The Phantom of the Opera (2004)

Misschien is het zo dat ik deze film zo leuk vind om het verhaal en de muziek. Hier en daar zijn de acteurs niet al te sterk, en de make-up van the Phantom klopt niet als zijn masker word afgerukt in een van de laatste scenes.

Toch heb ik deze film al vele malen bekeken.

Kun je ook gewoon fatsoenlijke taal hier spreken?

Joel Schumacher is helaas een regisseur die zeer wisselvallige films heeft gemaakt en kan zich daardoor dan ook nooit meten met de grote op deze aarde. The Phantom of the Opera uit 2004 was ik heel erg benieuwd naar dat vooral kwam omdat het filmblad Filmvalley er een hele negatieve recensie over geschreven had.

Deze film die zich moeilijk laat plaatsen in een genre kan zowel muziek als musical genoemd worden maar boven alles was het een heftig drama. The Phatom of the Opera vertelt het verhaal van een gemaskerde figuur die in de kelders van het Parijse operagebouw zijn eigen leven leeft. Uitgekotst door de mensheid boezemt hij iedereen angst in door van tijd tot tijd naar de bewoonde wereld terug te keren. Hij wordt plotselings verliefd op een jonge zangeres genaamd Christine. Niet wetend hoe hij de liefde moet brengen aan de onschuldige Christine wijdt hij al zijn tijd aan haar om van haar een grote ster te maken.

Ik heb niets met het musicalgenre maar door een of andere reden die ik niet kan verwoorden greep de muziek, het verhaal en de karakters me heel erg in me hart. De film straalt vooral door de prachtige sets, schitterende kostuums en de spetterende fotografie. Maar al mijn lof gaat uit naar het Spook en Christine die gespeeld worden door Gerard Butler en Emmy Rossum. Wat een stemmen! En wat een acteerwerk, je hoopt op het einde dat het allemaal goed komt tussen de twee en dat Christine voor het spook kiest maar helaas mocht dat niet baten. Gerard Butler staat een prachtige toekomst te wachten dat kan ik nu al kan garanderen. Deze man heeft trekjes van het acteerwerk van Christian Bale. Namelijk zeer intens acteren.

Enig minpunt was het belachelijk oppervlakkig verhaallijntje van Patrick Wilson. Jammer dat hij niet wat beter aanbod kwam want anders had ik een prachtige avond gehad. Voor nu kan deze film zich makkelijk meten met andere toppers van Schumacher. Te denken valt aan Falling Down, A Time to Kill, Tigerland, Phone Booth en Veronica Guerin.

Goed!

Schumacher is meestal wel interessant, hij weet vaak toch iets meer of anders te brengen dan zijn carrieregenoten in Hollywood. De zang in musicals is niet aan mij besteedt, de weelderige vormgeving wel.

Daar blinkt deze film dan ook geweldig uit. Prachtige sets, ingenieus camerawerk en een aantal geweldige effecten. Zo komt het verhaal van de phantom dan ook mooi tot leven.

De gezongen "doorsnee dialogen" vond ik niet al te best, ook de rest van de zang niet bepaald mijn stijl. De bombastische muziek past dan wel weer in het barokke geheel.

En zo heb ik niet echt op m'n horloge moeten kijken, maar geboeid de hele speelduur gevolgd. Meer genoten van wat er op de achtergrond gebeurde (de masquerade scene een hele leuke, Batman spotting!) dan wat er zich op de voorgrond afspeelde, maar als het zo mooi in elkaar steekt boeit dat niet echt.

Dat Schumacher een meester is in gekostumeerde bals mag duidelijk zijn. Ik hou er wel van. Alleen wat jammer van de zang. 3.5*

Ik mag dan ook verwachten dat er goed gezongen wordt. Vond ik niet echt het geval hier.

Laat Lloyd Webber zich lekker met musicals bezig houden. Dat doet-ie goed.

Film met gebreken. Gebrek aan spanningsboog. Gebrek aan overtuigende acteurs. Gebrek aan zangkwaliteiten.

Na 7,5 minuut hadden we wat mij betreft alle hoogtepunten wel gehad, waarna het niet meer beter werd. Doet een film geen goed. Pas bij The Point of No Return begon het weer ergens op te lijken. Goeie opbouw, netjes gezongen, maar jammer dat het nergens in uitmondt.

Neemt niet weg dat het er soms erg mooi uitziet. Weer jammer hoe een wazige mist vaak wat schoonheid wegnam.

Jammer. Een a-film in potentie had van b-acteurs a-acteurs kunnen maken. Nu tot een b-film gedegradeerd.

