Gorillas in the Mist: The Story of Dian Fossey (1988)

Prachtige, en zeer aangrijpende film. Ik had'm uit mezelf niet gauw gekeken, maar op aanraden van m'n vriendin ben ik er toch maar eens voor gaan zitten, en zoals velen heb ook ik het me niet betreurd.

4 sterren

Daarstraks op Canvas, dus nog maar eens gezien.

Het blijft me verbazen hoe mensen zo wreed en zelfzuchtig kunnen zijn dat ze er niet voor terugdeinzen een gorilla af te maken om z'n handen als asbak te gebruiken. Het is dan ook maar goed dat er mensen als Dian Fossey bestaan, want zonder die mensen zou de toestand aldaar (en elders in de wereld) nog dramatischer zijn. Heb ondertussen al wat literatuur rond Rwanda doorgenomen, dus ik weet heel deze zaak wel min of meer te plaatsen in de politieke context, die natuurlijk voor een groot deel de oorzaak is van deze wandaden.

De film zelf is verder oerdegelijk. Uitmuntend acteerwerk en efficiënte fotografie zorgen ervoor dat je nu eens zit te genieten van de mooie beelden van Dian en de gorilla's en dan weer koude rillingen krijgt van afschuw omdat de zoveelste gorilla schaamteloos wordt afgemaakt. Zoals ik vorige keer al zei is dit eigenlijk een film die veel mensen dringend eens moeten (her)zien, zeker als ik zie hoe verschrikkelijk egoïstisch sommige mensen kunnen zijn ten opzichte van dieren.

Sterke film met een goed verhaal, zeer mooi gespeeld door Sigourney Weaver.

Vroeger vaak de video hiervan gezien, wist niet echt wat ik er nu van kon verwachten. En ik moet zeggen, het viel me een beetje tegen. De scènes die Fossey doorbrengt met de gorilla's zijn prachtig, erg knap hoe ze de gorilla's zo realistisch als wild neer zetten. Maar wat is het tegelijkertijd een naar mens. Zoals ze dat kleine jochie behandelt met dat heksen masker, of doet alsof ze die mannen op gaat hangen.. Ik snap dat ze boos is om het onrecht dat de gorilla's aan wordt gedaan, maar ik vond haar hier wel erg geflipt handelen. In en in triest overigens als die stropers de gorilla's te pakken krijgen, echt walgelijk. Absoluut geen leuke film, maar wel het kijken waard.

3*

Beslist indrukmakende film. De scènes met Sigourney Weaver tussen de gorilla's zijn op zijn minst merkwaardig. Eigenlijk ook niet zonder ontroering. Geboeid gekeken tot het einde.

Prachtige film over de waargebeurde strijd van een vrouw tegen de stropers van gorillas in de jungle eind jaren '60. Onderhoudend verteld en de film kent ook een aantal aangrijpende momenten. Mooie natuuropnamen en de gorillas zien er geloofwaardig uit (mix van de echte dieren en poppen). Sigourney Weaver draagt de film, en ook al draaft haar personage op het einde wel wat door, het is wel begrijpelijk.

Me eens aan deze gewaagd en 'k vond het een mooie film. De film moet het zeker niet hebben van de special effects, maar eerder een aangrijpend verhaal met puike acteerprestaties van Sigourney Weaver. De muziek vond 'k wel wat minder (vooral in het begin), maar de film is dan ook al meer dan 20 jaar oud.

Bij de scène waarin Dian een hand kon geven aan de gorilla, kreeg 'k toch wel kippenvel. Het einde vond 'k wel verrassend, omdat 'k niet wist wat er met haar was gebeurd.

Voor de rest bevat de film fraaie natuurbeelden, maar toont de film ook de mindere kanten van mensen.

'k vond het wel een aanrader om eens gezien te hebben.

