Good Morning, Vietnam (1987)

Het eerste gedeelte van de film was best goed en ook wel grappig. Maar in het 2e gedeelte wordt het allemaal te serieus en te sentimenteel waardoor de film wegzakt.

Het nadeel van deze enigszins onderhoudende film is dat hij bijna volledig rust op de schouders van Williams. Deze trekt samen met de schitterende soundtrack de film omhoog maar schiet helaas net te kort. Redelijk.

Geinige film. Mooi verhaal, leuk bedacht maar had misschien nog beter uitgewerkt kunnen worden. Robin Williams is de grote ster in deze film, hij zet een zeer sterke rol neer. En ook Forest Whitaker staat erg goed te acteren. Ik moet wel bekennen dat ik niet om alle grappen die hij als DJ moest lachen, veelal omdat ik ze neit altijd begreep:p

Maar had wel een hogere rating verwacht op MM, maar ja.

Wel leuk voor een keertje, zeker de beste rol van Williams.

3.5*

Magere comedy die geheel ingericht is op Robin Williams.

Good Morning Vietnam, of misschien beter 'de Robin Williams show', is eigenlijk vooral een aaneenschakeling van flauwigheid, voorspelbare stereotypes en verschrikkelijk sentiment dat soms uit het niets verschijnt en waar niemand op zit te wachten. Williams zelf is redelijk op zijn plaats als de enthousiaste radio DJ en de meeste scènes in de studio kunnen er nog best mee door. Dat gedoe met die meid en haar broer ging echter weer nergens over en heeft me werkelijk geen seconde weten te boeien. Dat het leven van de echte Cronauer aangepast moest worden kan ik me enigszins indenken, maar haal dan wel een fatsoenlijke scriptschrijver aan boord om er ook daadwerkelijk iets van te maken. Good Morning Vietnam leunt eigenlijk enkel op diens cast en de makers mogen van geluk spreken dat díe in ieder geval redelijk in orde was. Naast Williams een prima rol voor J.T. Walsh. Wat kan die man geweldig een arrogante rotzak neerzetten!

2,5 sterren.

Good Morning, Vietnam!

Robin Williams zet hier 1 van zijn beste rollen van zijn carrière neer, helaas ben ik zelf geen grootse fan van de man. De film speelt zich natuurlijk af in Vietnam waar talloze goede oorlogsfilms vandaan zijn gekomen. Iets afwisselends zou natuurlijk leuk zijn en dat was het ook wel, maar goed was iets anders.

Ik heb een paar keer ook moeten lachen om de constante stroom van flauwe grappen die uit zijn mond komen, Maar ik vond het gewoon TE. Verder is zijn vriendschap met een Vietnamese jongen wel toevoegend maar had het gehoeven.

De muziek die je in de film hoort zijn natuurlijk klassieke liedjes uit de tijdperk, meteen herken ik de namen als Martha and the Vandella's of The Beach Boy's die ik waarschijnlijk ook op mijn Sound of the Sixties CD heb. Dat was dus ook het leukste aan de film.

Leuk om Forest Whitaker zo te zien, speelde ook goed verder.

Maar er had geloof ik iets meer in de film kunnen zitten.

Een leuke, onderhoudende film die vooral een comedy is. De serieuze ondertoon werkt helaas niet echt. De "relatie" met tussen Cronauer en het Vietnamese meisje kent nauwelijks diepgang dus daar krijg je als kijker niet echt veel "gevoel" bij.

Ik heb wel regelmatig gelachen, het is denk ik nog veel leuker als je alle types kent die Williams imiteert, ik kende bijv. alleen Richard Nixon en zijn manier van praten.

