Song for a Raggy Boy (2003)

Nogal déjà vu, deze film, het einde is onuitstaanbaar, het scenario is niet echt schitterend, maar de zwarte, donkere sfeer maakt wel enige indruk.

Bijzonder aangrijpende film dat een zeer goed beeld geeft van een Engelse tuchtschool uit de eind jaren '30. Vooral de geselpraktijken en tuchtstraffen van die broeders waren dikwijls nogal heftig, mede doordat Iain Glenn zijn rol met veel overtuiging wist te spelen. Nadeel aan dit indrukwekkend stukje drama is dat het doorspekt is met een hele grote berg clichés wat van de eerste tot de laatste minuut voor een hoge voorspelbaarheid zorgt wat wel een beetje jammer is. Houdt natuurlijk wel niet tegen dat de film bij momenten toch een indruk achterliet op mij, vooral vanwege de gruwelen die men onderging die niet zoveel verschilden van een Duits concentratiekamp. Het enige verschil is dat men in zo'n Duits concentratiekamp de korte pijn kreeg (een kogel dus) en in een Ierse tuchtschool gewoon in elkaar geslagen of verkracht werd.

Beetje jammer dat de film samenhangt met een sentimenteel, clichérijk verhaaltje want de cast was zeer goed en het beeld dat geportreteerd werd was aangrijpend, vooral omdat het ook nog eens waargebeurd is..

3.0 sterren

Schokkende, mannelijke pendant van The Magdalene Sisters (2002), die zich opnieuw afspeelt in Ierland. Gezien de onthullingen van de laatste jaren over misstanden in kloosters en op internaten overal ter wereld kan men zo langzamerhand wel een hele filmotheek vullen met films over dit onderwerp.

Stuitend, waar gebeurd verhaal met sterk acteerwerk van Aidan Quinn, Iain Glen en vooral de jongens uit Franklin’s klas. De flash backs naar de Spaanse Burgeroorlog hadden wat mij betreft best wat langer mogen zijn. Die leveren volgens mij voldoende basismateriaal op voor een mooie film over die zwarte bladzijde in de geschiedenis.

Aangrijpende en heftige dramafilm gebaseerd op waargebeurde verhalen over (kinder)misbruik binnen de katholieke kerk. Film begint met een shockerende openingsscѐne (flashback uit William Franklin's verleden), de toon wordt meteen gezet! Muziek: afwisselend dramatisch en melancholisch. Cinematografie: oud gebouw in grijze kleuren die aan lang vervlogen tijden doet denken. De jonge acteurs spelen onwijs knap en Aidan Quinn zat ook goed in zijn rol.

Vergelijkbaar met 'Les Choristes' (2004): een nieuwe docent op een tuchtschool die het strenge regime ter discussie stelt. Aandoenlijk was het kerststal bouwen, de kerstviering en kerstcadeautjes. Opvallend: de muur om oudere en jongere jongens te scheiden, voor de biecht moet je je 'geweten onderzoeken' en het is schandelijk en walgelijk wanneer 't gedrag van 'n jongen zich verlaagt tot dat van een dier. Huiveringwekkende en misselijkmakende beelden van seksueel misbruik en mishandeling doen je maag omkeren van afschuw....... Broeder John was niets minder dan een afschuwelijke sadist! De film eindigt hoopvol met gevoelige muziek..... Song for a Raggy boy is rauwer, heftiger en explicieter dan 'Les Choristes'.

Afgrijselijk wat achter gesloten deuren ongestoord kon (kan) plaatsvinden. Op geen enkele wijze kan iets, wat zo afschuwelijk fout is, goedgepraat worden. Ik ben er 'heilig' van overtuigd dat juist instellingen als deze aanleiding zijn om bewust gehoor aan de 'hemelse roeping' te geven. Evenzo heb ik mijn bedenkingen bij kinderopvang. We weten toch inmiddels uit de praktijk dat zulke beroepen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op sommige 'medeburgers' uitoefent...... Helaas is in de rk-kerk het celibaat vaak synoniem voor de mantel der liefde waarmee alles bedekt wordt!

Ook in deze huidige tijd zijn er nog steeds 'raggy boys' (voddenjongens) die zich ernstig misdragen. Maar het blijven wel mensen en ze verdienen beter dan deze jongens in zulke instituten hebben ondervonden......

Schrijnend drama over leraar William Franklin (Aidan Quinn), die in 1939 als leraar wordt aangesteld in de ierse tuchtschool St. Judes, na in de spaanse burgeroorlog aan communistische zijde te hebben gevochten. De misstanden op de school gaan niet in de koude kleren zitten en de film is bij vlagen krachtig en aangrijpend, maar bepaalde elementen zijn minder geslaagd. Zo zit de film vol met storende, raar gemonteerde flashbacks en is de toonzetting hier en daar iets te simplistisch en sentimenteel. Afgezien daarvan de moeite waard.