¡Three Amigos! (1986)

De film is vermakelijk maar daarmee is veel gezegd, heb niet vaak kunnen lachen( misschien 2x) en vond in het bijzonder Martin Short verkeerd gecast.

Op Imdb lees ik dat ze die rol van Ned eigenlijk wouden laten vervullen door Robin Williams wat in mijn ogen ook een veel betere keuze had geweest maar waarschijnlijk konden ze hem spijtig genoeg niet overhalen. Ook Bill Murray doet de ronde weliswaar in een andere rol maar ook hij had prima Ned kunnen spelen.

Chevy & Steve kon ik zoals gewoonlijk wel waarderen, al is het zeker niet 1 van hun betere rollen.

¡Three Amigos! is niet een hele slechte comedy en grotendeels aardig vermakelijk maar toch heb ik sterk het idee dat ze hieruit meer konden halen, zelfs met een redelijk simpel plot.

2,5*

Ok, dat wist ik niet. Maar ik heb er eigenlijk sowieso wel om moeten lachen

Na 2 lowbudgetproducties, maakte Landis opeens een drietal uitermate geslaagde films (en een wereldberoemde clip) op rij die belangrijk waren voor het Amerikaanse filmlandschap van die tijd. Daarna maakte hij eerst nog wel aardige films, voordat ie opeens weinig meer goed leek te kunnen doen. Dit is inderdaad nog wel aardig. Tegenover elke flauwe grap staat een erg leuke.

Het misverstand wordt net wat te lang doorgevoerd en het geheel is wat te wisselvallig om bij te blijven. Eigenlijk zijn de geslaagde grappen (o.m. de trui, het muzikale intermezzo, het zingende bosje, de stomme film fragmenten) op de een of andere manier een pijnlijk besef van hoe leuk de film als geheel had kunnen zijn.

3 kleine sterren, heb me op zich wel vermaakt, maar de drie vrienden wisten mijn aandacht naar het einde toe steeds wat minder vast te houden.

Stiekem toch wel een sympathieke film door het Western-thema. In het begin heeft het volop misverstanden over en weer, de tweede helft gaat verder als een simpele western, waarbij drie entertainers uit Hollywood een stoffig stadje moeten beschermen tegen bandieten. Steve Martin en Chevy Chase vind ik niet bepaald de meest geweldige komieken en Martin Short kende ik niet vooraf, maar met zijn drieën maken ze er wel een leuke en lichtelijk ridicule film van.

Alleen al lachen om de recensies, sommigen begrijpen de grappen totaal niet. BV. Het kampvuur. Hilarische grappen , schitterend.

?Heerlijke film echt geweldig

Al heel vaak gezien maar Blijft goed ?

Blijft geestig. Totaal onzinnig.

Lekker flauwe komedie over drie Mexicaanse filmcowboys die een grote schurk moeten verdrijven uit een klein plaatsje. Het verhaal is uiteraard heel voorspelbaar, maar er zitten ook een hoop leuke grappen in die al bijna net zo voorspelbaar zijn. Ik moest ook wel denken aan de Laurel & Hardy films. Daar zie je de grappen ook al mijlen van tevoren aankomen, maar toch moet je er om lachen. Al waren Laurel & Hardy natuurlijk de originelen.

Een heerlijke western-komedie van John Landis die zeer fijne humor mengt met ongenadige nonsens. Steve Martin, Chevy Chase en Martin Short. Leuk.

Een originele komedie. Het verhaal draait om het idee om acteurs in te huren die beroemd zijn geworden in een bepaalde heldenrol en die vervolgens te plaatsen in eenzelfde situatie als in hun fictieve hoedanigheid. Maar dan in de echte wereld met echt gevaar. Volgens mij een origineel idee waar een latere komedie als Galaxy Quest (1999) dankbaar gebruik van heeft gemaakt. Alhoewel het idee in Fright Night (1985) ook werd toegepast, realiseer ik me opeens. Kleinschaliger en veel minder hilarisch weliswaar, maar toch. Hoe dan ook, een schitterend uitgangspunt voor sprankelende situation comedy.