3.5 sterren

Ik heb dit altijd een bijzondere Vietnamfilm gevonden. De slagvelden en het geweld blijven verborgen, en je voelt ongewild de oorlog via censuur, via een bomontploffing en via gedisciplineerde droge militairen die de Vietnam oorlog heel ernstig nemen. De film is vooral grappig. De onvergetelijke Adrian Cronauer weet met zijn vlotte humor en politieke steekjes het moreel van de troepen op te krikken. Als kijker kan je je bijna de glimlach van de soldaat aan het front voorstellen en het wegvallen van de spanning voelen. Die luitenant Hauk was ook best grappig; hoe hij maar niet in staat is om in te zien dat hij niet grappig is is al een grap op zich die de hele film door volgehouden wordt. Ook die generaal, die best een grote fan van Cronauer was, kwam best cool over. Whitaker vond ik minder op zijn plaats als lamme goedzak, en ook de romantische zijstap voelde als celluloid-vulling aan. Maar wat me elke keer opnieuw kippenvel bezorgt is "What a wonderful World" van Louis Armstrong. Deze film is absoluut geen groot meesterwerk, maar komt soms met enkele magische momenten aandraven, goed voor 3,5*

Deze film van Robin Williams had 'k nog niet gezien, dus dringend tijd om daar eens verandering in te brengen. 'k had eigenlijk weinig verwachtingen bij deze film, maar dit was eigenlijk onnodig. De film moet het toch vooral hebben van de cast. Vooral Robin Williams en Forest Whitaker waren goed op dreef.

De film was ook verrassend grappig, 'k heb toch een aantal keren moeten lachen. Verder was de muziek ook nog te pruimen en zaten er nog enkele leuke quotes in.

Enkel het einde vod 'k een beetje zwak uitvallen, maar voor de rest vond 'k het zeker geen slechte film.

Ik had hier nog niet op gestemd, lang geleden gezien en maar weer eens opgezet, en viel me mee. Ik keek deze film dan ook niet als komedie, want ik vind Robin Williams met z'n stemmetjes niet erg grappig, maar als drama met wat grappige scenes, maar dan vooral die met Bruno Kirby (ook al een tijdje niet meer onder ons trouwens) en Richard Edson.

Het geratel van Williams op de radio en de gierende collega's en soldaten- die scenes deden me niet zoveel. Plotje met Trinh en Tuan was niet echt nodig, en wat ongeloofwaardig, maar scenes met klasje leverde nog wel wat leuke scenes op.

Good Morning, Vietnam is één van de weinige bekende oude films met Robin Williams, die ik nog nooit had gezien. Vanwege zijn recente dood heb ik deze maar eens opgezocht.

Ik ben nooit echt een Willams fan geweest. Hij heeft zeker enkele goede rollen op zijn naam staan, maar ook rollen, die een stuk minder zijn. Zijn rol hier neigt helaas wat meer naar die laatste categorie. In het begin is het allemaal heel leuk wat hij doet en komt zijn enthousiasme erg goed over. Naarmate de film vordert, vervallen de grappen meer in herhaling en wordt het vaak een stuk flauwer en daardoor automatisch ook minder leuk. Ook wordt het richting het einde nogal sentimenteel, iets wat ook niet echt nodig is.

De soundtrack is wel goed en geeft ook goed het tijdsbeeld van de film weer. Mede daardoor blijft het allemaal wel onderhoudend. Het kan echter niet voorkomen dat de film na een goede opening, langzaam maar zeker steeds verder aftakelt naar een bedenkelijker niveau.

2,5*

Matig. Ik zit de laatste tijd door de dood van Robin Williams wat oudere films van hem te bekijken en Good Morning Vietnam wordt ook altijd wel genoemd bij zijn betere acteerprestaties, dus dan kijken we maar. Maar het valt als film wel tegen. De film rust echt volledig op Williams, die inderdaad een sterke rol heeft als radio dj. Maar hij heeft wel interessantere rollen gespeeld vind ik. Ik moet wel bekennen dat hij in serieuze rollen echt wel heeft overtuigd in zijn loopbaan. Nou zat dit tussen serieus en grappig in, maar hij deed het goed. Verder ook erg genoten van de afwisselende, fraaie soundtrack. Zulke zaken compenseren een te lang durende film met te weinig boeiende momenten.

