A Bridge Too Far (1977)

Geweldige oorlogs klassieker deze moet je zien!

Een geweldige klassieker uit 1977 onder leiding van Richard Attenborough!

De film bestaat uit een sterke cast met o.a. Sean Connery, James Caan, Robert Redford en Anthony Hopkins. Vooral Sean Connery speelt een grote rol die aanvankelijk niet wilde meespelen. De echte Gen. R.E. Urquhart had nog nooit van hem gehoord. Het salaris van Connery was duidelijk minder dan die van Robert Redford. Vooral omdat de rol van Redford kleiner was. Dit zorgde voor een tijdelijke staking. Gelukkig wist men alsnog een akkoord te bereiken. Andere acteurs die eerder in aanmerking kwamen voor bepaalde rollen waren Robert De Niro, Charles Bronson, Steve McQueen en Audrey Hepburn. Niet alles verliep tijdens de opnames vlekkeloos. Zo raakte stuntman Alf Joint ernstig gewond, werd Anthony Hopkins geschorst en waren de financiële omstandigheden ongunstig.

Al snel kwam Joseph E. Levine tot de conclusie dat er van de oorspronkelijke brug in Arnhem niets meer over was. Zodoende werden de opnames verplaatst richting de IJssel in Deventer met een soortgelijke brug. Ook de omgeving bleek een positieve bijdrage te leveren aan de productie van de film. Zo'n 1000 figuranten en 100 stuntmannen hebben een steentje bijgedragen, en werd "A Bridge Too Far " met een budget van $26.000.000 de duurste film in die tijd. De reputatie van Deventer werd ongekend groot, en heeft de stad zo'n 5 miljoen dollar opgebracht.

Ondanks een aantal feitelijke onjuistheden en kritiek, was de film goed voor 4 nominaties en 7 prijzen. De prijs voor beste film en regie heeft hij nooit mogen ontvangen. Toch is er geen ontkomen aan deze geweldige film die elke liefhebber in zijn/haar bezit moet hebben!

4,0 *

Geschorst?

Groots opgezette oorlogsfilm zoals men ze vandaag niet meer maakt:

Een sterrencast om ‘u’ tegen te zeggen (6 oscar winnaars!), een gigantisch budget voor die tijd, duizenden figuranten, … Kosten noch moeite werden gespaard om de kijker te overweldigen.

Het verhaal wordt zeer uitgebreid gebracht, en details worden niet geschuwd. Er wordt dan ook ruim de tijd voor genomen, en ondanks de lange speelduur mocht het voor mij zefs nog langer duren.

Bovendien worden we ook geïnformeerd over de oorlogsvoering. Bij elke nieuwe gebeurtenis weten we exact wat de bedoeling is van de strijdende partij. Vaak vraag je je bij oorlogsfilms af: “Waarom vallen ze nu aan, waarom die positie, … ?”. Alles wordt zeer nauwgezet uit de doeken gedaan, waardoor het overbodig wordt om ooit nog een documentaire te bekijken van deze slag. En dat zonder dat het allemaal te saai of te belerend wordt.

De actie is bovendien om van te smullen en scoort zelf beter dan hedendaagse films. Het ziet er niet stuntelig uit, en tr wordt ook niet gekeken op een explosie meer of minder.

Nog een pluspunt is dat iedereen z’n eigen taal spreekt. En dat is toch de minimumvereiste voor dit soort films. Een nazi moet gewoon Duits spreken. Ik krijg al koude rillingen als ik er aan denk. Ik had als Vlaming soms wel moeite om dat oude Nederlandse accent te verstaan zonder ondertitels.

Een nadeel waar ik wel moeite met had is de omgeving. Die ziet er te veel 1977 uit. Geasfalteerde wegen waren er amper in 1944. (Grotendeels beton en kasseien in die tijd), en de straatverlichting is al helemaal te futuristisch.

Een ander klein nadeel is dat de film naar het einde lijkt te versnellen, alsof het allemaal binnen de 180 moest blijven en er amper tijd was voor de evacuatie en de nabeschouwing.

