The Appaloosa (1966)

met John Saxon, nog mee gepraat en de handtekening van.

toch in veel grote films gespeeld die gast.

Sterke western. Ik weet niet of Brando met heel z'n hart inzat, maar toch levert hij als gewoonlijk een interessante rol.

***1/2

Na deze film jarenlang bewust gemeden te hebben, vooral vanwege Brando, kwam ik vandaag tot de ontdekking dat het onterecht was.

Met enige tegenzin begon ik aan de kijkbeurt, met de afstandsbediening van de DVD speler binnen handbereik, zodat ik de film gauw kon stopzetten mocht hij inderdaad zijn wat ik er van verwacht had.

Dat pakte heel anders uit.

Wel was de opkomst van Brando, met belachelijke pruik en aangeplakte baard, en uitgedost met een carnavalesk en vele maten te klein hoedje, geen sterk begin.

Maar de prachtig gefilmde weidse landschappen hielden mijn aandacht toch gevangen.

Dat deed al gauw ook het verhaal, dat rustig, maar met fraaie beelden, en met veel aandacht voor camerastandpunten gefilmd werd.

Misschien nog erbij vertellen dat Brando niet echt een acteur is die ik graag zie,

Zijn stijltje, het "nadenkelijk -aarzelend" acteren, ligt mij absoluut niet, en is in alle films die ik met Brando gezien heb te nadrukkelijk aanwezig.

Toch kon ik mij hier wel over dat anti-Brando gevoel heen zetten.

De goede cast, het fraaie camerawerk, en ook de passende muziek, hielpen daarbij flink.

John Saxon mag ook hier zijn blikkerend witte "handelsmerk-gebit" weer laten flitsen.

Maar de man kon meer dan dat.

Wel sterk dat ik hem tijdens de laatste drie dagen in evenzovele films zag langskomen.

Net als MM users Quentin en roda heb ik hem jaren geleden eens live gezien.

(Merkwaardig klein lijken veel acteurs eigenlijk wanneer je ze in 't echt ziet.)

De prachtige Anjanette Comer heeft een behoorlijk aandeel in het verhaal, en de niet minder knappe Miriam Colom speelt haar kleinere rol ook prima.

Verder wemelt het in de film van de bekende gezichten van acteurs die de rollen van de Mexicanen spelen.

Allemaal oudgedienden in het western genre.

De rol van het paard (een kleine 'schabrakken'- Appaloosa)waar de film naar genoemd is, is niet al te groot, maar niet onbelangrijk.

Begrijpelijk dat men het vaak heeft over een Amerikaanse "spaghetti western" bij deze film.

De vele extreme close-ups, en de setting (het Amerikaans-Mexicaanse grendgebied) doen daar wel aan denken.

Toch is de opzet aanzienlijk anders.

De vele bloederige schietpartijen die we van de Italiaanse western gewend zijn ontbreken tijdens het overgrote deel van de film.

Alleen tegen het einde wordt er aardig wat geschoten.

Maar van expliciete opnames van wonden en kogelinslagen is nauwelijks sprake.

Gemist heb ik het niet.

Dit was een heel fijne meevaller als western, en ik zou hem best op koop-DVD in mijn collectie willen hebben.

Dat zal dan wel de Duitse release van Koch Media worden (met Engelstalige versie) want de film is elders moeilijk verkrijgbaar.

Gezien de zeer positieve reputatie van Koch is dat natuurlijk geen bezwaar.

Gezien de lage score had ik niet verwacht dat dit zo'n goede film zou zijn, maar dat was het dus wel!

Een heerlijk relaxed tempo waarbij de mooie muziek en de prachtige landschappen opvallen.

Furie legt hier de nadruk op beeld en dat valt op want de film is erg mooi geschoten met fantastische shots die goed passen bij het rustige tempo.

Brando doet het erg goed als zwijgzame man waarvan je nooit weet wat hij denkt

De Koch uitgave heeft haarscherp beeld en is echt een aanrader, samen in een box met nog twee andere westerns heb je echt iets moois, de dvd hoesjes zijn namelijk de originele Duitse filmposters, heel bijzonder.

Toch wel een aparte western en dat is op zich een verdienst in het grote gamma van dit genre. In een periode waarin Leone veel furore maakte lukte het Sidney J. Furie toch om z'n eigen stempel te drukken en evengoed een aangename western te maken. Het oogt soms wat luchtig, maar blijft desondanks overeind tot het einde. Furie filmt ook steeds met de 'verborgen camera' waar hij z'n shots neemt van achter een hoed, plant, lamp, struikgewas, ... Zeer Mexicaans ook trouwens. The appaloosa is samengevat niet de beste western, maar kan zich goed handhaven en is zeker een aanrader voor liefhebbers van het genre.

Vannacht op TV te zien > ZDF > 02:10 uur

Ik vraag mij af of al die lage stemmers wel op de juiste Appaloosa hebben gestemd?

Zelfs dan nog...

Sterke western met een prachtige sfeer die in deze film hangt.

Alle hoofdrolspelers doen het erg goed.

Een visueel sterke (werkelijk schitterend in beeld gebracht, met 'n accent op hoofddeksels en schaduwrijke gezichten), gestileerde, trage, broeierige en ook wel te gewichtige wraakwestern, die geheel en al opgebouwd leek te zijn rond een zelfverzekerd spelende Marlon Brando. Het verhaal over een eenzame man die in z'n eentje achter de dief van z'n paard aanging, was uiteindelijk grauw, had geen greintje humor.

Koch blu-ray release.

Een zeer goede, blijkbaar erg zwaar ondergewaardeerde western met een goed acterende Brando die terug komt van de oorlog en zijn paard wordt gestolen door John Saxon en zijn bandieten. En dan op pad vertrekt om het terug te halen en de bende op te rollen. Een knappe actrice Anjanette Comer deed het ook niet slecht. Goede western. Erg van genoten.

Geweldig dit. Marlon Brando in een western die nogal beïnvloed lijkt door Leone en co. Brando is eerder een anti-held. Ondanks zijn stoere taal aan het begin van de film ontpopt hij zich tot een verliezer, tot de kansen keren in de finale. Goeie timing zou ik zo zeggen . Goed script en goed verfilmd waarbij de spanning verhoogd wordt door de muziek (de voorlaatste score van Frank Skinner) en close-ups.
Het eerste kwartier loopt Brando erbij met een snit alsof hij net gesolliciteerd heeft bij Beatles of Stones. Een teken des tijds. Nadien krijgt hij alsnog een clean cut.

Behalve een prima kijkbeurt ook nog iets bijgeleerd over paarden. Toevallig genoeg zag ik onmiddellijk hierna John Wayne eveneens een appaloosa berijden in El Dorado.