Cocktail (1988)

Was voor mij een leuke feel good film uit de jaren 80, mijn favoriete periode.

Ondergewaardeerd en ik begrijp niet zo goed waarom.

De acteerprestatie van tom cruise vond ik niet slecht, en hij was een plezier om naar te kijken als vrouw... Zegt genoeg. De muziek, de sfeer en de vriendschap vond ik een pluspunt. Voor mij zeker een leuke film.

Deze film is uit 1988, 24 jaar geleden al en Tom Cruise is niet veel ouder geworden in zijn gezicht als je deze film vergelijkt met zijn huidige films. Hij wordt dit jaar 50! Eerlijk is eerlijk, dat geef je hem niet.

Cocktail is een redelijke film die op zich wel lekker wegkijkt en dan met name door Elisabeth Shue, wat een ongelooflijk mooie vrouw. Shue en Cruise hebben een goede chemie samen en ook Aussie Bryan Brown overtuigt.

Al met al leuk om een keer gezien te hebben, meer niet.

Neem wat Tom Cruise, lekkere muziek, een flinke teug yuppie mentaliteit, New York city en een tropische omgeving. Flink schudden en... je krijgt deze geweldige Cocktail!

Wat een leuke en tijdloze film blijft het.

Zag hem nu al een derde keer volgens mij maar ik blijf ervan genieten. Als kind stond ik al met flessen te zwieren en wilde ook barman worden

Tom Cruise doet het weer erg goed in deze. Het zou zo een vervolg kunnen zijn op z'n andere succes, Risky Business. Leuk ook hoe hij en Bryan Brown voor hun rol hebben leren jongleren met de flessen drank zoals echte bartenders. Dit te zien doen met muziek erbij zoals Addicted to Love en Hippy Hippy Shake is echt geweldig

Erg leuke en aangename 80's film waarbij ik eigenlijk geen minpunten kan bedenken.

5 sterren

Aardige film met jammer genoeg wat te weinig body, of inhoud zoals je wilt. De goedgekozen muziek en zomerse sferen flatteren het geheel en zorgen ervoor dat deze film ondanks het dunne verhaaltje goed het bekijken waard is. Leuk voor een late vrijdag- of zaterdagavond met een paar biertjes erbij. 3*

Voor mij gewoon een lekkere feelgood movie uit de eighties die ik al vele malen heb bekeken.

Classic!

Moet ook nodig op mijn need-to-see-it-again list

Gewoon een op en top jaren '80 feelgoodfilm, vol sfeer, typische muziek en een Cruise zoals we hem kennen uit films als Top Gun en Risky Business.

Bijzonder genietbaar.

3,5*

Trailer @ youtube

Cocktail is een leuk stervehikel geworden voor Tom Cruise, die destijds was uitgegroeid tot één van de populairste acteurs in Hollywood. Het verhaal van Cocktail is niet bijster origineel en zowat elk cliché komt aan bod, maar dankzij de onmiskenbare charme van Cruise en de uitstekende rol van Bryan Brown steekt deze film toch ruimschoots boven de middelmaat uit. Daarnaast wordt de film ondersteunt door een uitstekende soundtrack, waarvan het nummer ‘Kokomo’ van de Beach Boys een grote hit werd. Een leuke feelgood film!

Dankzij een mix van goede muziek, de tachtiger jaren aankleding, de geloofwaardig overkomende liefde en de wijze waarop drankjes gemixt werden was deze productie het aanzien waard. Maar het verhaal zelf had een slap plot en had niets met de realiteit van het leven te maken, de dialogen klonken afgezaagd en de romantiek was voorspelbaar. De film leek speciaal gemaakt te zijn voor jonge meiden.

Ondanks de vele gebreken (dialogen, verhaal, et cetera) is deze Cocktail toch een aangename en vooral geen vervelende zit (in tegenstelling tot Flashdance, een ietwat vergelijkbare film) geworden. Tom Cruise speelt heerlijk in deze feelgood-movie, er zitten voldoende momenten in waar hij me liet glimlachen. Leuk om eens gezien te hebben!

Vermakelijke voorganger van Magic Mike, maar dan barmannen ipv strippers.

