The Dark Crystal (1982)

Zojuist herzien en viel me niet tegen hoewel ik hem vroeger toch iets leuker vond.

Ik merkte nu dat het verhaaltje niet zoveel voorstelt en dat de film af en toe zo langzaam is dat het slaapverwekkend wordt.

Daarentegen zijn de decors en poppen werkelijk fantastisch! Heel erg mooi en sfeervol allemaal. De mooie ondersteunende muziek maakt deze film toch tot een mooi sprookje.

Stem blijft op 3.5* staan.

Beetje tegenvallende film. Had hier een hoop meer van verwacht. Mooie designs, dat wel, maar nergens memorabel of pakkend. Hier en daar zelfs tegen het irritante aan zoals een Aughra. Een typetje met een stem waarvan ik de volumeknop graag wat lager zette.

Het voelde allemaal wat afstandelijk aan. Als de soundtrack dan ook niet wil helpen kan ik hier echt niet meer dan 3* voor geven. Een Labyrinth had echt veel meer te bieden. Op alle punten die ik hier als niet positief ervaarde.

De scene bij de Podlings vond ik wel erg amusant.

The Dark Crystal is over het algemeen dus wel een aardige film maar helaas nergens hoogstaand. Jammer want de middelen waren er wel.

Eindelijk gezien

Ik hou van sprookjes, ik hou best wel van fantasy films, ik hou van Jim Henson (altijd al een Muppet-fan geweest en kan nog steeds enorm genieten van Labyrinth en The Storyteller) en ooit was in een echte fan van het Efteling park, met name door de designs van kunstenaar Pieck. Dat ik deze film niet eerder gezien heb vind ik dan ook erg jammer, had heel wat jaren terug zo mijn favoriete film ooit kunnen zijn.

En het was echt een erg lekkere film. Zat er toch wel gelijk in en het feit dat dit waarschijnlijk de eerste film is die gemaakt is zonder dat er een echte mens-uitziende acteur in voor komt (het zijn echt allemaal poppen) zorgt ervoor dat ik dit al niet lager dan een 4* kan geven. Helaas kan ik toch ook niet hoger gaan. Want hoewel het erg raar klinkt komen films waarin een mix gemaakt wordt van poppen en echte acteurs veel geloofwaardiger op me over. Labyrinth is nog meer camp en heeft een aantal minder geslaagde stukken, toch vind ik die film net wat beter. Hetzelfde probleem had ik ook al met 'Strings' waar het me ook al moeite kostte om me in de film te verplaatsen. Ook was het net iets lastiger om Dark Crystal uit te kijken en daarnaast viel het einde me een beetje tegen.

Nog een kritiekpuntje: Ik had graag nog wat meer rustige scenes gezien. Vond het moment waar Jen en Kira samen in een bootje rondvaren echt prachtig, maar dat duurde helaas veel te kort. Maar ondanks dit alles was de film toch best wel wat ik ervan verwacht had. Gewoon een echte fantasy kinderfilm die gelukkig eens wat serieuzer van toon is.

Hoewel ik deze absoluut als special edition ga kopen, is het eigelijk helemaal geen film die je perse met goed beeld en geluid hoeft te bekijken. Vind dit echt een typische VHS-film, om te bekijken als het buiten sneeuwt en jij binnen zit met een deken over je heen en een grote pot thee

Mooi sprookje, dat het echt moet hebben van de art direction. De film ziet er namelijk fenomenaal uit, voor Henson heeft zijn creatieve geest echt op de loop gelaten. De wereld ziet er lekker kleurrijk en origineel uit, de vele wezens zien er ook heel gek uit, waardoor het toch een origineel tintje aan de film geeft. Alleen jammer dat de hoofdrolspeler een beetje een uitdrukkingloos gezicht had, voor de rest niet meer dan lof voor het uiterlijk van deze film.

Dan het verhaal, dat is helaas te standaard. het is zeker niet slecht, maar ook niet echt verrassend. Had vanaf het begin het gevoel dat ik naar LOTR en Star Wars zat te kijken, de film bevat namelijk best veel elementen uit die 2 films. Zo had ik echt het gevoel dat Naughra de Dark Crystal versie van Yoda(Star Wars) en dat die helpende Skekses een soort van Gollem(LotR) was.

