Ghost World (2001)

Interessante komedie/drama, maar af en toe ook wel wat saai. Het verhaal is over het algemeen goed, maar er hadden meer Seymour momenten in gemogen, en het einde was een beetje vaag. De film moet het natuurlijk ook vooral hebben van de cast, Buscemi is zeker een ondergewaardeerde acteur die hier weer schitterd en de twee dames zijn ook erg sterk. Goede muziek ook.

3.5*

Laatste dag van een weekje vakantie en dus verwennen we ons maar even met een herkijk van deze schitterende film.

Het nogal hoge Wendy-persoonlijksheids-gehalte van hoofdpersonen Enid en Seymour maakt dit nogal een humoristisch inzichtje in mijn eigen persoonlijkheidje.

Als ik al zo'n vraag zou moeten beantwoorden "op welk filmpersonage lijk je het meest?"dan is hier uw antwoord!

Gebasseerd op de graphic novel.

Meesterwerk!

Pas deze film weer 2x bekeken, nu in totaal 4x genoten. Elke keer lig ik dubbel van de humor, maar ik heb het idee dat sommige dingen de minder oplettende kijker makkelijk voorbijgaan, afgezien van de slapstickachtige dingen die je ook ziet (het valt op hoe vaak er door onhandigheid of zenuwen iets valt bijvoorbeeld). Ik vind het moeilijk de film aan te raden aan mijn ouders vanwege het vuile tienersarcasme in het begin, hoewel de film naarmate die vordert juist erg warm is.

De eindscene begrijpen velen niet maar het is inderdaad iets waar in het midden al op wordt gehint: Enid wil gewoon weg, zonder een bestemming te hebben. Je zou het kunnen zien als het afsluiten van een hoofdstuk in haar leven: losgeweekt van de tienerwereld en de toch wel verschillende Rebecca en nog geen concrete nieuwe plannen (door een kortzichtige politiek correcte policy, waardoor haar kunstenaarstalent wordt genegeerd en waarschijnlijk het trutje met de "objet trouvé" kleerhangertjes de studiebeurs krijgt). En een soort uitgestoken middelvinger naar de Ghost World, ze zoeken het maar uit! Maar ABSOLUUT geen zelfmoord, dat zou nergens op slaan. Enid mag lijkbleek zijn (soms zelfs met lijken-lippenstift), ze geeft nergens een hint zelfmoord te willen plegen.

Overigens is Thora Birch een echte blondine, dit kun je zien doordat haar ogen veel te blauw zijn voor een brunette en haar pigment van zichzelf erg bleek. Opvallend vond ik ook dat haar benen 2x zo dik zijn als die van Scarlett Johansson....een stevige meid zeg maar, maar Scarlett was 16/17 ten tijde van de film en dat was eigenlijk wel te zien aan haar tengerheid.

De titel Ghost World wordt uitgelegd op de DVD. Het betekent eigenlijk dat veel dingen die vroeger authentiek waren, door de commercie nog maar een schim zijn van wat ze waren. Politiek correct, maar niet eerlijk en puur gericht op winstbejag. Neem bijvoorbeeld de gelikte "ragtime" popmuziek in de kroeg waar Seymour zich zo aan ergert: een blanke zanger uit suburbia die zingt dat ie zo hard gewerkt heeft op de kantoenplantage, op een rockritme met ragtime achtig gitaargejank ...kan het nog nepper? Dit thema is in veel andere scenes te vinden: de zogenaamde 50s tent, de zogenaamde "Masterpiece" videotheek, de schijnheilige Coon's (pardon, Cook's) Chicken, de bioscoop die vooral meer consumptie van rotzooi opdringt zonder zich te interesseren voor de kwaliteit ervan.

Kijk deze film vaker, werkelijk alles klopt!

Schitterende verfilming van het boek.

De personages die Thora Birch (Enid) en Scarlett Johansson (Rebecca) neerzetten sluiten ook perfect aan in Ghost world. Naarmate je in deze film zit wordt je steeds meer meegetrokken in de boze en eenzame wereld van Enid, terwijl zij Rebecca steeds meer als vriendin dreigt te verliezen.

Langzaam maar zeker lijkt alles in het leven door Enid haar handen te glippen en steeds meer neemt de situatie van wanhoop toe.

De climax en de aanloop hiernaar toe wordt ijzersterk neergezet en geeft een duidelijk, maar een zeer donker schetsend beeld van hoe iemand in zijn eigen net verstrikt dreigt te raken

Ik had hier meer van verwacht; Scarlett Johansson en Steve Buscemi in dezelfde film!!!

De rol van Scarlet vond ik er helaas niet zo goed uitkomen, Steve Buscimi schitterde, zoals meestal, wel geweldig, en met Thora Birch kon ik niet veel.

Verhaal was op zich niet verkeerd, ook de twist van grappig naar meer emotioneel niet, maar het raakte me niet echt.

