Innocence (2004)

Oh man... Wat een stortvloed aan... FILM! En muziek! En filosofieën die, hoe onbegrijpelijk ook, op je gemoed inbeuken en je een idee geven van de strekking van de thematiek waarmee Batou worstelt.

Wat een perfect gedoseerde actie! Wat een prachtig spanningopbouwende percussie in de muziek (de gebruikelijke geboorte van een robot tijdens de credits zorgde dat ik meteen weer in de GitS-sfeer zat, met kippenvel vandien). Wat een waanzinnige beelden van de stad zo ongeveer op de helft van de film. Wat een wonderschoon kasteel! Wat een prachtig hondje !

Waar deel 1 er nog gewoon mooi uit ziet, ziet dit er fucking schitterend uit. De combinatie van CGI en "normaal" tekenwerk werkt erg goed, al had ik af en toe het Broken Sword gevoel (u kent het spel wel) waarbij achtergronden heel anders getekend zijn dan de figuren en objecten waarmee je iets kan doen. Echt storend was dat echter niet. Hoogtepunt van de film was de scene in het kasteel, dat is echt wonderschoon.

Het verhaal gaat leuk door op 1 maar is verre van origineel. Had het idee dat er hier wat minder gepraat werd en als dat al gebeurde viel er een hoop te zien. Verhaal is ook niet zo heel erg ingewikkeld al moet je deze film vaker zien om alles te begrijpen, die ondertitels gaan gewoon te snel. Het enige waar ik me echt aan stoorde waren die quotes de hele tijd. Kreeg echt zo'n gevoel van: kijk ons hier eens even intellectueel bezig zijn. Op het eind werd het zelfs lachwekkend.

Over lachwekkend gesproken, hier zit toch ook wat meer humor in dan in deel 1 (daar ontbrak het eigenlijk helemaal). Vooral extreem droge humor. Ik zag dat al meer mensen er om moesten lachen maar het moment dat Batou even een seconde of twee wacht en dan pas de auto uitstapt was om de een of andere reden erg grappig. Ook zijn opmerking als hij een heel gebouw vol criminelen overhoop knalt was erg droog.

Kon me bij deze film ook niet storen aan de (blijkbaar typisch Oshî) sfeerschepscene. Vond m hier logischer dan in bijvoorbeeld Avalon. Prachtige muziek zit er trouwens bij die scene en bij de film in het algemeen, al ben ik een beetje allergisch voor zingende Japanners.

Ik hou het voor nu op een 4.

Vijf enorm dikke sterren

...voor de meest oogstrelende animatie die ik ooit heb mogen aanschouwen. De futuristische wereld wordt tot op ieder schroefje nauwkeurig in beeld gebracht en wat een beelden levert dat op. De hypergedetailleerde animatie, levert samen met de esthetische kadervulling en verfijnd kleurgebruik mooiere shots op dan menig andere film. Sowieso uitzonderlijk voor een animatiefilm (voor zover ik gezien heb) maar de fotografische standaard die Innocence zet is onbereikbaar voor...zo'n beetje alles wat ik ooit gezien heb.

Ik vond de mengeling tussen 2D en CGI absoluut niet storend, wat ik hier vaak teruglees. Ik vond het juist goede keuze om niet compleet CGI te gaan en de 2D-animatie in het geheel te verweven.

...voor een werkelijk magistrale soundtrack, die de hele film doet wat die moet doen; sfeer neerzetten of juist benadrukken en af en toe zelfs koude rillingen over je rug laat lopen.

...voor de dialogen. Niet altijd even goed te volgen; veel betekenis ging aan me voorbij, maar het zet de juiste toon voor de film en de kwesties die aangesneden worden. Het filosofische aspect sluit naadloos aan op alles wat besproken wordt mbt. kunstmatige intelligentie. Dat onderwerp leent zich bij uitstek voor existentialistische dialoogvorm en dat wordt perfect uitgebuit. Wat hier eerder is aangestipt als de esthetische waarde van de dialogen, onderstreep ik bij dezen.

...voor enorm stijlvolle actiescenes, hoe schaars ze ook mogen zijn. Slowmotion en flitsende montage, naast en door elkaar, samengesmeed tot een verbluffend geheel.

...voor een werkelijk betoverend mystieke sfeer, de hele film door. Opgeroepen door de muziek, de beelden en de dialogen, krijg je als kijker het gevoel door een of ander sprookjesachtig labyrinth te wandelen. Verdwaald maar te veel onder de indruk om dat door te hebben.

...voor de mooiste en meest stijlvolle openingsscene sinds lange tijd. Zowel de encounter tussen Batou en de gynoid als de daaropvolgende credit-sequence, ondersteund door de geweldige muziek van Kawai. Kippenvel.

