Being There (1979)

Meesterlijke film. Ik moet al lachen als ik er aan denk.

Peter Sellers is zo grappig!

Het tempo van de film is niet zo hoog, maar ik heb de film ondergaan als een warm bad.

Het einde zet je aan tot nadenken.

Leuk verhaaltje, aardige cast (Sellers steekt daar natuurlijk boven uit), leuke muziek (leek aan het begin trouwens verdacht veel op de muziek uit Kubrick's 2001: A Space Odessey....zal wel een remix zijn). Leuk filmpje dus, maar zo heel geweldig vond ik het niet. De vergelijking met Mr. Deeds vind ik trouwens niet echt geplaatst. Qua het onderwerp van het verhaal natuurlijk wel (wereldvreemde man gaat naar de buitenwereld en wordt opgravangen door erg rijke mensen), maar de uitwerking bij Mr. Deeds vond ik stukken beter. Mr. Deeds wordt een stuk frisser, luchtiger en vrolijker gebracht dan deze film. 3*

Ik zag eigenlijk een uitvergroting van een aspect uit het leven, nl: het onvermogen tot communicatie. Mensen communiceren zelden echt, we interpreteren en interpreteren maar tot het in ons vaarwater lijkt te passen. Mensen geloven wat ze willen geloven. Chance (what's in a name?) is een pop die iedereen beter doet voelen. Ook al zegt hij geen bal het is altijd veelbetekenend en interessant. Ze gebruiken hem gewoon om zichzelf te bevestigen en hebben het niet eens door... De laatste scene zag ik meer als een apotheose. Chance gaat al voor president. Kunnen ze net zo goed een Jezus van hem maken. It gets bigger and bigger and bigger... Tevens ook vrij cynisch: de Jezusfiguur wordt hier uitgehold (is het ook niet zo dat de evangelisten ook maar een interpretatie gaven van Jezus' leven? Net als later theologen ook doen). Schitterend acteerwerk van Sellers. Mooie, hilarische, komische film.

Raar dat Forrest Gump hier niet meer genoemd wordt. Heb em zelf nooit gezien, maar moest toch aan die film denken.

Ook in Being There een debiel persoon die dankzij goedgelovige en simpele mensen verder in de wereld komt. Dankzij Sellers krijgt de film gelukkig nog wat standing, want de basics zijn eigenlijk redelijk slecht. De constante misverstanden zijn geinig als idee, voor eventjes, maar de dertigste keer voelt het aan als een totaal uitmelken van een nogal simplistisch ideetje.

De figuur die Sellers neerzet is gelukkig wat interessanter, doordat er de hele film niks over hem verteld wordt. Zoals Zach al zegt, hij "is", en daarmee is de kous af. Erg boeiend, alleen is hetgeen wat er rond gebouwd werd wat aan de duffe kant. Zelfs met het einde erbij is het geen film waar ik aangespoord werd enige uitleg te verzinnen. Daarvoor was het allemaal net te doorzichtig, iets te mak, te passieloos, te droog.

Aardig om een keertje gezien te hebben, maar meer dan eens hoeft niet. Had heel wat meer ingezeten. nipte 2.5*.

Mijn huisgenoten waren het blijkbaar niet eens met m'n niet zo positieve kijk op deze film (traag, veel te lang), dus heb ik de dvd op m'n verjaardag gekregen. Binnenkort dan toch maar eens herzien.

Voorlopig: 2*.

Prachtige film met een bijna vertederende Peter Sellers. Vooral het moment dat hij op straat wordt gezet onder begeleiding van mooie muzikale ondersteuning, is schitterend. Ineens belandt hij in de rauwe wereld. Met name zijn ontmoeting met die gang is erg grappig.

Zijn obsessie voor tv is aardig uitgewerkt. Alleen wordt het af en toe iets teveel herhaald. Net zoals zijn op tuinen gebaseerde uitspraken.

Maar wat deze film uiteindelijk naar een 4* tilt is het ongehoorde, surrealistische einde. De theorie van Katie Morosky hierover sprak mij wel aan. Ik zal het einde in ieder geval niet snel vergeten. Prachtig gedaan gewoon!

