Love Letter (1995)

De film nu volledig gezien, en maar eens een correctie schrijven op het bovenstaande.

Ik herinner me dat ik nog erg moe was, en daarom toen de film halverwege heb uitgezet. Vandaag een tweede poging ondernomen, en die is me veel beter bevallen moet ik zeggen. Het verhaaltje is erg leuk gevonden, en lief uitgewerkt. Typische Iwai, al is hij hier vaak nog niet op z'n subtielst. Soms slaat hij een beetje door in de muziek, maar visueel zitten er toch erg mooie shots bij.

Ook de overacting wordt hier nog iets te vaak gebruikt. Maar uiteindelijk valt het allemaal erg goed mee, en weet het zoetharte binnenste van de film wel te bekoren. Erg mooi en schattig relaas van een vrouw die de dood van haar man probeert te verwerken, op originele manier gebracht.

Dikke 3.5*

Aardig psychologisch drama, dat na een interessant begin in het middengedeelte (over de schoolervaringen) wat inzakt, om vervolgens sterk te eindigen. Jammer dat de crux van de correspondentierelatie zo vroeg in de film al wordt prijsgegeven. De openingsscène in de sneeuw is wondermooi.

Ik was geïntrigeerd door een knappe wallpaper van de Japanse stad Otaru die via Bing op mijn bureaublad werd losgelaten waardoor ik ontdekte dat deze film in deze stad werd gefilmd. Dat was genoeg voor mij om deze film van Iwai te ontdekken.

Ondersteboven was ik niet van deze film die voor mij nogal sentimenteel en erg zweverig overkwam. Een beetje een vreemd verhaallijn over een naamgenoot. Wel bijzonder sereen en authentiek gebracht. Ik genoot er wel van, maar was wel minder begeesterd dan sommige anderen hier.

Visueel prachtig en ook de regie was prima. Dat was voldoende om de film positief te ervaren.