Voor de rest weinig verrassingen, gewoon een simpel, degelijk verhaal dat vooral de fantastische vormgegeven wereld dient.

3*

The Dark Crystal blijft een schitterende film. Naast de prachtige poppen en waanzinnige decors is ook het verhaal erg goed.

Dit moest wel een pet-project zijn van Henson, die goed laat zien wat voor een vakman hij is. Ik kan in ieder geval niet zo snel iemand anders noemen die zo goed was met het maken van poppenfilms (en dan doel ik niet op stop-motion animatie).

4,5*

Aardig.

Leunt inderdaad vooral op hoe het er uitziet, en dat mag er dan ook wezen. Het simpele kindse verhaaltje brengt ook nog genoeg om je mee te vermaken.

3*

Net weer gekeken. Blijft echt één van de allermooiste films. Een film die blijft hangen nadat je hem hebt gezien. Mooi

Simplistisch, maar levendig.

The Dark Christal is een prima kinderfilm met veel mooie decors en creaturen. De film zweeft een beetje tussen donker en licht. grimmigheid en vriendelijkheid. Hier en daar wat fantasierijke scenes, die ik als kind zeker gewaardeerd zou kunnen hebben. Nu, lijkt het soms wat houterig en cliche.

De wat lompe gelfling, die overigens verdomd veel van MJ weg heeft, slenterd door het eenvoudig maar avontuurlijk verhaaltje dat zelfs op de dag van vandaag, makkelijk wegkijkt.

Tegenvallend en te hoog gewaardeerd.

Toen misschien goed maar nu niet, zag er soms nep uit, verhaal was op zich best leuk.

Maar de rest was niet zoveel.

2,5 ster

Another World, Another Time... In the Age of Wonder

Een vriendin van mij had me lange tijd geleden ooit eens Labyrinth aangeraden omdat ze wist dat ik fan van David Bowie ben. Die film heb ik dan redelijk snel kunnen opsnorren (lang leve de bibliotheek) en toen ik daar een bericht schreef, raadde iemand hier op de site me deze The Dark Crystal aan. De film leek me zeker en vast niet slecht en ik probeerde de titel ergens in mijn achterhoofd te plaatsen zodat ik het me toch nog eens zou herinneren mocht hij op televisie komen. Een paar weken was het dan zover, The Dark Crystal op televisie en Metalfist had zijn decoder geprogrammeerd. De film werd dan op de to see lijst gezet om daar een beetje digitaal stof te verzamelen maar daar kwam recent verandering in.

Eindeloos respect voor Jim Henson en Frank Oz. Ik had nog niet zo lang geleden een aantal stukjes van The Muppet Show terug gezien en toen viel me op hoe geniaal de show eigenlijk ineen zit (Statler en Waldorf!). Hetzelfde geldt voor Labyrinth en het duo weet met The Dark Crystal ook een serieus mooie film af te leveren, althans toch qua design. Ik had het nooit gedacht maar ik ben blijkbaar echt een sucker voor poppenfilms. Ik noemde daarjuist al the Muppet Show en Labyrinth maar ook dit wordt allemaal weer zo ontzettend mooi gecreëerd. Henson en de zijnen bewijzen dat je geen miljoenen aan CGI nodig hebt om een fantasievolle film te leveren. De wereld ziet er ontzettend fantasierijk uit en hiermee kreeg de film dus al een erg goede start. Het characterdesign is dan ook soms echt verbluffend mooi en zorgt voor een paar memorabele scènes. Het zijn vooral de Skeksis die de show stelen, vond het maar vieze beesten eigenlijk, en het hoogtepunt qua beklemmende is de dood van de keizer Skeksis. Ik zat dus al compleet in de film en ik leek dan ook een serieus geniaal filmpje tegemoet te gaan. Het is dan ook jammer dat er op ander vlak wel wat is aan te merken...