Cocktail is zo een film die vanaf minuut 1 anno 2015 gedateerd voelt maar anderzijds net daarom ook de moeite waard is om te zien, want die hele typische vibe van die tijd die over de film hangt is misschien nog wel datgene wat de film beter maakt. Cruise speelt hier zeker niet z'n beste rol maar dat heeft ook vooral met zijn personage te maken. Werkelijk geen enkel personage is in dit drama uitgewerkt wat toch raar is voor dit genre. Elk personage is een stereotiep waar de kijker dan op zich ook geen extra uitleg bij nodig heeft omdat ze zo simpel te ontleden zijn. De film start wel sterk. Er zit meteen een hoog tempo in en er hangt zo een leuk vermakelijk sfeertje rond de film waardoor de eerste helft in een ruk voorbijvliegt. Daarna zakt de film compleet in en spitst het zich toe op een klef romantisch gedoe waardoor je de opgang van het hoofdpersonage volledig neerhaalt en het enkel nog een gezapig, traag en melodramatisch einde voorgeschoteld krijgt dat de hele leuke opzet volledig teniet doet. Anderzijds verveeld de film wel geen moment en is die eerste helft leuk genoeg om de film een kans te geven, maar een topper is het zeker niet geworden.

Cocktail is een rare film. Een drama zonder goede uitgewerkte personages en een verhaal dat de verkeerde weg inslaat. Toch ademt Cruise's personage genoeg fun uit waardoor de film geen enkel moment verveelt.

Een matige film waarin een jongeman het wil maken in New York en ondertussen een baantje als barman neemt. Een mager verhaal met ongeloofwaardige personages en een aantal tenenkrommende dialogen. Toch wordt de film niet echt vervelend en is het geheel als tijdsdocument ook wel vermakelijk (de kleding, kapsels en foute jaren '80 soundtrack). Net geen 3.0 sterren.

“Coughlin's Law: anything else is always something better.”

Aardig. Cocktail heeft een vreemde verhaalstructuur, met eigenlijk drie aktes die uiteindelijk één film vormen. New York, Jamaica en uiteindelijk weer New York, de film oogt fragmentarisch en gehaast. Maar het plezier straalt ervan af, en Cruise, Shue en Bryan Brown hebben een uitstekende chemie. Vooral de scenes tussen Cruise en Brown zijn vermakelijk. Cocktail is door het acteerwerk, de korte speelduur, de lekkere muziek en het zomerse sfeertje een plezierige romcom die lekker wegkijkt.

Cocktail is binnen het genre een heerlijke feelgood movie die zijn tijd heeft overleefd en nog door velen herzien wordt. Mijns inziens een beetje flauw dat er hier personen gaan analyseren naar het plot en de personages. Daar vraagt deze film helemaal niet om dat weten we allemaal.

Een van de saaiste films uit de tachtiger jaren, en met de meest waardeloze Beach Boys hit ooit (Kokomo). Al diegenen die de film nog eens willen zien hoeven de commerciele zenders alleen maar in de gaten te houden; de film komt sowieso een keer per jaar voorbij.

Heb Cocktail altijd wel een leuke film gevonden. Veel gezien vooral op DVD, maar nu dan eindelijk op Blu ray en dat was toch een lichte teleurstelling. Je zou toch mogen verwachten dat het beeld een stuk frisser uit zou zien, maar er is maar minimaal verschil met de dvd. Beetje fletse kleuren. Ook in Jamaica geen felle kleuren te zien. Ook het geluid is matig. Liedjes zijn best nog okay, maar voor deze transfer had ik meer verwacht. Wel is de transfer nagenoeg schoon van vuiltjes en is slechts lichte ruis te zien.

Afijn de film. Over het algemeen nog steeds een leuke luchtige film met zijn ups en downs. Het plot is eenvoudig. Ex militair vindt geen werk en zoekt een baantje dat hij vindt in een cocktailbar. Ondertussen studeert hij erom heen want hij wil het maken in het leven! De vrouwen zijn mooi en ik zag naast Elisabeth Shue ook de mooie Gina Gershon voorbij komen! Van onder meer Bound en jawel Showgirls!!

Naast alle vrolijkheid in de film, komen ook de tegenslagen. Maar natuurlijk kent deze film ook zijn happy end. En dat is maar goed ook anno 2020!

Film 3.0

Beeld (BD) 3.0

Geluid 3.0

Razzies en Stinker awards waren de prijzen voor Cocktail destijds. Toch vond ik hem niet zo erg tegenvallen. Het is wel een toonbeeld van kapitalisme, met twee hoofdfiguren die geobsedeerd zijn met veel geld verdienen, door schoon leven en door status. In die zin zijn ze wel enorm irritant en oppervlakkig. Het script van Gould wilde het snel geld verdienen als nobel streefdoel in dit leven de grond inboren, maar veel daarvan gaat onderweg verloren. Er werd meer energie geïnvesteerd in de womanizer eigenschappen van de barman Flanagan. Niet dat het zo tegenzit. Het duo Cruise en Shue stralen geïdealiseerde romantiek uit en de breuk die volgt had wel effect. Sterker nog: dan zien we Flanagan ook écht als de zelfzuchtige klootzak die hij is. Uiteraard een op de borst geschreven rol voor Tom Cruise. Shue was de eerste actrice in mijn jeugd waarvoor ik echt een crush had tot en met de natte pyamabroek 's morgens. De dromerijen zijn inmiddels al lang voorbij maar mijn hartje bonkt altijd net wat sneller als ik haar hier aan het werk zie. Hoewel ik heel veel redenen zou kunnen bedenken om dit een draak van een film te vinden, kan ik hier geen lage stem voor geven. Beschouw Cocktail dus maar als een guilty pleasure.