Een dikke 4,0. Neigt zelfs naar meer.

Nee, sorry. Mijn fout. Hij kreeg een berisping van John Frost. Hier staat me tenminste nog iets van bij. Dit had volgens Frost te maken met het feit dat Hopkins van huis naar huis rende tijdens de strijd in Arnhem.

Ik ben wel terughoudend met het aanschaffen van Blu-rays van die (heel) oude films, maar deze is goed te doen. Wel hadden ze de Nederlandse gedeelten ook mogen ondertitelen en de extra's zijn karig. Hier had je best wel een terugblik naar de film en locaties kunnen bijvoegen.

Verder is het niet nog veel minder geworden dan vorige keer. Het blijft een te uitvoerig verslag over de slag om Arnhem. Geschiedenis-geïnteresseerden zullen zich beter weten te vermaken, dan zij die liever een actiefilm willen zien, wat je ook van een oorlogsfilm mag verwachten. En het had dan gemakkelijk in twee uur gekund. Het intro is interessant en hiermee is meteen de toon gezet en dat is dat het geen opgewekte film gaat worden. Toch slagen ze er vaak in om er toch nog grotendeels een plezierige speelfilm van te maken ook al is het onderwerp verre van leuk, maar zal ook te maken hebben met dat deze film ook gebaseerd is op een boek van Cornelius Ryan.

Het begin had korter gemogen en zo ook het laatste gedeelte. De Duitsers herhalen wat ze in de Longest Day ook doen en dat is op zich goed, de Engelsen spelen minder sterk, zo vind ik die Connery ook niet zo geweldig overkomen alleen Anthony Hopkins dan weer wel, de Amerikanen spelen vaak beter.

De traagheid en stijfheid die je vaak in Britse oorlogsfilms tegenkomt met uitgebreide voorbereiding zie je hier ook weer terug. Maar de actiescènes allemaal heel goed uitgevoerd en de zeer gedetailleerdheid, met enorm veel acteurs en figuranten en historische voertuigen en vliegtuigen maken een hoop goed. Zeker voor 1977 is dat een enorme prestatie.

Minder dan vorige keer wordt het dus niet. Hij is zelfs iets gestegen. Maar veel anders is mijn mening ook niet. Wat goed is blijft goed en wat minder is blijft minder. 4.0

Wauw, dit was érg mooi. Ik hou niet van oorlogsfilms en weet ook weinig van die periode af - ik vind het prima om het zo te houden - maar ik was hier erg van onder de indruk. Lang geleden dat ik zo'n gevoel had van: "Hoe hebben ze dát in godsnaam voor elkaar gekregen?" Er valt wat te zeggen voor het feit dat de hele cast uit bekenden moet bestaan, maar voor mij als leek was het op deze manier wel een stuk beter te volgen, kon ze uit elkaar houden en kon nog redelijk begrijpen wie welke functie had.

Ik kreeg ook veel beter dan bij welke film dan ook de gruwelijkheid en de willekeur van zo'n oorlog mee, ik vond dit intenser dan - zeg - Saving Private Ryan. Soldaten die het ene moment nog zeggen 'Come on, let's go!' en dan het volgende moment neergeschoten worden, personen die net nog naast je staan en dan neervallen. Vond het erg gruwelijk.

Heb de film in één zitting afgekeken: misschien dat ik na 2,5 uur wat van mijn aandacht begon te verliezen, maar verbluffend dat het me toch zo lang wist te boeien. Tuurlijk is er altijd ruimte voor kritiek - het weergaloos mompelen van Liv Ulllmann (wat zegt ze nou als ze uit die kast komt gelopen?) maar: wauw.

4,5*

Na een lange tijd weer eens gaan zitten voor deze oorlogsklassieker. Blijft een goede film over Market Garden, een film die je lang geboeid houdt en je een kijk geeft op de operatie die niet geheel vlekkeloos verliep.

De cast bestaande uit vele bekende acteurs was een fijne bijkomstigheid om de film goed en boeiend te houden. Ook de filmmuziek is natuurlijk fantastisch.

Goede oorlogsfilm!