Hiermee doel ik vooral op het verhaal dat nergens echt bijster interessant wordt. Normaal ben ik wel fan van dit soort fantasy verhaaltjes, vroeger talloze soortgelijke boeken verslonden, maar hier is het allemaal nogal saai, hoewel dat saai misschien niet het juiste woord is. Op zich is het concept van de film wel interessant maar het wordt allemaal maar wat magertjes uitgewerkt en hoewel de film maar een anderhalf uur duurt, lijkt het allemaal veel langer. Alles loopt ontzettend langzaam waardoor het soms echt tergend traag vooruit lijkt te gaan. Ik kan er dan ook niet echt mijn vinger op leggen waarom het juist zo traag lijkt te gaan. Misschien ligt het aan het feit dat je ook niet echt feeling krijgt met de vele beestjes die de film kent. Pas op, het ziet er allemaal erg knap gemaakt uit, maar het gebrek aan een menselijke acteur of actrice nekt de film een klein beetje. Ik kan het niet laten om wederom de vergelijking met Labyrinth te maken en te concluderen dat de aanwezigheid van Bowie en Connely wel degelijk een meerwaarde heeft. Het is een aantal dagen geleden dat ik de film gezien heb maar ik kan me eigenlijk nog bitter weinig scènes herinneren. Oké, de dood van de keizer Skeksis waar ik het daarjuist al over had, is me wel bijgebleven maar voor de rest niet veel. Dit in tegenstelling tot Labyrinth die ik veel langer geleden heb gezien en waar ik me nog bijster veel van kan herinneren.

Misschien waren de verwachtingen te hoog? Ik weet het niet maar The Dark Crystal is een teleurstelling geworden. Het ziet er allemaal erg goed uit maar daarmee zijn de goede punten ook wel gezegd, gelukkig maakt dit nog altijd wel veel goed. Ik vraag me af wat ze met het vervolg gaan doen.

3*

Deze film heeft een plekje in mijn hart. Ik heb 'm al vaak gezien, elk jaar rond kerst kwam deze steeds voorbij. Inmiddels is het uiterlijk misschien niet meer op het niveau of de manier waarop we het we nu gewend zijn, maar voor mij blijft het dezelfde impact hebben. Mooie én enge karaktertjes en een fraai uitgewerkt decor.

Het verhaal is m.i. zo oppervlakkig of zo diep als je het wilt zien. Ik vind er diepgang in zitten, daarom blijf ik het prachtig vinden: Een traditionele epic strijd tussen goed en kwaad en daarbij een mystieke reis..

Lichte tegenvaller. Ik had veel hoop, omdat ik een sprookjesachtige sfeer gecombineerd met leuke personages en natuurlijk een prachtige wereld verwachtte. Sfeer is redelijk sprookjesachtig en er wordt een fantastische wereld gecreeerd, maar de personages(poppen), met name hoofdpersonen Jen en Kira, zien er verschrikkelijk uit. Verhaal is eigenlijk ook flinterdun, maar ach leuk om gezien te hebben.

Curieuze creaturen.

Dat Oz en Henson met de Muppets geschiedenis hebben geschreven is geheel terecht. Zelden spatte er zoveel lol in combinatie met muziek van het scherm, grotendeels verzorgd door poppen. Ook hier spelen de door mensen gestuurde lappen wezens de hoofdrol, maar is de toon een stuk duisterder. Gelukkig valt er ook een klein beetje te lachen om de curieuze creaturen en is de setting werkelijk betoverend.

Goed.

Ik denk dat er geen film is die ik zo vaak heb gezien als The Dark Crystal. Het verhaal lijkt misschien simplistisch, maar er zit wel een hele hoop achtergrond in verwerkt die in de film met mondjesmaat wordt verklaard. Het interessante is natuurlijk dat de film geheel gemaakt is met "poppen" en zonder overdreven CGI. Vandaag de dag zou zoiets niet meer worden gemaakt. Naast een goede animatiefilm is het vooraal een hele goede fantasyfilm. De karakters zijn stuk voor stuk interessant met een unieke persoonlijkheid tot elk van de Skeksis toe.Ook heeft de wereld van Dark Crystal een aantal unieke wezens, die ik nergens anders in heb terug gezien zoals de Garthim en de Landstriders. Kira, Jen en pluizenbol Fizzgig vormen zeker mijn meest favoriete fantasy-gezelschap aller tijden. En ach ja al is ze een lelijke ouwe brompot, Aughra is gewoon te gek!

"Heal the Crystal!"

