The Notebook (2004)

Vanavond 23.10 op Nederlands 2 te zien.

Ideale film om samen met je vriendin te kijken.

Nou daar moet je we een type voor zijn anders...heb em tijdje terug voor het eerst gekeken, maar kan mij echt niet bekoren. Vind het maar een slappe film eigenlijk, maar kan me voorstellen dat er mensen (lees: vrouwen) zijn die dit een mooie prent vinden.

Aan mij niet besteed iig!

0.5*

Ook veel mannen vinden dit een aardige prent hoor Partyboooi.

niet per se een vrouwenfilm, maar gewoon de perfecte film over ware liefde en over doorzettingsvermogen en over het echte leven.

Een prachtige film, mooi opgebouwd, goede sfeer, blijvend boeiend.

Het verhaal is erg mooi, ook origineel in z'n vertolking. De uitvoering is ook prachtig, je waant je helemaal in het tijdsbeeld en in het landschap.

Het verhaal is super romantisch vol met allerlei mogelijkheden en onmogelijkheden, of die nu in de persoon zelf zitten of vanuit de omgeving worden bepaald. Voor iedereen interessant dus, lijkt mij.

Gisteren deze film bekeken en dat was zonde van de tijd. Het personage Noah beschikt over één uitdrukking: dromerig in de verte staren. Dat heeft hij dan ook de hele film gedaan. Het vrouwelijke hoofdpersonage kan vooral goed gillen en daarmee is dan ook alles gezegd.

Dit is een godsgruwelijk slecht gemaakte, geacteerde en geschreven film, die bulkt van de platte cliché's en de mislukte tearjerker-pogingen. Niet één moment schemert zelfs maar een glimp van echte emotie door de dikke drab van kitsch. De tijdsgeest wordt gruwelijk mank weergegeven, met ontelbare onmogelijke toestanden in kledij, sociale verhoudingen en decor.

Dat een grote budgetfilm zo slecht kan zijn, is een teken aan de wand voor de smaak van het grote publiek. Een onding. Toch nog één positief feitje te vermelden, om in schoonheid af te sluiten: Rachel McAdam heeft mooie benen.

Romantische, mierzoete film waarbij het glazuur je bijkans van de tanden springt. Ook ik vind het een erg voorspelbaar verhaal: poor little rich girl wordt verliefd op arbeider-esque jongen, ouders wensen zich een betere partij voor hun dochter, geliefden raken gescheiden maar krijgen elkaar uiteindelijk toch, krijgen kinderen en leven nog lang en gelukkig. Ook het zogenaamd 'perfecte' einde van de levenslange romance, in het eindshot, kon mij niet bekoren.
Kwalitatief goed gemaakte film maar niet mijn genre, daarom geen beoordeling in sterren.

Heerlijke film! Vond alleen het einde beetje mwah mwah..

Maar werkelijk een heerlijke film om te kijken, mooi verteld verhaal.

Wat was er voor jou zo onmogelijk?

Pasvorm van kledij, lengte rokken, uniformen militairen, intimiteiten op straat, en zo kan ik nog een uurtje doorgaan. Kijk naar één aflevering van Mad Men en u weet wat ik bedoel. Dàt is goed gemaakt, met perfecte research en dito uitvoering. Deze film is waardeloze rommel, en het is me een raadsel hoe een regisseur zo de mist kan ingaan.

Het zal geen getrouwe weergave zijn, meer een stilering.

Mad Men moet ik nog zien en van uniformen heb ik geen verstand, vandaar dat ik dit dan waarschijnlijk wel kon accepteren zoals het uitgebeeld is.

Maar als het je opvalt en je aan waarheidsgetrouwheid hecht kan het je storen, daar heb je gelijk in.

Ik vind het zwaar overdreven. Het is niet de bedoeling van de film om op documentair-achtig nivo deze tijd weer te geven. Bovendien zou je dan nog kunnen beweren dat het om herinneringen ging. Maar ga je op die manier films beoordelen dan blijft er niet veel over. Artsen zullen praktisch altijd zien hoe nep medische handelingen in een film er uit zien, ik lach me soms dood om de bouwkundige blunders. Dus een film afserveren op kleren ( en hun pasvorm ) en intimiteiten op straat ( dat dat niet geaccepteerd werd, wil niet zeggen dat het niet gebeurde ) vind ik wel erg streng. Vooral het gaan vergelijken met een andere niet directe bron vind ik nogal dubieus.

Ook met dergelijke kwalificeringen :

Nee, naar mijn mening slaat vooral abbyroza hier de plank mis en niet deze film.

3,0*

Film waarvan ik vooraf gezien veel van verwachtte, maar het draaide uiteindelijk uit tot een aardige teleurstelling. Het begin was prachtig neergezet. Een jonge arbeiders knul (Ryan Gosling) die een schoonheid van rijke afkomst (Rachel McAdams) ontmoet. Het tempo, de verhaallijn en de entourage; eigenlijk alles tot in de puntjes gerelateerd aan de tijdsperiode waarin de film zich afspeelde.

Echter, zo goed als de eerste half uur is, zo teleurstellend is het verloop daarna. Het begint vanaf het moment dat Allie terug naar Noah's huis gaat. Vanaf dat moment heeft de film me nauwelijks nog echt gepakt. Ontzettend tegenvallend gezien het sterke begin van de film.

Uiteindelijk heeft de film me dan ook niet echt gegrepen, ondanks dat die daar wel alle potentie toe had gezien het sterke begin.

^O^

The Notebook, een film die me op het eerste zicht niet echt aantrok, maar de aanwezigheid van Ryan Gosling en een top 250-notering deden me toch benieuwen. Van regisseur Nick Cassavetes had ik enkel John Q al gezien en die viel best wel mee.