Een verdomd interessant eerste half uur, maar heel jammer dat de film dezelfde grap gewoon nog anderhalf uur herhaalt. Leuk hoor, al die misverstanden, maar moet dat echt acht(tien) of negen(entwintig) keer? Dat ging me op den duur behoorlijk tegenstaan, zodat ik eigenlijk op 2* uit zo komen, ware het niet dat ik de laatste scene dusdanig interessant vond dat het weer naar 2,5* gaat.

Aardig filmpje, maar toch herken ik er niet het meesterwerk in dat velen wel zien in Being There. Het gegeven dat iedereen grote wijsheden hoort in de nonsens van Chance is geestig, maar te weinig om een film van meer dan twee uur aan op te hangen. Steeds maar dezelfde situaties en diezelfde tuin-"metaforen", echt hilarisch vond ik het allemaal niet.

Toch boogt Being There tegelijkertijd op 'n melancholische sfeer die een extra dimensie geeft aan de prent. Regisseur Hal Ashby wordt hierbij geholpen door een fantastische Peter Sellers, die met z'n schaapachtige blik de hele film draagt. Het moment waarop Ben Rand overlijdt en Sellers' ogen zich vullen met tranen (of beeldde ik me dit in?), is hartbrekend mooi. Ook het fenomenale! einde scoort punten, maar qua sfeer en humor vind ik het allemaal wat minnetjes.

Dit soort films waarbij bekende komieken in een subtielere (nou ja), tragikomische rol kruipen, liggen me meestal erg goed. En hoewel Being There genoeg sterke momenten kent, vond ik het als geheel niet overweldigend.

Het boek(je) heb ik jaren geleden gelezen voor mijn Engelse literatuurlijst. Erg onderhoudend net als deze film dat is. Het mooiste is natuurlijk dat Peter Sellers telkens steeds invloedrijker wordt, terwijl het oorspronkelijk een simpele ziel is. Het opklimmen in de maatschappij 'overkomt' hem allemaal toevalligerwijs. Leukste scene vond ik de confontratie tussen Chance en een groep basketballers.

Flauwe bedoening. Het verhaal van Kozinsky is al niet veel bijzonders, verfilmen maakt het zeker niet beter. Oninteressante vertelling, duf camerawerk en dat dan ook nog uitgesmeerd over twee uur. Paar scenes zijn er echt mijlenver over (al eerder werd de zoenscene en wat volgt aangehaald). Het enige lichtpuntje was bij vlagen de muziek. Verder heb ik me vooral verveeld.

Fijne film om te zien en dat komt vooral door de uitstekende Peter Sellers, die niet alleen goed acteert, maar ook nog een interessant en soms aandoenlijk personage neerzet.

Zijn leven is mooi om te volgen en vooral de momenten dat hij voor hem weer iets nieuws ontdekt zijn van grote klasse, evenals bijvoorbeeld het bezoek aan de president. Een minpunt in de film vond ik de rol van het personage dat Shirley MacLaine speelt. Ik vond het nogal ongeloofwaardig dat ze Chance al zo snel begint te kussen, terwijl haar man op sterven ligt. Dat irriteerde een klein beetje.

Maar verder kijkt het lekker weg en heb ik me ondanks de speelduur niet verveeld. Het einde mocht er zeker zijn. Ja zeker een leuke film dit!

3,5*

Meesterlijke film, zelfs na een paar keer zien blijft het meeslepend en doorspekt met droge humor.

Aangename tragikomedie.

Het eerste uur is tamelijk laks en bij momenten zelfs een tikkeltje saai, maar vanaf de ontmoeting met de president komt er wat meer vaart in de film en krijgen we ook meer leuke scènes voorgeschoteld.
Het gegeven is interessant en het is te zien waar een film als Forrest Gump de mosterd vandaan gehaald heeft.

Peter Sellers levert een zeer goeie acteerprestatie af. Het personage an sich vind ik niet echt toegankelijk en het is me nog steeds niet 100% duidelijk wat hij juist "mankeert", maar Sellers zelfs is helemaal één met het personage.
In de bijrollen zien we een uitstekende Melvyn Douglas en een zeer te pruimen Shirley MacLaine.

De sfeer is aangenaam relaxed. Het naïeve ligt er soms wat dik op (het duurt erg lang vooraleer iemand doorheeft dat Chauncey Gardiner gewoon Chance the gardener is), maar zorgt voor een feelgood-gevoel.

3,5

Tegenvaller.