...voor een ongeëvenaarde, bijtijds onnavolgbare maar immer ontzagwekkende filmervaring. Wauw, shit wat ben ik ontdaan. Ik wacht even met de herindeling van mijn top 10, maar een plaatsje is verzekerd.

Goeie film hoor!

De beelden waren echt heel erg mooi, zat soms echt met open mond te kijken hoe dat allemaal gemaakt was.

Verhaal vond ik soms een beetje moeilijk, maar de grotere lijnen kon ik goed volgen.

De personages vond ik ook goed, leuk ook die hond.

Zat te twijfelen tussen 4,5 en 5* maar mede door de manier waarop het gemaakt is, en de muziek kom ik toch uit op 5*!

Echt een aanrader.

Gisteravond eindelijk gezien op het grote scherm.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. De CGI visuals vond ik tegelijkertijd verbluffend mooi en ontzettend lelijk. Onwillend meeslepend wellicht?

"Mind-fucked"; "poppen-aan-het-dansen"; filosofisch; intrigerend; ver- en bewondering; curieus en curiositeit; aandoenlijk en beangstigend.

In ieder geval heb ik met open mond de film bekeken, maar ik weet niet waarom. De film heeft me gegrepen maar ik kan er nog geen grip op krijgen. Hoognodig eens herzien, de 4*-waardering is voorlopig en voorzichtig.

Wow! Overweldigende (lijkt me het enige juiste woord) film. De animatie is gruwelijk mooi, donkere low-key die toch van het scherm knalt, een grauwe toekomstwereld met toch geweldig mooi kleurgebruik en een oog voor design en detail waar menig groot hollywoodproduct drie dikke punten aan kan zuigen. Oshii presteert het om vanaf de eerste beelden mij als kijker mee te sleuren naar zijn gecreeërde fantasiewereld en dat is knap want vooral bij animatie speelt bij mij het fenomeen "even in de film komen" altijd erg mee.

Eigenlijk is de basis van het verhaal vrij eenvoudig en helemaal niet moeilijk te volgen. Het lijkt me ook niet meer dan de kapstok waaraan Oshii zijn ideeën en filosofiën ophangt. Want dat de film een bepaalde visie wil uitdragen, bepaalde (levens)vragen wil oproepen is duidelijk. In die zin is het verhaal slechts bijzaak.
Oshii bouwt hier de voor mij interessante stukken uit zijn Ghost in the Shell 1 uit tot een complete volwassen film. Waarin ik bij deel 1 nog vaak het gevoel had dat de karakters allemaal te veel wilden uitleggen gaat deze film dieper in op het emotionle asspect.
De film wil niet zozeer iets uitleggen als wel iets laten voelen met beeld en geluid. Wat dat betreft is dit een zeldzame film waarbij ik op een bepaald moment blij was dat ik de moedertaal niet spreek en waarbij de engelse subs ook vrij waardeloos zijn. Zo halverwege besloot ik me maar meer te gaan richten op de beelden ipv steeds de ondertitels te willen begrijpen. Dit leidt erg af namelijk, er is te veel detail te zien en het lezen van te snelle en matige engelse subs is gewoon te veel voor de beperkte menselijke geest (we zijn geen robots, toch? Denk ik ). Ik heb ook niet het idee dat ik de film daardoor minder begrijp. En nee, ik begrijp niet alles van deze film. Niet ieder symbool is mij na slechts een viewing al verklaart maar dat doet niets af aan het feit dat de strekking van de film mij intrigeert en een beetje lamgeslagen achterliet.

Verder wil ik nog wel even de geweldige actiescenes roemen. Niet overdadig (het is geen actiefilm) en wederom goed gedoseerd maar subtieler en beter gechoreografeerd dan in deel 1, minder schreeuwerig en met meer humor (de slachtpartij bij de Yakuza, is bloederig, gruwelijk mooi en gortdroog ineen). En had ik al de geweldige muziekscore genoemt? Nou ja net als de rest van de film prachtig en sfeervol gedaan. Alleen het slotnummer vond ik wat minder, had hier liever nog wat meer trommels gehoort of een mooie jazztrompet. Ach, het maakt de ervaring er niet minder om hoor.

Conclussie na GitS 1&2 gezien te hebben; Deel 1 is een leuke film en een leuk opwarmertje maar dit deel is toch even andere koek. Bedankt meneer Oshii dat u deze film met de rest van de wereld wilde delen Uniek meesterwerk van een zeldzame inhoudelijke en cinematografische pracht. 4.5*

Dat met spraak en de context negeren, dan moet ik toch sneller denken aan dingen als zang. Maar ik begrijp wel ongeveer wat je bedoelt.