Wel opvallend dat veel mensen m tig keer hebben gezien, en ook een hoge score geven, maar het ''werkelijke'' eind allemaal gemist hebben!

(na de aftiteling)

Het niet noemen staat niet gelijk aan het gemist te hebben, dus een vreemde conclusie trek je hier.

Is allebei waar, maar ik kreeg sterk de indruk dat mensen met een hoge waardering en een grondige analyse stopten bij het ''eind'' van de film, en dit was meer een hint van; kijk ff de hele aftiteling af.

Maar dat was dus blijkbaar niet nodig

Ik zag t overigens ook maar per toeval, al lijkt het me voor iedereen wel leuk om ff het über einde te zien . . . .

weird, but pretty good movie, can't say anything else about this movie

Inderdaad een wat vreemde maar leuk weg te kijken film. Helaas ben ik niet zo gecharmeerd van Thora. Vind haar tamelijk irritant. Verder leuke film.

Tienerkomedie die eens niet de dolle kant opgaat. Licht excentriek, ingehouden pret en mild grappig met scherpzinnige dialogen en twee cynische meiden onderweg naar de volwassen wereld waar enkele bijzonder figuren de revue passeren. Enid blijkt de meest dwarse van het stel en met steun van een hier zeer aimabele Buscemi creëert Birch een opmerkelijk tastbaar personage. De scènes in het winkeltje zijn leuk, het kunstklasje is droogkomisch en de momenten rondom de bushalte zijn een teken dat de film werkt. Hulde voor de nabrander.

Voor achtergrond info moet je maar user Oriana opzoeken. Want zo had ik de film niet geinterpreteerd.

Wat Oriana schrijft lijkt mij te kloppen, die interpretatie. Ik mis alleen dat Enid uiteindelijk uit het leven stapt op het eind (de metafoor met de bus waar de bejaarde man al een tijdje op wacht). Omdat het haar niet lukt een plekje te vinden in de maatschappij.

Nee, uit het leven stappen doet ze voor mij niet. Ze gaat juist de wijde wereld in en maakt zich los van het verstikkende milieu waarin ze is opgegroeid. Een positief geladen einde dus wat mij betreft.

Maar wat doet die oude man dan constant bij de bus? Die wacht op de dood. Zij stapt zelf in de bus (de dood). Zo zie ik het eerder.

Vind ik een mooie interpretatie mjk87- niets mis mee - maar ieder zijn eigen visie.

En een goede film, by the way, biedt de kijker meerdere interpretaties, toch? We kunnen dus alleen maar tevreden zijn...

Elders op het net wordt dit einde vergeleken met het einde van Sid and Nancy (1986). Beide films moet ik maar eens weer gaan zien. Hier de draad. Gaat ook in op de verschillen tussen Zwigoffs visie en die van Clowes; ze werkten samen maar Zwigoff had final say.

Deze eigenzinnige film moet bij mij nog wat bezinken. Na 15 minuten wou ik er de brui aangeven want het leek me de zoveelste film met onsympathieke tieners die iedereen zitten uit te lachen; door het hoge gemiddelde toch even doorgebeten en wat? Hoe verder de film vorderde, hoe meer ik de personages begon te appreciëren. Dat was aanvankelijk zeker in het geval van Enid moeilijk. Het type meisjes dat zich afzet tegen alles wat conventioneel is, maar uiteindelijk wordt je ingehaald door de werkelijkheid en is het aanpassen of opkrassen ( cfr het symbolische einde ). Ze komt eerst erg antipathiek over maar toont meer en meer van haar beste zijde.

Haar vriendinnetje Rebecca lijkt veel flexibeler te zijn op dat vlak en gaat werken en neemt haar intrek in een flatje. Het is een bijna natuurlijke breuk die zichtbaar wordt tussen de twee vriendinnen. Veruit het interessantst is de vriendschap tussen een fantastische Buscemi als een wat saaie en excentrieke platenverzamelaar en Enid. Hoe verschillend ze ook lijken, hoe goed ze elkaar kunnen vinden in hun cynische kijk op de wereld rondom hen. De film heeft ontegenzeglijk heel wat inhoud, maar toch verwachtte ik me aan betere humor en de toon was soms erg vreemd. De film staat precies met één voet in de wereld en één erbuiten. Dikke 3*

Uitstekende film over twee tienermeiden die na het behalen van hun diploma hun eigen weg proberen te vinden. Gebaseerd op een nogal originele strip, maakt dit een film met eigenzinnige personages en cynische humor. Goed uitgewerkte personages waarbij Scarlett Johansson, Thora Birch en vooral Steve Buscemi perfect gecast zijn.

Een beetje net-niet. Ghost World is best realistisch in de weergave van het zoekende, frustrerende tienerleven, maar echt bijzonder wordt het nergens.

