Dumbo (1941)

Mooi, ontwapenend sprookje van Walt Disney op het hoogtepunt van zijn carrière. Zowel kinderen als volwassenen laten zich meeslepen door deze schattige tekenfilm en dito personages. Speciaal voor de film werden er zes nummers gecomponeerd door Frank Churchill en Oliver Wallace, met teksten van Ned Washington. De soundtrack werd trouwens bekroond met een Oscar...

Dumbo is altijd m'n favoriete Disney geweest, maar de laatste keer dat ik hem zag is weeral lang geleden.

Spoiled door een overvloed aan (betere) animatie was ik een beetje bang voor de herziening, toch houdt Dumbo zich nog matig overeind. Leuke, koddige animatie en een hoop schattige personages. Vreemd genoeg vind ik ook dat de enige goeie scene die met de zingende olifanten is. Redelijk gewaagd zelf, grappig dat velen dan net niks kunnen met die scene.

Verder wel een hoop negatieve punten. Verhaaltje van niks natuurlijk, maar vooral die gruwelijke liedjes zijn best irritant. Verder is alles gewoon ook iets te simpel.

2* plus een halfje voor jeugdsentiment. En toch blijft die oude lichting Disney films zoveel beter dan dat jaren '90 werk.

Ik vond deze weer wat minder van disney, het verhaal boeie me niet echt!!

hij hoort zeker bij de collectie maar dat is dan ook alles!!

Prachtige film. Erg fijne personages (vooral muis Timothy) en een boel daadwerkelijk emotionele en creatieve scènes. Ik lig ook telkens weer in een deuk om de scène met die clowns. Dat het moraaltje en het happy end totaal niet storen is ook een unicum. Samen met The Lion King met afstand de beste Disney. 4 sterren

"Lots of people with big ears are famous!" Een duidelijke knipoog naar Walt zelf en naar 't schijnt was dit ook nog eens Walt's favoriete film.

Ik kan hem best verstaan. Dumbo heeft alles wat een animatiefilm nodig heeft en 't verbaast me dat hij, als enige van de Golden Age, niet eens in AFI's lijst stond. Dumbo is weer één van die vele Disney-parels. De enigste minpunten die ik alleen maar kan bedenken zijn de speelduur en animatie. De speelduur vraagt gewoonweg naar meer. Het eindigt allemaal zeer abrupt waardoor het verhaal meer weg heeft van een lange Silly Symphony. De beruchte Pink Elephants scene is wel een zeer grote ommezwaai in de tekenfilm en was wel een heel gewaagde scene voor zijn tijd, hoe brilliant en spitsvondig ze ook getekend was. Die animatie lijkt zich ook vaak op te splitsen in 2 delen: huzarenstukjes zoals de Pink Elephants of het prachtige binnenkomen van Casey Jr. en de haast kinderachtige tekeningen van het circus zelf.

Dumbo blijft natuurlijk het perfecte voorbeeld van verhaal qua animatie vertellen. Om verder onbekende redenen had ik de videoband vroeger met Engelse ondertitels, toch heeft de film kracht genoeg en heeft de zwijgende Dumbo genoeg charme in huis om ook zonder tekst ieders hart te veroveren. We krijgen de éne prachtige/hartverscheurende scene na de andere. Het overvliegen van de ooievaar waarop Mrs. Jumbo tot haar verdriet geen baby ziet vallen, de postman die Dumbo brengt, het pesten/uitsluiten van Dumbo door de heerlijke Verna Felton en natuurlijk die overbekende droevige scene, die zonder twijfel een pak beter is dan Bambi's of de Lion King's scene: Dumbo die zijn moeder bezoekt. Ik kan er zeker van zijn dat deze scene me altijd zal ontroeren. Het aanraken van mekaars slurfen, het kopje van de droevige (nog altijd zwijgzame) Dumbo waarna men ziet hoe de andere dieren wel bij hun moeder/vader liggen. Zonder twijfel het beste moment uit de animatiegeschiedenis.

Dikke 4*

Mooie tekenfilm uit de magische koker van Disney. Wordt door de kenners als één van de besten gezien. Bevat een lief verhaal met een kleine traan. Goed.

Recensie: Dumbo.

Leuke naam voor een film, dat is alvast een pluspunt.

Verder vond ik de tijdsduur van de film wel erg kort maar als je de film ziet weet je dat de tijdsduur wel snor zit. Wat moet er nog meer bij? Het plaatje is na 64 minuten wel gezet, de stemming/sfeer was ook echt super.

