Cocktail (1988)

Iedereen heeft het met minstens één film. Dat je je schaamt omdat je een film stiekem best leuk vindt. Bij mij is dat deze film.

Script; belachelijk. Acteerprestaties; erg vlak. Dialogen; verschrikkelijk. Muziek; cheesy. Visueel; een gedrocht.

Maar toch. Toch. Elke keer als deze film op TV komt (en dat is vaak), kijk ik hem weer. En elke keer geeft ie me een goed gevoel. Ik word er zelfs vrolijk van. Ik walg van mezelf. 3,5 sterren. Een compromis.

Onderschatte film. Het lijkt een heel makkelijk te maken film, maar hij is vooral in de teksten zo spitsvondig en leuk. Daarnaast voelen Cruise en Brown elkaar perfect aan, dat is een ideaal duo. Verder is het gewoon een erg boeiende film zonder saaie stukken. De film heeft weinig 'echte diepgang', maar de thema's liefde, vriendschap en toekomst worden luchtig maar uitstekend behandeld.

De eerste kroeg is daarbij een genot om naar te kijken, heel sfeervol. Cruise overtuigt toch echt wel weer helemaal voor mij, geen enkele opgetrokken wenkbrauw hier over zijn performance. Brown is super gecast.

Gedurfd ook om het einde enerzijds heel zwaar te maken. Prima geregisseerd en erg goed geschreven

Enigszins onderhoudend romantisch niemandalletje, met leuke soundtrack, rondom de toentertijd als sexsymbool bekend staande Cruise. Bij vlagen redelijk, maar vooral gemiddeld.

Ik blijf dit een lekkere film vinden om naar te kijken. Heerlijk dat zomerse strantsfeertje. Met het romantische gedeelte zit het in ieder geval wel goed in deze film. En daar hou ik wel van. Qua drama zit je ook goed. Vooral de scène waarin Brian door de vader van Jordan wordt tegengehouden en hij helemaal uit zijn dak gaat en de scène waarin Brian het laatste gesprek heeft met zijn beste vriend vond ik hele sterke momenten.

Gewoon een lekkere romantische relaxte film. Heerlijk genieten.

Aardig tussendoortje, maar niks bijzonders. Daar is het verhaal te dun en te voorspelbaar voor.

Redelijke film die zich het best laat bekijken bij het achteroverslaan van een aantal sterke cocktails Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Wist trouwens niet dat de film al zo oud was.

Lang geleden dat 'k deze had gezien, dus tijd voor een nieuwe kijkbeurt.

Het is een zomerse film met een dito soundtrack. Het verhaal heeft niet zo veel om het lijf, maar toch genoeg om je de volledige speelduur aan je scherm gekluisterd te houden. Voor de rest deed de cast deed het goed.

Geen meesterwerk, maar toch een leuke film om eens te bekijken.

Cocktails & Dreams

Heb mij ontzettend vermaakt met deze feel-good movie. Erg leuke, zomerse en exotische sfeer hangt er in de film. Vooral het gedeelte wat zich in Jamaica afspeelt is erg leuk. Drank, vrouwen, reizen, warme oorden, drama, vriendschap, de film heeft het allemaal. Leuke cast en goede chemie tussen Cruise en Shue

Dit is echt zo'n film die je moet zien voordat je naar warme oord gaat. Een film die je vaker dan één keer keer kunt zien.

Neem wat Tom Cruise, lekkere muziek, een flinke teug yuppie mentaliteit, New York city en een tropische omgeving. Flink schudden en... je krijgt deze geweldige Cocktail!

Wat een leuke en tijdloze film blijft het.

Zag hem nu al een derde keer volgens mij maar ik blijf ervan genieten. Als kind stond ik al met flessen te zwieren en wilde ook barman worden

Tom Cruise doet het weer erg goed in deze. Het zou zo een vervolg kunnen zijn op z'n andere succes, Risky Business. Leuk ook hoe hij en Bryan Brown voor hun rol hebben leren jongleren met de flessen drank zoals echte bartenders. Dit te zien doen met muziek erbij zoals Addicted to Love en Hippy Hippy Shake is echt geweldig

Erg leuke en aangename 80's film waarbij ik eigenlijk geen minpunten kan bedenken.

5 sterren

Aardige film met jammer genoeg wat te weinig body, of inhoud zoals je wilt. De goedgekozen muziek en zomerse sferen flatteren het geheel en zorgen ervoor dat deze film ondanks het dunne verhaaltje goed het bekijken waard is. Leuk voor een late vrijdag- of zaterdagavond met een paar biertjes erbij. 3*

Gewoon een op en top jaren '80 feelgoodfilm, vol sfeer, typische muziek en een Cruise zoals we hem kennen uit films als Top Gun en Risky Business.

Bijzonder genietbaar.

3,5*

Ondanks de vele gebreken (dialogen, verhaal, et cetera) is deze Cocktail toch een aangename en vooral geen vervelende zit (in tegenstelling tot Flashdance, een ietwat vergelijkbare film) geworden. Tom Cruise speelt heerlijk in deze feelgood-movie, er zitten voldoende momenten in waar hij me liet glimlachen. Leuk om eens gezien te hebben!

