Cinderella (1950)

vond het een helle leuke film die koning was lachen

Beetje tuttig.

Sleeping Beauty is een tuttig verhaaltje maar dit is een tuttig persoontje (Cinderella).

Wilde deze film dan ook nooit hebben.

De Hond, Kat en de Muisjes vond ik wel leutige personages. De twee stief zusjes zijn (net zoals de heks in Sleeping Beauty) als echte krengen getekend en ook lekker verwent. Vond ik dan ook erg goed gedaan. De tekeningen van de figuren geven duidelijk aan wat het zijn

(verwend of aardig) en dat vind ik best knap.

Aardige Disneyfilm over het bekende sprookje.

3,5.

Verschrikkelijk. Vond deze film nooit zo leuk, het was me toch iets té zoetsappig allemaal.

Herzien. Eigenlijk weer een simpele, vrouw onvriendelijke disney zoals sneeuw witje...

Misschien is dit allemaal een enorm narcistische keuze aangezien de film zijn première kreeg op 15 februari, mijn verjaardag, en omdat er een "Pieter" in zit. Ach, Cinderella biedt natuurlijk zoveel meer en verdient eigenlijk ook meer aandacht en lof, want ik heb het gevoel dat deze classic wat te vaak vergeten wordt. Wat me vooral opviel aan deze film, is hoe de eerste twintig minuten niets elementairs aan het verhaal wordt toegevoegd. In tegenstelling tot andere Disneyfilms, waarbij je meteen in het verhaal gegooid wordt, houdt Walt Disney hier twintig minuten lang een soort kennismakingsronde. Maar het effect dat hij ermee zal bereiken is des te groter. Laat me dit even illustreren: we zien haar heel de tijd werken voor haar stiefzusters en haar stiefmoeder. Ze blijft volharden en doet alles met de glimlach. Ze verliest nergens haar geduld, die wij als gewone mensen al lang zouden hebben verloren, waardoor onze sympathie meteen gewekt is. Wanneer de koning de uitnodigingen voor het bal verzendt, begint het echte verhaal pas. Maar door deze proloog, kent het publiek Cinderellar beter - iets wat ik een beetje miste bij Sneeuwwitje, Doornroosje en Belle. Als we merken waar dat meisje voor staat, wat haar dromen zijn, komt het des te harder aan als de stiefzusters haar jurk stukscheuren. Schitterende zet van de scenaristen. Bij Peter Pan bejubelde ik Frank Thomas voor zijn animatie van Kapitein Haak, en ook deze keer gaat hij met alle lof lopen voor het ontwerp van de stiefmoeder. Ze heeft geen zwaard, slangenstaf of magische krachten nodig. Die éne omhooggaande wenkbrauw, wanneer ze op een duivels plan broedt, spreekt boekdelen. Qua ontwerp een zeer eenvoudige villain, maar o zo beklijvend.

Maar het zijn hier vooral de achtergrond-artiesten die al hun mooiste ontwerpen op tafel gooien. Hun kunnen komt vooral tot uiting in een een scene/lied die/dat me nauw aan het hart ligt. Dit is werkelijk één van de meest romantische stukjes uit de Disney-geschiedenis: "So this is love", een nummer dat onterecht vaak vergeten wordt. Je hebt een prachtige melodie, met dat zeer catchy geneurie dat Cinderella achter elk refrein plaatst. De background-artists vormen hier een aantal schilderachtige taferelen. Cinderella en de prins dansen alleen, niemand kijkt hen na en ze hebben alleen oog voor elkaar. "So this is what makes life worthwile" zegt ze. Wie smelt hier niet bij?

Het paleis heeft een ontzagwekkende hoogte, de tuin een ongeziene oppervlakte en er raast één of andere magische stof door de lucht. Het heeft allemaal meer weg van een droom en laat dat nou zijn waar deze film allemaal om draait. Het woord droom of een aantal psychedelische of droomachtige beelden blijven terugkeren. We vinden het tijdens dit liedje terug. We vinden het natuurlijk in een liedje zoals "A dream is a wish your heart makes" terug. We zien het terug in het kasteel met zijn haast groteske balzalen en deuren (let op de deur waardoor de koning vrolijk wegdanst). We vinden het wederom terug in de hallucinant hoge trap in het huis van Assepoester. We krijgen een Fantasia-achtige scene met de zeepbellen. Let ook op hoe de achtergronden Cinderella's wereld in een nachtmerrie doen veranderen wanneer de zussen haar jurk kapotmaken. Het lijkt misschien een pessimistische en vergezochte gedachte maar wat als dit gewoon allemaal een droom was van Cinderella, waaruit ze de volgende ochtend zal ontwaken? Ach ja, "A dream is a wish your heart makes"...een gedachte die, zonder twijfel, Walts motto zal zijn geweest als je het productieproces van deze film bestudeert.

