Kozure Ôkami: Sanzu no Kawa no Ubaguruma (1972)

Al vanaf de meesterlijke opening van Babycart at Sanzu River wordt duidelijk dat het toch al zeer vermakelijke deel één overtroffen gaat worden.

Twee samurai vallen Lone Wolf and Cub aan op een verlaten brug. Met precisie plant Itto zijn zwaard door de hoed van de eerste, zijn hoofd op centimeters na rakend. De rekel tracht het wapen nog tegen te houden, tevergeefs: zijn schedel wordt gespleten. Zijn metgezel spring over de schouders van zijn stervende kompaan en haalt uit, natuurlijk om halverwege zijn vlucht ook neergesabelt te worden. Op zijn sterfbed stamelt de eerste samurai nog de onheilspellende tekst: "Wij Yagyu zijn over het gehele land verspreid: nergens zul je veillig zijn!" En hopla: een uiterst vette jaren 70 tune begeleid de aantiteling, de belofte van veel bloedvergieten is gemaakt.

Die belofte wordt natuurlijk ingewilligd. Wederom kunnen we bergen losse stukjes en liters robijnrood bloed verwachten. Heerlijk! De kinderwagen pakt bovendien nog toffer uit in dit tweede deel (letterlijik) en Daigoro ontpopt zich als een tof kereltje. Zo zouden alle filmkinderen moeten zijn. Verder is er zelfs nog ruimte voor spaarzame momenten van rust. Mooi. Leuk detail trouwens: de overduidelijke plakbaard en -wenkbrouwen van Retsudo Yagyu!

Lichte meevaller. Deze film is wat sfeervoller dan de vorige, niet in de laatste plaats vanwege de percussieve soundtrack. Ook visueel wat interessanter, waarbij men juist bij de gevechtsscènes de experimenten niet uit de weg gaat getuige één scène waarbij de overlays rijkelijk aanwezig zijn. Op andere momenten voelt het nog steeds een beetje amateuristisch aan, al is verouderd misschien een beter woord.

Ook leuk is dat het kind een wat belangrijkere rol krijgt, zeker als hij de wapens van het karretje, waarbij ik overigens een beetje aan James Bond moest denken, bedient.

Een ruime 2,5* in ieder geval voor dit deel. Ben benieuwd of de komende delen weer wat beter zullen zijn.

Best vermakelijke film al werkt de onbetekenende rol van het kind op de duur op de zenuwen en hoopte ik dat het eindelijk definitief in die bodemloze put zou verdwijnen. De actiescenes zijn goed zeker voor die tijd maar het verhaal is inderdaad wat mager. Het vervolg op deze film ligt hier klaar en ik kijk er wel een beetje naar uit dus dat is een goed teken. Er zijn inderdaad gelijkenissen met Kill Bill al vind ik die laatste stukken beter qua scenario. 3,5 sterren

Het tweede deel is zowaar zelfs nog beter. Ogami Ittō en zijn zoon Daigoro vervolgen hun weg en komen ondertussen vrouwelijke ninja's van de Yagyu-clan tegen en tussen neus en lippen ook de opdracht aanneemt om een verrader van een clan te vermoorden. Wederom zijn er prachtige gevechten en kills. De trucjes van de kinderwagen kregen een prominentere rol en ditmaal zijn er ook iets meer beelden van vader en zoon. Waar deel 1 al een zeer goede mix tussen visuele pracht en martial arts was, overtreft deze film hem zelfs nog meer!