ook te hopen dat hij in een volgend deel snel het loodje legt. Ik vrees echter dat hij eindbaas in de volgende film gaat worden, aangezien deze film duidelijk nog een verhaallijn met hem open heeft staan.

Bij vlagen aardig dus, maar niet veel meer dan dat. Toch benieuwd naar de vervolgen. 2*.

Japanse samoerai-film gebaseerd op een manga en gaat over Ogami Ittō scherprechter voor het shogunaat die betrokken raakt bij intriges van de Yagyu-clan. Hierdoor wordt zijn hele familie uitgeroeid en blijf hij alleen over met zijn kind Daigoro. Waarna we welkom worden geheten in de wereld van Ronin, seppuku, ninja's en verschillende Shaolin-Kung-Fu-stijlen. De hoofdlijn is natuurlijk de wraak maar verder verhuurt Ogami Ittō zichzelf. We zien hem dan ook een opdracht vervullen en de uiteindelijke wraak laat nog even op zich wachten aangezien dit de eerste van 6 films is. Wat een heerlijke lijpe wereld is het...een Ronin achter de kinderwagen met verborgen trucjes, gevechten die heerlijk bloederig maar kort en krachtig zijn. En ook visueel is het veel mooier dan de doorsnee-Kung-Fu film. Het is duidelijk dat deze film voor vele moderne films een inspiratiebron moet zijn geweest. Afgezien dat het soms ietwat moeilijk te volgen was wie nu wie is of wat doet en het wat vrouwonvriendelijke aspect in de film, is dit fantastische entertainment. (en zelfs meer dan dat!)