Geweldige film! Ook erg uniek, The Dark Crystal is de enige in zijn soort.

De hele film straalt een geweldige sfeer uit en is zeker net zo episch als Star Wars. Ook vind ik de hele film erg mooi vormgegeven, ook het feit dat de film helemaal uit Animatronics, Poppen en 80s effecten bestaat is geweldig.

De Muziek van Trevor Jones is prachtig. Erg dramatisch en sferisch.

De effecten zijn grotendeels superieur. Het openingsshot is misschien wel het beste van allen gelukt. Helaas worden de blue-screens aan het einde een stuk minder. De Maté-paintings zien er wel echt fantastisch uit.

De poppen zijn allemaal erg goed gemaakt. Vooral de Skesis, die leken wel echt te "leven". De Gelflings vond ik nog het minst, dit waren de enige waar je echt kon zien dat het poppen waren.

Erg goed verhaal, aan de ene kant simpel en aan de andere een beetje vreemd maar toch geniaal bedacht. Het is eigenlijk een kinderfilm dus het hoeft niet heel serieus te zijn maar toch straalt The Dark Crystal erg veel drama uit en komt het hoe vreemd ook heel serieus over.

Erg goede film.

Ik heb The Muppets als kind altijd raar gevonden. Zo ook The Dark Crystal, een merkwaardige film die mij bang wist te maken. Hoewel de film origineel is en de beelden schoon vind ik de personages en schepsels in de film gewoon niet leuk. Een rare poppenkast met een stel enge vogels. Zoeizo vind ik veel Amerikaanse kinderfilms uit de jaren 80 een erg kille sfeer hebben, zo ook The Gremlins. Voor de originaliteit en de degelijkheid geef ik toch nog wat sterren, maar had mij maar wat anders laten kijken als kind.

Deze fraaie fantasy-film voor het hele gezin is vandaag de dag waarschijnlijk minder schokkend dan in 1982. Voor de allerjongste is het misschien wat te eng, maar volgens mij hebben kinderen vandaag de dag wel heftiger dingen gezien.

De Skekses zijn inderdaad best wel eng. Die verweerde koppen en die scherpe klauwen zien er luguber uit en die grauwe stemmen zullen menigeen rillingen over de rug doen lopen. Het zijn ook lekker kwaadaardige wezens. Maar qua engheid spannen hun huisdieren de kroon: deze grote insecten met hun lichtgevende ogen en indrukwekkende scharen waar ze menig onschuldig wezen mee fijnknijpen waren indrukwekkende creaties.

De figuren waar het om draait vond ik iets minder overtuigend; de Gelflings hadden wat mij betreft iets te weinig karakter, maar heb ik vaak met de vriendelijke personages. De Mystics waren ook wel cool, maar ze doen in de film niet veel meer dan lopen en hun vreemde lied zingen. Aughra was trouwens een goed personage; lekker freaky met dat ook en die vreemde kop. Trouwens wel de Yoda van deze film, hoe ze praatte en haar wijsheid verkondigde.

Het verhaal is wel erg dun. Een uitverkoren persoon moet een voorwerp, in dit geval een stuk van een kristal, naar een plaats brengen om zo de wereld te bevrijden van een groot kwaad. Het verhaal is hier trouwens ook maar amper genoeg om 90 minuten te vullen. Het is een beetje zoals Lord of the Rings, alleen werd dat gegeven uitgesmeerd over drie lange films, dus dit viel wel mee.

Maar ik mis in deze film, ondanks de prachtige decors en kleine de wezens die er doorheen rennen, toch een beetje dat gevoel van grootsheid; het voelde allemaal erg klein en niet erg episch aan. Ook had ik nooit echt een gevoel van spanning: onze Gelflings wisten af en toe wel erg makkelijk te ontsnappen en leken nooit echt in gevaar. Nu moest puur het visuele aspect mijn aandacht erbij houden, iets wat niet de hele film lang wilde lukken. Het eind van de film is wel fraai en een beetje diepzinnig, maar de reis naar het einde toe had te veel dode momenten. Maar ik ben zeker wel blij dat ik deze film nu eindelijk een keer heb gezien.

Trouwens Fizzgig was het tofste ding in de hele film; geef mij zo'n beest!