De film herbekeken en het valt toch wel op dat de film gewoon beter en beter wordt als een wijn die jaren heeft liggen rijpen. Van musicals hou ik vooral van de 60's musicals. West Side Story, Sound of Music, Oliver!, ... Films die niet enkel muziek brachten, maar ook verder keken. Mooie settings, leuk verhaal, betere choreografieën, ... Films die meer waren dan musicals, maar musicalfilms werden. Vanaf toen ging het echter terug berg af en waren de muziekfilms meer gericht op het promoten van hits denk ik. Zal wel met de tijdsgeest te maken hebben. Grease en Saturday Night Fever zijn ondertussen wat gedateerd en verre van tijdloos (als film). Jaren '80 met commerciële als Fame, Annie, Dirty Dancing, Footloose en dergelijke hadden ook maar trendy musicals en enkel voor de liefhebbers. Enkel biografische films als Amadeus werkten nog origineel.

Tot er een kering kwam met opnieuw echte musicals met een verhaal zoals we dat gewoon waren in de '60s: Beauty & The Beast en deze Phantom of the opera. Prachtig in de kostumering, het drama, de setting en uiteraard de muziek.

Ik heb echt genoten van de film, want dit is meer dan een gewone musical. Joel Schumacher heeft er een sterke film van gemaakt, die niet enkel hoeft te teren op bekende melodietjes. M'n complimenten voor Webber trouwens die er muzikaal één van de betere filmmusicals mee heeft recht gezet sinds 10-tallen jaren. Samen met Beauty & The Beast het beste sinds bijna 40 jaar film.

na het zien van deze film bleven de liedjes maar door mijn hoofd spoken. ik weet niet waarom maar ik had meer sympathie voor 'het spook' dan voor het personage van Patrick Wilson (ik ben de naam even kwijt..) en ergerde me dan ook best aan het einde van de film.

toch blijft het één van de mooiste musicals die ik ooit heb gezien én één van mn favoriete films.

Het is niet echt mijn ding, dit genre. Maar voor de mensen die ervan houden, kan ik deze film alleen maar aanraden!

Dat is dan ook de hoofdreden dat ik deze film niet buis. Ok, om de 5 minuten beginnen ze te zingen en bij mij werkt dat eerder irriterend. Maar dat besef je bij deze film en anders moet je hem niet kijken.Ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat de gezangen knap zijn en de decors mogen er ook best zijn (mooi camerawerk ook)! Voor de rest is het ook een streling voor de ogen om naar de uitermate knappe Emmy Rossum, vooral in deze film, te kijken.

Na verloop van tijd, laten we zeggen dertig minuten, hindert de muziek mij zelfs niet meer en de gezangen van op het einde zijn werkelijk mooi!

Besluit: 3 sterren, geslaagde film en een MUST SEE voor liefhebbers.

Wat een film! Wat een verhaal! De muziek sluit gewoon perfect aan bij de inhoud van de film en blijft zelfs weken erna nog in je hoofd rondspoken. Emmy Rossum speelt voortreffelijk en beschikt over een fantastische stem en veel acteertalent. Ook het spook vind ik geweldig, zijn stem en zang is veel rauwer, maar past perfect bij het personage dat hij vertolkt.

Voor mij zonder twijfel een van de beste films die ik ooit al gezien heb en vooral een film die elke keer dat je hem bekijkt beter wordt. Een film ook die me emotioneel kan raken. Ik vind het spook een bijzonder fascinerend personage dat, gekweld en gekwetst door de mensheid, tot waanzin gedreven wordt om uiteindelijk tot het pijnlijke besef te moeten komen dat liefde niet afgedwongen kan worden.

Ondanks nog vrij jong nu al een klassieker. Was voor mij de eerste musical die ik gezien heb (vriendin dwong me deze mee te nemen nadat ik al 4actiefilms en 5horror/trillers van de plank gepakt had) en wakkerde meteen een voorliefde voor musicals aan.

Eigenlijk in alles perfect.

Ik heb vooral genoten van de aankleding, de overdadige decors, de soms scheelmakende kleurenpracht en natuurlijk de goedgezongen aria's. Het verhaal stelt niet zoveel voor, maar dat is dan ook totaal ondergeschikt.

Ik vond het echt een super mooie film. De decors, het acteerwerk maar vooral de geweldige muziek hebben me echt geraakt.
Ook het niet happy end dat Christine voor Raul koos en niet voor the phantom, terwijl de boodschap vaak juist is dat het gaat om de binnenkant...

Wat ik zelf nogal lachwekkend en slecht vond was de titelsong. De film heeft zulke mooie muziek, die zo goed in elkaar zit. En wat zingt ze? 'leer om alleen te zijn, niemand zal ooit van je houden. Leer te houden van een leven... die je alleen zal leven. Niemand zal je ooit knuffelen of liefhebben....' En dan met een heel blij melodietje. Echt vreselijk.

