Cocktail (1988)

Vermakelijke romantische komediefilm met een ongekend rommelige en onlogische inhoud, maar niettemin een zeer vlot verloop. Regisseur Roger Donaldson is dan ook niet de minste met dit soort projecten, alhoewel Cocktail natuurlijk zeker niet zijn beste project is. Tom Cruise zit in ieder geval op zijn plek binnen een personage dat hem op z'n lijf geschreven is en vormt samen met Bryan Brown een treffend duo. Donaldson dirigeert verder met een gezond tempo en een hoop gebeurtenissen, ondanks dat Cocktail soms van de hak op de tak springt. Zeker de slotfase vereist veel te veel goodwill om gecompenseerd te worden, maar dat neemt niet weg dat de speelduur van 104 minuten zo om is.

Kan je zien wat een totaal andere kijk ervaring jij hebt.

Kan hoor.

Totaal zo niet ervaren, ik vind het een gouden classic een feel good film met enige ontroering.

Een fantastische eighties classic.

Met een uitmuntende cast.

Sfeervol en dat geld ook voor de te gekke fijne film muziek.

Wellicht niet jou film

✌️

Deze feelgood movie over up en downs in het leven herzien op bluray.

We volgen Brian Flanagan (Cruise) die terugkeert van de oorlog naar zijn oom in New York. Hij neemt een baantje aan als bartender bij Doug Coughlin (Brown) die hem de kneepjes van het vak leert. Ze worden al gauw beste vrienden en hun droom is het openen van een eigen barketen genaamd ‘Cocktails & Dreams’. Na een ruzie met Doug over een vrouw scheiden hun wegen en vertrekt Brian naar Jamaica om daar zijn geluk te beproeven. Hij leert Jordan Mooney (Shue) kennen en de twee raken verliefd. Doug verschijnt ook ter toneel en is nu getrouwd met een rijke vrouw. De ruzie tussen hun is gesust en alles lijkt op rolletjes te lopen voor Brian, maar dan gaan er aantal dingen goed mis.

Blijft een leuke film en vooral het eerste gedeelte heeft een heerlijke vibe. De chemie tussen Cruise en de Australische Brown is goed en de trucjes achter de bar, het zogeheten flairing, zijn geweldig om te zien. De openingsscène in Jamaica, wat tevens op locatie gefilmd is, blijft ook heerlijk onder het liedje Kokomo. De exotische sfeer kan je bijna door de tv voelen en je wilt daar zijn met een koud drankje in je hand. Ook met Shue heerst er een fijne chemie, al hadden de zoenscènes een tikkeltje minder gemogen, beetje overkill. Was dat toch een heerlijke vrouw in de 80’s, holy shit. Tweede gedeelte van de film focust zich meer op de downs en krijgt drama de overhand. Voorspelbaar einde, maar desalniettemin weer genoten. Tijd voor een 4K release!

There’s a place called Kokomoooo