Maar toch is het geen super film.

Deze 3e disney film kwam na Snow White en Pinocchio, maar naar mijn mening is het toch een daling. Snow White en Pinocchio waren echt top film, dan deze en dan Bambi. Ik zie dus in zekere mate wel een daling. De muziek was wel aardig maar echt niet mijn ding! Het was wel echte circusmuziek dus echt geschikt voor deze film! Verder wil ik opmerken dat de tekenstijl weer helemaal geweldig was. Dumbo zag er goed uit, Timothy de muis was ook geweldig en had ongeveer dezelfde functie als Jimney Cricket. Het hoofdpersonage door wat slagen heen worstelen.

Met Dumbo kan je wel lachen, ook zit er een klein stukje drama in als het gaat over de relatie met Dumbo en zijn arme moeder. Leuke film maar zeker geen uitblinker.

De favoriete Disney-klassieker uit Vino's vroege jeugd! Mên, wat heb ik de videoband met deze film helemaal grijs gedraaid. Ik vond het echt een heel mooie film en kon er maar niet genoeg van krijgen. Eigenlijk moet ik hem nog eens kijken, want heel veel kan ik me er niet van herinneren. Anyway 4 sterren voor dit stuk jeugdsentiment!

Gezelige maar ook trieste Disney film. Ik heb deze film 3 tot 4 keer gezien, en ik vond het altijd geweldig!

Magische disney!

Ik wist er helemaal niets meer van, dus ik heb Dumbo maar geleend van iemand. Dumbo zelf is natuurlijk heel erg schattig met zijn grote oren waar hij geregeld over struikelt. Grappige situaties, leuke personages en zelfs een droevig moment. Disney zoals die hoort te zijn.

3,5*

Tja Dumbo, daar heb ik vroeger nog eens om gehuild.

Zeer oude Disney film uit de oorlog. Erg oubollig allemaal ook de toon van de nasynchronisanten is zeer oubollig. Maar goed het is ook uit 1941 dus voor die tijd toch nog ambitieus om dieren in de hoofdrol te zetten. Later zou Bambi en vele andere volgen. Ook het thema dat iemand anders is en mag zijn (grote oren ) wordt een geliefd Disney thema. Leuke en lieve Disney film en goed voor een 3,0.

Na herziening er een half sterretje af gedaan. Maar dan blijven er nog 4.5* over. Iets minder omdat de film echt wel een kinds gehalte heeft en het met momenten simpel houdt. Grotendeels budgetmatig na dure films als Pinocchio en Fantasia.

Anderzijds blijft dit één van Disney's mooiste films. Disney heeft duidelijk geleerd uit het verleden en combineert hier alle troeven die ze in handen hadden. Het vertellende van Pinocchio, het tijdloze van Sneeuwwitje, de animatie van de korte animaties en met de roze olifanten het spelen met beeld en muziek zoals in Fantasia. Verschil is dat in Dumbo alles meer klopt en in elkaar gegoten zit. Bovendien heeft het lage budget wel z'n voordeel en is dat met de quasi psychedelische beelden van de Pink Elephant Parade één van de mooiste scènes uit de Disneyreeks. Een film die nadien enkel evenaard is binnen Disney met Bambi en misschien wel Sleeping Beauty. Dit is echt genieten.

Schattige en een van de betere Disney's. Prettig is vooral het pretentieloze karakter, de simpele vertelstijl en de durf om met een scène als die van de Pink Elephants te komen. Voor de liefhebber van film is dit zeker een van de meest interessante Disney's.

3,5*

De film bulkt misschien niet van de flitsende 3d-beelden, maar is desondanks toch heel mooi getekend.

De film is nooit echt m'n favoriete Disneyfilm geweest, maar het was toch eens leuk om te bekijken. Er zit wel een wat vreemde scène in met roze olifanten. 'k vond het er eigenlijk niet echt bij passen, maar het bracht wel kleur in de film.

Het verhaal op zich is niet echt iets speciaals en de liedjes springen er ook niet echt uit (behalve het treinlied misschien), al vond 'k de finale wel de moeite.

Goed om eens te bekijken als je een uurtje tijd hebt (zo lang duurt de film ook maar), maar de film is misschien toch eerder voor een jeugdig publiek.

