Shurayukihime (1973)

Is deze film niet zwart-wit??? en uit het asiamania label?

Een van de grootste inspiratiebronnen voor het fenomenale Kill Bill, en dat is er duidelijk aan te zien ook. Enkele scenes werden bijna letterlijk gekopieerd door de heer Tarantino. Shurayukihime is alvast eveneens een wraakverhaal, en eentje die qua sfeer en audiovisueel karakter zo scherp staat als een Japanse katana.

De aanloop van de film -met ondermeer een cinematografisch prachtige scene vol sneeuwvlokjes en bloedfonteintjes- gevolgd door een heerlijke soundtrack, reken ik in elk geval al tot een van de mooiste 'opwarmers' uit de filmgeschiedenis. Verder veel bewegende beelden, scheve kaders, freeze frames, extreme cameraperspectieven en ander creatiefs. Shurayukihime is hét bewijs dat films van voor de jaren ’80 niet per se saai voor het oog hoeven te zijn. Tijdsgenoten als pakweg Chinatown –een visuele brok eentonigheid- verdwijnen hierbij in het niets.

Interessant plot ook, met veel opmerkelijke gebeurtenissen en lekker overdreven kills (alleen een beetje jammer dat de eergenoemde bloedfonteintjes er soms wat nep uitzien). Spijtig genoeg telt de prent ook een paar uitschuivers. Zo wordt er bijvoorbeeld op bepaalde momenten wat vervelende funkmuziek ingesmeten (erg lelijk en er totaal niet in thuishorend), die dan ook nog eens bruusk afgebroken wordt soms. Zonde voor een voor de rest zeer prima film.

4*

Maar wel heel erg typerend voor de exploitation/pinky violence/yakuza -films uit die tijd. Ik vind het zelf erg charmant. Echt jaren 70.

Daar heeft 90% van de ware filmliefhebbers geen bewijs meer voor nodig gelukkig.

Onzin. Totaal andere visuele stijl. Maar dit is ook cool. Ik zou maar eens wat meer van dit soort filmpjes op gaan zoeken als dit je ligt trouwens. Kom je nog een hele rits coole filmpjes tegen.

Ik vind de sequel trouwens nogal een tegenvaller.

Ik vermoed zelfs DE grootste. Geen hele scenes, dat niet. Maar wel vele andere elementen:

-revenge theme Flower of Carnage gezongen door Meiko Kaji zelf.

-wraakplot met een haast identieke structuur

-vrouwelijke lead die harde gevechtstraining ondergaat.

-peronage O-Ren Ishii is gemodelleerd naar Yuki.

-bloedfonteinen (maar dat is meer een genre-referentie).

-hoofdstukaanduiding

-settings. De finale met O-Ren Ishii in de sneeuw is een dikke referentie naar de fantastische openingsscene. Maar ik ben het ook al in meer bekende pinky films tegengekomen. oa Sex and Fury.

-en ook nog verschillende shots zoals deze van de badguys. Vergelijk dat shot maar eens met deze uit Kill Bill.

Verder ben ik een fan in wording van Meiko Kaji. Mooie vrouw met een ijskoude blik!

Maar je denkt toch ook niet dat jij een superieur oog hebt voor het visuele mag ik hopen? Vele mensen vinden films van voor jaren 80 namelijk wel visueel aantrekkelijk. Dat jij dat niet vindt is best, maar dat het aan de films ligt geloof ik niet. Dat ligt simpelweg aan jouw smaak. De gemiddeldes voor al die oude films en de kritieken van kijkers overal ter wereld spreken boekdelen lijkt me.

Volgens mij heb ik (oa) een lijstje geplaatst in het wraakfilm topic. Daar kun je denk ik wel wat tips op doen denk ik. En misschien staat er nog iets leuks in mijn nieuwe, tijdelijke top 10.

Daar ben ik het niet mee eens (liefhebbers van oudere films gaan er naar op zoek, automatisch hoge scores etc...). Maar die discussie hebben we al meer gevoerd.

IIg bedankt voor de tips!

Geen dank. Maar ik ben ook op zoek naar exploitation en zelfs films van Miike. Geven de scores daar ook een vertekend beeld? Maar we zullen het daar verder maar niet over hebben idd.

Ik denk dat ik er iets meer belang aan hecht dan de gemiddelde filmkijker. Automatisch let je er meer op en zie je vlugger verschillen. Bijgevolg is mijn antenne voor dat soort zaken op dat vlak idd misschien iets meer ontwikkeld (klinkt misschien wat verwaand, maar zo zie ik het).

Gezien je stemgrafiek geef ik je die 'eer' niet. Absoluut niet. Als ik alleen je stemmen al bekijk voor films als Home Alone of Mrs. Doubtfire dan kan ik enkel concluderen dat je toch een beetje in een illusie leeft wat dat betreft.

"Iets meer belang". Ik zeg niet 'allesomvattend' of 'allesbepalend' belang.

Die films zijn absoluut niet lelijk geschoten hoor. En voor een film die (voor mij) op andere (de meeste) vlakken goed slaagt is dat al meer dan voldoende (zeker wat komedies betreft).

Laat ik het er maar op houden dat je oog voor wat visueel mooi en visueel lelijk is dan tegengesteld is aan het mijne. Nou ja, bijna dan.