Maar de film is echt een aanrader!!

Belangrijk in een musical: de muziek. En ja, die is meesterlijk! De songs bleven, weken nadat ik de film had bekeken, nog steeds in mijn hoofd hangen. Emmy Rossum en Gerard Butler vormen tezamen echt een meesterlijk duo.

Nu, belangrijk als je deze film wilt bekijken én er van wilt genieten is dat je even abstractie maakt van het realisme en je volledig laat onderdompelen in de theatrale en magisch realistische sfeer die wordt gecreëerd in de film. Eenmaal dat gedaan kan je toch echt niet anders dan achterover leunen en smullen van hetgeen je te wachten staat. De film start ontzettend sterk met de overweldigende openingsscène met de luster en voor je het weet zit je al naar de eindscène te kijken. Om maar te zeggen: de 2-uur durende musical/film gaat als een speer.

De hoofdpersonages, het spook (Gerard Butler) en Christine (Emmy Rossum) spelen meer dan voortreffelijk. En belangrijk, voor mij althans, in een film is dat ik enige affectie heb met toch minstens 1 van de hoofdpersonage. Bij deze film kon ik me helemaal inleven in beide personages: schitterend! Verder bevat de film op gepaste tijde humoristische stukken en anderzijds is het weer bittere ernst. De muziek zorgt ervoor dat je naadloos van de ene scène naar de andere wordt gebracht. Knap is dat sommige songs enkele strofes bevatten van reeds gespeelde songs. Daardoor lijkt én is de film ook volledig af.

Deze film zal ik nog vààk bekijken. Meesterwerk.

Sfeervol verfilmd

Mijn eerste ervaring met The Phantom of the opera, en beviel me erg goed.

Knap dat die acteurs ook zo goed kunnen zingen.

De film is groots opgezet met mooie decors en kostuums.

Muziek is om kippenvel van te krijgen.

4,5 ster

Aardige, mooi vormgegeven film met genietbaar acteerwerk (en uiterlijk) van Emmy Rossum. Maar ligt verder te ver buiten me interesse-zone (met als opluchting dat een aantal zang-stukken best oke waren) om het volop te kunnen waarderen, maar voor de liefhebbers zeker een aanrader.

Aankomend weekend deze maar eens kijken Ik heb nog totaal geen ervaring met het verhaal, en ben ook erg benieuwd hoe Gerard Butler het doet! Ik heb zo het idee dat ik dit wel leuk ga vinden.

Het zal je vast bevallen! Ik ben benieuwd

Poor Lloyd Webber.

Ik vind het hele Phantom of the Opera concept best aardig en ik heb heel lang geleden ook best genoten van de musical maar dit is natuurlijk een vreselijke transitie.

Laat ik beginnen met de vreselijke liedjes. Het wordt helemaal uitgesponnen, de lengte van de liedjes wordt enorm gerekt. Ook wordt het op een gegeven moment in een zogenaamd hip jasje gestoken wat juist het grootste minpunt is. De zang is ook vreselijk, Butler kan natuurlijk niet zingen maar wordt gered door zijn charisma maar vooral Rossum maakt het erg bont met haar slechte werk en operazang (al is dat laatste wel logisch bij een film als deze), erg vervelend stemgeluid en dan die zwak begaafde gezichtsuitdrukking van haar . Ook erg druk op momenten waar er drie personages door elkaar lopen te zingen. Ook de ondersteuning van die bombastische muziek maakt de ergernis groter.

De aankleding en decors zijn vrij pover. Vooral als je naar een film kijkt als Moulin Rouge. Schumacher gebruikt veel felle kleuren in kostuums maar dat verhult niet zijn grauwe kleurengebruik. Ook wordt het hele verhaal gigantisch gerekt wat het hele geheel zo moeilijk kijkbaar maakt. De liedjes zijn gewoon heel erg vervelend, uitgerekt en de zang is ook niet easy on the ears. Ook gaat de film erg gebukt aan het gebrek aan sfeer.

Voor kenners die de musical kennen komen terug van een koude kermis. De charme van the Phantom of the Opera is weg, de cast komt nog niet in de buurt van de zang van de musical, de aankleding van de musical vond ik ook stukken mooier (vooral omdat hun budget veel minder was) en ook wordt de film veel te veel gerekt waardoor het irritant langdradig wordt waardoor je totaal geen 'feel' meer hebt met de personages. Butler acteert goed en zingt wat minder, sympathieke uitstraling ook maar Rossum mist diezelfde uitstraling.