Moet ik nog zeggen dat die 5* blijven staan?

Review door Ayla: 7 jaar en zusje van TheLionKingFan

Ik vond hem grappig want Pietertje en Tom zijn echt leuk!

Ik vond het mooiste stuk dat Assepoester danste in het bal

4,5

Bibbidi-Bobbidi-Boo

Toen ik een paar dagen geleden Belle en het Beest nog eens had herzien, werd er me hier op MovieMeter aangeraden om Assepoester ook eens een kans te geven. Ik was sowieso al van plan om hem eens te zien (anders had ik hem niet gekocht) maar er staat nogal een grote stapel Disney films op mij te wachten. Gisteren dan toch maar deze er tussen uit geplukt en opgezet met redelijke hoge verwachtingen omdat de prinsessenfilms van Disney me altijd wel kunnen bekoren.

Assepoester (ik heb hem in het Nederlands gezien) is in dat opzicht een lichte teleurstelling geworden. De film is erg goed maar ik had toch net dat tikkeltje meer verwacht. Misschien ligt het aan het feit dat ik Assepoester nog nooit had gezien en dat de 'magie' zich pas later manifesteert bij meerdere kijkbeurten? Ik weet het niet maar gelukkig nodigt de film wel uit om hem later nog eens op te zetten want hoewel ik lichtelijk teleurgesteld ben, is Assepoester toch nog altijd zo'n typische heerlijk dromerige Disney. Het plot van de film is alom bekend en daar wringt het glazen muiltje dan ook een beetje want het wordt nergens echt verrassend. Ik kan er niet juist mijn vinger op leggen want Sneeuwwitje, Belle en het Beest of Sleeping Beauty kent ook iedereen maar die weten nog altijd op een bepaalde manier te verrassen. Assepoester heeft jammer genoeg iets te weinig om handen om de gehele speelduur te blijven boeien. De personages zijn nochtans vaak erg leuk. Assepoester zelf is één van de mindere prinsessen want ze heeft te weinig persoonlijkheid in vergelijking met de andere. Ze kent amper emoties, met als uitzondering wanneer haar jurk wordt kapot gescheurd, maar ze heeft ook nooit een slecht humeur of iets dergelijks. Het lijkt alsof niets haar kan deren en dat stoorde me een beetje. Gelukkig zijn er talloze andere personages die dit kleine mankement moeiteloos opheffen. Mijn favorieten zijn toch de twee stiefzussen en hun moeder. Zo lelijk als de nacht, zeker in vergelijking met Assepoester, ze zijn oerdom maar ze brengen vaak een zekere vorm van leven in de brouwerij. Vooral de stiefmoeder is soms geweldig geportretteerd. De humor wordt deze keer weer eens in handen gegeven van de sidekicks en het werkt wel, al is het net weer een tikkeltje minder dan bij mijn favoriete Disney films. De grootste stoorfactor was het feit dat Tom niet altijd even goed verstaanbaar was. Nu weet ik niet hoe het in de originele versie is maar in de Nederlandse versie hoor je vaak niet veel meer dan gepiep en bij een VHS wilt dat gepiep wel vaak eens onverstaanbaar worden.