Ik heb nog niks gezegd over deze film, dus bij deze;

Ik vind dit tweede deel echt nog veel mooier dan z'n voorganger. Adembenemende sfeerbeelden en vooralde scene bij dat grote landhuis vond ik magisch. 3D en 2D wordt prachtig gecombineerd en dat is, om nog maar een voorbeeld te noemen, heel erg goed te zien in de titelsequentie. Prachtig hoe er gevisualiseerd wordt hoe zo'n cyborg groeit en 'geboren' wordt! (Volgens mij hoeft dit niet persee tussen de spoiler tags)

Deze film heb ik al een tijdje op 4,5* staan. Ik had em ook een tijd in m'n top10 staan, maar m'n top10 heb ik even verwijderd omdat ik die op een later tijdstip opnieuw wil opbouwen.

Zodra ik deze film nog een keer heb bekeken zou de kans dat er nog 0,5* bij komt erg groot zijn!

Zó moet het dus . De eerste Ghost in the Shell is hierbij gereduceerd tot een amateuristische prul .

Nee, wat een onwaarschijnlijk gigantisch prachtige film is dit zeg. In een interview op de dvd antwoordde Oshii op de vraag wat het verschil was tussen beide films, 'deze keer had ik veel geld en tijd', en dat is er absoluut aan te merken. Perfectie tot in de kleinste details, een prachtig scenario, schitterende beelden, mooie muziek, de perfecte film als het ware. Alle problemen die ik had met het vorige deel (en bleef hebben bij herziening trouwens) zijn hier opgelost: het verhaal gaat véél verder dan het toch wat standaard actieverhaaltje van de andere, de animatie is veel en veel beter (ok, er zitten ook wel wat jaartjes tussen, dat verklaart ook een hoop natuurlijk). Nog steeds niet perfect hoor, ik had nog steeds wat vragen bij de bewegingen van sommige personages, maar dat leggen ze zelf uit met het feit dat het toch poppen zijn, dus ja . Waar ik in de vorige film wat diepte en een filosofische kant miste, word je hier overspoeld met de meest 'diepzinnige' citaten, soms op het lachwekkende af, maar het geeft de film wel een extra dimensie. Ook hier leek het trouwens aanvankelijk om een wat conventioneel verhaal te gaan, maar dan spectaculair mooi in beeld gebracht (beetje het Sin City verschijnsel), maar de scenes in het kasteel maken heel, heel veel goed.

Ook deze film is in veel verschillende stijlen geanimeerd (en dat bevalt me wel, het geeft de film frisheid en zorgt ervoor dat je niet te snel 'went' aan een bepaalde stijl en de pracht ervan dan niet meer opmerkt, zoals ik vaak heb bij Ghibli), en zoals altijd levert dat een wisselvallig resultaat op, met als belangrijkste verschil dat de standaard hier kilometers boven het normale uitstijgt, en de beste stukken voor zover ik weet ongeëvenaard zijn. Problemen zijn zoals gezegd de bewegingen af en toe, en ook een beetje de gladheid van sommige digitale beelden, die zo perfect zijn dat ze niks meer te vertellen hebben. Maar als dat het probleem is, dan is er eigenlijk amper een probleem .

Nee, ik twijfel nog wat om dit tot beste animatiefilm ooit uit te roepen, maar het is in ieder geval een duidelijke 5*, een meesterwerk, waarvoor ik graag diep door de knieën ga. Nu maar eens op zoek gaan naar die andere films van dit genie .

De 1ste keer dat ik deze film keek wist ik niet zo goed wat ik ermee aan moest. Ik vond het te abstract, de wereld die Ghost in the Shell schiep was niet de mijne. Ook niet in mijn verbeelding. Daarnaast vond ik de gesprekken allesbehalve sfeerverhogend.

Nu, na een 2de kijkbeurt deel ik de mening van Roodkapje. De dialogen dienen als een soort van vervangende taal voor normaal gebezigde taal. Alleen dikwijls zijn uitspraken tevens filosofisch. Deze dubbele lading zorgde nu voor veel vertier. De evolutietheorie, de strijd tussen mens en computer zijn nog wat zwaar, maar worden vaak op een speelse manier aangereikt. Maar ook hele alledaagse en tastbare dingen zoals menselijke gedragingen worden onder de loep genomen. Iets in de trant van: je kunt als ezel nog zo veel lopen, je komt niet terug als een paard.

De animatie ziet er ook gewoon verbluffend uit. De autoritjes in de vele stegen met verlichte winkelstraten deden mij spinnen van genot. En ik heb normaal niet zoveel met poezen op. Zo knap, de kleuren lopen net zo in elkaar over als toen ik op een regenachtige nacht op de snelweg reed en in mijn achteruitkijkspiegel in de achterruit de witte en rode lichtjes van collega auto `s waarnam. Deze waren niet gewoon wit en rood maar liepen door de regen uit tot ronde kringetjes die zich met elkaar mengden. Hetzelfde effect is hier aanwezig, de kleuren lijken zich verzoend te hebben met elkaar en stralen geen vale of hoekige randen uit maar gladde, warme animatie. De animatie komt daardoor soms ook over als levensecht. Adembenemend is het carnaval in de stad die zomaar als een vervanger van de muzikale intermezzo wordt opgediend. Net zoals de beelden van de stad vanuit de lucht gezien.

