La Mort en Ce Jardin (1956)

Een minder bekende Buñuel, maar toch best de moeite waard zelfs al behoort het duidelijk niet tot zijn meesterwerken. Het is vooral de eerste helft die niet echt bijzonder is, maar eenmaal in de tuin van de titel (oftewel de jungle) aanbelandt wordt het allemaal een stuk beter. Het gaat vooral over een stel personages die aanvankelijk redelijk lijken, maar waarvan de slechte kanten naar boven komen in een crisis zoals een zware jungletocht. Het is een vrij cynische film eigenlijk, waarbij betrouwbare standaardtypen als de goede priester, de hoer met het hart van goud en de vriendelijke oude man onderuit gehaald worden, terwijl de wat gewelddadige dief het meest functioneel blijkt te zijn, zonder dat je hem een held kunt noemen. Niet verrassend als je Buñuel kent en de film moet ook wel heel erg in zijn tijd geplaatst worden, maar het is goed uitgewerkt. Wel is het dan weer jammer dat Buñuel niet afrekend met de grootste cliché die er rondloopt: dat een doof, braaf meisje werkelijk een ideaal mens is. Dergelijke types zie je wel meer in de cinema, zeker in klassieke films en van buñuel had ik verwacht dat hij er meer mee deed.

Buñuel is toch het meest in zijn element met wat zwartere en subtiele humor, de karaktercoflicten en enkele effectief verontrustende beelden (mieren die een slangenhuis opeten of onverwachte beelden van een bruisend Parijs die overgaan in een frusterend stilstaande foto). De jungle kan als locatie zelden iets fout doen bij mij.
De cast is erg sterk, met name Signoret. Piccoli is hier erg jong, ik herkende hem pas laat in de film.
3,5*

Waarom dit een wat vergeten Bunuel is, is mij een raadsel. Misschien omdat deze film hooguit op momenten echt zijn handtekening draagt? Of omdat ie zeker een dozijn films heeft gemaakt die eenvoudigweg nog beter zijn? Ook dit is namelijk een geweldige avonturenfilm, die de cliches uit het genre grotendeels uit de weg gaat.

De boel moet even op gang komen, maar vanaf het moment dat de opstand begint te ontsporen (na een minuut of 20) is het een geweldige film met geweldige scenes. Ik houd ontzettend van die ouderwetse avonturenfilms, vooral als ze zich afspelen in de jungle. De boottocht, de slenteringen door de jungle, de gewelddadige opstand, de veelzijdige personages, het kleurrijke camerawerk, een aantal scenes die wel typisch Bunuel zijn (de slang, de de Arc de Triomph), het sterke acteren van met name Piccoli en Vanel, het sterke eind en de gekte van de jungle, maken dit een film die meer dan de moeite waard is.

Ik blijf me verbazen over de hoge kwaliteit van zijn films. Wat een held. Opnieuw 4 dikke sterren

Wat meer rechtlijniger film van Bunuel dan de bekende klassiekers, maar zeker niet één van zijn slechtste films.

Grootse gedeelte van de film behelst een gruwelijke tocht door de jungle en overklast met gemak de meeste andere jungle-avonturen uit de jaren vijftig.

En voor de oplettende kijker: ondanks dat het wat meer mainstream-werk is zitten er wel degelijk een aantal eigenaardige scenes in, daarnaast zijn de personages en het einde ook niet wat je standaard zou verwachten in een jungle aktie-film.

DVD ooit eigenlijk gekocht om "Un Chien Andalou" die in Nederland aan deze film gepaard is en van deze "La Mort..." had ik eigenlijk niet zo veel verwacht, maar hij is zeer zeker de moeite waard.

Verder ontgaat me trouwens de logica van het paren van deze twee films van Bunuel, maar een interessante koop is het dus wel geworden.