Wel leuk om Joke de Kruijf wederom eens te horen in een hoofdrol. Ik noemde daarjuist al Belle en het Beest en in die Nederlandse versie geeft ze ook de stem aan Belle. Knap van de Kruijf hoe ze toch hetzelfde klinkt maar er nog altijd een andere soort nuance in weet te leggen. Sowieso vindt ik eigenlijk de Nederlandse nasynchronisatie van een erg hoog niveau. Al moet het wel mooi Nederlands zijn en mag er niet gewerkt worden met accenten zoals in latere animatiefilms zoals Brother Bear waar er echt een Vlaamse cast is gebruikt voor de stemmen. Waarschijnlijk zit er ook nog een stuk nostalgie voor tussen maar voor mij zijn de originele stemmen en de Nederlandse nasynchronisatie vaak van een even hoog niveau, al zullen het er waarschijnlijk een aantal niet met me eens zijn. Visueel is dit ook net een tikkeltje minder. Op zich is er niets echt op aan te merken en het is zeker en vast niet dat het er zo ontzettend lelijk uitziet of iets dergelijks maar ik kreeg de indruk dat ze er niet alles hebben uitgehaald. De Disney films die ik recentelijk hebben gezien kennen allemaal een ontzettend mooi getekende finale en dat is bij Assepoester ook niet het geval. Natuurlijk is de dans tussen Assepoester en de prins erg mooi geanimeerd maar dan vond ik het bij Belle en het Beest mooier. De personages zien er wel weer stuk voor stuk ontzettend mooi uit. Assepoester is weer zo'n typische Disney prinses maar die zijn altijd zo mooi geanimeerd dat het een genot is om naar te kijken. De stiefzussen en de stiefmoeder zijn trouwens ook uitstekend geanimeerd. Het zijn overduidelijk niet moeders mooiste maar het venijn druipt er zo heerlijk van af. De muizen en de kat zien er trouwens ook erg mooi uit.

Ik klink misschien te negatief als ik mijn recensie er op nalees en dat is zeker en vast niet de bedoeling. In vergelijking met films als Belle en het Beest moet Assepoester jammer genoeg onderdoen maar dat betekent niet dat het een slechte film is. De animatie is degelijk, al had het beter kunnen zijn, de personages zijn vaak erg leuk, al stelt Assepoester een tikkeltje teleur, en is het plot iets te karig om geheel te blijven boeien. Misschien binnenkort maar eens herzien als ik wat meer Disney films heb herzien want tot nu toe heb ik me alleen maar aan mijn favorieten gewaagd en 2 nieuwe, Fantasia en Sleeping Beauty.

4*

De film die ik misschien het vaakst gezien heb. Na tientallen keren kan ik echt niets opnoemen wat ik minder vind. Dit is hét meesterwerk van Disney.

Prima Disney Film, met erg mooi verzorgde tekeningen. Het alom bekende sprookje wordt goed uitgevoerd, en de film bevat overtuigende personages. 3 Sterren.

Overtuigende Disneyfilm, misschien wel de beste vanaf het begin tot aan deze. De herziening dit weekend is me ieder geval goed bevallen.

Sowieso heeft deze film bij vlagen leuke humor door de aanwezigheid van die muizen, de kat en de hond. Zeker de muizen stalen wel de show met hun leuke brabbeltaaltje en momenten met de kat.

Verder is het wel een behoorlijk voorspelbaar verhaaltje wat best op Snow White lijkt. Ook hier is jaloezie het belangrijkste punt van het verhaal. En de stiefmoeder is zeker zo slecht als de boze koningin uit Snow White. Disney is daar altijd wel zwart-wit in. Wat goed is, dat is mierzoet lief en wat slecht is, dat is door en door gemeen. Cinderella is weer een extreem braaf meisje die door iedereen wordt gemind. Ach, storend is het niet. Het wekt ook weer het gevoel op dat ze haar happy ending met de prins heeft verdiend. Ik vind het wel een mooi klassiek verhaal dat prima uitgewerkt is. Na een paar mindere films heeft Disney met Cinderella de lijn weer omhoog ingezet. Wel blijft het storen dat ze bij Disneyfilms altijd een hele lange intro nemen en dat het restant van het verhaal vaak in een kwartier of twintig minuten er doorheen gejaagd moet worden omdat de tijd op is.

3,5* (was 3*)

Cinderella, de comeback van Disney in 1950 met een nieuwe langspeelfilm sinds Bambi in 1942. Disney moest het in die tijd beredderen met compilatiefilms en ook op vlak van kortfilms werden ze voorbijgestoken door Hanna-Barbera en Looney Tunes. Disney koos voor de veilige aanpak qua verhaal, wat zeker niet slecht is: het sprookje met een mooie prinses. Het lukte met Sneeuwwitje, dus Assepoester kon dit evengoed moest er gedacht zijn.

Cinderella heeft alle troeven in huis om er een mooi sprookje van te maken. De scènes die daar rond draaien zijn dan ook heel mooi en brengen Disney terecht terug op het niveau van weleer. Het nummer 'A dream is a wish your heart makes' is opnieuw een prachtig nummer dat mee de sfeer maakt. Minder uitgewerkte personages, maar dat draagt bij aan het royale sprookje.