4*

Een van de vele maar ook betere oorlogsfilms over het einde van de tweede wereldoorlog.

De film duurt bijna 3 uren en je moet wel van dit genre houden om deze tijd door te komen. Voor ons was het dus bijna 3 uren prettige film(geschiedenis) omdat wij wel van dit genre houden. Dan spreken we wel van oorlogen na 1910, daarvoor vinden wij oorlogsfilms niet zo interessant. Waardering is een ruime 7,5!

Zeer standaard oorlogsgebeuren.

Deze film moet het vooral hebben van een afwisseling van veldslag en een beetje oorlogsdrama tussendoor. Redelijk voorspelbaar en bekend terrein en dat terwijl de actie niet echt verheffend in beeld werd gebracht. Redelijk veel oorzaak-gevolg shots zonder dat er een echte binding ontstaat.

Aan bekende namen geen genoeg, maar veel meer dat wat gewichtig kijken en praten doen ze niet. Geen enkele acteur die z'n rol naar een hoger plan kan tillen, anderzijds hebben ze nu ook weer niet zoveel om mee aan de slag te gaan.

Eerste anderhalf uur vlot dan nog wel een beetje. Goed vond ik het nergens maar het passeert redelijk geruisloos. Tweede anderhalf was elke minuut een minuut teveel. Niet dat het plots veel slechter wordt, maar het blijft maar duren zonder dat er veel verandert of dat het niveau omhoog gaat. 3 uur is dan ook véél te lang.

Kritiek die allicht verdwijnt als je dit soort standaard oorlogsgedoe wel kan waarderen. Mij doet het niet zoveel.

1.0*

Onderhoudende oorlogsfilm, maar beslist geen klassieker, daarvoor schiet de film in mijn ogen te kort. Als ik de opnames bekijk welke gaan over de opmars van de geallieerden dan zie ik een typisch jaren 70 Nederlands landschap die in niets herinnerd aan hoe het er in 1944 uit moet hebben gezien. Veel asfalt, modernere straatlantaarns, stoplichten die boven een straat hangen, verkeersborden die in beeld komen, op een gegeven moment zie je in de achtergrond een redelijk moderne varkensfokkerij. De slag begon op 17 september, dan is de natuur al aardig in herfstkleuren getooid, in de film ziet het er allemaal echter zeer zomers uit. Dit alles maakt voor mij dat deze film geen klassieker is geworden, ook niet de sterrencast welke voorbij trekt kan de film verheffen er wordt allemaal op routine geacteerd. Liv Ulman als Nederlandse vrouw is niet bepaald overtuigend, dan had bijvoorbeeld Linda van Dijck of Willeke van Ammelrooy het er veel beter af gebracht. De enige die echt overtuigd is Gene Hackman in zijn rol als Poolse generaal, Hilarisch is de scene waarin hij een officier welke een briefing verzorgd nog eens goed bekijkt om zich te overtuigen dat hij toch echt te maken heeft met een Brit. Ik was 16 -17 toen de opnames van deze film begonnen en ben met een paar vrienden nog een dag naar Deventer gereisd om iets van de activiteiten te zien, maar het enige wat we die dag konden zien was een paar lui met een camera die op de IJssel wat opnames maakten en weten tot op de dag van vandaag niet eens zeker of dit voor de film was. Omdat de film over een beroemde oorlogshandeling in Nederland handelde en omdat het grootste deel in Nederland was opgenomen waren de verwachting hoog gespannen, die verwachtingen zijn niet waar gemaakt, ook niet het feit dat de hele operatie doordrenkt was van politiek, Montgomery de Engelse prima donna van de geallieerden waar de Amerikanen Patton hadden, had zijn stempel niet op de geallieerde campagne in Europa kunnen drukken en kwam dus met dit plan wat door Churchil bij Eisenhouwer door de strot werd geduwd, Amerikaanse bevelhebbers hadden grote twijfels, Eisenhouwer ging naar alle waarschijnlijkheid akkoord omdat het vooruitzicht met Kerst de oorlog te beëindigen zeer aanlokkelijk was. Zeer gedetailleerde rapporten van het Nederlandse verzet + uitkomsten van verkenningsvluchten boven het gebied rond Arnhem gaven duidelijk aan wat de sterkte van de Duitsers rond Arnhem was. Die werden in de wind geslagen, aan al deze aspecten worden in de film maar mondjesmaat aandacht besteed, een officier die Generaal Browning middels luchtopnames op de hoogte brengt van de bezwaren wordt gedwongen op vakantie gestuurd en aan het einde zegt diezelfde Browning, om zijn handen schoon te wassen, ik vond altijd al dat we een brug te ver gingen, een gemiste kans, met oorlogsfilms welke op de werkelijkheid zijn gebaseerd is het zaak dat je historisch zo accuraat mogelijk bent, de makers van deze film lieten hier een kans voor open doel liggen door deze inschattingsfouten min of meer te negeren. Een brug te ver, dat deed deze film niet maar ze komt met de hakken over de rivier.