Het is eigenlijk door deze film dat ik het werk van Dian Fossey heb leren kennen. Hoewel ze soms overkwam als een bitch, moet ik haar ook enorm bewonderen om haar doorzettingsvermogen om onder andere de jacht op gorilla's als jachttrofee tegen te gaan. Jammer toch dat het voor op zo een manier moest aflopen. Ik heb ooit eens gelezen dat de gorilla's in deze film echter niet echt zijn. Maar je moet toch al een kenner zijn om dat verschil te zien. Niet zo verwonderlijk want gorilla's laten zich niet zo gemakkelijk filmen laat staan dat je ze kan gaan trainen. Het doet alleszins geen afbreuk aan deze mooie film, met Fossey uitstekend vertolkt door Sigourney Weaver die hier bewijst hoe veelzijdig ze als actrice toch wel is.

Het is inmiddels al weer even geleden dat we deze prent hebben gezien en ik was behoorlijk onder de indruk van wat Dian Fossey heeft gepresteerd op het gebied van de berggorrila's!

Dankzij haar en haar boek wat verfilmd werd is de berggorrilla weer in beeld gekomen bij de mensenen en de natuurbewegingen.

De film is indrukwekkend maar ook verdriettig zoals Maurice32 schrijft. De jacht op b.v de leider van de groep komt hard over en hierin zie je dan ook goed de zinloosheid van zoiets. Een kop van een berggorilla aan de wand of op de tafel, dat wilde Dian voorkomen met haar verhaal, nu en in de toekomst!

Geweldig zoals actrice Sigourney Weaver Dian Fossey neerzet in de film. Ik ben trouwens erg benieuwd of dit boek ooit weer eens wordt verfilmd.

Waardering een ruime 8!

Wat Jane Goodall was voor de chimps is Dian Fossey voor de zilverrug, berggorilla’s, geweest in Congo/Rwanda. Mooie verfilming waar vooral de natuurbeelden de voornaamste troeven zijn. De primaten zijn erg vertederend hoewel in sommige scènes mensen in een apenpak zitten. Het verschil is alvast niet te zien. Goede casting trouwens van Sigourney Weaver!

Haar documentaires en reportages zijn wereldberoemd. De film is gebaseerd op haar memoires, maar legt andere klemtonen. Zo komt de relatie met de fotograaf sterker naar voor in de film. Bij een amusementsfilm wil het oog ook wat en de geromantiseerde idyllische beelden met de apen wordt wat uitvergroot. Het levert mooie plaatjes op, maar in werkelijkheid was het wellicht wat complexer. Haar baanbrekend werk en naambekendheid zorgde ervoor dat haar vele werk niet voor niets was en de gorilla’s een verdere toekomst hebben.

Zelfs zonder die schokkende feiten zou ik zeggen dat het achteraf gezien hier en daar ietwat hypocriet aandoet. Mensen hun enige broodwinning afpakken omdat je apen liever vindt... mevrouw Fossey had zelf waarschijnlijk wel genoeg te eten en vond het zo te zien vanzelfsprekend dat de locals maar een ander baantje zochten dan apenjager of -handelaar....maar welke dan, ja daar is natuurlijk niet direct een antwoord op. Neemt allemaal niet weg dat ik meerdere malen heb genoten van deze film. Het was beter geweest als ze de subtitel weg hadden gehaald en het karakter simpelweg op Dian gebaseerd hadden in plaats van haar echt Dian Fossey te noemen. Ik moet bij dit onderwerp ook altijd denken aan Jane Goodall. Die is minder fel maar haar heiligverklaring van iets wat zij toevallig interessanter en belangrijker vindt dan anderen stoort me. Neemt niet weg dat bepaalde wildlife van mij best beschermd mag blijven zolang het levensvatbaar blijft (dus geen gehannes met impotente pandaberen).

Prima meeslepend drama over de inzet van Dian Fossey voor de Afrikaanse berggorilla's; de scènes met de mensapen maakten indruk. Wat een eenvoudige populatietelling moest worden werd voor haar een levenswerk. Geen makkelijke opdracht want ze moest het daarbij ook regelmatig opnemen tegen stropers en werken in een politiek onstabiele regio. Haar onderzoeksterrein is nu een nationaal park waar de dieren min of meer vreedzaam kunnen gedijen. Vind het ook één van Weavers mooiste acteerprestaties, waarschijnlijk omdat het ook ergens vanuit een persoonlijk engagement voortkomt. Herinnert er ons aan dat het een taak van alle mensen is om dieren te blijven beschermen en een plaats te geven op deze wereld, want die is niet van de homo sapiens alleen.