Eureka heeft inderdaad deze film opgepikt en netjes zoals vaak op een DVD/Blu Ray schijfje gezet. Daarbij ook weer een mooi boekje over de film. De reden om steeds ook een DVD schijfje erbij te doen is mij vreemd. Wie een blu ray speler heeft kijkt in principe geen dvd meer of alleen om beeldmateriaal te vergelijken. Het enige verschil dat ik vaak bij Eureka zie is dat het beeldmateriaal vrijwel hetzelfde is en alleen de ondertiteling is compleet anders. Bij dvd schijfjes altijd korrelig en lelijk. Bij BD mooie strakke letters al is ie bij deze film wel wat klein. De BD/DVD ziet er voor zo’n 80% mooi uit. Strakke mooie kleuren vrij van vuiltjes en goed gedetailleerd. Maar dit geldt niet voor de hele film. In zo’n 4 fragmenten zakt het beeldniveau van 9 naar 3!! Van digitaal naar VHS zo lijkt het. Ik heb het idee dat de digitalisering bij sommige fragmenten een ander spoor is gebruikt die niet goed om te zetten was. Jammer en lelijk ook, maar gelukkig is het minimaal in deze film. Het eerste dramatische moment komt naar zo’n 18 minuten als hij wordt verraden door de hoer. Het geluid is op zich goed. Daar staat een Engelse track op mij BD speler, maar dit moet een Franse track zijn natuurlijk. Gelukkig hebben we wel een mooie Engelse ondertiteling.

De film begint sterk met veel wisselingen van personen, maar is goed te volgen. Wat de vreemdeling precies komt doen wordt nooit duidelijk maar goed. De film blijft spannend tot ze eigenlijk in het jungle belanden want daarna gebeurt er niet meer zoveel en dat is wel jammer, want ik had juist hier veel meer spanning verwacht. We zien nog even de achtervolgers die vlak daarna niet meer terugkomen. We moeten het doen met een klein groepje vluchtelingen die in zekere zin allemaal wel een beetje apart zijn. Een avonturier. Een hoer een oude man met zijn “doofstomme” dochter en een evangelist. De dialogen zijn aardig maar niet rete interessant. Daarbij gezegd hebbende dat iedereen Frans spreekt en dat gaat vaak gepaard met uitspattingen zoals je dat wel vaker ziet in Franse films. Naar het eind toe krijgen we nog een soort verassing met een snel slot.

Tja hij begint heel aardig maar eenmaal in het jungle zien we niet meer zoveel. De spanning zit met name daarvoor en op de boot. Het sluitstuk levert bij mij gelijk een half puntje minder op, maar nog wel een mooie voldoende afgezien van sommige rare vreemde momenten. Op het eind zien we ineens vanuit het niets een prachtige oranje lifeboat. Die komt vast en zeker uit het vliegtuig, maar dat had ik toch wat subtieler naar voren gebracht. De ontsnapping van de gendarme was wel ineens heel snel en daarbij vond hij zijn maten wel erg snel. Om vervolgens nadat hij zelf was doodgeschoten niet meer terug te zien.

Twaalfde film van Buñuel die ik zag en toch naar mijn gevoelen van een minder kaliber dan de latere films van deze cineast, zoals "Virdiana", "Tristana", "Le charme discret de la Bourgeoisie" en "Cet Obscur Objet du Désir".

Wel zorgt Buñuel voor meerdere markante personages en situaties in deze avonturenfilm die zijn beste momenten kent in het tweede gedeelte: de vlucht doorheen het oerwoud.

Simone Signoret is geknipt voor dergelijke rol en misschien speelt een jonge Michel Piccoli wel het meest ondoorgrondelijke personage

Lijkt ergens te beginnen als een standaard avonturenfilm in een niet nader genoemd Latijns Amerikaans land. Het moet in elk geval aan Brazilië grenzen. Een plot dat eigenlijk iets van een western heeft. Maar in de tweede helft is er de vlucht en daar wordt het wat dwarser. Al heel snel komen karaktertrekken naar boven bij de personages die je niet verwacht. Sympathiek wordt laf, bedenkelijk wordt moedig et cetera Met vrij grote namen voor Buñuel in deze fase van zijn loopbaan. Een jonge Piccoli en Simone Signoret voorop. In de eerste helft doet het het niet echt aan Buñuel denken In de tweede is het aanzienlijk meer herkenbaar. Al heeft deze film weinig humor om de pessimistische toon te verzachten.