A Bridge Too Far

Je schrikt in het begin zeker van de volle 175 minuten. Dat word dik 2 uur en 56 minuten naar een beeld turen, ik ben nog nooit verder gekomen dan 2 uur en 20 minuten. Een mooie nieuwe stap voor een prachtige film. A Bridge Too Far heeft misschien wel een lengte van 175 minuten, dit was zeker nodig voor alle verschrikkelijk mooie details die ze tevoorschijn halen in A Bridge Too Far en ook, wat voor werk het heeft gekost. Nederlanders die Nederlands praten, Duitser spreken Duits en Engelsen gewoon Engels. Heerlijk, wanneer ik dit soort taferelen zie kan ik niet anders dan genieten. Je hoort een vrouw in het Nederlands praten, verdomd dat je het gewoon mooi verstaat !

A Bridge Too Far is een zeer mooie verfilming van het boek: A Bridge Too Far geschreven door Cornelius Ryan ( A Bridge Too Far - Cornelius Ryan (1974) - BoekMeter.nl ). De film gaat over Operation Market Garden die uitgevoerd werd in 1944. Een poging om vanaf België door Nederland te trekken en via de beroemde bruggen Duitsland binnen te vallen. De bruggen die vooral doelwit waren bij Operation Market Garden waren de bruggen van Eindhoven, Arnhem en Nijmegen. Eindhoven en Nijmegen zijn doorbroken waardoor het geallieerd offensief door kon breken maar Arnhem is nooit te pakken geweest, dankzij dit is een deel van NL nooit bevrijd geweest rond die tijd en ontstond er een hongerwinter.

A Bridge Too Far verteld het verhaal van Operation Market Garden. Een prachtig verhaal is er verwerkt. De geallieerden maken een operatie om via Nederland, deze tevens te bevrijden, een weg richting DE te maken. Ze breiden een plan uit en gaan vervolgens met 350.000(?) man richting Nederland. Eenmaal aangekomen staat hun harde gevechten te wachten die ze vaak nog maar net winnen, in het begin wonnen ze deze uiteraard overduidelijk. Een maal Eindhoven en Nijmegen veroverd lukt het niet om Arnhem te veroveren waardoor de geallieerden gevangen raken in Duitse handen. Kennelijk hebben de officiers het wel in het echt overleefd.

In deze film brengt Richard Attenborough alles prachtig in beeld. Het parachute springen, de slagen om de bruggen en meer. Nu is het niet helemaal gebeurd zoals het in de film is verteld. De film draait in Arnhem om de John Frostbrug. Benoemt naar de grote strijder en een plaatje. Toch is de film niet op deze locatie geschoten. De film is geschoten in Deventer, een soort gelijke brug maar dan is het de Wilhelminabrug. Een groot verschil zit er niet in de bruggen. Nu heb ik het een beetje moeten opzoeken op Wikipedia om het even te bevestigen want ik kon het zo snel niet vinden in een bericht op MovieMeter, tot waar ik gezocht heb.