Minder is het gedoe rond de muizen. Er zijn al erger randfiguren gezien en ik wil ook niet zeggen dat ze echt irriteerden. Maar ik had echt het gevoel dat de muizen erbij waren gedaan om de hype rond Tom & Jerry te volgen. Op dat moment had het bekende duo al 6 Academy Awards gewonnen met hun korte animaties. De vogeltjes die mee het kleed maken komen dan weer uit Sneeuwwitje. Maar ik begrijp Disney wel, het verhaal zelf is niet lang genoeg om er een hele film rond te draaien en dan heb je extra vulling nodig. Ik kan me voorstellen dat tienermeisjes hier geweldig van genieten met de combinatie van humor en een lieve prinses.

Het eindresultaat is een animatiefilm die Disney qua langspeelfilms weer op de kaart zette. Je merkt wel een verschil met de opvolgers, maar dit heeft wel het sprookjesachtige en onschuldige dat latere Disneyfilms wel eens missen.

Lang geleden dat 'k deze nog eens had gezien en 'k heb er stiekem wel van genoten.

De verschillende figuurtjes, de meeslepende muziek en het verhaaltje zorgen er voor dat dit terecht een klassieker is. De film is relatief kort (zo'n uur en een kwartier) en vliegt dus voorbij.

De moeite om te bekijken.

Eindelijk nog eens kunnen bekijken, en de film blijft een sprookjesniveau nastreven. Het overbekende verhaal heeft tal van 'remakes' gekend, en dat is dan ook oververdiend. Van begin tot eind leef je mee met de personages (in het bijzonder Assepoester), en wanneer de film eindigt blijf je achter met een gelukzalig gevoel. 3.5*

Dit verhaal is niet aan mij besteed.

Ben zowat de hele Disney collectie aan het herbekijken, maar heb eigenlijk geen zin om voor elke film een recensie te schrijven. Dus ik ben van plan om elke Disney film die wat tegenvalt (in mijn ogen) te bespreken. Heb al Sneeuwwitje (goed!) Pinocchio (Aangenaam) en Dumbo (redelijk goed) gezien, maar het begint wel telkens te dalen. Bambi ging ik vandaag nog bekijken, maar Cinderella is gewoon mijn ding niet.

Waar Sneeuwwitje ook over zo'n typisch prinses en stoute moederfiguur gaan, heb ik daar mijn ogen opengetrokken van nostalgie en van die redelijk duistere en emotionele scènes die er in zaten (Toch typisch Disney om wat scènes in een kinderfilm te stoppen waar je later als volwassen bij nadenkt hoe matuur dit wel niet is). Cinderella is op gebied van die dingen redelijk afwezig. Er zitten niet echt duistere scènes in, en in tegenstelling tot Dumbo, Pinocchio en Sneeuwwitje had ik bij deze film geen tranen in mijn ogen.

Verhaaltje is eigenlijk wel geweldig. Wie het glazen muiltje past wordt de prinses. Wordt ook heerlijk mee gespeeld met die stiefzussen van Cinderella. Wat een leuke personage waren dat. Voor de rest zijn de muizen, kat en vooral de stiefmoeder ook goede personages. Cinderella is wat te vlak. Ok , Sneeuwwitje was dit zeer zeker ook, maar daar was het verhaal al vlak. Het verhaal van Cinderella had al wat meer vorm, dus is het eigenlijk ook nodig om het hoofdpersonage wat vorm te geven. Het liefdesverhaal vond ik saai. Misschien is deze film eerder bedoeld voor meisjes, maar ik herinner me dat ik vroeger als kleine jongen deze film vaak heb gezien. De scène waar ze dansten op het bal was het moment dat ik het oog voor deze film verloor.

Een paar liedjes spelen nog wat in het hoofd, maar ik ben helaas al dat hoofdliedje vergeten dat Assepoester in het begin zong tegen de dieren. Dus memorabel was dit voor mij zeker niet. Wie wel een dikke pluim krijgt is de stiefmoeder. Want ookal is ze niet zo 'bad' als andere schurken, is het wel een schurk die echt kan bestaan. Deze bad-guy is zo 'down to earth' als het maar kan zijn en daarom werkt dit ook doeltreffend.