De muziek van Kawaii deed mij nu ook veel mee als tijdens de 1ste kijkbeurt.

Nadat ik Avalon bij herziening uiteindelijk met een heel punt af moest waarderen, wordt deze film steeds machtiger. Ik houd nog even wat in het kruit zitten voor later. 4,5*

Ik verstond er geen sikkepit van, maar wat een prachtige film.

Gewoon ondertitels afzetten en beeldjes kijken.

De stukken met de soundtrack vond ik het mooiste, alleen al omdat er dan geen gepraat is waarvan je denkt 'Wattefok ben je nu eigenlijk aan het zeggen?'

Misschien begrijp je hem beter bij het herbekijken, maar ik betwijfel dat bij mezelf. 3,5 sterren voor hetgene wat ik gezien heb. Als je begrijpt wat ze zeggen, vind ik die 5 sterren notatie zeker verdiend.

Me na enkele jaren nog eens aan een anime gewaagd en wat een meevaller! Had eerder Akira gezien, maar die viel me sterk tegen en om die reden had ik dit genre wat links laten liggen.

Heb sowieso al een zwak voor thema's als robotica, cyberstuff en het versmelten van werelden, maar dit is de eerste film die ook daadwerkelijk alle potentieel van zulke thema's in een passend narratief/audiovisueel kleedje weet te gieten. Anime lijkt me trouwens ook het beste medium om zulke thema's te vangen omdat de uitwerking van fantasie daarin zoveel verder reikt. Heel wat anders dan pakweg een Matrix of een Blade Runner. Hoewel het voor mij nog net iets futuristischer en technologischer mocht (zowel in beeld als in sound), heb ik enorm, maar dan ook enorm zitten genieten van de visuals. Uitstekend getekend (combinatie van computer en handgetekend als ik me niet vergis?) en met een perfect gevoel voor sfeer en detail weergegeven. Tientallen dromerige shots in de meest wonderlijke kleuren passeren de revue, prachtige locaties en om het af te maken een ijzersterke filosofische laag die wat mij betreft netjes gedoseerd doorheen de beeldenpracht wordt verweven. Nu al een van de beste films die ik in 2008 heb gezien en dat zal waarschijnlijk zo blijven. Verder ga ik er weinig woorden aan vuil maken. Er is hier al zoveel over geschreven en in plaats van er nog meer over te schrijven ga ik gewoon wat nagenieten.

Binnenkort het eerste deel maar eens checken. Verder nog iemand tips in dit genre?

edit: Lelijke poster hier trouwens, doet zwaar afbreuk aan de flair van de film.

gaan we weer. 2e GiTS review van vanavond en hoe moet ik dat nu weer neerzetten.

Alles wat ik bij deel 1 schreef, geldt hier ook.
De sfeer en visuals zijn supergedetaileerd. Waar deel 1 al erg mooi was, loopt alles hier zooooo soepel. Vooral de stad- en autoscenes zijn zo mooi, om maar een voorbeeld te noemen. Visueel overtreft dat deel 1 met gemak. Toch vraag ik me af hoe de film er dan uit had gezien zonder CGI, want de tekenstijlen zijn zo mooi, dat ik niet het idee had, dat de film het nodig had. Voor de afwisseling, zag het er echter wel leuk uit, maar sommige scenes waren daardoor wel een beetje vreemd, doordat CGI en tekenstijl een beetje botste met elkaar. Gelukkig kwam dat niet al te vaak voor.
De muziek weer weinig op aan te merken, dit keer nog meer gebruik gemaakt van die tribal achtige muziek, wat gewoon erg goed past. Moi nummer bij de aftititeling ook.

Qua verhaal zit er dit keer nog veel meer in. Het basisverhaal is nog steeds goed te volgen, maar door allerlei bijzaken, werd het soms toch knap gecompliceerd. Dit had grotendeels ook te maken met de filosifische insteek, waar ik waarschijnlijk de eerste keer wat aan moest wennen, plus het feit dat af en toe de subs vfeel te snel gingen. Ik hoop dat de subs op een fysieke release wel goed zijn, qua snelheid. Ook nog een leuke mindfuck met de kasteelscenes, ik was toch stomverbaasd dat ik 3x dezelfde scenes voorbij zag komen en was t echt even kwijt. Gelukkig was ik niet de enige, zo bleek in de film. Actie is wat gedoseerder, omdat de film gewoon meer verhaalgericht is, maar daar stoorde ik me zeker niet aan.