Dumbo is een film die ik als kind wel eens had gezien, maar daarna ook nooit meer. Tot gister. Nou ben ik de Disney reeks eens aan het herkijken en voorgangers Pinoccio en Fantasia vond ik maar matig. Gelukkig weet Dumbo wel weer meer te overtuigen. Wat me opvalt is dat de film maar een uur duurt. Beetje kort, zeker na Fantasia die liefst 2 uur in beslag nam. Maar in het uur wordt wel een mooi verhaal verteld. Toch had het de film goed gedaan als het een 20 minuten extra had gehad.

Soms is het verhaal best zielig (als Dumbo's moeder als enige geen baby krijgt en natuurlijk het stuk waar Dumbo haar opzoekt als ze gevangen genomen is), soms erg apart (Pink Elephant scene mag je toch wel redelijk apart noemen, zeker voor een Disney) en soms ook grappig (de bezorging van Dumbo & ik vond het deel met de kraaien wel leuk).

Maar ik zal de film geen topper noemen. Daarvoor is het te simpel en niet altijd even boeiend. Het ziet er goed uit, maar de hele oude Disney tekenfilms lijken wel allemaal erg op elkaar, zeker ook met de overdaad aan muziek en weer niet al te veel dialogen. De Disney films volgen natuurlijk wel een vast patroon.

Ik had 3,5* staan en die geef ik nu opnieuw. Niet meer, niet minder.

Hoewel het nooit een van m'n favoriete zal worden, begint Dumbo me toch steeds meer te raken. De film heeft meer weg van een cartoon dan Disney's eerdere werk maar het verliest nooit het concept van prachtige kunst en een goed verhaal, dat Snow White and the Seven Dwarfs zo sterk maakte.

Net zoals zijn voorgangers is Dumbo wel een klassieker die een lust voor het oog is en memorabele personages heeft. Het sterkste punt van de film is Dumbo zelf. Lang voordat Wall-E furore maakte met het idee, wist Jumbo Jr. al hoe je een publiek moest boeien en zelfs ontroeren zonder ook maar een woord uit te spreken. Het karakter is een schoolvoorbeeld voor de potentie van animatie om kijkers te raken door een schattig uiterlijk. Maar zelfs als de baby olifant met de grote oren een pionier was in lieve, aaibare filmpersonages, zijn belangrijkste factor is zijn persoonlijkheid.

Nog voor hij bijgekomen was van zijn lange reis, of gewend kon raken aan zijn naam, werd Dumbo al het lachertje van zijn soort. Nadat zijn moeder bruut bij hem wordt weggehaald als ze hem wil beschermen, is Dumbo gedoemd om publiekelijk belachelijk te worden gemaakt. Disney's spiegel voor de maatschappij werkt zelfs na vele decennia nog perfect. Hoewel de kijker ongetwijfeld medelijden heeft met Dumbo is er nog altijd het achterliggende idee dat sommigen zelf ooit Dumbo waren en vrijwel iedereen wel eens een Dumbo heeft uitgelachen. De film is niet zachtaardig voor zijn hoofdpersonage, of het publiek, en dat hoeft ook niet. Dumbo's belevenissen zijn een belangrijke les voor iedereen en het vermaak is een aardige bonus.

Dumbo weet namelijk, door vernedering en trauma en met een beetje hulp van een trouwe vriend, wel zijn zwakste punt te veranderen in zijn sterkste eigenschap. Helaas voor het moraal, maar niet minder toepasselijk voor de werkelijkheid, moet Dumbo eerst een geestverruimend middel gebruiken voor het zover komt. Vergeet het eventuele racisme in de film, de echte spraakmakende scène is die met de roze olifanten, die niets onderdoet aan een cultureel fenomeen. Het is een apart stukje dat niet echt past in de rest van de film hoewel het zeker waarde heeft voor het verhaal. Dat en de soundtrack zijn Dumbo's grootste minpunten. Maar zelfs dan is het nog een pareltje. Met een knap en goed lopend verhaal, iconische personages en een sterke boodschap is Dumbo een onmisbare attractie voor elke generatie.

Haha, die roze olifanten. Wat onwijs goed! Wat een lieve film is dit. Kende hem nog niet van vroeger, maar zelfs zonder jeugdsentiment genoten van die arme Dumbo. Prima gedubt inderdaad, totaal niet gestoord aan de Nederlandse stemmen.

3,5*

Niet de allermooiste Disney, maar wel eentje die blijft hangen.