Cocktail is zo een film die vanaf minuut 1 anno 2015 gedateerd voelt maar anderzijds net daarom ook de moeite waard is om te zien, want die hele typische vibe van die tijd die over de film hangt is misschien nog wel datgene wat de film beter maakt. Cruise speelt hier zeker niet z'n beste rol maar dat heeft ook vooral met zijn personage te maken. Werkelijk geen enkel personage is in dit drama uitgewerkt wat toch raar is voor dit genre. Elk personage is een stereotiep waar de kijker dan op zich ook geen extra uitleg bij nodig heeft omdat ze zo simpel te ontleden zijn. De film start wel sterk. Er zit meteen een hoog tempo in en er hangt zo een leuk vermakelijk sfeertje rond de film waardoor de eerste helft in een ruk voorbijvliegt. Daarna zakt de film compleet in en spitst het zich toe op een klef romantisch gedoe waardoor je de opgang van het hoofdpersonage volledig neerhaalt en het enkel nog een gezapig, traag en melodramatisch einde voorgeschoteld krijgt dat de hele leuke opzet volledig teniet doet. Anderzijds verveeld de film wel geen moment en is die eerste helft leuk genoeg om de film een kans te geven, maar een topper is het zeker niet geworden.

Cocktail is een rare film. Een drama zonder goede uitgewerkte personages en een verhaal dat de verkeerde weg inslaat. Toch ademt Cruise's personage genoeg fun uit waardoor de film geen enkel moment verveelt.

Een matige film waarin een jongeman het wil maken in New York en ondertussen een baantje als barman neemt. Een mager verhaal met ongeloofwaardige personages en een aantal tenenkrommende dialogen. Toch wordt de film niet echt vervelend en is het geheel als tijdsdocument ook wel vermakelijk (de kleding, kapsels en foute jaren '80 soundtrack). Net geen 3.0 sterren.

“Coughlin's Law: anything else is always something better.”

Aardig. Cocktail heeft een vreemde verhaalstructuur, met eigenlijk drie aktes die uiteindelijk één film vormen. New York, Jamaica en uiteindelijk weer New York, de film oogt fragmentarisch en gehaast. Maar het plezier straalt ervan af, en Cruise, Shue en Bryan Brown hebben een uitstekende chemie. Vooral de scenes tussen Cruise en Brown zijn vermakelijk. Cocktail is door het acteerwerk, de korte speelduur, de lekkere muziek en het zomerse sfeertje een plezierige romcom die lekker wegkijkt.

Cocktail is binnen het genre een heerlijke feelgood movie die zijn tijd heeft overleefd en nog door velen herzien wordt. Mijns inziens een beetje flauw dat er hier personen gaan analyseren naar het plot en de personages. Daar vraagt deze film helemaal niet om dat weten we allemaal.

Razzies en Stinker awards waren de prijzen voor Cocktail destijds. Toch vond ik hem niet zo erg tegenvallen. Het is wel een toonbeeld van kapitalisme, met twee hoofdfiguren die geobsedeerd zijn met veel geld verdienen, door schoon leven en door status. In die zin zijn ze wel enorm irritant en oppervlakkig. Het script van Gould wilde het snel geld verdienen als nobel streefdoel in dit leven de grond inboren, maar veel daarvan gaat onderweg verloren. Er werd meer energie geïnvesteerd in de womanizer eigenschappen van de barman Flanagan. Niet dat het zo tegenzit. Het duo Cruise en Shue stralen geïdealiseerde romantiek uit en de breuk die volgt had wel effect. Sterker nog: dan zien we Flanagan ook écht als de zelfzuchtige klootzak die hij is. Uiteraard een op de borst geschreven rol voor Tom Cruise. Shue was de eerste actrice in mijn jeugd waarvoor ik echt een crush had tot en met de natte pyamabroek 's morgens. De dromerijen zijn inmiddels al lang voorbij maar mijn hartje bonkt altijd net wat sneller als ik haar hier aan het werk zie. Hoewel ik heel veel redenen zou kunnen bedenken om dit een draak van een film te vinden, kan ik hier geen lage stem voor geven. Beschouw Cocktail dus maar als een guilty pleasure.

Tom Cruise en Elisabeth Shue. Destijds zo’n droom- en zwijmelkoppel - ik was best een beetje verkikkerd op Shue, en Cruise was een held waarvan je stiekem droomde ook een beetje zo te zijn. Daar kijk ik nu wel wat anders naar, Shue met haar overdreven big-hair kapsel hier en Cruise als vervelend over het paard getild melkmuiltje. Leuk afgezet tegen de heerlijk cynische en egoistische ouwe rot-zak Bryan Brown, dat dan weer wel - en eigenlijk is dat ook zo ongeveer het enige dat de film nu nog de moeite waard laat zijn.