Altijd al benieuwd naar deze maar al te bekende film, de dame in kwestie, en haar werk in de jungle te midden van deze imposante dieren. Komt zo'n film ooit nog op tv...? Ik betwijfel het, maar gelukkig biedt de kringloop dan uitkomst.

Niet super interessant maar als inleiding beginnen we toch gewoon in de bewoonde wereld waar ze zichzelf soort van aanmeld om de jungle in te trekken om het uitstervende ras in kaart te brengen waarop het toch allemaal wat interessanter wordt. Want de dame moet wel lef hebben om zo alleen de rimboe in te trekken met stropers op de loer, de dieren zelf die je kunnen verscheuren en de vraag of de mensen die je meeneemt wel te vertrouwen zijn. Maar ja, je bent wereldverbeteraar of niet. Ronduit prachtig zijn toch de beelden van Fossey tussen de apen waar ze hun gedrag immiteert om geaccepteerd te worden en hun vertrouwen te winnen, andermaal, je moet maar durven. Hoe hebben ze dat eigenlijk gefilmd? Zijn dat echte gorillas of zijn dat mensen in pakken aan het werk?

De inzet stijgt met de prijs die de handelaren en stropers eisen, en lieflijk gaat dat er bepaald niet aan toe. Duidelijk is dat Fossey zelf ook radicaliseert en extreem wordt in haar opvattingen en gedragingen en dat is begrijpelijk. Haar werk te midden van de dieren lijkt dan op een gegeven moment ook uit te monden in een soort van kruistocht waarbij ze in werkelijkheid toch wel erg ver ging. Iets dat de we in de film deels te zien krijgen en je zou kunnen stellen dat de vrouw op een gegeven onhandelbaar werd en dat het ook niet vreemd is dat ze uit de weg geruimd werd, door wie is nog altijd onduidelijk.

Gorillas in the mist is al met al een intrigerende film te noemen rond een bevlogen iemand, uiteraard uitstekend neergezet door Weaver. Het meeste interessante zijn toch de beelden van Fossey temidden van de dieren en heb ik verder niet zo heel veel met het karakter Fossey eigenlijk. Dit vooral omdat ik het gevoel heb dat ze wat onderbelicht blijft. Ze was duidelijk begeistert, gedreven en op een gegeven moment geradicaliseerd, maar verder heb ik niet de indruk de vrouw te kennen na afloop. Desalniettemin en prima voldoende voor deze film.

Talloze keren gezien, en elke keer is dat weer een feest. Het verhaal klopt gewoon helemaal, Sigourney Weaver speelt de rol van haar leven, de prachtige beelden van de natuur, en de (nouja bijna) overtuigende beelden van de dieren. Precies de goede balans tussen ernst, humor en historisch verhalend. Wellicht niet helemaal precies volgens de werkelijkheid en hier en daar een tikje gekleurd qua sympathie, maar wat mij betreft is dat een goede keuze voor de film - en ook onverminderd actueel, met hoe de mensheid nog steeds niet accepteren wil dat er andere soorten zijn die ook recht hebben op hun deel van de wereld.

Weaver trekt vanzelf alle aandacht met haar hoofdrol, maar ook de bijrollen zijn grotendeels perfect. Voor de hand liggend om daar Brown of Cuthbertson bij te noemen, maar ik vond Omirah Miluwi indrukwekkender - jammer dat het voor hem bij deze rol gebleven is.

Kritiek indertijd, en ook hier terug te lezen over het vermeende gebrek aan inhoudelijke diepte van Fossey's karakter onderschrijf ik absoluut niet. Er worden voldoende hints gegeven, nog meer zou zwaar ten koste gaan van het respect dat Fossey verdient - en buiten dat, het is een film, geen documentaire. En al zeker geen rariteitenkabinet.