Het blijkt nu te gaan dat er in Arnhem geen mooie locatie is om te schieten. Er was destijds een grote parkeerplaats in dat gebied. Ik weet zo niet of dat er nog is, volgens mij is er nu een parkeer-gebouw neergezet. Maar, op de parkeerplaats is de exacte villa na gemaakt waar John Frost heeft gelegen om het Duitse offensief tegen te gaan. Mijn moeder heeft zelfs nog gezegd dat ze bij de opnames is geweest, mooie herinneringen zijn dat. Je kunt het mooi herkennen aangezien ook nog het mooie Grote of Lebuïnuskerk vol in beeld is, met zijn mooie rondingen en de Sint-Nicolaas- of Bergkerk. Ik weet zo niet of ze een gelijkenis in Arnhem hebben staan, maar je ziet hem wel mooi. Ook kwam de Palthetoren te Haarle in beeld. Dat is een toren die gebruikt werd in de film voor de stukken van Sgt. Eddie Dohun. Haarle ligt erg dicht in de buurt van waar ik woon, komt dicht bij huis deze film.

A Bridge Too Far was zeker een prima film maar niet de beste WOII film die ik heb gezien. Mooi om de tijd voor te nemen en eens gezien te hebben. Leuk gedaan en mooi in beeld gebracht, niet verveeld en blijft ondanks de soms inzakkende scenes mooi om te volgen.

4.0*

Zeer mooie en dramatische oorlogsfilm. De beste speciale effecten voor die tijd. Een geweldige cast en een geweldig mooi lopend en makkelijk te volgen verhaal. Zeker de 4,5 ster waard.

Sterke oorlogsfilm met een ware sterrencast. De bijna 3 uur durende tijdsduur vliegt voorbij en de soundtrack is de moeite waard. Het komt echter af en toe wat rommelig over en niet elke verhaallijn is even veel de moeite waard. Tevens is het een surplus dat er werkelijk in de 3 verschillende talen gesproken wordt.

4 talen: Nederlands, Engels, Duits en ...Pools.

(Helaas wordt de rol van de Polen, wat operatie Market Garden betreft, in werkelijkheid nog veel te vaak onderschat en vergeten. )

“I'm awfully sorry, but I'm afraid we're going to have to occupy your house.”

Indrukwekkende oorlogsfilm. Complimenten voor de minutieuze manier waarop regisseur Attenborough het heeft aangepakt. De prachtige beelden, de locaties, de oorlogsscènes, de acteurs, het feit dat iedereen zijn eigen taal spreekt... Vakwerk.

De film is wel te lang en vooral in het middengedeelte begint het een beetje te slepen. Door te focussen op drie of vier verhalen voelt de film ook wat fragmentarisch aan en je moet je als kijker soms ook weer even oriënteren. Maar dan komt er een prachtscene langs en zit je weer helemaal in de film. Van de acteurs maken vooral Caine, Redford en Connery indruk. Dit gedetailleerde verslag van operatie Market Garden verdient alle lof. Een prachtig oorlogsepos.

Als Nijmegenaar is het natuurlijk fantastisch dat deze film ooit is gemaakt ondanks de kleine foutjes en feitelijke onwaarheden. De lantaarns waren niet van die tijd en ik zag ergens een rood lichtje onder de brug. En zo zijn er nog wel wat kleine dingetjes. Maar ach dat heb je in elke film. Onlangs bekeek ik The Longest day en dacht altijd dat dit een betere film was dan een brug te ver. Maar inhoudelijk en qua actie vind ik deze film een halve punt beter. Sommige shots zijn misschien iets te lang in beeld, maar wel fascinerend mooi zoals de parachutes die tenminste niet schoten vanuit de lucht zoals bij de Langste dag (onmogelijk!!) Leuk dingetje is dat Nijmegen een nieuwe brug heeft gekregen met de naam De oversteek als eerbetoon voor de soldaten die in die bootjes de overtocht maakte. In totaal zijn er 48 gesneuveld. En zodoende zijn 48 lichtmasten die om de beurt aangaan als eerbetoon voor deze helden. Gelukkig zien we hier wel de echte Nijmeegse waalbrug. Ik was toen 11 toen de filmopnames begonnen en een straatgenoot heeft toen nog als figurant geacteerd! Ook leuk feitje is dat de brug is is gered door Jan van Hoof die zeer waarschijnlijk de explosieven onschadelijk heeft gemaakt als verzetsman

De BD uitgave is minder dan The Longest day maar wel te doen. Een beetje verzadigd. Geluid is dik in orde. Wel jammer dat het Ned. gesproken niet is ondertiteld. Natuurlijk weer veel te zacht.