Animatie toch een pak minder dan de vorige Disney's, zeker tegenover Pinocchio zijn de achtergronden en de mate van detail een beetje een ontgoocheling. De personages zijn dan weer mooi, aandoenlijk geanimeerd. Dumbo krijgt een heel karakter mee met realistisch aandoende emoties puur vanuit de karakteranimatie, chapeau.

De muziek was iets minder, op het nummer van de kraaien na blijft er weinig hangen. Vanwege de fijne, lieve personages en het simpele niets-pretenderende verhaal toch een 2,5, met een halve ster erbij voor de geweldige roze olifanten, misschien wel het leukste stukje disney dat er is.

Wat me ook opviel is dat de thematiek van Dumbo voor Disney opvallend duister is (niet geaccepteerd worden, roddel- en pestgedrag). De film is op die manier in lijn van Pinocchio, Bambi en jaren later The Hunchback.

Dumbo is één van de allerbekendste Disney films. Het verhaal van het olifantje met de grote oren, waardoor hij kan vliegen, is een absolute klassieker.

Persoonlijk vind ik Dumbo ook wel tot de betere Disneys behoren. Dat komt allereerst door Dumbo zelf, die een lief en schattig personage is, die alleen al door zijn uiterlijk een hoop charme uitstraalt. Hoewel de film zeker zijn tekortkomingen heeft, is het allemaal best de moeite waard. De speelduur is wat kort en de animatie is ook niet altijd even mooi. Daar staat tegenover dat de personages erg sterk zijn en de scène metde kraaien buitengewoon grappig is.

Het moment, waarbij Dumbo zijn opgesloten moeder bezoekt, is zelfs licht ontroerend. Het blijft een mooi verhaaltje en ondanks dat Dumbo zeker ook erg geschikt is voor de allerkleinsten, is het look leuk voor volwassenen. Ik heb Dumbo diverse malen gezien en sluit niet uit dat er in de toekomst nog een aantal kijkbeurten zullen bijkomen.

Afgezien van de ietwat verouderde animatie, is het verder een tijdloos filmpje, dat ongetwijfeld nog diverse generaties zal vermaken.

3,5*

dat was een throw back in de tijd... Het enige dat me weer bekend voorkwam was wanneer de mannen en olifanten in de regen de circustent bouwen (en in het donker met die zang erbij, best onheilspellend eigenlijk), de scene met de roze olifanten en de duikvlucht in het circus. En die eerste twee stukken vind ik ook nu nog het mooist, vooral de muziek en animatie bij de roze olifanten, lang leve drank.

Verhaaltje zelf met de thematiek mag er ook zijn, en het treintje is ook grappig. Heb met plezier weer naar Dumbo gekeken (en de kleine is er ook gek op).

Foei, denk ik. Deze klassieker had ik echt nog nooit gezien. Ik kende Dumbo vooral uit de strips van het Vrolijke Weekblad - daar was Dumbo een praatgrage olifant met zijn vriend Timmy. Dan is deze film wel even wennen.

We krijgen nauwelijks plot, eerder een flinke set-up met uitwerking van de personages waarin vooral op sfeer wordt ingezet en een enkele verhaalsontwikkeling. Zo is Dumbo wel vertederend, krijg je mooie scènes met zijn moeder en kan je een zeer goede film verwachten. Eens je denkt dat het kan beginnen is de finale al afgelopen. Jammer, d'r had makkelijker een half uur bij gekund.

Het tekenwerk is mooi ambachtelijk maar wat kaal en niet heel bijzonder te noemen. Enkel de scène met het opzetten van de tent - zijn dat echt negers die zomaar in een film zitten als een soort slaven?- en de slaapdronken toestand met roze olifanten zijn het vermelden waard. Ook de muziek verder deed me weinig. Timmy is een leuke muis zonder te irriteren en Dumbo zegt dus werkelijk geen woord. Des te knapper dat het je toch raakt, En eens een heel andere Disney dan met al die hyperactieve figuren.

Aparte en goede film met veel potentie die helaas veels te kort is. 4,0*.

Bij het herbekijken valt me op dat dit eigenlijk toch wel een korte tekenfilm is. Het beste stukje vind ik toch wel als Dumbo met hulp van de vogels leert vliegen. Maar de scène die me het meeste bijblijft is wanneer Dumbo en de muis een glaasje teveel op hebben. Dan zien ze in de lucht dat vreemde muzikale schouwspel van roze olifanten. Is het misschien daarom dat men zegt dat als je goed dronken bent, je roze olifantjes begint te zien Het verhaal is simpel en een beetje saai , maar toch zo ontroerend. Het is geen film die ik vaak zal herbekijken, maar is toch wel een die thuishoort bij de absolute klassiekers.