Volkomen ongeloofwaardig dat iemand op deze manier "hogerop" komt.

Enig raffinement zou hiervoor toch wel nodig zijn, en dat ontbrak bij Chance geheel.

Zo kan dit dus nooit, dit zou snel afgelopen zijn.

De hoge beoordelingen hier zijn voor mij dan ook onbegrijpelijk.

Hoewel het uitgangspunt natuurlijk erg leuk is.

Geweldig einde. Zo'n einde dat de film echt beter maakt. Was er een beetje bang voor toen ik de film keek Gaat dit niet hard naar een wat platte anti-moderne-tijd fabel? Gelukkig trekt het einde de film eigenhandig naar een hoger niveau en bleek het gelukkig niet bepaald het centrale punt van de film te zijn. Sellers is fijn en ook de bankier is genuanceerd genoeg.

Hoewel ik Ashby's Harold and Maude toch een stuk beter vind, was dit ook een mooie film.

3.5*

Prachtig. Ik moest er het eerste half uur even inkomen, maar naarmate het verhaaltje vorderde zat ik er steeds meer in. Peter Sellers is fantastisch als Chauncey. Een leuk en aandoenlijk personage. De humor is heerlijk droog. Vaak wel aan de naïeve kant, maar dat zorgt voor wel voor een mooi zorgeloos feel good sfeertje. 'Being There' zorgt sowieso voor een mooie mix tussen humor en drama en het einde maakt het sprookje compleet. Erg mooi. Heb me uitstekend vermaakt met deze prent. Dikke voldoende.

Over deze film ben ik dus helemaal niet te spreken. De humor is infantiel en is voor het grootste deel gebaseerd op misverstanden tussen de personages. Nou zou dat nog niet per se een probleem hoeven zijn als dit op een geloofwaardige manier gebeurde, maar dat is helaas niet het geval. Dat de hoofdpersoon van toeten nog blazen weet en maar in het wildeweg wat zegt is één ding, maar dat de andere personages dat allemaal slikken als zoete koek is zeer ongeloofwaardig. Laat staan dat de vrouwtjes ook nog eens stuk voor stuk in katzwijm vallen voor deze houterige, saaie, traag sprekende, apathische koude drol. De humor was trouwens ver te zoeken.

Uitgangspunt van de film was prima, maar de uitvoering mankeert van alles aan. De film kan als komedie, maar ook als drama niet overtuigen. Mijns inziens was het beter geweest als er of duidelijk voor drama of duidelijk voor komedie was gekozen, nu blijft het de hele film lang hinken op twee gedachten. Daarbij helpt het spel van Sellers ook niet, iedere keer als ik hem in een andere rol dan die van Clouseau zie, dan krijg ik juist dat beel in mijn hoofd en raak ik dat niet meer kwijt. Dus voor mij was Sellers een absolute miscast voor deze rol. Jammer want het idee was goed, misschien later een betere poging.

Inderdaad! Dat de film niet geheel realistisch overkomt hindert niet en is juist niet relevant. Geloofwaardig is de film wel, zeker als je de geschiedenis er ook op naslaat (ik denk aan Raspoetin en Greet Hofmans). Sellers als Clouseau vind ik vaak irritant en ongrappig, maar hier vind ik hem geweldig.

Prachtig laatste shot trouwens!

Uitstekende film waarin een tuinman het huis van zijn werkgever verlaat als die komt te overlijden. Een mooi en wereldvreemd hoofdpersonage. Peter Sellers draagt de film met gemak hier in een a-typische en ingetogen rol. Subtiel grappig en de film wordt gaandeweg eigenlijk steeds leuker, waardoor de lengte ook niet zo opvalt.

Een drama zie ik er niet in, al dacht ik dat wel even toen Chance zo maar op straat werd gezet.

Nee, het is een komedie, eigenlijk een satire op de politieke en gehaaide zakenleven die zich zo maar laat bedotten door een achterlijke man die alleen maar door eenvoudig en eerlijk te antwoorden de anderen doet ernstige, diepgaande meningen achter zijn woorden zoeken. Grappig, maar toch wat lang (niet dan het verveelt) en zeker met wat overdrijving.

Peter Sellers in de rol van zijn leven. Schitterend hoe hij al van in de openingsscene die blik in zijn ogen kan leggen die het duidelijk maakt welk soort mens hij is. Daarnaast zeker Melvyn Douglas terwijl Shirley MacLaine de meest onzekere rol heeft.

