2LDK (2003)

Wel geinig, maar vond het een beetje flauw allemaal. Was niet echt onder de indruk.

Wat mij betreft is dit de absolute winnaar van het duel, en zo'n beetje in elk opzicht de tegenhanger van Aragami.

2LDK is flitsend, grappig, bikkelhard, ontzettend goed opgebouwd én met een onverwachtse ontknoping (die mits een beetje goodwill nieteens afwijkt van het vooropgestelde concept).

Maho Nonami en Eiko Koike spelen hun rollen met veel enthousiasme, en gaan elkaar met minstens evenveel vuur genadeloos te lijf. Ontzettend nasty is het allemaal wel, en ik kromp af en toe behoorlijk in elkaar (*auw* wc-deksel, trofee, kettingzaag, samuraizwaard, ijsprikker! *auw*), maar als guilty pleasure zeker niet te versmaden.

4 sterren.

Zo'n voice-over, zwak, overbodig of onopvallend, wordt alsnog ruim gecompenseerd door een ander punt wat 2LDK voor mij een compleet geheel maakt: nl. de tragiek van twee 'sterretjes', uitgebeeld in de vorm van oude foto's, [persoonlijk] belangrijke onderscheidingen en het thuisfront die [te] hoge verwachtingen heeft.

Hun persoonlijke en gekoesterde bagage, onbelangrijk voor de ander, die zomaar tot moes verwerkt wordt, geeft een extra dimensie voor de waanzin waarin zij opeens verkeren en is 2LDK naar mijn beleving al een stuk interessanter dan enkel een hack-and-slash-dueleerfilm.

En dat in 70 minuten.

Erg grappige film, waarin je maar weer ziet hoe gemeen vrouwen tegen elkaar kunnen zijn. Normaal niet zo overdreven natuurlijk maar het geeft een aardig beeld. Wat me vooral opviel is dat er ook nog een aardig verhaal in de film zit en dat het niet alleen elkaar slashen is. Erg grappig ook dat je telkens tussen haakjes ziet wat ze eigenlijk van elkaar denken 4*

In tegenstelling tot Agami weet deze wel zijn minimalisme optimaal te benutten voor een verhaal over strijdende partijen. Lekker villeine humor tussen de twee jongedames en hun wederkerige haat.

Concept is erg leuk (net als de locatie), uitwerking is so-so. Bepaalde dingen zagen er echt niet uit, zoals die vecht scènes.. Verder lollig maar tevens dom einde. Film werd ook steeds voorspelbaarder, met de vreselijke antwoordapparaat scène als cliché-uitschieter. Erg slechte muziek ook tijdens de laatste scène(s).

2.5*

Een bovengemiddelde film met een vrijbode voor vermaak, een droom voor alle jongens die al zo vaak van horen, zeggen hebben vernomen dat 2 meiden bij elkaar op een kamer zetten oorlog kan betekenen. Een zeer vindingrijke film, waar alles finaal uit de hand loopt en je alleen maar harder gaat kraaien als beide dames zich kronkelen in de meest uiteenlopende Kamasutra achtige toestanden. De film weet moeiteloos te entertainen maar weet niet volledig te imponeren, aangezien het allemaal relatief kort duurt, de sluimerende spanningen net wat te lang worden opgebouwd en het bovenal aanvoelt als een leuke film voor tussendoor. 3,5*

Vermakelijk filmpje, die voor een verhaal als dit in ieder geval de perfecte speelduur heeft. Er staat hier thriller/drama, dat is het misschien ook wel, maar ik vond het meer een zwarte komedie, zeker ook omdat de film zich niet altijd even serieus neemt.

Ik vond het in ieder geval wel vermakelijk om te zien hoe de twee bitches steeds meer een hekel aan elkaar beginnen te krijgen en steeds grover geschut inzetten om elkaar het leven flink zuur te maken. Het tweede gedeelte van de film is vooral richting het einde wel erg voorspelbaar, maar desondanks dus wel vermakelijk. De dames doen het redelijk en ik had wel verwacht dat ze er uiteindelijk beiden aan zouden gaan. Even dreigde ik dan toch verrast te worden toen de ene de ander in het bad elektrocuteerde. Maar goed in een over te top filmpje als dit kan alles en dus overleefde het ene meisje dat en gingen ze daarna als nog weer vrolijk verder met elkaar proberen te doden.