En de comedy deugt. De drie getalenteerde hoofdrolspelers grossieren in verrukkelijk grappige scènes, waarbij het me niet zou verbazen dat er hier en daar stevig geïmproviseerd wordt. De arrogantie, naïviteit en eigenwaan van de weinig talentvolle personages zijn aanleidingen voor heerlijke humor. Ook de western clichés die op de hak worden genomen zijn een bron van vermaak.

De film is geen doorlopend spervuur van grappen. Af en toe wordt het tempo teruggeschroefd en is het tijd voor meer geraffineerde humor die heerlijk samensmelt met de altijd aanwezige absurditeiten die zich in het verhaal voordoen. De afwisseling houdt het niveau hoog.

Met muziek van Randy Newman. Ik heb een gruwelijke hekel aan de muziek van Randy Newman. De uitvoering van 'The Ballad of the Three Amigos' waarmee de film aftrapt en dat gezongen wordt door Martin, Chase en Short is echter bijzonder hilarisch. Ook de nummers 'My Little Buttercup' en 'Blue Shadows' werden opgeleukt met visuele afleiding en waren verdraaglijk. Het viel gelukkig mee.

Zelfs met de muziek van Randy Newman is ¡Three Amigos! heerlijk vermaak.

Pijnlijk.

John Landis is berucht geworden door de gevaarlijke en soms zelfs illegale praktijken waarmee hij filmt. Als ik in deze film dan ook exploderende huizen of sets zie, vraag ik me meteen af hoeveel gewonden er bij zijn geraakt. Dat mag overigens weinig pret van de film drukken, want die pret was er in de eerste instantie al niet.

Three Amigos is een film die graag gebruik wil maken van het trio die de hoofdrollen vertolken. Apart van elkaar zijn het grote namen binnen de industrie. Steve Martin, Chevy Chase en Martin Short. Het is moeilijk om echt om deze namen heen te kijken binnen onze wereld. Toch weet er geen enkele naam hier aan te slaan. Want ondanks de grote druk die Landis zet op hun komische talenten blijven het allemaal ontzettend vervelende figuurtjes.

Schreeuwen, gescripte dialogen en het trekken van gekke bekken. Three Amigos gooit van alles in de mix zonder dat de ingrediënten echt werken. Wat wel werkt zijn de redelijk grote omgevingen die kolossaal worden opgeblazen. Dat levert gelukkig enkele imponerende actiescenes op, maar dan hebben we het vooral over achtergrondvulling terwijl de focus echt op de voorgrond ligt.

Het blijft een vermoeiend geheel dat vooral duurt en duurt. Het geforceerde spel van de film maakt het eigenlijk ook vooral ongemakkelijk om je comfortabel te voelen. Landis heeft een zeker talent om films vermakelijk te maken door middel van een lompe inrichting, maar niet als het erdoorheen geforceerd moet worden met nog een grote berg flauwe grapjes en rare gezichten. Dan komt er namelijk Three Amigos van. Vermoeiende rit, blij toen deze eindelijk was afgelopen.

Zalig, komedie ten top. Destijds meermaals bekeken

"You dirt-eating piece of slime! You scum-sucking pig! You son of a motherless goat!”

Deze film heb ik denk ik het vaakste voorbij zien komen, aangezien hij helemaal op nummer één staat in mijn kijk-lijst (aangezien deze alfabetisch is) en ik heb de film denk ik al wel tien jaar links laten liggen. Toen ik van de week weer opzoek was naar een film vanuit mijn kijklijst, zag ik deze titel wederom voorbijkomen en heb ik eigenlijk de gok genomen hem toch maar te kijken. Persoonlijk ben ik best een fan van het western genre, al ken ik er niet veel van. Het is niet mijn type genre dat ik nou echt elke week op zou zetten, dus neem het mij niet kwalijk als ik niet bepaalde punten ken van een bekende tv-show, of uit bepaalde western films die ik moet herkennen. Dat doe ik niet. Tevens is komedie wel een favoriet genre van me die ik vaker kijken, al was deze film niet bepaald mijn komedie.