Het verhaal zelf is eigenlijk een doktersromannetje en draagt weinig charisma. Het kabbelt rustig voort en wordt enkel nog boeiend gehouden door de twee hoofdpersonages. De rest zijn grijze muizen of net karikaturen. Alles loopt zeer voorspelbaar.

De vertelwijze stoort me enorm. Twee quasi soapacteurs zorgen voor een geforceerde meligheid en breken constant de schaarse sfeer die gecreëerd wordt in het verhaal. James Marsden is nog minder opvallend dan een figurant in Ghandi en David Thornton krijgt toch wel de prijs voor lelijkste filmsnor.

Het resultaat is een filmpje dat niet mijn ding is. De twee hoofdacteurs maken er nog wat van, maar ik ben niet echt mee met de hoge scores hier. Ik heb dan wel een opvallende smaak voor musicals, maar dit bevat meer suiker dan een gemiddelde fles cola.

Weer eens herkeken, na jaren, en nog steeds een mooie film. Het viel me wel op dit keer dat het eigenlijk een uiterst simpel en straightforward verhaaltje is. Daarom snap ik de vertelstructuur met de oude Allie en Noah wel. Het biedt wat omlijsting en extra tragiek, anders was het wel een erg mager verhaaltje zonder context.

Omdat ik hem vaker gezien heb weet ik niet goed meer wanneer je erachter komt dat het Allie en Noah zelf zijn, maar er is nooit echt een groot 'aha-moment'. Weet ook niet of dat ook de bedoeling was, maar dat had geloof ik wel wat beter gekund. Het is ook jammer dat het eindstuk met de oudjes nog redelijk lang is. Hoewel het heel ontroerend is en het geheel allemaal wat betekenis meegeeft zie je toch liever de jonge Allie en Noah (ik dan).

Maar goed, hoe simpel het verhaal ook is, het werkt wel. Bij mij tenminste. En daar gaat het toch om met dit soort romantische films.

Doordat de personages zo goed gecast zijn (hoewel af en toe een beetje ge-overact van Rachel McAdams) en omdat de liefde en de tragiek op een of andere manier toch heel goed overkomen blijft het de volle twee uur boeiend.

Had 4,5*, lijkt me wat overdreven voor een film die behalve echt mooi en ontroerend is niet heel veel extra's heeft, dus verlaag hem met een half puntje.

Een wonderschone roman. De passie tussen deze twee spatten van het doek af. Logisch, als je bedenkt dat ze na (misschien wel dankzij) deze film een relatie hadden van 5 jaar.

Deze scene blijft epic: 'it wasn't over, it still isn't over!'

Rating: 4.5*

Dit is een verfilming van een Roman.

Ik hou van deze film!

Hoe je een eenvoudig verhaal zonder verassingen zeer pakkend tot een mooie film kan maken, dikke 4, vooruit 4,5 ster

Na 5 minuten wilde ik de film uitzetten. Maar ik ben toch blij dat ik dat niet gedaan heb. Zo'n enorme draak van een film is wel uniek. Dit kan eenvoudig niet overtroffen worden en dat is knap. Vergeef me dat ik geen waardering geef.

Komt zeer traag op gang, had er eigenlijk al geen zin meer in, maar toch blijven kijken en het verhaal bouwt zich alleen maar verder uit en heeft me ergens toch geraakt. Blijft ook nog even hangen bij je, prachtig verhaal, kan niets anders zeggen. Zit goed in elkaar.

Absolute Hollywood clichéfilm. Jongen en meisje leren elkaar kennen, worden verliefd, gaan uit elkaar en komen weer bij elkaar. Voorspelbaarheid troef. En dan is ook de Titanic-vorm weer uit de kast gehaald. Oude mensen vertellen over hun verleden en zo krijgen we de film te zien. En nog zo'n favoriet Hollywood clichéfilm thema wordt ook weer naar boven gebracht. Arm en rijk die eigenlijk niets met elkaar te maken mogen hebben maar toch van elkaar houden. Mag ik een teiltje? Maar goed, Hollywood staat ook vaak voor vakmanschap. Goed acteerwerk. En een film waar je toch naar blijft kijken en die ook ondanks alle clichés en hoe paradoxaal het ook klinkt, desondanks weet te boeien en te ontroeren. Ook hier weer.

Echt slecht vond ik t allemaal niet, maar met een onderwerp als dit moet je toch echt verder kunnen graven.

Ryan Gosling waar ik doorgaans geen grote fan van ben, vond ik hier op een positieve manier opvallen.

Mn vriendin zette hierna spontaan een pornofilm van Josefine Mutzenbacher op.

Een spoileralert hier en daar zou niet verkeerd zijn.

Wat valt er nog te verklappen bij clichés ?

Aardige film over een romance die zich afspeelt in het zuiden van Amerika begin jaren '40. De film ziet er zeker mooi uit en Ryan Gosling en Rachel McAdams zijn goed gecast samen en hun scenes zijn dan ook het beste van de film. Echter zijn de ontwikkelingen nogal aan de melodramatische kant en voegen de scenes uit het heden eigenlijk weinig toe.

Sluit me hier bij aan.De uitzonderlijke hoge rating van dit toch wel erg zoete, nergens echt speciale filmpje begrijp ik dan ook niet echt.

Aangename verassing. Vond het erg mooi verteld. Verhaal heeft vrij weinig om handen maar is erg sterk geregisseerd. Acteurs spelen ook sterk. kleine 4* voor dit aandoenlijke filmpje.