Leuk niemendalletje dus.

3,0*

Vermakelijke film over twee jonge actrices die het al snel met elkaar aan de stok krijgen. Er is namelijk maar één rolletje beschikbaar, dus zullen ze er letterlijk om vechten.

De hele film bestaat uit twee dames en een appartement. 2LDK wist me vanaf het begin te boeien omdat de gesprekken van de meiden al met een lichtelijk geïrriteerde ondertoon gevoerd worden. Grappig dat je ook de gedachtes hoort van de dames. Geeft toch een extra komische noot aan dit gestoorde filmpje.

De ruzie begint met kleine dingetjes als een flessendop die niet goed is vastgedraaid. Rap daarop worden er wel tien verschillende huishoudelijke apparaten gebruikt om de concurrent op pijnlijke wijze te laten lijden. Sterke scene wanneer de twee voor het eerst in de slaapkamer van Nonami staan. In kon haar woede gewoon voelen, en gek werd ze. Dat is ook het grappige, de twee willen elkaar blijkbaar niet direct dood hebben, maar lekker kleineren en inwrijven wat voor een mislukt product je bent. Dit gaat zo'n half uur door en eindigt helaas vrij standaard.

Ik heb opponent Aragami niet gezien en dat ga ik waarschijnlijk ook niet doen aangezien die me niet aanspreekt. Als filmpje op zich is dit een heerlijk tussendoortje.

Grappig, maar ik had er toch iets meer van verwacht, en het einde is dan ook ietwat een anticlimax. Net wat te gewoon en rechtuit, terwijl volslagen over the top wat mij betreft toch beter gepast had. En het was ook denk ik wel leuker geweest als het geweld stap voor stap erger geworden was - in plaats van zoals het nu is, dat er golfbewegingen in zitten. De kettingzaag en de katana komen zo niet voldoende tot hun recht, zeg maar.

Gelukkig is de film lekker kort. Ook wel eens leuk.

Enorme teleurstelling

Ik was het afgelopen jaar al vaker van die Japanse onzinfilms tegengekomen met titels zoals Big Tits Dragon, Horny House of Horror en wat weet ik nog allemaal. Ik wou al lang eens zo'n film proberen maar de prijs stak me altijd wat tegen. Althans dat was zo tot ik in de Free Record Shop twee collecties van Mad Monkey vond (een Japanarama collectie met daarin deze film, Chanbara en nog een titel die ik me momenteel niet meer voor de geest haal en een Horror Delight collectie met Frontiere(s), Senseless en Saint Martyrs of the Damned) in de twee voor 15 euro actie. Natuurlijk ineens meegenomen en de eerste van de reeks eens gezien.

Maar man, valt dit me tegen. Hoogstwaarschijnlijk omdat ik er met de verkeerde verwachtingen ben aan begonnen. Ik had de indruk dat het een collectie was van Japanse babes in bikini's of andere kledij met maar bitter weinig stof die lekker konden losgaan met het meest uiteenlopende arsenaal aan wapens maar 2LDK is toch wel net iets anders qua opzet. Met een speelduur van 70 minuten duurt dit gelukkig helemaal niet lang maar het was zwoegen om de film uitgezien te krijgen. Het uitgangspunt is nochtans nog wel redelijk interessant maar de uitwerking was zo enorm slaapverwekkend. De voice-over komt belachelijk over en het is pas wanneer de feitelijke fysieke strijd van start gaat dat de film nog ietwat de moeite is. Het kwaad is echter al geschied zeker wanneer blijkt dat de film zichzelf in het begin vrij serieus nam en dan opeens de geheel andere richting opgaat. De electrocutie in het bad bijvoorbeeld. Alsof er echt iemand is die dan nog recht komt, vraag het maar aan Claude François. Wanneer de grote middelen dan eindelijk gebruikt worden (op mijn hoes staat de scène met de kettingzaag afgebeeld), dan wordt het in zo'n recordtempo verteld dat je er maar amper van kunt genieten. Het ironische einde waar blijkt dat beiden de rol kregen was dan nog wel een leuke vondst.