Jammer, ondanks de sympathieke Butler en het goede concept van één van de beste musicals ooit is dit eigenlijk een 'Phantom' eerste klas, een gedrocht, een freak, een vreselijke transitie. Geen waardige verfilming. Het probleem ligt ook niet alleen aan Rossum want Schumacher blijft een beetje van die circus-achtige films maken. Baz Luhrmann had hier bvb veel meer mee gedaan.

De originele musicalversie is vrijwel hetzelfde, met dezelfde muziek en bijna exact hetzelfde decor en verhaal. Ik heb het laatst nog in Londen gezien. Dus apart van de andere acteurs zit er niet veel verschil tussen Webber's film en musical.

Bij de musical zit je er eigenlijk echt middenin (we zaten op de voorste rij) En de kroonluchter komt bijvoorbeeld ook echt naar beneden boven het publiek. Erg mooi. We willen dit jaar ook nog naar Love never dies gaan in Londen. Een soort van sequel. Maar de film blijf ik toch ook echt prachtig vinden.

Hmm, misschien laat mijn geheugen mij hier in de steek. Decor kan ik me nog wel herinneren, behoorlijk gelijkwaardig, al mag dat in een film m.i. wel veel mooier zijn (budget ligt hier ook vele malen hoger volgens mij). De muziek op zich vond ik dan wel gelijkwaardig maar vond de stemmen van de cast van de musical erg verschillend dan met die van de film (al is dit misschien niet een geheel terecht kritiekpunt om op de film toe te passen). Ik zag de musical zo rond 2003, is de cast van de musical nu nog intact of inmiddels een 'vernieuwde' cast?

Echt een hele mooie film.

Ik heb zitten genieten van de muziek, de costums, de kleuren, sfeer en zelfs van de stem van Gerard Butler. Zingen kan hij natuurlijk niet, maar toch stoorde ik mij er niet aan. Hij kwam heel krachtig over als The Phantom, en was in mijn ogen heel geloofwaardig. Sterk stukje acteerwerk dus van Butler. Had trouwens niet achter hem gezocht dat hij in zo'n film zou spelen, maar ik vind persoonlijk dat het achteraf geen slechte keuze van hem is geweest. Emmy deed het ook goed, mooie stem, en in deze film ook wel een mooie verschijning. Paste precies in de rol van Christine.

Goeie liedjes ook vooral die tussen Butler en Rossum, jammer alleen dat er ook wat nummers tussen zaten waar ik zowat hoofdpijn van kreeg, vooral in het begin dat getetter van die eerste operazangeres. Verschrikkelijk. Gelukkig was die snel uit het beeld verdwenen. De sfeer was ook goed aanwezig vooral de scenes in de grot van The Phantom (mooie setting trouwens) en ook de scene op de begraafplaats. Prachtig liedje ook, kreeg echt kippevel bij die scene.

Het werd naar het einde toe een beetje langdradig, de film had van mij iets korter mogen duren. Maar dat is dan ook zo'n beetje het enige minpunt, op ook wat liedjes na dan.

Ik heb er in ieder geval met plezier naar gekeken, mijn eerste ervaring met het verhaal en ik ben blij dat dat met deze film geworden is.

Verdiende 5*

Tsja, volgens mij moet je dit toch echt gewoon in het theater zien. Gerard Butler is niet half de Phantom die Michael Crawford op Broadway is en dat is toch echt een minpunt. Het personage komt niet goed tot z'n recht en dat gaat zwaar ten koste van de mysterie. Ook pakt de muziek hier niet altijd even goed uit. De themesong was nog goed te doen maar van de emotie van Music of the Night blijft niets meer over. Waarom nog mijn hoge waardering? de art-direction. De film is ronduit meesterlijk vormgegeven, wanneer de acteurs en de zang je niet kunnen boeien is er voldoende prachtigs om toch te blijven kijken en zelfs om een stukje sfeer te ervaren. The Phantom of the Opera is niet enorm tactisch overgezet naar film maar bevat nog absoluut wat moois om te waarderen.

Wil de film toch nog een keer helemaal zien, ik had de film al vele jaren geleden gezien maar er is geen sterke indruk achter gebleven. Er komen natuurlijk wel een paar scenes naar boven, maar toen was ik 12 jaar ofzo daar weet ik amper nog iets van. Hopelijk snel want heb er zin in, en Emmy Rossum heeft een prachtige stem En ze is een prachtige vrouw om te zien, en Gerard Butler is ook niet mis!

Inmiddels heb ik hem al vaak gezien, maar hij blijft mooi. Kostuums, decors, drama, de meest bekende songs uit de musical. Het heeft gewoon erg veel sfeer. 4*