Overtreffende trap van deel 1 wat mij betreft, maar eigenlijk gewoon een andere film, qua sfeer en opzet wel. Daar zit dus ook een hoger cijfer aan. nou dat moet dan maar. Al ben ik benieuwd hoe de film was geweest, had het minder CGI bevat, zoals al eerder aangegeven.

5*

Deel 2 van Ghost in the Shell gaat nog veel dieper dan deel 1.Op den duur word dit wel heel erg ingewikkeld en ik heb het dan na een tijdje eerst maar even opgegeven om het verhaal proberen te begrijpen.Ik denk dat je deze film minstens een paar keer moet zien om het geheel een beetje te kunnen volgen, dus en herziening zit er zeker in want opnieuw spreekt het verhaal mij heel erg aan.Af en toe vond ik het verhaal nogal traag, er had van mij wel iets meer vaart in mogen zitten.Waar ik Ghost in the Shell nogal een korte speelduur vond hebben, had ik bij Innocence het tegenovergestelde.Het duurde mij net iets te lang allemaal.Dat hondje was trouwens een erg leuke toevoeging.

Nadat ik het verhaal even liet voor wat het was ging ik mij richten op een heel belangrijk ander aspect van de film.
Visueel laat Oshii ons iets ongekend moois zien.Duidelijk geinspireerd door Blade Runner trakteert hij de kijker iets heel moois.De 2-D en 3-D zijn goed met elkaar verweven, en dit zorgt voor een aantal prachtige shots, maar ik vond het jammergenoeg in een klein aantal momenten niet altijd geslaagd.Het moment dat ze de oude stad betreden ziet er werkelijk fenomenaal uit.Een lust voor het oog. het einde laat wel een deurtje open voor evt. een derde deel

Opnieuw zit er weinig actie in, maar daar is het verhaal dan ook niet naar, dus verwacht zeker geen coole actie animé waarin mensen constant in gevecht zijn met robots.De momenten die er wel inzaten vond ik weer iets beter dan in deel1.Het kwam allemaal iets beter over op mij.Kôkaku Kidôtai 2: Inosensu lijkt mij een duidelijk voorbeeld van een film die je vaker moet zien/beleven om hem, denk ik, meer te kunnen waarderen.Voorlopig voor deel 2 ook,

3.5*

Fascinerende film! Maandje of anderhalf terug deel 1 gezien, maar dat viel me toch behoorlijk tegen, twijfel toch wel een beetje of die niet nog een herkansing dient te krijgen. Innocence beviel me echter meer dan uitstekend.

Komt dan ook voor een groot deel op de conto van het visuele aspect, wat ziet dit er schitterend uit zeg. De mooiste dingen zitten nog wel in kleine details, als een belletje van een winkel en het oog van een vogel die absurd mooi zijn uitgewerkt. De muziek is geweldig in zijn ondersteuning, en een diepgravend verhaal met een aantal sterke meer korte actiescenes creeeren een unieke en bovenal geweldige sfeer.

Ik ben nog lang niet goed genoeg thuis in de wereld van de anime, pas dit kalenderjaar mee begonnen, maar waar ik vooralsnog bang was dat deze Sci-fi kant me niet echt zou bekoren na Akira en GitS 1, en juist wel blij was met de wat kinderlijke Ghibli-fantasy, lijkt met GitS 2 toch ook hier het kwartje te vallen.

4.5*

Met afstand de meest indrukwekkende animatie film op visueel vlak.

Maar door het vele gebrabbel en minimale humor was dit wel erg serieus.

De inleiding heeft iets teveel tijd nodig om tot daadwerkelijke actie en prachtige visuele scene's te komen. Als die tijd is aangebroken, krijgen we écht spectaculaire scene's te zien, of zijn die inmiddels alweer overtroffen?

Het verhaal neemt dan een dubieuze wending door een overdaad aan dialoog die de wenkbrauwen doet fronzen. Ook ik raakte de draad daar kwijt (had ook Engelse subs). Het doet dan hopen op meer actie en minder spraak, en dat gebeurt helaas niet.

Dan ontstaat er logischerwijs een twijfel mbt. het volgen van de film.

Er zaten wel grappige quotes tussen,maar tegelijkertijd óók de twijfel of ik niet iets belangrijks mis. Ik realiseerde gelukkig wel dat de film niet zo moeilijk is als het doet voorkomen en daardoor kon ik mezelf wél op andere gave dingen richten, maar het had wel kostbare tijd nodig.

Als ik hem ooit eens met Nederlandse subs zie liggen, dan ga ik er zeker nog een keertje voor. Mooi eind shot trouwens, leuk bedacht!