2,5*

Vermoedelijk de beste komedie uit de jaren 80 met de betreurde Robin Williams in een glansrol. Voeg daarbij de schitterende humor waarin het militair establishment voortdurend te kakken wordt gesteld en je hebt de ideale mix voor een film die de geschiedenis zal ingaan als een van de beste komedies ooit, Zelden zoveel gelachen als met deze film hoewel het eigenlijk ook een oorlogsfilm is,

Film buiten categorie. Dik verdiende 5 sterren. Schitterende soundtrack ook

Vroeger al eens gezien, althans.. ik kon me nog wat flarden voor de geest halen. Ben niet altijd zo kapot van Robin Williams, maar deze rol past uitstekend bij hem. Ik moet zeggen dat ik me gisteravond kostelijk heb vermaakt. De Vietnam-setting, de humor (Williams in vorm als érg geloofwaardige DJ - prachtig hoe die soms los gaat) en de fantastische soundtrack. Heb genoten. Niet gedacht dat ik zoveel zou lachen. Naar het einde toe wordt één en ander wat té onnodig serieus, maar nergens storend. Erg fijne klassieker dit.

Matig.

Echt wel de Robin Williams show dit. Eigenlijk draait alles rond zijn personage, de oorlog is maar een beetje achtergrond. Probleem is dat William's personage ook niet al te boeiend is, enkel zijn invulling maakt het nog een beetje speciaal.

In het begin is het allemaal best grappig. William's is irritant maar dat hoort zijn personage ook wel een beetje te zijn. Verder een nogal kolderieke weergave van het leger en de oorlog, maar ook dat hoort er wel bij. De radio shows zijn duidelijk de hoofdmoot van deze film en die zijn vermakelijk.

Maar na halverwege wordt het wat serieuzer en sentimenteler, daarnaast begint de herhaling van het grapje ook wat tegen te steken. Laatste half uur is gewoon een klef Hollywoodrampje. Jammer want Levinson maakt normaal leukere films.

1.5*

Aan de jokes met de vele insinuaties en imitaties en het grimassenwerk van DJ Robin Williams was er toch niet zoveel filmplezier te beleven maar het beeld dat, vooral in het tweede gedeelte van de film, opgehangen wordt van de oorlog, het contrast met het amusement, de muziek die een ideale wereld predikt, het zielloos beeld van de burgerbevolking, de mooie natuur waar geen oog voor is, die arme militairen die op elk moment kunnen in flarden geschoten worden, ver van huis en wat hun lief is, zet een andere toon, passend en betekenisvol ingelast en trekt het niveau van de film zeker omhoog.

Al bij al gaat de vertolking van Robin Williams niet onopgemerkt voorbij en tenslotte hield hij er toch een Golden Globe en een Oscarnominatie aan over.

Dit is jeugdnostalgie met vooral een schitterende Robin Williams. Hier speelt voor mij die nostalgie wel een deel mee. Tijd om terug te zien dus. Barry Levinson is een echte Hollywood-regisseur met vooral brave films die niet bepaald creatief zijn. Zijn films moeten het vooral hebben van de acteurs die er in meespelen. Denk aan Rain Man of Sleepers. Ook hier draait het vooral rond Robin Williams. De interactie met de rest valt wel mee, maar de grote troef is vooral Williams die radio maakt. Daarnaast loopt het niet echt vlot. Dat liefdesverhaaltje is soms zelfs wat fout en de oorlog is soms niet meer dan wat achtergrondmuziek.

Het is een gezinsfilm die denkelijk weinig mensen van nu nog zal bekoren, maar eerder blijft nazinderen in de herinnering van een vorige generatie.

Van de nostalgische gevoelens waarnaar Film Pegasus in zijn commentaar verwijst, had ook ik last bij mijn zoveelste kijkbeurt van deze film. Die blijkt nog niets van zijn oorspronkelijke charme verloren te hebben. Een beetje drama, een beetje romantiek en een hele hoop goed gevoel. Heel anders dan zoals ik (de verslaggeving over) de oorlog in Vietnam destijds ervaren heb.

Ik ben geen fan van Robin Williams, maar ik moet erkennen dat hij in deze film goed voor de dag komt.

