Bicentennial Man (1999)

Traag, braaf en voorspelbaar, precies wat je er van verwachten kan als je de voorkant ziet. Er zitten nog wel een paar goede grappen in, maar dat is toch echt te weinig om ruim 2 uur de aandacht vast te houden. 2 sterren.

Echt een slechte film wil ik dit noemen, maar sentimenteel is dit zeker wel. Het heeft hier en daar zeker z'n charme en de acteurs doen het leuk, maar het moralitische en sentimentele gezever gaat soms wel erg ver. Film duurt ook te lang, dit verhaal had met gemak binnen 90 minuten verteld kunnen worden. Desondanks best aardig voor een keertje. Maar bepaald geen film om een tweede keer te zien.

3 hele kleine sterren.

Op het moment dat de vrouwelijke robot en de heer Rupert Andrew een menselijk uiterlijk geven, gaat de film echt volledig verloren. En natuurlijk moet je deze film niet opzetten met de insteek naar een realistisch drama te gaan kijken, maar de film roept dit uiteindelijk op zichzelf af. Ik vind dit echt jammer en ook zeer zeker een gemiste kans. Dit plot biedt in mijn ogen absoluut mogelijkheden maar die worden in Bicentennial man niet benut en daar kan zelfs Robin Williams(die ik over het algemeen erg goed kan waarderen) niets aan doen.

Ik kom dan ook echt niet verder dan 1,5*. En daarbij is de kans groter dan ik nog eens naar 1,0* ga dan naar 2,0*.

Mijn 1000e stem was zeker geen verkeerde film. Bij vlagen vond ik de film echt prachtig! Robin Williams acteert goed zijn rol al even als de rest van de cast. Wel naar mijn mening stort de film een beetje in als Andrew een echt mens wordt. Ook het einde was in het geval van een film als deze prima. De humor had er wat mij betreft nog wat meer in mogen zitten, maar de combinatie Science-Fiction en Drama gingen prima samen hier.
3,5* voor deze toch nog net te langdradige film.

In tegenstelling tot de meesten heb ik (ingetogen) genoten van deze film. Cliché is hij, inderdaad. Maar dat betekent niet dat het niet mooi kan zijn. Ik ben persoonlijk niet zo weg van films welke cliché thema's behandelen (alhoewel, robots?) maar deze film heeft mij toch wel gefascineerd. A.I. was een uitstekende robotfilm (Steven Spielberg, altijd goed), en deze Bicentennial Man doet er voor mij persoonlijk niet voor onder. De hoogste beoordeling mogelijk, omdat hij me raakte. Een film die me raakt krijgt niet zomaar een hoge waardering, nee, in dit geval komt het doordat ik intens meeleefde met de robot. Iets wat tegenstrijdig is in deze wereld. Hij mag dan wel geacteerd zijn (of geanimeerd), in combinatie met de muziek van James Horner en acteur Sam Neill in het eerste deel van de film was het genieten. Robin Williams deed het zoals altijd ook naar behoren, wat een melancholiek.

*5

Een film die simpel is en vaak ook behoorlijk cliche maar hij is wel goed.

De voorkant voorspelt al niet veel goeds. Het ziet er vreselijk knullig uit (Niet de voorkant die hier op MM staat, die is best vet)

Net als bij de eerste 2 Harry Potter / Home Alone films weet Chris Columbus een warm sfeertje te creeeren. De hele film is leuk maar het kakt wel een beetje in vanaf het moment dat Andrew daadwerkelijk menselijk begint te worden. Er was geen moment in de film waarin Sam Neil er niet als een houten plank bij stond maar hij is zeer geschikt voor de rol van de wijze vader.

Ja de film duurt lang maar is zit een fantastisch tempo in omdat ze telkens zo veel jaren overslaan. Dat vond ik erg mooi om te zien ook. Ik hou ook zo van de afgezaagde kijk op de toekomst die ze vroeger altijd hadden. Alles is van chrome en iedereen rijd in hovercrafts of zwevende auto's.

Gewoon een erg leuk verhaal, hoe fout het ook mag zijn.

Mooie beelden, goede acteurs, prachtige robotten en technische SF snufjes, maar het verhaal vond ik verschrikkelijk sentimenteel, versterkt door de eveneens sentimentele muziekdeuntjes, en te voorspelbaar om te blijven boeien. Totdat de robot een menselijk uiterlijk krijgt vind ik het nog leuk, maar daarna begint het al saai te worden. Tot het punt dat zelfs schetenhumor en nog flauwere grappen voorbij komen.

Het enige interessante is het kunstmatige intelligentie vraagstuk en wat leven is en mens zijn is en wie het recht heeft dat voor iemand anders of voor een vrijwel geheel menselijke robot te bepalen. De kwestie komt zelfs voor de rechter in de film. En wat het betekent om als onsterfelijke tussen de sterfelijke mensen te leven, maar dat zien we ook al vaak in vampieren- en horrorfilms

Ik heb altijd bewust ontweken deze film te bekijken omdat ik vreesde dat het een teleurstelling zou worden tot ik zag dat Robin Williams erin mee speelde. Dus toch gekeken en ik heb het mij niet beklaagd. Toegegeven Robin heeft in betere films gespeeld maar de film heeft me zeker niet ontgoocheld. Hij heeft mij echter niet zo aangegrepen als bv Awakenings of Good Morning Vietnam. Sam Neill heb ik ook altijd een leuke acteur gevonden, dus de cast is best in orde. Het verhaal lijkt me echter weinig geloofwaardig, vooral het feit dat 1 wetenschapper de transitie van robot naar mens op zijn eentje weet te realiseren en ook wat moest doorgaan als de rechtszaak was weinig realistisch en te dun uitgebouwd. Ook de mopjes die Robin afratelde als robot vond ik niet geslaagd. Verder ligt de nadruk van de film teveel op romantiek, terwijl de film m.i. beter zou geweest zijn als wat meer aandacht was gegeven aan de afwijzing van de liefdesrelatie mens-robot door de buitenwereld. Leuke soundtrack. 4 sterren. Ook ik heb de indruk dat de film ondergewaardeerd wordt, maar dat is wel vaker het geval; mensen die slechts 2 sterren of minder geven kan ik echt niet begrijpen (om het zacht uit te drukken).

