Sweet November (2001)

Bij toeval deze film gekeken (had er nooit van gehoord en wist ook niet waarover het ging) en het eerste uur vond ik een soort of 13 in een dozijn romantisch verhaal waarin wel Charlize Theron prima speelde. De gebeurtenissen in het eerste uur zijn erg cliché en zoals "supadragon8" ook zegt erg onrealistisch. Maar eerlijk gezegd vond ik het best leuk om naar te kijken. Maar dan slaat deze film opeens om in een zwaar drama wat gewoon nergens opsloeg en totaal niet toepasselijk was voor deze film. Het drama gedeelte vond ik ook nog eens zeer zwak en totaal ongeloofwaardig. Al met al stelt deze film gewoon teleur en het hele verhaal is onrealistisch en ongeloofwaardig.

Herzien, na jaren.

Stukken minder leuk/mooi dan ik me herinnerde. Ik vond Charlize voornamelijk irritant, Reeves vond ik vrij oppervlakkig en standaard en het verhaal an sich zit boordevol clichés en ongeloofwaardigheden. De film lijkt ook geen goede balans te hebben tussen komedie en romantiek en zelfs nog een vleugje drama.

In het begin kon ik vooral niet begrijpen waarom iemand op zo'n overdreven schreeuwlelijk van een vrouw zou vallen, naarmate de film vordert kon ik dit enigszins. Het is natuurlijk een zielig gegeven, maar toch werd ik er deze keer minder door geraakt. Misschien door de manier hoe hij er achter moest komen, dat vond ik ditmaal het meest storend.

De terugkomst van Ernie vond ik nog het meest ontroerend, dat zegt toch wel iets..

4.0* -> 3.0*

Ik vond een redelijke romantische film...

In het begin is een beetje overdreven acteerwerk...

Bekende acteur Keanu Reeves speelt redelijk goed...

Een redelijk verhaal...

Dit film heeft geen komedie, maar een drama...

Geen aanrader...

Op zich een heel mooi dramatisch verhaal maar ik ben er niet door gegrepen. Waar dat precies aan ligt weet ik eigenlijk niet. Misschien omdat Nelson wel heel snel omsloeg als een blad aan een boom wat betreft zijn houding tegenover het leven. Ik had dat toch wat subtieler uitgebouwd waardoor ik nu toch het gevoel had dat ik een stukje miste.

Waar deze film zich onderscheid van andere films over dit thema is omdat hier de ziekte niet uitgebeeld word maar meer de fase ervoor. Hoe je in het leven komt te staan nadat je te horen krijgt dat je zo ziek bent. De manier waarop Sara alles uit het leven wilde halen en haar positieve houding vond ik heel mooi en sterk weergegeven.

Maar verder was ik niet zo onder de indruk.

Het eerste aanderhalf uur had ik geen idee waar ik naar zat te kijken, tot het verhaal een dramatische wending kreeg. Het laatste half uur vond ik wel aangrijpend, maar daarmee wordt het nog geen topper.

Bijkomend probleem is dat ik niet zo'n Keanu Reeves-fan ben. Aan de andere kant snap ik niet dat Charlize Theron zo vaak in dergelijke middelmatige films te vinden is. Die verdient veel betere scenario's.

Sentimenteel en tranentrekkerig drama. Nog net uit te houden door de aanwezigheid van Charlize Theron die ook nog eens best goed acteert - en ook vaak een mooie overtuigende lach inclusief lichtjes in d'r ogen laat zien. Script en camera maken daar ook dankbaar gebruik van, en met de vrolijke kleuren buiten en in Sara's huis maakt dat voor prettige beelden.

En da's ook wel nodig, want als minpunt is daar Keanu Reeves, die toch wel het slechtste acteerwerk laat zien van alle films waarin ik hem ondertussen langs heb zien komen. En dat zegt al wel wat. Je zou nog kunnen denken dat de man als een strijkplank acteert omdat de rol dat van hem vraagt in het begin van de film - maar het komt later in de film niet meer goed. En ook lijkt het teveel op het gehark wat we in andere films ook al zo vaak van hem gezien hebben. Ik ben het echt volstrekt met nightbreed eens, de man heeft hier de uitstraling van een stoeptegel. Hij kan echt wel beter dan dit, misschien met wat hulp van een sterke regisseur, maar deze film trekt hij in z'n eentje minstens een vol punt omlaag.