Herzien. Het moet zo'n 20 jaar geleden zijn geweest dat ik Dumbo voor het laatst heb gekeken, maar gezien de relatief sterke animatie bij Snow White en Pinocchio had ik er zin in.

Wat dat betreft licht teleurstellend, want toch duidelijk minder gedetailleerd dan die eerder genoemde films. Nalezen op wikipedia leert dat men bewust voor een lager budget heeft gekozen omdat men op de rand van failissement stond na Fantasia. Jammer, want ik heb met name het idee dat de roze olifantenscene nog gaver had kunnen zijn.

Desalniettemin een zeer genietbare film, die gelukkig ook enkele sterke punten ter compensatie biedt. Allereerst de roze olifantenscene, je zou haast denken dat ze toen al aan de LSD zaten. Ook gave muziek daar, waarbij leuk is om het thema in zwierige versie terug te horen bij het schaatsgedeelte. De muziek viel me sowieso positief op, met name bij de opbouw van het circus. Verder is de film af en toe erg ontroerend in het contact tussen Dumbo en moeder, met name als hij verstoppertje achter haar achterpoten speelt.Tenslotte is de speelduur ook niet lang, het schijnt met een uur zelfs de korste Disney langspeelfilm ooit te zijn, maar dat vind ik eigenlijk wel prettig.

Verder blijven de kraaien ook wel opmerkelijk. Dat zou nu niet meer kunnen, vanwege het racistische stereotype dat ze uitbeelden. De hoofdkraai heet ook nog eens Jim Crow, vernoemd naar de Jim Crow-wetten die rassenscheiding legaliseerden. Ik moet zeggen, ik had ze niet willen missen, het zijn zo ongeveer de leukste personages in de film. Gelukkig dus dat deze film in 1941 gemaakt is. 3*.

Disney Classic #4

Na het fragmentarische Fantasia wederom weer een beresterke Disney. Het verhaal is al leuk maar door de extreem korte speelduur vliegt de film helemaal voorbij. Er staan mij nog redelijk veel stukken voor de geest en dat is natuurlijk altijd een goed teken.

De hoofdpersonen zijn leuk uitgewerkt en Dombo zelf is een karakter waar je snel medeleven voor kunt opbrengen. Maar ook zijn vriendje Timothy komt goed voor de dag. Met name de scene waarin hij de pestende vogels weet om te praten vond ik behoorlijk pakkend. Nog steeds vind ik het visioen met de roze olifanten niet in het totaalplaatje passen. Als deze eruit was gelaten had ik er misschien nog een halve ster bijgedaan.

Qua aankleding en tekenstijl staat Dombo niet op het niveau van Sneeuwwitje of Bambi. Zowel achtergronden als personen worden vaak eenvoudiger gedetailleerd dan in deze films. Toch is dat niet storend omdat ik het verhaal en de ontwikkeling van onze vliegende vriend sterk genoeg vind om deze tekortkomingen te kunnen camoufleren.

4*

Na de kostbare flops Pinocchio en Fantasia waardoor Disney aan de rand van de afgrond lag, kwam de studio met deze relatief eenvoudige tekenfilm die voor een betrekkelijk laag budget ($ 812.000) werd geproduceerd. Op animatiegebied haalt Dumbo ook bijlange na niet het niveau van Disney’s eerdere animatieklassiekers, maar hierdoor is het nog geen mindere tekenfilm.

Het verhaal van Dumbo heeft een bepaalde charme die na 70 jaar nog altijd niets aan kracht heeft ingeboet. In tegenstelling tot SnowWhite en Pinocchio die op beroemde kinderverhalen waren gebaseerd, was Dumbo niet op een boek gebaseerd maar op een verhaal uit 1939 bedacht door Helen Aberson. Deze maakte samen met illustrator Harold Pearl het korte verhaal rondom Dumbo voor een speelgoedlijn genaamd ‘roll-a-book’.