Ik word bij andere films vaak een beetje moe als mensen het constant over het uiterlijk van Johansson hebben. Is dat de reden om naar films te kijken? Wat dat betreft zit ik hier goed, want hier ziet ze er echt niet bijzonder uit. Ik vind wel dat ze later beter is gaan acteren. Nu speelt ze een ongeïnteresseerde tiener, dat is weliswaar een stugge rol. Toch zijn er ook mensen die zulke rollen iets extra's kunnen geven waardoor ze er meer uitspringen. Ze blijft hier een beetje anoniem. Bij Birch is dat minder het geval, omdat dat zij een wat gewichtigere rol heeft.

Hele saaie langdradige film.

Goed maar af en toe saai en de film kwam, afgezien van de intro 'tune', traag op gang. Acteerprestaties maakten veel goed.

Teveel tienercynisme.

Zwartgalligheid op z'n tijd is best leuk, maar hier levert Terry Zwigoff een overkill. Thora Birch speelt een wel heel negatief personage dat voor haar tijd (ze is een jaar of 18) oud is geworden. Alles is lame of stupid en de hele wereld lijkt voor haar uit idiots en dorks te bestaan. En zelfs al vind ze iemand leuk en al is ze ergens in geïnteresseerd, beklijven doet het geen moment. Binnen no time loopt ze weer te chagrijnen.

Gelukkig is de film verder niet slecht. De sfeer is aangenaam met al die ragtime en bluesmuziek. De opbouw verloopt rustig en je leert de belangrijkste personages goed kunnen, met name het personage van Steve Buscemi. Zoals wel vaker zet hij een ijzersterk treurig karakter neer. De toen nog relatief onbekende Scarlett Johansson loopt verder vooral mooi te wezen en voegt weinig aan de film toe. Zoals we van haar gewend zijn.

Verder mag het verhaaltje er best wezen, al gaat het uiteindelijk nergens naartoe en valt de ontknoping ronduit tegen. De moraal van het verhaal is natuurlijk dat het echte leven wat minder glamorous is dan een tienerfantasie, al mag het best wat komischer gebracht worden. Zwigoff's Bad Santa was erg luchtig en humoristisch, maar hier viel weinig te lachen. Enkele scenes, zoals in de art class deden me glimlachen, daar bleef het bij.

Had ik de film 10 jaar geleden gezien, dan had deze waarschijnlijk hoger gescoord. Voor dit tienergedoe en met name het onsympathieke personage Enid, voel ik me nu echter wat te oud. Ik denk dat sommige hoogstemmers uit het verleden de film nodig eens moeten herzien. 2,5*

Enid is alles behalve onsympathiek. Misschien voor jou en voor de rest van de wereld. Maar niet voor mij.

Enid zit met zichzelf in de knoop en dat uit ze in cynisme. Met de komst van Seymour merkt ze dat ze wel degelijk positieve gevoelens kan koesteren. Dat is nou juist het mooie van de film, en van Enid als personage, en daarmee is haar ontwikkeling van 1 dimensionaal karikatuur naar drie dimensionaal personage van vlees en bloed nu juist het hart van de film. Althans, zo kijk ik er dus tegenaan, en tegen haar.

Dan interpreteren wij het (open) einde kennelijk anders.

Het klinkt raar, maar voor één keer kan ik zeggen dat ik een film ontgroeid ben. Niet dat Ghost world enkel teert op nostalgie, maar het is tiperend dat ik me niet meer zo kan inleven in Enid. Blijft een mooie film over een afgestudeerde tiener die op eigen benen komt te staan met mooie plannen en dromen. Maar de wereld rond haar draait anders dan ze verwacht had. En het is moeilijk om je plaats te vinden tussen beide werelden. Daarom ook ghost world zeker? Het zwalpen tussen beide werelden is niet evident en uiteindelijk zal ze gewoon haar eigen weg moeten vinden.

Ghost world kent alvast een mooie soundtrack. De combinatie van Thora Birch en Scarlett Johansson is leuk. Zeker in het begin. Al snel draait dit meer rond Birch en vervaagt Johansson. Wat past bij het verhaal, maar de Johansson in het begin is wel een pak boeiender. Zo is het leven zeker? Buscemi doet het ook goed als wat wereldvreemde man. Ik vreesde even voor een freaky relatie tussen hem en Birch, maar dat loopt wel goed.

Ghost world blijft een goeie film, maar ik mis toch de kracht die het vroeger uitstraalde. Misschien toch wat gedateerd ondertussen? Of gewoon een film van zijn tijd? Gewoon genieten, maar geen klassieker. Na het zien van deze film blijft vooral Birch nog hangen, een rol die ze nadien nooit meer zou evenaren.

Wat een geweldig wijf is die Thora Birch toch in bijna iedere film waar ze ten tonele komt. Ghost World ownt ze in ieder geval. Steeds weer weet ze die instant smile tevoorschijn te toveren met haar rariteiten en awkward gedrag. Jammer dat ze een beetje van de radar is verdwenen in filmland. Ze zal wel niet het perfecte Hollywood gezichtje hebben, maar och acteren kan ze.