Zelden zo'n extreem verbluffende combinatie gezien van zoveel moois en zoveel lelijks op visueel gebied gecombineerd. De vele prachtige 3d geanimeerd objecten zijn een waar genot, waartegen over ik mij soms kon ergeren aan lelijke helikopters, bewegende figuren en nog wel meer. Neem de bejubelde carnavalsoptocht die uitermate sfeervol is er verbluffend oogt, maar tegelijkertijd wat zeer amateuristisch ogende animatie bevat (de voorbij lopende figuren met masker op etc.). Dat de ergenis niet overhand neemt komt vooral doordat op het zelfde moment dat je iets minder moois zag, toch ergens anders door geraakt wordt. Maar toch haalt het mijn waardering voor de film wat naar beneden. Ik vrees dan ook dat de 2.0 versie van Ghost in the Shell I mij iets minder zal bevallen. Toch is het een grootste ervaring met de gebruikelijke filosofische lagen, krachtige muziek van Kawai en verbluffende sfeer die je keer op keer wil beleven.

Prachtige, diepe film. Enige minpuntje is de korte speelduur. Tijdens de eerste kijkbeurt is het redelijk lastig om alles te volgen en het verhaal te begrijpen. Innocence nodigt dan ook uit tot meerdere kijkbeurten, wat op zich ook geen slechte eigenschap is. Wel schrikt het denk ik veel nieuwkomers af, die de film afdoen als pretentieus filosofisch en psychologisch geneuzel. Helaas, want er valt zoveel uit de film te halen. Deze tweede kijkbeurt zal dan ook zeker niet mijn laatste zijn.

Een tip voor Querelle en anderen die de film nog op dvd willen hebben. Op blahdvd.com zijn deel één en twee samen in een box te koop voor omgerekend zo'n tien euro. Koopje dus!

Eigenlijk heel erg vergelijkbaar met het eerste deel. Het is allemaal erg mooi gemaakt, deze nog een stuk mooier dan de eerste, maar het is volstrekt oninteressant.

Veel geouwehoer over niks en mens-machine gedoe. Whatever.

Follow Me.

Wat een oubollig maar mooi liedje. Dit terzijde, want deze film biedt meer dan dat. Met name oogverblindend schone animaties.

Helaas ook een overkill aan filosofisch geprietpraat. Iets wat mij i.i.g. minder kon bekoren. Begrijp dan ook niet zo goed waarom Oshii daar zo rijkelijk mee strooit. Enige dosering was uiterst prettig geweest.

De BluRay heeft een betere kwaliteit dan die van deel 1. Echter, het had allemaal nog een stuk netter gekund. Onvoorstelbaar dat regelmatig dit soort visuele pareltjes omwille van God-mag-weten-wat, niet volledig afgestoft worden overgezet. Het zal wel met zoiets ordinairs als geld te maken hebben.

Een leuke ervaring, die mij zo rond het laatste half uur een beetje begon te verliezen. Mede door het vele gequote en ietwat vage plotontwikkelingen begon e.e.a. minder te boeien.

Goed.

Twee dagen geleden heb ik deze voor de tweede keer bekeken en ik moet zeggen dat de positieve punten eigenlijk alleen nog maar positiever naar voren zijn gekomen. Het prachtige kleurengebruik, de geweldige muziek (beide kippenvel momentjes hoor), maar wederom blijf ik op 3.5* steken..

Want het tweede deel van de film vind ik nog steeds een stuk minder interessant (de eerste keer snapte ik overigens dat stuk in het kasteel niet, dat was dit keer in ieder geval wel duidelijk). En ja, al dat filosofische geneuzel, want zo blijf ik het toch noemen, boeit me ook helemaal niet.. veel te veel Confucius en co.

De begincredits zijn misschien wel mijn favoriete gedeelte van Innocence. 3.5* blijft staan.

En na GitS weer gezien te hebben kon ik het niet laten om deze ook nog eens op te zetten.

Het blijft een verbluffend schouwspel, ik denk niet dat ik een film kan bedenken die mooier is geanimeerd dan deze. In veel opzichten is dit the way beyond GitS. De animatie is een mooier, vloeiender, de filosofie gaat een stuk dieper, al lijdt deze film wat dat betreft aan dezelfde ziekte als de opvolgers van The Matrix: het verrassende is eruit. Vroeger voor mij een probleem, nu nauwelijks nog, want je wordt gewoon overweldigd door de beeldenpracht. Ik heb met Nederlandse ondertiteling gekeken, normaal heb ik niet echt veel problemen met Engels, maar ik merk dat ik geen last heb van de vele filosofische quotes als ze in mijn eigen taal langskomen.

Wat enigszins jammer is, is dat mijn favoriete scene, met de hond, al zo vroeg in de film komt. Je kan aan de kleine details zien dat de regisseur eenzelfde hond heeft, zoals het optillen van de oren die in de etensbak terecht dreigen te komen. Die hond van Oshii boft maar. Ik denk niet dat veel andere baasjes over hun hond een film van zo'n 20 miljoen dollar maken.