Aardig.

De kracht van deze film zit duidelijk in de poppen. Erg gedetailleerde creaturen die ook vandaag de dag nog gezien mogen worden. Henson en Oz gebruiken ze om een eigen wereldje mee op te bouwen dat zich makkelijk onderscheid van andere fantasy films. Het is in de basis een beetje simpel misschien, toch kent de film genoeg variëteit.

De decors vond ik iets minder. Wat slimmere en betere belichting had de film goed gedaan. Nu oogt het vaak toch net allemaal iets te karton. Leuk voor de 80s retro charme liefhebber, maar anno 2014 komt er aardige sleet op dit soort effecten. Het zorgt er jammer genoeg ook voor dat het visuele de film nooit helemaal kan dragen.

In combinatie met het verhaaltje, dat amper wat voorstelt, zorgt het ervoor dat de film uiteindelijk wat aan de saaie en lange kant is. Eens je gewend bent aan de poppen is er eigenlijk niet zo heel veel meer om de aandacht vast te houden. Het is nogal steriel en de film volgt een platgetreden pad, waardoor het laatste half uur teveel begint te slepen.

Jammer, wat het werk van Henson verdient beter. Absoluut de moeite om eens te zien, maar na 45 minuten is het beste er wel vanaf, en dan gaat het nog 45 minuten verder.

2.5*

Het spijt me zeer, maar deze 'Dark Crystal' is voor mij geen jeugdsentiment. Misschien deed de film daarom maar zeer weinig met me. Toegegeven, het geheel ziet er mooi uit - de regisseurs hebben goed hun best gedaan, maar het kon me echt verdomd weinig schelen wat die poppen allemaal deden. Oké, een paar leuke scenes zijn van de partij, maar het geheel duurde wat mij betreft te lang om te blijven boeien.

Dit is echt 1 van mijn favoriete film van toen ik klein was

het is zo apart dat het voor mij nog steeds bijna magische overkomt

ik ben hem nu weer opnieuw aan het kijken maar nu met mijn dochter van 8 die hem tot nu toe verwarrend maar erg mooi vindt

maar mijn zoon van 5 laat ik er nog niet naar kijken want hij is veel te gevoelig

Knappe en met passie gemaakte film. De creaturen zijn mooi gemaakt, de wereld is erg gedetailleerd met alles wat rondkruipt en rondfladdert, voice acting is ook goed, met name van de Skeksis.

Maar een goede film begint met een goed verhaal. Daarom is het jammer dat het verhaal zo tegenvalt. De "queeste" voelt qua episch-heid en tijdsduur aan als het fantasy-equivalent van even een pak melk kopen.

Een beetje een tegenvaller.

Wat een heerlijke fantasiefilm is dit toch

Ik heb hem zelf pas vrij laat ontdekt dit pareltje van een film.

Een magisch mooie wereld en leuk verhaal.

Waarschuwing : voor de aller kleinste onder ons is deze film te eng.

Uitstekende film waarin twee verschillende rassen tegenover elkaar staan op zoek naar een kristal. Een prima, fantasievol en avontuurlijk verhaal. Het zijn vooral de unieke, handgemaakte creatures en decors die een prachtige wereld weten te scheppen en waardoor dit een originele film is. Ook vanwege het jeugdsentiment nog net 4.0 sterren.

“End, begin, all the same. Big change. Sometimes good. Sometimes bad.”

The Dark Crystal is een film die er schitterend uitziet, en de makers verdienen alle credits voor de originele en inventieve aanpak. De poppen zien er goed uit, en de production design en sets zijn indrukwekkend. Probleem is wel dat ik wat moeite had om helemaal meegesleept te worden in het verhaal. Hoe goed de poppen ook gemaakt zijn, het is gewoon moeilijk om het allemaal serieus te nemen en het leidde soms ook gewoon af. Dit is ook geen jeugdsentiment voor mij, waardoor ik er ook geen speciale band mee heb zoals andere mensen.

Eigenaardig werkje.

Maar uiteindelijk niet heel speciaal voor mij, want ik moest lang wennen aan de animatronics / poppen. Wat het dan ook zijn, ik zie verschillende dingen. De beesten zijn wel met lekker veel detail gebracht, dat valt op, met wat sterke voice-acting.