Tijdens het maken van Dumbo was het op de studio’s niet altijd koek en ei. Voor het eerst staakte het studiopersoneel omdat ze meer geld wilde. In de film zie je hiervan ook een scène terug waarin de clowns het liedje zingen “We’re gonna hit the Big Boss for a raise”. De film beleefde uiteindelijk op 23 oktober 1941 zijn première in New York. Samen met SnowWhite and the Seven Dwarfs was Dumbo de enige tekenfilm uit de periode 1937-1942 waarbij de Walt Disney Studio een winst boekte.

Na ruim 70 jaar blijft Dumbo ontroeren vanwege z’n vertederende scènes en Disney toont z’n creativiteit in de droomscène waarin een dronken Dumbo over allerlei vreemde olifanten droomt.

Het enige minpunt aan Dumbo is misschien dat hij wel erg kort duurt, maar niettemin blijft het een leuke animatieklassieker.

ik vind dit een van de zwakste films ooit van Disney

met pesterijen als rode draad in het verhaal

3 sterren

Inhoudelijk gezien is Dumbo een film met een enigszins apart onderwerp doordat het hoofdpersonage gepest word, en waarin de scene met de roze olifanten ook wat vreemd is voor dit soort films. Buiten dat bevat de film wel een aantal hartverwarmende momenten en een portie humor, waardoor enkele vreemde kenmerken ook worden afgewisseld met goede momenten. Desondanks is het een film geworden die niet al te hoogstaand is, maar wel uiteindelijk als voldoende aanvoelt.

Een van mijn favoriete Disney films.

Dumbo is wat kleiner van schaal in vergelijking met voorgaande grote producties Pinocchio en Fantasia. Het heeft een prachtig en heel simpel en lief verhaaltje verteld in een vrij korte speelduur. Dit verhaal en de manier waarop de animaties zijn gemaakt gaan onder je huid zitten en weten telkens weer juist op alle emoties in te spelen. En die animaties zijn enorm belangrijk in Dumbo aangezien er heel weinig dialoog aanwezig is en alles door de ogen en doormiddel van de geweldige animators verteld moest worden. De animatie is echt perfect en ziet er vandaag de dag nog steeds erg mooi uit. Jammer dat we deze techniek vandaag de dag maar weinig meer zien. Door dit soort filmpjes krijg je steeds meer respect voor wat deze mensen kunnen.

Dumbo is en blijft een prachtig gemaakte film met een perfecte vertelling van het verhaal.

Ik heb echt veel te weinig van dit soort films gekeken in mijn kindertijd, of ik heb ze gezien toen ik nog te jong was om het mij nu te herinneren. Ik weet wel dat ik altijd een boek hierover had en daar gek op was, de film heb ik wat gemengde gevoelens over.

Ik ga niet al te kritisch zijn over een film uit ’41. Ik hou het in dit geval maar even globaal. Het verhaal op zich vind ik aardig sterk. Een tijdloos onderwerp: anderen uitlachen omdat ze anders zijn. Dit is eigenlijk ook zeer goed in beeld gebracht, zoals het buitensluiten. Een onderwerp dat kinderen vandaag de dag (helaas) nog zullen herkennen.

In de loop van de film begint fantasie een steeds grotere rol te krijgen. Oké, natuurlijk worden kinderen niet met de ooievaar gebracht en kunnen dieren niet praten, maar ik doel hiermee dan met name op het verhaal. Voor mij was het dieptepunt toch wel het gedeelte waarin ze dronken waren. Totaal overbodig, niet grappig en begin mij er zelfs gigantisch aan te ergeren. Ik begrijp de meerwaarde hiervan dan ook niet zo goed.

De speelduur is aan de korte kant, wat deze film overigens goed doet. Een (veel) langere film had het waarschijnlijk veel te langdradig gemaakt. Toch had het eerdergenoemde dieptepunt opgevangen kunnen worden door andere dingen wat verder uit te werken. Denk hierbij aan de hereniging van Jumbo en Dumbo, wat toch eigenlijk helemaal niet in beeld is geweest. Enfin, zoals ik al zei ga ik niet té kritisch zijn en hier ook niet veel te zwaar aan wegen. Uiteindelijk met veel plezier naar de film gekeken en dan ook een ruime voldoende, 3.5*.

Een van de vroege Disney klassiekers. Ik kan er niet zoveel mee. De animatie is niet slecht, maar ook niet bijzonder fraai. Verder is Dumbo een bijzonder oninteressant hoofdpersonage en ook de bijrollen en het plot stellen weinig voor, zodat het toch best een lange zit is voor een op zich korte film.