De muziek was wederom erg gaaf, maar toch iets minder dan die van GitS. De afwijkende nummers waren op zich niet echt een probleem voor mij. Wel dat de carnavalsparade qua geluid nogal abrupt kwam. Mede daardoor is GitS toch wat geslaagder qua sfeer.

Niet alle beelden zijn even geslaagd. De voertuigen vind ik niet allemaal even mooi. De scene in de winkel ziet er aanvankelijk wat minder uit, vooral de deur, maar hoe het glas springt is dan weer wel erg mooi.

Ik zit een beetje met een dilemma. GitS wint het qua sfeer en muziek, Innocence ruim qua beelden, maar sfeer is in mijn ogen toch belangrijker. De huidige nummer 1 in mijn top 10, Tenshi no Tamago, niet toevallig ook van Oshii, heb ik ook gekozen op grond van de sfeer en vooral de muziek, en veel minder om de beelden die toch een stuk minder zijn dan beide GitS films. Ik had Innocence in mijn top 10 hoger staan dan GitS, maar ik denk dat ik dit toch omdraai. Ik sluit zeker niet uit dat ik me in de toekomst toch nog bedenk. Los van alles is Innocence ruim 5 sterren waard.

Ongeveer net zo sterk als het origineel. Die was qua verhaal wat sterker; dit tweede deel is visueel wat meer overweldigend. De film begint wat vaag en traag, maar na een half uur barst de aktie los en valt er te genieten van adembenemend geanimeerd spektakel. Wat een gedetailleerd production design en wat een kleurenpracht! Het blijft soms even wennen aan de wisselwerking tussen 'getekende' animatiescenes en CG-omgevingen, maar overwegend werkt dit bijzonder goed.

Niet beter dan deel 1 maar verder wel een zeer onderhoudend vervolg. Waarbij hier en daar nog regelmatig de computer is bijgehaald. De animaties zagen er ook hierin weer schitterend uit en de dialogen zijn prachtig. Maar verder was de film af en toe erg moeilijk te volgen. Ik weet nu nog steeds niet helemaal wat die fictieve wereld moest voorstellen (al was dat ook mooi getekend)

Verder waren de aanwezig getekende actiescenes ook retecool en hadden ook inderdaad soms wat weg van The Matrix. Ook die hond was natuurlijk een belangrijk onderdeel van de film.

Prachtig geanimeerd en mooie momenten dat wel, maar 1 was ietsje beter. Maar deel 2 staat vermaak ook zeker niet in de weg.

3,5*

Vond deze toch net wat minder dan het eerste deel. Grootste probleem is de overkill aan filosofisch gelul. Niets mis met wat dieper in ons bestaan willen tasten, maar Oshii overdrijft echt. De quotes van oude filosofen kwamen mij op een gegeven moment de keel uit en de audiovisuele poëzie is op momenten te zweverig. Misschien zit hier mijn hogere waardering in voor het origineel, wat ik een goed uitgebalanceerde toekomstvisie vind. Wat Ghost in the Shell 2 wel mee heeft is de op momenten verbluffende animatie. Ok, de CGI is soms wat te gelikt, maar neem zo'n scène als die tegen het eind waar de androïden in groep aanvallen, of een willekeurige shot van de stad , heerlijk. Pixar? Alsjeblieft zeg. Hier zit meer creativiteit in dan alle Pixars bij elkaar geraapt.

3,5*

Shit, ik had nog 5 euro betaald voor deze film. Maar dat is nog geen geld voor deze prachtige animatiefilm.

Eigenlijk is dit een film die je zeker meerdere keren moet zien. Nu heb ik eigenlijk alleen me verbijsterd door de combinatie van mooie animatie en muziek laten meezweven, waardoor het verhaal (en de hele filosfosche reutemeteut daar aan vast) wat langs me heen is gegaan.

Op één of andere manier kreeg een heel goed en gelukzalig gevoel bij het bekijken van deze film. Deed me denken aan het spel 'Syberia' dat ik ooit speelde en waar ik eenzelfde gevoel kreeg. (ja, wellicht vind niemand deze associatie ergens op slaan, maar ik had die nu eenmaal!)

Ik krijg ook helemaal zin (nu ik weet dat deze film voor 1 euro in de ramsj-bak ligt) om een aantal exemplaren te kopen en deze weg te geven aan mensen waarvan ik hoop dat ze deze film zouden kunnen waarderen. Puur om zieltjes te winnen!

