Ran (1985)

Deze film gaat ook niet alleen om de gevechten, maar om het verhaal, veraad en loyaliteit. We hebben het hier wel over een bewerking van king lear van shakespeare en niet over een film als the matrix reloaded, waar je om de 10 minuten een CGI gevecht te zien krijgt. Trouwens ghost dog is nou ook niet echt een actiespektakel maar die staat dan weer wel in je top 10. maargoed misschien verwachte je gewoon iets heel anders, kan ook.

Dat begrijp ik wel maar in 2 en een half uur kunnen ze toch wel 30 minuten besteden aan een mooi gevecht. vandaar ook een halve 5 voor het verhaal.

Nou.. die pistol met sicelers scene vond ik wel goed. Of die straat scene aan het eind.

Hé begrijp me niet verkeerd, ik vind ghost dog ook een goede film hoor. Maar om even terug te komen op ran, zelf vond ik de gevechten prachtig. In mijn ogen een perfecte verhouding tussen beeld en geluid.

Maar ik ben dan ook een beetje bevooroordeeld, want ik vind zowel Kurosawa als Shakespeare helemaal te gek. Als je van 1 van de 2 wat minder houd, kan ik me best voorstellen dat het allemaal wat te veel van het goede was.

Hoe graag je dat ook wil, sinterklaas;

Het ligt niet in de aard van deze film om je daarmee tegemoet te komen. Dit is waar je het mee zal moeten doen.

Komen we direct bij het punt of het daarmee ook meteen een slechtere film is?

Ik vind van niet, aangezien die 2.5 het resultaat is van jouw verwachtingspatroon, terwijl je dat moeilijk van een 'Shakespeariaanse' tragedie kan verwachten.

Tsja, shakespeare heb ik veel van gehoord maar nooit van gelezen of gezien. En dit is de enige film die ik van kurosawa gezien heb. Ik moet er maar eens meer van hem zien om eraan te wennen.

Okee een 3,5.

We gaan de goede kant op.

Heh, nu aan Shakespeare beginnen komt uiteindelijk je Engelse literatuurlijst ten goede.

En Kurosawa kijken je filmsmaak, natuurlijk.

Deze sfeervolle film is me te toneelstukkerig en te traag. Op 'dubbele snelheid' had hij me waarschijnlijk beter kunnen boeien. Het verhaal met alle intriges is aardig, hoewel er in totaal wel erg veel vetes uitgevochten worden en er ook (te) veel figuren ten tonele komen, wat hier en daar voor mij wat verwarrend werkte. De film blijft qua inhoud ook wel erg op de oppervlakte.

Sommige mono- en dialogen vind ik te overdramatisch, met name vader maakt zich daar 'schuldig' aan.

De film bevat wel prachtige landschappen, kostuums en locaties, maar jammer van de potten rode verf en spuitend bloed. De veldslagen zijn sfeervol maar eendimensionaal en bevatten weinig tot geen boeiende man-tegen-man actie.

Al met al zie ik deze film meer als een soort kunststuk dan als een film. Indrukwekkend wat betreft sfeer en uiterlijk, maar voor mij tekortschietend op onderhoudendheid, actie en verhaal

2 sterren

prachtig, vooral dat deze film geen verhaal zou hebben.

Dat mag hij vinden...

Dat is ook weer waar.

Ik zeg niet dat de film geen verhaal heeft, maar het is wel een oppervlakkig verhaal. De gesprekken gaan alleen maar over wie wie verraden heeft, en wie nu de macht heeft, en naar welk kasteel er moet worden opgetrokken. We komen weinig te weten over de personages zelf, behalve dan dat vader in het verleden nogal wat 'misdaden' heeft begaan. Als je je niet stoort aan een oppervlakkig verhaal dan is het natuurlijk geen minpunt, maar ik zie graag 'diepe karakters', karakterontwikkeling en verhaalontwikkeling. Maar met een snellere vaart had deze film best op 3,5 uit kunnen komen. Ik irriteerde me nu echter zo nu en dan mateloos, om te beginnen met de beginscene, die eigenlijk nergens over gaat

Ik vindt het juist wel een erg goed verhaal en interessante characters, maargoed dat zou ook deels kunnen komen omdat ik king lear al had gelezen en daardoor al meer achtergrondinfo. had. Maar toch blijf ik erbij dat het ook in deze film prima is uitgewerkt.

Ik waardeer de film, niet het boek

Dat een verhaal van Shakespear tekortschiet (de punten die je noemt vind ik ook niet erg overtuigend) klinkt me wat vreemd in de oren. That's it.

OK. Dat ik zeg boek klopt trouwens niet helemaal, dat moet toneelscript zijn

Het verhaal spreekt mij weinig aan. Shakespeare is niet echt mijn ding.