Maar, helaas moet ik achteraf toch concluderen dat ik niet zoveel met deze film kon. De film was gewoon niet grappig. En veel scenes vond ik zelf best saai om te zien, wat ervoor zorgde dat ik eigenlijk het eerste uur er héél moeilijk door heen kon komen. Dat ze begonnen te zingen was voor mij een schrik moment, en het verbaasde me eigenlijk dat ik toen de film niet gelijk heb uitgedrukt. Dat is echt niet iets waarmee je bij mij moet aankomen, dat vind ik tien keer niks. Ook dankzij de plotomschrijving had ik eigenlijk een totaal andere film verwacht dan dat ik kreeg. Er zitten wel wat leukere momenten in maar, ik kon er allemaal niet zoveel mee. Niet mijn film, en dat gaat het denk ik ook nooit worden.

Best vermakelijk.

Zonder hoogstaande cinema te zijn, laat dat wel duidelijk zijn. Maar het trio Steve Martin - Martin Short - Chevy Chase doet het wel oké, zonder dat ik één van hen echt vind uitblinken. Qua opzet redelijk gemakkelijk en zeer voorspelbaar, maar men kan het zonder lamlendige tussenstukken brengen. Zo kijkt het allemaal best keurig weg, al had de speelduur zeker niet langer moeten zijn.

3

Leuke simpele humor met knipoog naar western. Piñatabirthday is goed geplaatst in het simplisme waarmee de 'gang' wordt aangeduid. Blue shadows on the trail doet denken aan een song uit de vroegere Laurel and Hardy films. Al met al makkelijk wegkijkend met wat simpele doch vermakelijke amusante momenten, zoals het Duitse erekruis wat El Guapo voor zijn verjaardag krijgt. Ook de onzichtbare zwaardvechter icm de zingende struik slim bedacht. En de naam Ned Niederländer, toch elke keer weer moeilijk voor Amerikanen het verschil tussen Duits en Nederlands. Rebecca Underwood (Ferratti)draagt ook nog haar steentje bij in de finale.

Blue Shadows is een oud Disney lied bekend gemaakt door de enige echte zingende cowboy: Roy Rogers. Prachtig stukje edelkitch. Het Three Amigos liedje vong ik geweldig grappig met die cliché kop-stemmen zo ook de hele film waar de drie hoofdrolspelers het duidelijk heel erg naar hun zin hebben.

Heerlijke film waar de flauwekul hoogtij viert.

Verstand op nul en niet teveel nadenken en kijken naar onlogische onzin.

Flauwekul is de leukste humor.

Speelfilmencyclopedie maar weer even geraadpleegd hij scoorde destijds al slecht bij mij (dat zal dan wel zo'n 2 à 3 jaar later zijn dat ik hem op tv zag want zo ging dat toen, eerst in bioscoop en later kwam hij dan op tv).
Nu gezien van Prime. De eerste 3 kwartier begreep ik er niets van. Eigenlijk wel leuk om te zien een "moderne" western, waarin al auto's reden, mensen al naar film konden kijken en er al vliegtuigen waren. Zodra ze kleding stelen dreigt film al achteruit te gaan en doet het vervolgens ook.

Het is 1916 een dorpje, Santa Poco, wordt geterroriseerd door een bandiet El Guapo en schakelt bewoonster Carmen de filmhelden in. Dat komt goed uit want de drie werkeloze acteurs kunnen een nieuwe filmopdracht goed gebruiken. Contrasten in dit eerste deel worden leuk neergezet en ook mooi gemaakt.

Helaas verandert deze parodie, berustend op misverstanden steeds meer in een serieuze actiefilm en besluiten de drie acteurs als echte helden op te treden. Zodra ze in aanraking komen met El Guapo was alleen nog maar interessant hoe het afloopt met de Duitser (Kai Wulff) een wapenleverancier en met de bandiet. Maar uiteindelijk blijft er weinig over van hoe de film begint. Maar ik begrijp nu waarom ik hem daarna nooit meer heb willen zien, al ligt het niet aan de drie komieken maar aan het verhaal zelf. 4.0/2.0