Verder leuk om weer een keer gezien te hebben, maar ook weinig aan de hand eigenlijk. De laatste twintig jaar lag de DVD opgeslagen in een doos, en dat is er eigenlijk best een goeie plek voor.

Blijft een van die legendarische eighties films.

Een feel good movie en onvergetelijk prachtig.

Met schitterende mooie songs.

En met een fantastische cast.

Tom Cruise die uitgegroeid is tot de aller grootste film sterren van het witte doek en meer dan verdiend.

Met zijn vele grote hit films.

Titel die er toch maar eens van moest komen vanwege zijn uitermate bekende naam. Ik weet nog goed dat mijn zus destijds naar de bios ging voor deze prent en Tom Cruise was destijds al een redelijk bekende naam, hoe zij verder deze film destijds ontvangen heeft zou ik niet weten maar dat terzijde.

Het verhaal is in ieder geval maar al te bekend rond de werkzoekende Brian die al snel furore maakt als swingende en shakende opschepper met tot gevolg een horde vrouwen die bijna een washandje op hun barkruk nodig hebben. Het is een rol die Cruise praktisch op het lijf geschreven is en blegh wat is het toch een verwaand en gesjeesd ventje met dat lachje en die snedige opmerkingen. Het is verdiend dat het hem op een gegeven moment behoorlijk tegen zit in een verder bijzonder cliché verhaal dat daarnaast verder ook nog eens een overhypt en veel te gelikt beeld heeft binnen de chaos en het gekkenhuis van een bar tijdens happy hour en meneer kan ook nog dichten en speechen. Flanagan voor president want die man kan werkelijk alles, het is toch een wonder dat hij maar een veredelde mixer is.

Ja ja... het tijdsbeeld, dit was eind jaren '80 de inhoud van een 'mainstream' film, grote productie met enkel en alleen als doel grote getallen naar de bios trekken en daar zal het geheel best in geslaagd zijn. Enige pluspunt voor mij is toch de mooie dames in de vorm van Kelly Lynch en de prachtige Elisabeth Shue die mij ook wel op een dergelijke manier mag tackelen zoals zij dat bij Brian doet op het strand. Buiten dat blijft het opgeklopte clichématig, melodrama achtige shit, en blijkt een dergelijke grote titel uit het verleden toch bijzonder weinig memorabels te bevatten of het moet het enkel en alleen gaan om een zogenaamde 'wake up call' en een beetje nederigheid, maar mij win je er niet mee. Snel op naar de volgende film.

Vermakelijke romantische komediefilm met een ongekend rommelige en onlogische inhoud, maar niettemin een zeer vlot verloop. Regisseur Roger Donaldson is dan ook niet de minste met dit soort projecten, alhoewel Cocktail natuurlijk zeker niet zijn beste project is. Tom Cruise zit in ieder geval op zijn plek binnen een personage dat hem op z'n lijf geschreven is en vormt samen met Bryan Brown een treffend duo. Donaldson dirigeert verder met een gezond tempo en een hoop gebeurtenissen, ondanks dat Cocktail soms van de hak op de tak springt. Zeker de slotfase vereist veel te veel goodwill om gecompenseerd te worden, maar dat neemt niet weg dat de speelduur van 104 minuten zo om is.

Deze feelgood movie over up en downs in het leven herzien op bluray.

We volgen Brian Flanagan (Cruise) die terugkeert van de oorlog naar zijn oom in New York. Hij neemt een baantje aan als bartender bij Doug Coughlin (Brown) die hem de kneepjes van het vak leert. Ze worden al gauw beste vrienden en hun droom is het openen van een eigen barketen genaamd ‘Cocktails & Dreams’. Na een ruzie met Doug over een vrouw scheiden hun wegen en vertrekt Brian naar Jamaica om daar zijn geluk te beproeven. Hij leert Jordan Mooney (Shue) kennen en de twee raken verliefd. Doug verschijnt ook ter toneel en is nu getrouwd met een rijke vrouw. De ruzie tussen hun is gesust en alles lijkt op rolletjes te lopen voor Brian, maar dan gaan er aantal dingen goed mis.

Blijft een leuke film en vooral het eerste gedeelte heeft een heerlijke vibe. De chemie tussen Cruise en de Australische Brown is goed en de trucjes achter de bar, het zogeheten flairing, zijn geweldig om te zien. De openingsscène in Jamaica, wat tevens op locatie gefilmd is, blijft ook heerlijk onder het liedje Kokomo. De exotische sfeer kan je bijna door de tv voelen en je wilt daar zijn met een koud drankje in je hand. Ook met Shue heerst er een fijne chemie, al hadden de zoenscènes een tikkeltje minder gemogen, beetje overkill. Was dat toch een heerlijke vrouw in de 80’s, holy shit. Tweede gedeelte van de film focust zich meer op de downs en krijgt drama de overhand. Voorspelbaar einde, maar desalniettemin weer genoten. Tijd voor een 4K release!

There’s a place called Kokomoooo