Goede, treffende enscenering. Film is precies alsof van vandaag, zijn tijd vooruit eigenlijk. Moet het beste werk van regisseur Hal Ashby zijn.

Tja, ik snap de hele polonaise bij deze film niet. Nou ja, ik snap het wel een beetje, ik kan me voorstellen dat het wel lekker wegkijkt en dat men het satirische aspect leuk vindt. Maar ik trek dit soort films niet zo goed, ook iets als Forrest Gump kon ik bar weinig mee. Simpele ziel Chance is z'n hele leven tuinman geweest bij een oude rijke man die op een gegeven moment overlijdt - maar door simpel en eerlijk te blijven komt hij over als diepzinnig en pakt hij per ongeluk de hogere echelons van Washington in, tot aan de president aan toe. Nou nou, wat een scherpe satire. Ik vond Peter Sellers vooral irritant en vond het satirische aspect ook maar matig. Die IMDb-score van 8.0, 12 ICM lijstjes en een 3.7 op MM, het zal allemaal wel, maar ik ga hier lekker boe roepen. Nauwelijks grappig, satire van lik me vestje (het is compleet ongeloofwaardig dat men hier niet al na vijf minuten doorheen prikt), en dat iemand simpel is is helemaal niks mee, maar daar hoef ik ook geen film over te zien.

In zijn voorlaatste filmoptreden schittert Peter Sellers als de ongeletterde, wereldvreemde tuinman, die met holle frasen indruk maakt op gelouterde zakenlui en politieke machtshebbers, hoewel zij geen idee hebben waar hij het over heeft. Geleid door de vaste hand van regisseur Hal Ashby trakteert een sterrenbezetting aangevoerd door een stoïcijnse Sellers, met verder o.a. Shirley MacLaine en Melvyn Douglas, op een heerlijke satire over kuddegedrag. Het indrukwekkende Biltmore Estate vormt een schitterend decor.

Een legendarische rol voor Peter Sellers naar het schijnt in deze Being there. Met The Pink Panther heb ik niet veel, maar ik prefereer Dr. Strangelove toch als dé film van Sellers waarin hij drie personages vertolkt. Maar Sellers speelt een prima rol hier in deze komisch satirische prent van een wereldvreemde man die Forrest Gump gewijs letterlijk sukkelt van de ene in de andere situatie.

Neen, realistisch is het zeker allemaal niet te noemen, maar als je je laat meeslepen in de geest van de film, dan is het geestige er best uit te halen. Geweldige scènes bij momenten waarbij hij bijvoorbeeld een enorme fascinatie heeft voor het televisiescherm en daarom niet steeds altijd voor de meest hoogstaande programma's. Of de momenten waarbij hij te pas en te onpas vreemd reageert op een vaak emotionele gebeurtenis. En dat steeds in een stoïcijnse ingetogen pose.

Daarom ook dat het eerder als een komedie dan een drama moet gezien worden. Maar je zit best "in" de film en het personage, anders wordt het maar niets.

hij komt wel met heel veel weg en dat is soms wat teveel van het goede , al zit er best wel wat in dat zoiets tot op zekere hoogte echt kan gebeuren .

sellers acteren is sterk ingetogen , verder is de film aardig maar niet iets om in de top 250 van imdb te staan

I Like to Watch

Ik had al veel gehoord en gelezen over deze Being There, maar het heeft veel te lang geduurd vooraleer ik deze eindelijk gezien heb, want ik heb dik 2 uur lang met een grote glimlach zitten kijken naar de fenomenale Peter Sellers. Vanaf het begin was ik helemaal mee met zijn personage Chance die zeer aandoenlijk overkomt. De vergelijking met Forrest Gump is snel gemaakt, maar dan verkies ik toch deze film, daar het toch een stuk ingetogener is.

Ik begrijp de kritiek wel dat Chance nogal makkelijk overal mee wegkomt en dat de mensen te goedgelovig zijn, maar buiten het gesprek met de Rus heb ik me hieraan geen enkele keer gestoord. De scène waarin hij op straat komt te staan en verschillende mensen aanspreekt om zijn eten te krijgen, is erg grappig maar ook erg tragisch om te zien. Ook de ontmoeting met de jongerenbende is goud waard.

4*