Maar in Ran komt wel de mooiste strijdscène voor in de ganse filmgeschiedenis (volgens mijn bescheiden mening). De strijd aan de bosrand wordt door Kurasawa zondermeer perfect in beeld gebracht. We zien elke strategische zet, de ganse ontwikkeling van de strijd wordt duidelijk in beeld gebracht, alle opnames getuigen bovendien van een meesterlijk artistiek gehalte. Gewoon onovertroffen. Kurasawa toont hier overigens aan dat hij ook het gebruik van kleuren helemaal onder de knie heeft. Hij is duidelijk meer dan een oude zwart-wit filmer. Vergelijk gewoon even met de onnozele, verwarrende en onduidelijke strijdtaferelen uit The lord of the Rings, Gladiator, Troy... Daarin worden wat wazige beelden getoond van afgehakte hoofden, kermende strijders en blinkende zwaarden. Onduidelijke close-ups moeten de strijd zogezegd uitbeelden. Maar in het volgen van het verloop van de strijd is de Japanse meester onovertroffen.

Ondanks het zwakke verhaal een zeer sterke film.

ik vond het een erg langdradige film, mede door de 2 mooie gevechten kan ik nog net uitkomen op een:

3*

Vandaag herzien en wat een genot! De film heeft een prachtige sfeer, sterke acteerprestaties, adembenemende beelden, mooie achtergrondmuziek en een groots verhaal. Dit blijft 1 van de beste Kurosawa's en Kurosawa is 1 van de beste regisseurs.

Die 4.5* blijven staan. Saai m'n neus!

Ik vind het verhaal niet zo boeiend (uitgebeeld) in deze van Kurosawa, voor mij ook deels saai.

Elk beeld is een kunstwerk.

Sluit ik mij helemaal bij aan... Alleen Seven Samurai blijft, ondanks dat ie ouder én langer is, toch het beste!

4*

Volkomen mee eens, en het verhaal is geweldig. Geen enkele intrige of wending voelt overbodig, ze maken allemaal deel uit van het groteske verhaal wat Kurosawa neerzet. Zeer mooie film en Kurosawa's laatste meesterwerk.

Ijzersterk koningsdrama, gebaseerd op King Lear, dat ondanks zijn lengte nauwelijks verveelt. In vergelijk met The Seven Samurai blijkt dat Kurosawa nauwelijks op andere wijze zijn actie-scenes schiet. Het grote verschil is betere camera’s en kleur. En daar wordt optimaal gebruik van gemaakt. Evenals van de muziek, want het eerste slagveld, waarbij het geroffel van paardenhoeven en wapengekletter door trage vioolmuziek wordt overstemd, is een juweeltje.

Nauw ja deze is in ieder geval beter dan Seven Samurai. 2 sterren

Minpuntjes:

- De grimeur van de oude lord krijgt van mij een dikke onvoldoende.

- Ik vond de film ook wat saai en had moeite om hem uit te kijken.

Gelukkig eindigde de film wel sterk met de hier al eerder gememoreerde scene met het gevecht aan de bosrand. De film bevat ook erg veel mooie beelden. Daarom voor mij toch een dikke voldoende, maar ik vond Seven Samoerai en the Hidden Fortress persoonlijk beter dan Ran.

Geniale film.Deze film werkt van minuut tot minuut. Opwindend op elk moment. Geweldig. Kurosawa is een van de grootsten ooit. Moet je gezien hebben.

Redelijke Kurosawa,

Viel mij uiteindelijk mee in vergelijking met de trailer die mij vooral veel kitcherige kleuren leek te beloven. In het begin duurt het even voordat de film op gang komt, maar eenmaal onderweg onstaat er een boeiend schouwspel waarin een vader de macht over zijn zonen sneller af ziet brokkelen dan hij vooraf had gedacht en hij uiteindelijk veroordeeld lijkt om wat rond te zwerven in het gezelschap van een nar die hem op een entertainende manier zijn voorspellingen en gedachtengangen mededeelt. Het moment waarop ' The Lord ' afglijdt en uiteindelijk tijdelijk onderdak vindt bij iemand die hij in zijn jeugdige jaren nog ernstig letsel op zowel geestelijk als fysiek niveau heeft toegebracht is confronterend en plaatst onuitgesproken vraagtekens bij het nut van oorlog voeren.

Ondertussen woedt er dus ook volop oorlog en zien wij velen manschappen het tegen elkaar opnemen. Tig paarden draven achter elkaar aan tijdens een rivieroversteek, kolossale veldslagen lijken zich aan te dienen en ondertussen wordt het hoofd van menigeen gek gemaakt omdat het thuisfront manipuleert en zijn of haar eigen hachje probeert te redden. Echt visueel mooi wordt het echter nooit omdat de kleuren net wat te flets zijn en de technieken die Kurosawa hier toepast vaak al achterhaald zijn. Zo moest ik meerdere malen denken aan Xing Xiong. Hier bijna een identieke situatie als wat mensen hun huis proberen te verdedigen en bestookt worden met pijlen en een eveneens oude man wat stoicijns blijft zitten. Hoogtepunt was een typische Kurosawa scene. Een soort variant van een trucje dat hij in The Seven Samurai (1954) ook al uithaalde. Langzaam een gigantische meerderheid op een slimme manier uitdunnen. Prachtig hoe al die soldaten zich achter elkaar met hun geweer in het bos hadden verschanst en tegelijk vuurden. 3,5*