Leuke personages, een paar leuke liedjes en eigenlijk toch een leuke aanleiding voor een verhaal, maar deze luchtige Disney film kan me helaas niet helemaal bekoren. 2.5*

Wellicht het meest polulaire sprookje ooit en dan te bedenken dat ik als kind al naar deze film gekeken heb. Een ouderwetse simpele klassieker en onvervalste "tekenfilm", die nu, door alle computeranimaties, wat gedateerd overkomt, maar dezelfde warmte overbrengt als zolang geleden. Met nog altijd prachtige beelden en onvervalste humor die geen moment geforceerd is en afgeleid van de personages en situaties. Waarschijnlijk ook de clichématige droom van ieder meisje om één keer een prinses te zijn.

En nu opnieuw uitgebracht in de Diamond collectie. Gehaald en binnenkort maar weer eens kijken.

Zo, nu eens de tijd genomen deze een herziening te gunnen. Sommige beelden herinnerde ik mij nog wel maar een groot deel niet. Te lang geleden. En het werd een blijde kijkbeurt.

Veel klassieker dan deze zal je ze van Disney niet snel krijgen. Erg zoetsappig, een prins zonder enig charisma die met gemak het meisje krijgt en een vleugje magie. De bijfiguren zijn wel erg grappig en de muziek was prima ingepast in de situatie. Vooral de scène met de zeepbellen was betoverend mooi. Cinderella zelf is erg braafjes maar voldoet en de boze stiefmoeder en haar dochters zijn ook prima, karikaturaal maar toch eng. De kat en muizen zijn voor een leuke aanvulling in het toch verder tamelijk eenvoudige en rechtlijnige verhaal.

Visueel is de film erg mooi, met fijne heldere kleuren door de techniek van Technicolor met verder eenvoudige achtergronden in veelal grijzige en bruine kleuren. Zo ontstaan er mooie contrasten door kleurgebruik. Simpel maar doeltreffend. Een aantal erg mooie shots zoals de rit naar het paleis met de beige paarden en blauw-zwarte lucht en een verdrietige Cinderella die wegrent het donker in terwijl de camera uitzoomt maken het geheel af.

Erg vermaakt. Zeer simpel maar uitstekend uitgewerkt. 4*.

De koning van Sleeping Beauty (1959) lijkt heel erg op deze koning.

Dit is de koning van Sleeping Beauty (1959): http://http://images4.fanpop.com/image/polls/590000/590307_1291318229834_full.jpg,

en dit is de koning van Cinderella (1950) : http://http://images1.fanpop.com/images/photos/1900000/The-King-cinderella-1974448-250-240.jpg.

Als twee druppels water!

Makkelijk te verklaren: Ze zijn beide getekend door dezelfde man: Milt Kahl (persoonlijk mijn favoriet uit de Nine Old Men-groep). Zulke overlappingen gebeuren wel vaker.

Weet jij misschien welke films hij allemaal heeft gedaan?

Ik vind zo niet meteen een handig overzicht wat Kahl allemaal precies heeft getekend. Op youtube vind je wel de reeks "Disney family album". Deze reeks van kleine documentaires gaat dieper in op het werk van verschillende belangrijke Disneyfiguren, oa Milt Kahl.

Ja ik weet dat wel! Zijn laatste werk was The Black Cauldron! Verder werkte hij aan films als Pinocchio, The Aristocats, Alice in Wonderland, The Rescuers en zoveel meer... komplete lijst: Milt Kahl - IMDb

Dankjewel!

Cinderella heb ik vroeger vaak gezien niet omdat het een persoonlijk favoriet was, maar omdat mijn zussen er geen genoeg van konden krijgen. Niettemin heb ik het ook nooit echt een vervelende film gevonden en mijn mening blijkt na al die jaren nog niet bijgesteld te hoeven worden.

Het is wel echt één van die Disneyfilms die 100% binnen het imago van de studio valt. De film is nauwelijks begonnen of twee vogel maken al de gordijnen bij Cinderella open, om haar vervolgens met hun gezang wakker te maken. Dat is het soort film dat het is. Cinderella zelf is compleet goed, al wordt haar introductie wat uitgebreider behandelt waardoor we makkelijker met haar kunnen meeleven dan voorganger Snow White, die soms meer een plotelement dan en een personage leek. Minder enthousiast ben ik over de Engelse stemmen van de muizen. Die waren al wat schattig in de Nederlandstalige versie die ik gewend was, maar in het Engels wordt daar nog een schepje bovenop gedaan. Erg onprettig om naar te luisteren, zeker als ze gaan zingen. Die scène waarin de jurk gemaakt wordt door de muizen en vogels is sowieso net een stap te lief naar mijn smaak.