wat een ondergewaardeerde film.

prachtig drama ,met een diepere laag die je aan het denken zet.

vooral de laaste scene's .,

"One is happy to be of service"

Een van de weinige films gebaseerd op het werk van Isaac Asimov. Als inspiratie voor deze film diende vooral het boek The Bicentennial Man uit 1976 over een robot die een mens wil zijn.

Robin Williams speelde goed als de sympathieke androïde Andrew. Mooi hoe hij de robot-achtige dingen uitbeeldde. Sam Neill die in het eerste deel van de film een grote rol heeft acteerde ook weer goed. Embeth Davidtz neemt hier zelfs meerdere rollen op zich en dat ging haar ook wel goed af.

De film was anders als ik had verwacht. Als je bekend bent met de verhalen van Asimov en vooral ook de illustraties van Ralph McQuarrie zal de film je misschien een beetje teleurstellen. Maar door de oer-lelijke dvd-cover (met de poster is trouwens niets mis hoor) en het feit dat Robin Williams vaak in komische films speelt waren mijn verwachtingen erg laag en werd ik dus positief verrast door deze erg leuke futuristische drama. Er zit wel wat humor in maar dat is allemaal maar bijzaak. Een leuke knipoog naar Asimov was dat Andrew de robot-wetten opdreunt tegen zijn nieuwe eigenaar.

Hoewel de film best lang duurt vliegt het verhaal voorbij. Daardoor zijn sommige dingen een beetje afgeraffeld, zo leert Andrew wel heel erg snel dingen en lukt het veel te makkelijk om een mens van hem te maken. Ook word geen aandacht besteed aan de reacties van mensen op het feit dat Andrew als mens wil worden herkend en wil trouwen met een menselijke vrouw. En wat ik natuurlijk ook had willen zien is hoe ze hem nou menselijk maken, want eigenlijk zien we niet zo veel. Verder is dit een erg geslaagde en toch ook best ontroerende drama-film.

Goede muziek van James Horner, maar lang niet zo sterk als Star Trek, Willow of Krull. De muziek werkt de drama wel ten goede.

De effecten waren ook goed. Mooie animatronics en de androïds zien er allemaal goed uit. Ik had graag meer futuristische dingen gezien en wat we zien is misschien een beetje gestileerd maar het was allemaal goed gemaakt. De film had geen heel hoog budget en Disney heeft tijdens de productie veel bezuinigingen gemaakt, Robin Williams heeft in interviews gezegd dat het Disney's schuld is dat de film heeft geflopt in de bioscoop.

Al met al een goede film die toch wel enorm word ondergewaardeerd.

Dit soort films doen het nooit echt zo goed maar zijn zeer vermakelijk. Het verhaal heeft meerdere doelen en is best grappig. Het acteerwerk is zoals ik gewend ben van Robin Willams, goed! Ondanks dat de film iets langer als twee uur duurt had ik het idee dat ik de hele middag deze film aan het kijken was. Ik denk dat dat te maken heeft hoe zij in de film door de tijd heen skippen. Dit kan voor sommige voor verveling zorgen maar het heeft mij prima uitgepakt.

Dit soort films werken zoveel beter als die wat scherpe randjes heeft, maar met Chris Columbus in de regisseursstoel is Bicentennial Man een brave feelgood film geworden. Wel jammer, want menselijke robots en AI en de daarbijbehorende dilemma's kunnen bere-interessant neergezet worden zoals bijvoorbeeld in Ex Machina. Maar goed, Robin Williams is okee, al is dat 'one...' waarmee ie spreekt erg irritant. En ook die juf uit Matilda ook okee, dus achja heel vervelend werd het niet. Het meest opzienbarende vond ik nog de productie en make-up. Dat zag er tof en knap uit! Heb overigens nooit iets gelezen van Asimov, maar ik denk dat zijn verhalen zich niet goed lenen voor een film...

Bicentennial Man begint als een scifi-familiefilm met enkele humoristische noten: een gezin koopt een robot als huishoudhulpje. Maar gaandeweg ontwikkelt het zich een meer serieuze/dramakant op. De film is een soort van Boyhood geworden (gelukkig wel minder saai), maar dan eentje die een robot volgt tijdens zijn 200 eerste levensjaren. Naarmate de technologie met het verstrijken van de jaren beter wordt slaagt de robot erin zichzelf steeds verder te verbeteren. Een leuke variant onder de artificial intelligence-films, al kan het enkele clichés niet vermijden. Een mooie en warme film die makkelijk wegkijkt. 3,5*

Ik ben gewend dat robots die in een film in mensen veranderen verschrikkelijke monsters worden die zelf de macht over willen nemen en de mensheid vernietigen. Dus het is dan wel even wennen als een robot die in een mens verandert een aardige mens wordt. En het is nog meer wennen als die robot zelfs in een Robin Williams verandert.

Geloofwaardigheid is uiteraard ver te zoeken bij dit thema, maar dat moet je ook niet verwachten. Dat doe je bij de robots die in monsters veranderen immers ook niet. Toch is het wel een amusante film die me zeker wist te boeien.