We zien weer een hele sterrencast voorbij komen. Met ook die leuke jongen van Q en Q Erik van het Wout. Erg leuk om deze film weer eens te zien en bovendien spannend tot de laatste minuut.

In 'mijn lijst' op Netflix staan een flink aantal films/documentaires over de tweede wereldoorlog, aangezien een aantal films hier al geruime tijd in staan heb ik besloten om deze films als 'project' te nemen voor deze maand. Deze drie uur durende Amerikaanse film uit de jaren '70 is hier één van, ondanks de interesse die ik in de film had heeft de combinatie van speelduur, herkomst en mogelijke gedateerdheid mij altijd tegen gehouden. Het feit dat de film zich in Nederland afspeelt heeft mij uiteindelijk over de streep getrokken, mijn kennis over de bevrijding van Nederland is helaas minder dan wenselijk.

Het beviel mij dan ook erg goed dat het eerste uur voornamelijk werd gebruikt om informatie te geven over de missie 'Market Garden', erg informatief maar zeker niet droog of saai.

Na dit eerste uur beginnen de gevechten afgewisseld met verdere informatie en duidelijke tactische besprekingen. Door het informatieve karakter dat de film meedraagt krijgen de daadwerkelijke gevechten een extra lading, het is meer dan 'lukraak schieten' zoals het bij oorlogsfilms wel eens het geval is. De gevechten zijn daarnaast cinematografisch sterk en er wordt niet gekeken naar een explosie meer of minder, al met al een genot om naar te kijken.

Ik heb in de reacties veel gelezen over de sterrencast, ik ben echter niet erg thuis in de filmsterren van 'vroeger', enkel Sean Connery, Michael Caine en Anthony Hopkins zijn bekende namen voor mij. Door de uniformen en vergelijkbare rollen zijn de verschillende acteurs echter lastig uit elkaar te houden, ik ben dan al snel gestopt met het actief spotten van bekende gezichten.

Mijn onwetendheid over de acteurs doet echter niets af aan de prestatie die de cast hier neerzet, het is een over de gehele linie erg sterk. Het is ook fijn dat iedereen zijn 'eigen' taal spreekt.

De lange speelduur geeft de film de kans om het verhaal goed en krachtig uit te werken, ik verbaasde mij zodoende ook over het einde dat in mijn ogen meer aandacht had mogen krijgen.

Ik heb erg getwijfeld over de score maar de informatieve waarde van de film heeft mij het laatste zetje richting de vierenhalve ster gegeven. Een zeer aangename verassing al zal een herziening er voorlopig niet inzitten

A Bridge Too Far mag dan wel een oorlogsklassieker zijn, ik vond er erg weinig aan. Het grootste probleem van deze film is dat je geen binding krijgt met de personages. Sterrencast, ja, maar ook zij kunnen deze film niet redden. Het is allemaal veel te fragmentarisch en de film gaat van her naar der dat het vaak lastig is om te weten waar wat nu gebeurd.

Het is natuurlijk leuk voor diegene dat dit een goede film vonden maar ik heb me stierlijk verveeld eigenlijk. Ondanks alles heb ik uiteraard toch de moeite genomen om de film tot het einde te bekijken. Het werd echter alleen maar saaier en saaier. Ook de speelduur is een aardig minpunt, het gaat mij niet om de 3 uur. Het is gewoon zo dat er op die 3 uur veel gebeurd maar dat het me helemaal niets kon schelen. De film is veel te afstandelijk.