Waar het verhaal punten laat liggen zijn de karakters zelf. Vooral de 2 Gelflings zijn zo standaard dat je hoofd er pijn van gaat doen. De mannelijke Gelfling weet werkelijk niets met zijn personage mee te brengen en de vrouwelijke Gelfling maakt alleen vervelende klanken.

Of dit te eng voor kinderen is ligt een beetje aan het kind zelf. Zelf was had ik hier ongetwijfeld nachtmerries van gekregen als klein jochie, maar nu natuurlijk niet. Maar ik zie dat kinderen dit dus wel kunnen kijken. Er zitten wel erg donkere scenes in voor een kinderfilm, en de tere zieltjes zullen dit misschien niet trekken.

Mooie voice-acting en de sets zijn mooi, maar de karakters zijn saai en weten niets met de rollen mee te brengen. De film deed me eigenlijk heel erg aan de Efteling denken.

Herzien. Op bluray ziet de film er geweldig uit; eindelijk is al het werk dat in de details is gaan zitten optimaal goed te zien. Afgezien van de fraaie poppen, kostuums en decors blijft het wel een beetje behelpen met de film. Inhoudelijk stelt het allemaal niet zoveel voor en er valt qua plot ook niet heel veel te beleven. Het is acceptabel. The Dark Crystal blijft een unieke film en is in veel opzichten een klassieker, maar dan wel eentje met veel tekortkomingen.

Mijn dochters waren toen 3 en 4 jaar oud toen de film uit kwam. Ik weet niet meer hoe ik destijds aan de film ben gekomen, maar ik denk dat t n illegale band was. Elke morgen zodra ze wakker werden, heb ik deze film op moeten zetten. Zo mooi vonden ze hem dus je kunt wel gaan dat ik deze film heel vaak gezien heb. Het heeft me nooit verveeld want het is en blijft een prachtige poppenfilm om te zien. Vandaar een dikke 5

Ik voel me er een beetje slecht bij om hier maar 1.5 ster uit te delen, want veel van wat me irriteerde aan de film had ik van tevoren kunnen weten. En is niet zozeer puur negatief, maar wel iets waar een behoorlijke mismatch zat tussen wat The Dark Crystal bood, en waar ik op zat te wachten. Maar ik kon hier toch echt bijzonder weinig mee. Het is af en toe best wel leuk gemaakt, maar daar houdt de lol wel mee op: grotendeels vond ik dit een ontzettend vervelende kinderfilm met irritante karakters en een fantasie-wereld die zo kleuterachtig en flauw was dat ik geen moment erin mee kon gaan. Tja, misschien moet je dan ook geen kinderfilms kijken, zou je kunnen zeggen - maar er zijn zat andere op kinderen gerichte films waar ik me wel prima mee kon vermaken (vele Ghibli's, Disneys, Toy Story, en ook jaren '80 fantasy als The Neverending Story), maar daar zitten dan nog wel ingrediënten in die het ook leuk maken als je niet acht jaar oud bent. En daar gaat het bij The Dark Crystal mis - simpel goed-en-kwaad-verhaaltje, een irritant hoofdpersonage, en een geslaagde grap kon er ook niet echt vanaf. Dan maar een zuurpruim.

Hopeloos gedateerd zoals mijn voorganger beweert vind ik hem zeker niet. Totaal mee oneens. Met dank aan de Bluray editie waardoor je bijna vergeet hoe oud deze film al is. Ok, het verhaal is dertien-in-een-dozijn waarbij je onmiddellijk aan tientallen andere fantasy "queestes" denkt (Krull, Legend, LOTR, etc) maar de mooi uitgewerkte decors en gebruik van poppen maken dat deze film een hoop realisme uitstraalt in tegenstelling tot de nepheid van vele soortgenoten uit die periode.Vooral het stuk waar Jen door een woud krioelend van leven wandelt is indrukwekkend gebracht. Ik volg de conclusie van Left4Dead : simpel verhaal maar aardig uitgevoerd.

Wat een tegenvallende film, geen origineel verhaal (altijd maar die zoektocht) geen leuke personages. Een stoffige film en dat was het toen ook al. Veel te hoog gewaardeerd hier.