Jammer. Want dit was geen slechte film, en dat is het nu nog steeds niet. In het genre van films-met-een-boodschap is dit toch zeker een van de betere in het ietwat subtiel brengen ervan. En de inhoud van die boodschap is er een die me niet verkeerd ligt. Des te meer teleurstellend dat er niet net wat meer aandacht voor de regie van meneer Reeves geweest is. Of een andere acteur voor die rol.

Ik had eerlijk gezegd meer emotie van de film verwacht. Samen met mijn vriendin op de bank bekeken en zij heeft er geen traan om moeten laten (en dat terwijl ze "een huilebalk" is). Ik vond de beeldschone Charlotte Therone wel weer zeer goed acteren.

Uiteraard ook voor mij een film die ik met vrouwlief heb gezien

Tja, wat zal ik er van zeggen, echt bijzonder is het niet keurig binnen de lijntjes. Wel uiteindelijk meer drama dan romkom wat op zich een verademing is. Charlize is zoals gewoonlijk weer prachtig, zelfs met haar korte koppie (ja ze is een van de weinige vrouwen die daar mee wegkomt). San Fransisco is een gezellige en sfeervolle stad met zijn hippie verleden dus dat werkt ook in het voordeel van deze Sweet November.

Vooral de herkenning in deze film van de kant van mijn ega maakt de film net wat specialer dan ik het normaliter zou vinden waarschijnlijk.

3* lijkt me wel een terechte score en mochten we ooit een hond krijgen noemen we hem ook Ernie

Ik had het opgenomen en gister met vrouw bekeken. Wat een ongelooflijke flut-film. Onwaarschijnlijk verhaal en slechte acteerprestatie van die KR. Zoals hij die presentatie gaf over de 'hotdog', tenenkrommend. Met een acteur als Al pacino was het misschien wel wat geworden... Ik geef het een 2, alleen weet ik niet hoe dat moet...

“Why a month?”
“Because it's long enough to be meaningful, but short enough to stay out of trouble.”

Niet slecht. Ik heb de afgelopen maanden Atomic Blonde en John Wick 3 gezien, en het contrast met Sweet November en een jonge Reeves en Theron is levensgroot. Altijd interessant om acteurs zo vroeg in hun carrière te zien, en net zoals in The Devil's Advocate hebben Reeves en Theron een fijne chemie.

Sweet November begint als een luchtige romcom, maar als je goed oplet zie je al dat er een aantal dingen niet kloppen. De dramatische twist komt dan ook niet uit de lucht vallen, maar het wordt erg goed gebracht. Zo'n twist kan faliekant mislopen, maar door het acteerwerk van Reeves en Theron leef je mee en blijft het oprecht en zelfs een beetje emotioneel.

Sweet November is een heerlijke film waarbij duidelijke chemie tussen de twee voelbaar is. In verhouding vind ik de kwaliteit van Theron t.o.v. Reeves duidelijk beter. Zij is een zeer getalenteerde actrice en een schitterende vrouw om te zien.

Beetje flauw.

Vrij nietszeggende tranentrekker. Keanu Reeves is onbehouwen als altijd. In bepaalde rollen of films is dat grappig, in een serieus bedoelde rol is dat vaak pijnlijk om te zien, hier dus ook. Hij speelt dan ook nog eens tegenover Charlize Theron, die zo frivool mag zijn als ze maar kan. Het contrast kan niet groter zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat het ook leuk is. Integendeel. Ik vind beide personages vrij vervelend.

Dat de film tot halverwege ook gewoon maar wat aanmoddert, zonder veel prijs te geven van welke kant het uitgaat helpt ook niet. Tot dan opeens de grote 'twist' op je dak valt. Dan moet het opeens allemaal maar tragisch en emotioneel zijn. Dat lukt natuurlijk niet, maar bon. Heel slecht is het niet. Alleen een beetje flauw dus.

2