Cry-Baby (1990)

Hoewel ik dit niet erg leuk vond, maakt het me wel nieuwsgierig naar de oudere, extremere films van Waters.

2.0*

Nou vond ik de film niks voorstellen, maar Johnny is echt geweldig hier.

Wat een mannetje, oke het acteerwerk was ook lekker overdreven en de film moet het echt van Depp hebben.

Maar heel leuk om hem eens in zijn jonge jaren te zien.

Opzich best een vermakkelijke film, en ik vond er wel leuke stukjes in zitten.

3* maar voornamelijk voor Johnny Depp!

Ik apprecieer het idee wel.

Maar daar blijft het dan ook bij. 't Is nogal braaf en voorspelbaar in uitvoering. Typische elementen die gewoon een beetje uitvergroot worden.

Levert enkele geinige dingen op, maar als film kon het mij echt voor geen meter boeien. Daarbij vond ik de muziek echt enorm irritant en waren sommige scenes gewoon te mak op echt komisch te zijn.

Idee is aardig, uitwerking veel te braaf en gepolijst. 1*

Wel grappig filmpje. Beetje slap verhaaltje en overdreven geacteerd maar hij is wel lekker jaren 50-achtig ja. Ik wist trouwens niet dat Johnny Depp zo goed kon zingen (dat ie überhaupt kon zingen)!

Een lekkere soundtrack en heerlijk aangedikte characters maken deze luchtige komedie van Waters. Goed.

Best een leuk idee dit, en Johnny Depp is iemand, die zeker op zijn plaats is hier en doet het niet slecht.

Er zitten aardig wat verwijzingen in naar andere films, zoals Grease. Verder zitten er een hoop liedjes in, maar ondanks dat men het lekker overdreven probeert te brengen, is het niet allemaal even leuk. Wel geinig trouwens om Willem Dafoe en Iggy Pop hier ook nog voorbij te zien komen in kleinere rolletjes. Ik wist trouwens ook niet dat Ricky Lake nog actrice is geweest. Zo zie je maar weer.

Cry-Baby is in zijn geheel niet heel slecht en ik geef toe dat er best wat vermakelijk momenten in zitten. Maar meer dan dat is het ook niet en ook lang niet alles is leuk.

2,5*

Leuk.

Het idee is wellicht iets beter dan de uitwerking, maar er zitten te veel stukken in om Cry-Baby als middelmaat te bestempelen. De muziekscènes zijn oké, maar het zijn een paar enorm dik aangezette en overdreven stukjes die de ruggegraat vormen.

Johnny Depp is de perfecte karikatuur van de macho uit de jaren '50. Dit is misschien wel de film waar zijn jeugdig charisma het meest benut wordt. Daarnaast is ook nog eens zijn chemie met de onweerstaanbare Amy Locane dik in orde. Hen bezig zien is puur genieten.

Regisseur John Waters zet het concept goed om. De liedjes - uiteraard niet allemaal even geslaagd - zijn goed gedoseerd, enkele quotes worden over-the-top uitgekraamd door de cast en het duo Depp - Locane zorgt zowaar voor een beetje sex on the plate.

Guilty pleasure, jawel.

3,5

"You got it, Allison... you got it raw."

Goeie film over een stoere jongen en een braaf meisje uit twee verschillende jeugdgroepen die verliefd worden op elkaar. Een simpel verhaaltje met lekker dik aangezette personages en gebeurtenissen. De film speelt zich af midden jaren '50 en bevat een aantal leuke liedjes. Ook de cast doet het leuk. Mede door het vlotte tempo en korte speelduur nog net 3.5 sterren.

Wel een leuke film met Johnny Depp in de hoofdrol. Johnny Depp doet het erg leuk in deze film. Muziek is om van te genieten. Verhaal vind ik wel erg simpel maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken. Speelduur is overigens niet lang, maar dat maakt niet uit met dit simpel verhaaltje. Grappig dat Iggy Pop ook een rolletje heeft in deze film.

Toch wel een vreemde parodie. Het begin van de film krijg je te maken met de vele gekke typetjes en de heerlijke jaren 50 vibe, maar de film is nog niet zo absurd dat je doorhebt dat dit een parodie op films als Grease is. Hierdoor komt het verhaal wat simplistisch over en zijn de personages veel te makkelijk beïnvloedbaar, maar eenmaal na de knokpartij gaan de remmen los.

De ene na de andere absurde scene komt voorbij, met als hoogtepunt het kindertehuis, waar de kids in kubussen zichzelf moeten verkopen aan adoptieouders. Erg leuk gedaan.

Jammer dat het absurde niet gelijk vanaf het begin zo goed naar voren kwam, waardoor er lichte irritaties ontstonden.

Later in de film kon ik het makkelijker laten varen en genieten van het vele onnozele dat op het scherm getoverd werd.

3,0*

Een paar spaarzaam leuke momenten, verder wel een aardig 'vetkuiven' sfeertje met de auto's en de muziek, en die Amy Locane is best wel te pruimen, maar verder vooral veel te veel musical met enthousiast dansende mensen op straat enzovoort...en laat ik nu een vreselijke hekel aan musicals hebben en hysterische gedoe omtrent.

Oké.

Sowieso is dit meteen de eerste film van John Waters die ik weg kan strepen. Ondanks de befaamde status van deze regisseur had ik nog nooit één van zijn films op mijn scherm staan. Vooral omdat deze niet echt voorbij op televisie kwamen, maar ook omdat zijn eerdere films me niet bijzonder veel trekken.

Het enige dat ik duidelijk kan herkennen qua stijlelement van Waters zijn de duidelijk excentrieke personages. Alles wordt ouderwets overdreven neergezet, alleen smeert Waters het nog wat meer in. Het levert een compleet andere film op die ik had verwacht. Waar ik best een serieuze en sentimentele film had verwacht, bleek het toch een veel explosievere en luchtigere film te zijn.

Depp doet het redelijk, al zijn dit niet echt de rollen waarvoor ik hem zal onthouden. Met Locane is die gedachte eigenlijk ook niet anders. In principe worden de gebaren die ze maken vooral overdreven, maar dat maakt een acteerprestatie niet perse beter. Met het juiste plezier maakt het dit zelfs een aanzienlijk stuk makkelijker, omdat het natuurlijk leuker is om jezelf te durven presenteren.

Verder is het qua regie wat terughoudend ondanks pogingen om er een spectaculair geheel van te maken. Daarvoor is het camerawerk te gewoon en de opmaak wat te simpel, maar de film boeit gelukkig wel en duurt daarnaast ook niet lang. Waters weet goed waar hij mee bezig is, alleen is de charme ervan na enige tijd uitgewerkt. Wel kan het nog een voldoende scoren, vooral voor het lekker excentrieke schouwspel.