Degelijke oorlogsfilm begint met een dubieus statement, dat dankzij D-Day de Duitsers in de verdediging werden gedrukt- over de Russen wordt totaal niet gerept. A Bridge Too Far is ook wat onevenwichtig, omdat het operatie Market Garden van te veel kanten wil belichten, met als gevolg dat het een nogal warrig geheel vormt. Veel bekende acteurs, maar lang niet iedereen komt uit de verf, Ryan O'Neal, Liv Ullmann, om maar wat namen te noemen. En Gene Hackman had sowieso al een curieuze rol als Poolse generaal die alle woorden en namen verkeerd uitspreekt (wellicht deed de de echte Poolse generaal dat ook, maar zonder duiding leek het toch een beetje op een maniertje), zijn teksten waren ook van belabberd niveau. "When men play a game of war, people die" en dergelijke bespiegelingen.

Aan ambitie ontbreekt het niet, er lijkt niet bespaard te zijn op materieel, en uit de aftiteling blijkt dat veel geportretteerden ook verbonden waren aan de film als adviseur, vandaar dat de film waarschijnlijk zo vol overkomt: een oorlogsheld die aan de film heeft meegeholpen snijd je er toch wat minder makkelijk uit bij het editen. Maar al miste ik soms de focus, en duurde het met 3 uur wel behoorlijk lang, toch vond ik het voldoende onderhoudend, en sommige scenes waren best indrukwekkend, zoals de parachute drop en de oversteek van de rivier. En het is natuurlijk ook een belangrijk stuk van de Nederlandse geschiedenis, best interessant om daar wat meer over te weten te komen.

Een aardige oorlogsfilm met een goed verhaal, sterke en vooral grote bekende cast. Het enigste waar ik wel moeite mee had was de lengte van bijna 3 uur, ik bedoel ik hou van The Longest Day, The Great Escape en recenter Saving Private Ryan die ook allen bijna 3 uur duren. Maar bij deze vond ik dat er geen vaart in zat, maar afijn dat is mijn menig. Dit was de 1st oorlogsfilm van deze komende week waarin ik elke avond een oorlogsfilm ga zien, vanavond Where Eagles Dare.

Veel grote namen maar deze film wist me niet de hele speeltijd te boeien. Door de grote cast kreeg iedereen niet voldoende zendtijd en hierdoor was de film afstandelijk.

Nie tde beste oorlogsfilm die er is, maar wint het nog steeds met gemak van een Dunkirk.

Ja, tis een film in de oude traditie van filmmaken, waarbij een sterrencast de film aan de man moest brengen. Denk aan The Longest Day. kVond en vind het maar een inderdaad afstandelijke opeenvolging van handelingen. Met de huidige CGI zou er ook veel meer impact kunnen worden gecreeerd. Dichter op de man. Nu is het: soldaten lopen straatjes door, ontploffingkjes her en der, enz. enz.

Toen ik Dunkirk had gezien moest ik het meeste aan deze film denken. Twee films die fragmentarisch zijn tot en met, waarvan je soms moeilijk kan zeggen waar je bent, die erg afstandelijke personages hebben en die allebei wel over een sterrencast beschikken. Deze film is alleen nog eens bijna dubbel zo lang als Dunkirk.

Echt Heerlijke oorlogsfilm

Met Echte vliegtuigen, echte Tanks, echte ontploffingen en gelukkig geen stomme animatie

ik haat echt animatie in speelfilms, daar kan ik echt niet naar kijken.

de actie is goed maar verder is de film wel te langdradig,dat is wel jammer.

Na vele jaren deze film weer eens opnieuw gezien. Op zich een indrukwekkende film die volledig gebaseerd is op ware gebeurtenissen. Bovendien lijkt het wel of half Hollywood vertegenwoordigd is. Ondanks deze pluspunten weet de film toch niet te ontroeren of de juiste snaar te raken. Misschien ook omdat er domweg te veel gebeurt en de kijker niet de kans krijgt zich in te leven. Ik kom niet verder dan 3,5

Was een lange zit. De film kreeg me niet te pakken, vond het een beetje een onsamenhangend geheel. Had er meer van verwacht gezien het gemiddelde op MM, maar daar heb ik wel vaker last van...