Good morning Vietnam, toch één van de klassiekers binnen het Vietnam genre, hoge verwachtingen dus, maar jammer genoeg werden die toch niet helemaal ingelost. Wie fan is van Robin Williams zal zeker zijn hart kunnen ophalen. Vooral in het eerste uur is hij sterk op dreef, later valt eerder op hoe matig of vlak hij is als acteur als het eens wat ernstiger wordt. Voor het eerste plot van de film een perfect match als casting, sowieso. Die zin "Good morning Vietnam" is legendarisch en alom gekend, zelfs bij niet-filmliefhebbers.

Geen rasechte oorlogsfilm zoals er legio voorbeelden zijn. Hier is het eerder een soort komedie met als decor het oorlogslandschap van Vietnam. Hier en daar wordt je wat gekieteld met wat Vietcong, maar al bij al te weinig om echt te spreken van een referentie. De songs waren leuk en luchtig, brachten ook wat sfeer in de (ontspannen) oorlogsbeelden.

De grappen en grollen van DJ Cronauer stoorden me niet, maar een echt wow-gevoel had ik evenmin. Hij ratelde en bleef maar ratelen. Naar verluidt improvisatie van het moment, wel knap, maar naar verloop van tijd ook vervelend. Positief was wel de onderhuidse kritiek op onder meer de Amerikaanse perscensuur. Ook Whitaker was een lichtpuntje. Al bij al vrij matige prent, jammer.

Best wel te pruimen film die vooral niet te serieus gezien moet worden, en ondanks dat Cronauer er zelf bij betrokken was, voornamelijk fictie betreft. Hij was DJ uiteraard en was getuige van een aanslag op restaurant, dat schijnt het dan ook te zijn.

Aardig beeld wordt er geschapen van Cronauer's benadering tot de bevolking. Nu liepen er veel projecten vanuit het leger met betrekking tot hulp, huisvest en 'verbroedering'. Gevallen die altijd met tegenzin en wantrouwen ontvangen werden door de bevolking. Daarnaast is het beeld van de domme brute Amerikaan met zijn gebruiken en racisme ook prima gebracht. Een veel genoemde reden tot verlies van de oorlog en afstand tot de bevolking was de onwil om te verdiepen in een andere cultuur en dingen eigen te maken die in Vietnam normaal waren. Maar nee, de Amerikanen namen alles van huis mee dat niet vast gespijkerd zat en dwong zo de gemiddelde zuid-vietnamees tot aanpassing. Zo wordt verder de tegenstrijdigheid wie vriend of vijand is ook prima gebracht om als laatste de instelling van de officieren met hun voorgeschreven 'gedrag' en 'muziek' die geënt was op psychologie en protocol. Stel je voor dat de troepen zelkdenkend, losbandig zouden worden of genoeg van de oorlog...! Men moest in slaap gesust worden met saaie muziek en belerende berichten over hygiëne en het geloof om maar eens wat te noemen. De controverse die Cronauer veroorzaakt wordt prima uitgespeeld in die zin.

Williams is bijzonder geestig en innemend aan de microfoon, zijn vrouwen jacht daar in tegen voegt dan weer weinig toe. Zijn 'show' tussen de trucks is plichtmatig en braaf naar wel een interessante reality check en relativering. Wat is belangrijker, zijn principes of het feit dat die jongens nog een hart onder de riem gestoken krijgen? Overigens slaat de film daarna om naar een iets realistischere en grimmig sfeertje. Als '60 en '70's fan is de soundtrack natuurlijk heerlijk te noemen en is Williams bijna in zijn normale doen en doet Whitaker het ook prima als de sullige achterhoede soldaat.

Al met al geeft Good Morning Saigon een heel aardig beeld van meer dan 70 tot 80 procent van de dienstplichtigen in Vietnam die er alleen voor de faciliteiten en structuur waren, slechts een heel klein percentage vocht, de boel werd gedirigeerd door zelfverklaarde leiders als JT Walsh of het karakter luitenant Haur die vooral met hun eigen ego bezig zijn. De film is vooral komisch en Williams doet dat prima. Toch is de zogenaamde 'schaduwkant' die men laat zien niet indrukwekkend genoeg. Desondanks een acceptabele film.