Erg veel met het verhaal heb ik ook nooit gehad en je merkt tevens dat de makers er moeite mee hadden om het tot een volle lengte te brengen, want erg veel tijd wordt besteed aan achtervolgingen tussen de kat en de muizen, wat niet tot bijzonder geïnspireerde slapstick leidt. De romance is ook wat oppervlakkig.

Wat de film redt is de prachtige aankleding, de geweldige karakteranimatie waar erg veel persoonlijkheid van afkomt en natuurlijk de schurken, met name dan Lady Tremaine (overigens voor het eerst dat ik die naam opmerkte). Ik heb haar altijd al akeliger gevonden dan de meeste Disneyschurken en ik denk dat ik de reden weet. De meeste vijanden bij Disney willen de helden vooral kwaad doen, omdat die hun doel in de weg staan. Tremaine is echter al wreed tegen Cinderella voordat ze echt een doel krijgt. Dit is een schurk die nooit hoeft te dreigen om iemand te vermoorden, want ze komt al kwaadaardig genoeg over als ze haar wenkbrauw ophaalt. Mijn favoriete moment is duidelijk die waarop Tremaine's ogen lichtgeven in het donker. Even wat film-noir in een Disneyfilm (en niet de enige keer in de film).

Maar verder is het vooral degelijk werk. Ontegenzeggelijk goed gemaakt, maar niet genoeg mijn ding om tot mijn absolute favoriete Disneys te behoren.
3*

Assepoester. Tijdloos, mooi en toch zo allemachtig eenvoudig. Mijn favoriete personages zijn en blijven Belle en Ariel, voorgoed, maar Assepoester is, net als Sneeuwwitje, nog een beetje klassiek, wat Ariel en Belle niet echt zijn. Mooi, tikkeltje romantisch, een verhaal waar Disney wel mee uit de voeten kan, en dat ook doet. Eenvoudig dus, maar het verhaal pakt je op den duur wel. Stem ook verhoogd, van 4* naar 4.5*. Lieve film. En ook iets meer een mening geschreven dan de vorige, wat korte mening van mij..

Ze laten die arme Lucifer gewoon te pletter vallen. En waarvoor in hemelsnaam? Voor een klein
beetje kattenkwaad.

Assepoester is zo een van die tekenfilms die ik als kind nooit had gezien. Ik ben nooit echt een fan geweest van het verhaal. Persoonlijk vind ik het wel een van Disney's betere werken ook al zal ik deze niet zo vaak terugkijken zals bijvoorbeeld Sneeuwwitje. Wat ik wel heb is dat ik de sequels en vooral dan nummer 3 eigenlijk heel spannend en vermakelijk vind. Die hebben voor mij een veel hogere terugkijkwaarde.

Heb van het weekend deze film maar weer eens opgezet en wat blijkt? Lucifer valt helemaal niet dood, je ziet hem wel van de toren af naar beneden vallen, maar verder niets. In dit Youtube-filmpje - Lucifer dies - zie je hem ook nog op de grond liggen en bloed uit zijn lijfje stromen. Is het filmpje dan gewoon nep of heeft Disney er echt een stukje uitgeknipt?

(vanaf 1 min 40 sec)

Disney Classic #12

Na een aantal wisselvallige compilaties die Disney allemaal als features durfde te bestempelen werd het nieuwe decennia uiteindelijk met een échte speelfilm geopend. Vroeger hadden wij deze op VHS en ik had er nauwelijks benul van dat deze titel veertig jaar ouder was dan Aladdin en The Lion King. Dat is ook niet zo gek want Cinderella ziet er nog altijd waanzinnig goed uit. De schaduwwerking is ontzettend fraai uitgewerkt maar ook de glinsteringen van o.a. het glazen muiltje mogen er wezen.

Het verhaal daarentegen is behoorlijk cliché, evenals de sterk zwart-wit weergegeven karakters. Door de vrolijke dieren die al vanaf de eerste minuut je hart weten te veroveren komt Cinderella daar echter mee weg. De ruzies met de kat waren leuk uitgewerkt en zorgden bovendien voor een goede afwisseling tussen de passages over de stiefzusters. Als derde laag is er dan nog de koning met zijn hofhouding en die waren ook niet onvermakelijk. Met name de bril van zijn bediende leverde een aantal leuke shots op. Het einde is natuurlijk ontzettend voorspelbaar maar dat doet er al niet meer toe. Met zijn prachtige tekeningen en aanstekelijke humor blijft het een waardige Disney klassieker.

4*