Maar ook verre van mooi. Verder dan een lichte adequaat kom ik niet. Niets origineels in te zien. Ik reageer hier op een uitspraak over jezelf van jou trouwens. Als ik je hele stemmenlijstje bekijk, krijg ik nergens de indruk dat je een speciaal getraind oog hebt voor het visuele en ook niet dat je er apart veel waarde aan hecht. Bij andere users die beweren voor het visuele te gaan, zie ik dat wel. En dan gaat het er niet eens om of ik het persoonlijk nu wel of niet mooi vind.

Volgens mij heeft het echt meer te maken met persoonlijke prioriteiten. Correct me if i'm wrong starbright, maar je lijkt me duidelijk eerder een user die uiteindelijk bv inhoud iéts belangrijker zal vinden dan het visuele aspect.

Je begrijpt me nog steeds verkeerd. Ik "ga niet voor" het visuele, zoals bv een onderhond dat doet, vind het enkel iéts belangrijker dan de gemiddelde user (denk ik).

Bekijk het zo: je zal me nooit een film volledig horen afkraken ENKEL op basis van het visuele alleen (of het moet al echt te gortig zijn). Als de rest heel goed meevalt (plot, inhoud, opzet...) ga ik er niet (teveel) voor aftrekken.

Maar ik ga het er wel zeer vaak over hebben in mijn recensies, en wanneer ik het superieur/inferieur vind, zal het een grote rol spelen in mn beoordeling. Audiovisuele aantrekkelijkheid vind ik de basis van goeie cinema.

Nou, nee, dan heb je geen goed beeld van me. Van de 19 films die ik op vijf sterren heb staan vind ik tweederde visueel geweldig en speelt dat een grote rol in de redenen waarom ik de film fantastisch vind.

Een film moet me raken. En die zin moet je zo breed mogelijk zien, snijdende spanning is ook raken bijvoorbeeld. En beeld kan me enorm heftig raken zelfs. Soms is een simpel, mooi beeld genoeg voor heel veel ontroering Tranen zelfs.

Zelf kom ik er steeds meer achter dat het beide belangrijk is voor mij. De ene film imponeert me visueel, de ander qua inhoud of juist allebei. Vrienden van me kunnen bijvoorbeeld geen peil trekken op mijn dvdcollectie. Alles wordt gerepresenteerd.

En ik zeg opnieuw dat ik het niet aan je stemmenlijst af kan zien. Waar baseer je het zelf eigenlijk op?

Mooi gezegd. Zeer mee eens.

Er zijn veel zaken waarop ik me baseer. Kleine dingetjes soms, maar die meteen het verschil aantonen.

In een bepaalde discussie zei jij bv eens dit:

Het vijfde argument dus: visueel was het niets!? Nou en??? In een praatfilm van 3 uur over de Holocaust!!!!?

Nu ja, dat bedoel ik dus met 'een verschil'.

tsja.... Ik vind dit niet echt verhelderend. Heb ook wel eens een film om het visuele afgekraakt. Let ik er nu meer op dan anderen?

Als jij het visuele belangrijker vindt dan een ander dan wil ik dat terug zien in de films die je het meest waardeert. Dan wil ik duidelijke afwijkingen zien in je 4/5*-rijtjes (in vergelijking met andere users) en die zie ik niet of nauwelijks. Sorry.

Daar gaat het niet om. Je snapt me nog steeds niet. Feit is dat jij daar bij die film het visuele minder (enfin, niet) belangrijk vond, terwijl ik het zeker vond meespelen. En zo zijn er nog tal van zaken waaraan duidelijk te zien is dat ik het een iets belangrijker element vind dan de doorsnee persoon.

Tot slot dan...

Ik vind die film vooral goed vanwege het inhoudelijke en jij vindt die film niet goed onder andere vanwege het visuele. Dit voorbeeldje bewijst toch niets.

"Nou en??? In een praatfilm van 3 uur over de Holocaust!!!!?"

Geeft toch duidelijk aan dat jij het visuele verwaarloosbaar vindt 'in een praatfilm van 3 uur over de Holocaust', terwijl ik het juist erg belangrijk vind bij zo'n 'praatfilm' van 3 uur.

Toch wel een belangrijke nuance vind ik.

Ik heb geen zin in een wel/niet-discussie. Waar het mij in die discussie om ging was dat vooral het inhoudelijke de film boeiend hield. Jij vond van niet (om vele redenen) en vond de film ook visueel (jij zegt 5de argument) niet aantrekkelijk. Dit bewijst toch geen drol. Maar ik houd ermee op nu. Ik vind je iig geen user die meer waarde aan de visuals hecht dan een ander.

Vreemd. Nochtans voldoende voorbeelden te vinden (het feit dat ik het er veel vaker over heb dan de doorsnee user, onze meningsverschillen mbt bluescreens, de haperingen bij Judgemet At Nuremberg die oa mr blonde dacht ik 'mierenneuken' noemde enzovoorts...). Je moet natuurlijk verder kijken dan je neus lang is...

Omdat ik blue screens charmant vind en jij niet? Zegt ook geen drol helaas. Ik vind dat je 't er ook niet vaker over hebt dan anderen zelfs.