Een beroemde film die ik nog nooit gezien had. En met Robin Williams in de hoofdrol. Iets waarin ik mij wel verheugde, want ik vind Robin Williams een hele leuke acteur. Maar in deze film speelt hij helaas een schreeuwerige DJ waarmee hij maar nauwelijks boven zijn begin acteerprestaties als Mork uitkomt. En dat is een behoorlijke tegenvaller. En verder is het hele verhaal van de film ook nauwelijks boeiend. Het is al vanaf het begin behoorlijk voorspelbaar en dat blijft het ook. Maar er ontwikkelt zich ook geen interessante zijlijn in het verhaal. Als het afgelopen is blijf je achter met het gevoel; ok, dat was het dan. Wat is de volgende film op mijn lijstje waar ik naar ga kijken.

Niet m'n ding.

Ik verbaas me een beetje over de status die het door de jaren heen heeft verworven. Niet dat de cijfers die het krijgt zo aanzienlijk hoog zijn, maar toch kan je niet zeggen dat deze film in de vergetelheid is geraakt. Wellicht omdat het een typische Williams-film is, maar dit keer tijdens de Vietnamoorlog. Dat levert wel een originele setting op.

Jammer genoeg was ik niet zo'n fan van Williams. Als acteur is hij sterk, heeft ook zeker briljante rollen gespeeld, maar in dit soort drukke en energieke personages kan ik niet zo veel met hem. Zijn radioscenes zijn erg vermoeiend, eigenlijk zelfs kinderachtig. Misschien dat dit voor die tijd die norm was om menig persoon van de oorlog af te leiden, maar als ik dit zo zie kan ik er maar weinig mee behalve me erdoorheen worstelen.

Verder wat indrukwekkende beelden van oorlog, maar de redelijk kinderlijke aanpak van het overige gedeelte van het verhaal zorgen ervoor dat de film eerder als een soort propagandafilm aanvoelt over hoe leuk de oorlog eigenlijk wel niet is. Natuurlijk spreekt de film dat juist tegen, maar al die vrolijke ongein voelt dan wel misplaatst aan, en naar mijn overtuiging onderneemt de film te weinig om echt dat anti-oorloggevoel uit te ademen.

Het is een best aardige productie mits het je ding is, maar de komedie is mijn ding niet en de nogal ongebalanceerde toon doet me ook weinig. Toch punten voor het aardige acteerwerk, wat indrukwekkende scenes van de oorlog en een authentieke omgeving. Dit soort films zijn mijn ding niet en zullen dat ook nooit worden. Ik denk dat ik daarvoor gewoon in het verkeerde tijdperk geboren ben.

Soms blijft er zodanig weinig hangen van een film, dat je accidenteel twee keer in de val trapt.

Een onsterfelijke rol van Robin Williams, maar verder? Verder valt er aan ‘Good morning, Vietnam’ nauwelijks iets te beleven. Wel integendeel: de montage is belabberd, de cinematografie van de oorlogsvoering krakkemikkig en de inhoudelijk-amoureuze inslag ronduit koloniaal – superieure witte mensen komen de meisjes inpikken en geven hun vrijetijdsbesteding door…nou, verheffend?

Om een klassieker te zijn: ontgoochelend. Nie wieder!

2,25*

Redelijk.

Een Vietnamfilm in een ander jasje dan we doorgaans gewoon zijn. Geen pure oorlogsfilm - de oorlog lijkt lange tijd eerder achtergrond, al is die er wel. Wel een luchtig drama, waarin Robin Williams voluit mag gaan en z'n ding kan en mag doen. Dat doet hij vol overgave, maar ik geniet eigenlijk meer van een iets ingetogenere Williams, zoals tijdens het tweede uur of latere films zoals Awakenings of Good Will Hunting. In ieder geval wel een degelijke film, zij het zonder al te veel nuance of diepgang. Mogelijks ook een klassieker - mijn vrouw kon maar niet geloven dat ik deze nog niet gezien had -, maar m.i. geen absolute hoogvlieger. Gewoon een degelijke film zonder meer.

3