Voor de tijd (1988) best leuke film. Geen diepgang maar kijkt leuk weg. Tom Cruise speelt leuk alsmede zijn tegenspeelster Elisabeth.

Tom Cruise en Elisabeth Shue. Destijds zo’n droom- en zwijmelkoppel - ik was best een beetje verkikkerd op Shue, en Cruise was een held waarvan je stiekem droomde ook een beetje zo te zijn. Daar kijk ik nu wel wat anders naar, Shue met haar overdreven big-hair kapsel hier en Cruise als vervelend over het paard getild melkmuiltje. Leuk afgezet tegen de heerlijk cynische en egoistische ouwe rot-zak Bryan Brown, dat dan weer wel - en eigenlijk is dat ook zo ongeveer het enige dat de film nu nog de moeite waard laat zijn.

Verder leuk om weer een keer gezien te hebben, maar ook weinig aan de hand eigenlijk. De laatste twintig jaar lag de DVD opgeslagen in een doos, en dat is er eigenlijk best een goeie plek voor.

Ondergewaardeerd filmpje eigenlijk.

Ontspannend filmpje, het einde viel me wat tegen.

Bryan Brown die Tom Cruise de kneepjes van het leven van een barman leert, speelt hier fantastisch.

Blijft een van die legendarische eighties films.

Een feel good movie en onvergetelijk prachtig.

Met schitterende mooie songs.

En met een fantastische cast.

Tom Cruise die uitgegroeid is tot de aller grootste film sterren van het witte doek en meer dan verdiend.

Met zijn vele grote hit films.

Herzien na een jaar of vijftien en wat een afknapper. Flutverhaal en waardeloos acteerwerk. Volslagen ongeloofwaardig ook dat zij het onsympathieke karakter wat Cruise speelt ooit terug zou willen. Twee sterren eraf naar *

Toen Shue nog lief en leuk was. Die kan in hetzelfde potje als Connolly, Hathaway en nog een paar. Teveel vermagerd en onsympathiek hoofd gekregen met een niet passende kaak.

wavanbuuren heeft gelijk helaas.

Cruise speelt inderdaad in grote films en hits. Helaas niet vanwege zijn acteren maar des te meer vanwege de productie.

Kan me herinneren dat ik dit best een aangename film vond indertijd. Vanavond weer op tv te zien.

Herzien dus zojuist. In één woord: schitterend.

Titel die er toch maar eens van moest komen vanwege zijn uitermate bekende naam. Ik weet nog goed dat mijn zus destijds naar de bios ging voor deze prent en Tom Cruise was destijds al een redelijk bekende naam, hoe zij verder deze film destijds ontvangen heeft zou ik niet weten maar dat terzijde.

Het verhaal is in ieder geval maar al te bekend rond de werkzoekende Brian die al snel furore maakt als swingende en shakende opschepper met tot gevolg een horde vrouwen die bijna een washandje op hun barkruk nodig hebben. Het is een rol die Cruise praktisch op het lijf geschreven is en blegh wat is het toch een verwaand en gesjeesd ventje met dat lachje en die snedige opmerkingen. Het is verdiend dat het hem op een gegeven moment behoorlijk tegen zit in een verder bijzonder cliché verhaal dat daarnaast verder ook nog eens een overhypt en veel te gelikt beeld heeft binnen de chaos en het gekkenhuis van een bar tijdens happy hour en meneer kan ook nog dichten en speechen. Flanagan voor president want die man kan werkelijk alles, het is toch een wonder dat hij maar een veredelde mixer is.

Ja ja... het tijdsbeeld, dit was eind jaren '80 de inhoud van een 'mainstream' film, grote productie met enkel en alleen als doel grote getallen naar de bios trekken en daar zal het geheel best in geslaagd zijn. Enige pluspunt voor mij is toch de mooie dames in de vorm van Kelly Lynch en de prachtige Elisabeth Shue die mij ook wel op een dergelijke manier mag tackelen zoals zij dat bij Brian doet op het strand. Buiten dat blijft het opgeklopte clichématig, melodrama achtige shit, en blijkt een dergelijke grote titel uit het verleden toch bijzonder weinig memorabels te bevatten of het moet het enkel en alleen gaan om een zogenaamde 'wake up call' en een beetje nederigheid, maar mij win je er niet mee. Snel op naar de volgende film.