Wel interessant om te zien hoe de twee vrouwen in het eerste zicht compleet normaal zijn maar dat ze langzaamaan meer en meer gestoord worden. De film speelt zich geheel op dezelfde locatie en er komen dan ook maar twee personages aan te pas. Eiko Koike neemt de rol van, op het eerste zicht, de normaalste op zich maar schijn bedriegt overduidelijk. Haar samenspel met Maho Nonami, die logischerwijs de andere rol op zich neemt, is genietbaar. Het is wel goed dat de film maar zo kort is want ik vrees dat een langere speelduur zich wel eens had kunnen wreken op de actrices.

Direct na het zien mijn stem van 0.5 uitgebracht maar nu een paar uur later tot de conclusie gekomen dat dat misschien toch niet in zijn geheel terecht is. Het is nu niet dat ik de film een voldoende ga geven, verre van, maar zo'n lage score verdient de film nu ook weer niet. Ik verschiet eerlijk gezegd van de hoge waardering hier op MovieMeter maar ik zei het daarjuist al, waarschijnlijk ben ik met de foute verwachtingen gestart.

1*

Dit soort films moet je vooral niet te serieus nemen.
Zo zaten er soms wat leuke verwijzingen naar de echte horrorklassiekers zoals The Texas Chainsaw Massacre en The Shining.
Verder zitten er wat ongeloofwaardige en komische fragmenten in de film, en vond ik het einde ontzettend voorspelbaar.
Van de Japanners is sowieso al bekend dat ze niet helemaal sporen.
We gaan er dus maar even van uit dat je hier met een knipoog naar moet kijken.

3,0 *

Blijft lollig.

Allicht niet de meest progressieve film meer, maar het is dan ook een comedy. Aragami zal ik binnenkort nog wel eens herzien, maar heb toch het idee dat deze 2LDK de betere film van de twee zal blijven. Dat komt dan vooral door de leuke opbouw, waardoor je eerst een strategisch steekspel krijgt, daarna een meer fysieke battle.

Beide delen vond ik erg geslaagd. De actrices doen het goed en ondanks dat de film echt wel simpel is van opzet (dat was ook een voorwaarde), weet het toch makkelijk de gehele speelduur te boeien. Gelukkig houdt Tsutsumi het redelijk kort, waardoor het eigenlijk amper te tijd heeft om in te zakken.

Uiteindelijk is dit wat mij betreft het beste wat Tsutsumi ooit geproduceerd heeft, mede door de energie en leuke zwarte humor die in deze film zit. Misschien moet hij z'n weddenschap met Kitamura maar eens herhalen, want die lijkt ook op een zijspoor beland in de US.

4.0* en een uitgebreide review

Mwoh. Losse momenten zijn wel aardig en gelukkig duurt de film maar kort, want inhoudelijk wist deze me vrij matig te boeien. Zo werd de film toch een lange zit. Visueel oké, soms ook grappig, maar al met al wel te weinig. Het voelt vooral als een film waar veel meer in had gezeten. 2,5*

Zo´n vrouwengevecht heeft toch dikwijls wat meer dan een gevecht tussen twee brute mannen. Venijniger en inventiever zeker wel. En dat was er aan te zien. De jaloezie en de haat jegens elkaar was niet te overzien. Wat nog begon met enkele rake vileine oneliners ontaardt al gauw in getreiter en ontspoort dan in een regelrechte oorlog.

Met zijn 70 minuten beperkt qua speelduur, maar dat was ruimschoots genoeg. Wat de film extra amusant maakt is de onderhuidse humor. Subtiel, maar zeker aanwezig. Met als summum het slotakkoord met de mededeling dat ze het script herzien hebben en ze beiden de rol kregen.


Mooie gestage opbouw met een minimum aan middelen. Het decor werd vooraf al wat bekleed met potentiële wapens, dus je kon je wel aan iets verwachten. Die elektrocutie ging wel erg ver. Hun dood was lekker over the top met een bloedfontijn. Leuk!