Zag er iets mooier uit dan deel 1, maar verder vooral van hetzelfde laken een pak. Film ziet er prachtig uit, op momenten zelfs van het beste dat ik ooit zag in een animatiefilm. Toch vind ik de computergeanimeerde achtergronden niet altijd even goed hand in hand gaan met het getekende. Vind het ten eerste niet altijd even goed op elkaar aan sluiten en soms is het te klinisch. Bijvoorbeeld als ze in een auto zitten, zie je keurig op de achtergrond de boel veranderen. Maar het is te mooi. Te recht, te duidelijk computergeanimeerd. Misschien hebben ze in de nabije toekomst geen hobbeltjes meer in de weg zitten of schokt een auto niet meer, maar het ging er bij mij niet in. Verder heb je soms ook het idee dat je naar een computerspelletje zit te kijken en vind ik ook weer niet alles even goed. Bijvoorbeeld die close-up van die vogel. Ziet er niet uit. Toch overheerst de pracht.

En het gevoel over de animatie is representatief voor mijn gedachten over de hele film. Best een goeie film, maar er zit constant een mits of tenzij aan. Het verhaaltje is in de basis heel simpel, maar door een hoop poeha erbij te slepen dreigde de film diverse keren mijn attentie te verliezen. Moest af en toe echt mijn best doen erbij te blijven. Verder hink ik een beetje op twee gedachten over het filosofische gelul. Het ligt volledig in de lijn van de thematiek hoor, maar soms vond ik het een stuk pretentieuzer overkomen dan in 10 Bergman films bij elkaar (die ik op zich overigens helemaal niet zo pretentieus vind). Aan de andere kant is de film op momenten juist weer te uitleggerig, in een aantal van de gesprekken tussen Batou en die andere agent met name. Aan het eind van een scene doen ze vaak nog even netjes een uitleg door samen te concluderen waarom Batoe nu dit deed of even bij elkaar na te gaan hoe het nu zat.

Maar al met al een mooie film die op momenten echt (letterlijk en figuurlijk) schitterend is. Ik vermoed ook dat bij een herziening de film beter bevalt. 3,5 sterren.

Net zo matig als het 1e deel. Regisseur Oshii wist met met 'Tenshi no Tamago' nog op een mooie manier te verrassen, helaas valt dit tweede deel van GitS zwaar tegen.

Op visueel vlak regelmatig imponerend, maar de combinatie van de mooi getekende animaties en de lelijke computereffecten sloegen de plank dan weer mis. De muziek van Kenji Kawai is wél goed, jammer van dat totaal onnozele nummer op het einde.

Wat deze film dan (net als bij deel één) de das omdoet, is wederom dat totaal oninteressante, saaie (mens-machine) gebrabbel. Ik snapte de helft van het verhaal niet; komt omdat het me allemaal ook totaal echt helemaal niks kon schelen.

Jammer. Wel een klein beetje verwacht, maar wie niet waagt, wie niet wint, denk ik dan maar. Zal waarschijnlijk eerst wel mijn laatste Oshii zijn. Totaal niet mijn ding dit.

Een stuk beter dan zijn voorganger. De film wist me vanaf de eerste minuut in zijn greep te krijgen en wist me de volgende 98 minuten niet meer los te laten. De film moet het volledig van zijn combi aan animatie en muziek hebben, een (volgbaar) verhaal bezit het namelijk niet echt. Waar deel 1 door dit feit te kort schiet aan visuele kwaliteit, compenseerd Oshii dit door in deze film werkelijk alles te stoppen wat deel 1 miste.

Aan de animatie lag het dit keer in ieder geval niet. De film is een collage van schitterende beelden, wonderbare scenes en fabelachtige tafarelen. Ongeloofelijk oogstrelende schitterend en dan te bedenken dat de film is gemaakt in 2004! Werkelijk alles is tot in de puntjes verbazend secuur gedetailleerd.

Het enige wat me van een hogere beoordeling afhoudt is het verhaal. Het verhaal deed me net als in deel 1 zeer weinig. Jammer, er wordt zeker een mystieke sfeer geschept door alle filosofiese mijmeringen en surreeele personages, maar dit kon toch ook worden bereikt met een wat boeiender plot?

Al met al een zeer indrukwekkend stukje anime. Ik houd het voorlopig op een solide 4 sterren tot de herziening die zeker nog gaat komen.

4,0*

Een stuk minder dan het eerste deel, toch. Vooral de combinatie tussen audio, dialoog en beeld raakte mij in deel 1 zoveel beter dan hier. Het is daar rauwer, minder gelikt en minder uitgerekt. De monoloog van Kusanagi tegen de achtergrond van de stad, nadaat ze net gedoken heeft in zee, is letterlijk hypnotiserend. Die monoloog kan ik wat mee; ik kan daarop focuessn terwijl enkel wat stadslichtjes op de achtergrond bewegen en terwijl de muziek af en toe ping! doet.. Een perfecte combinatie van beeld en geluid. Ook dat stuk waar ze een hacker achtervolgt over een markt en door een achterwijksteegje is evenzo betoverend als sfeervol. Ik mis dat hier, ik mis vooral dat soort sfeer.

Neemt niet weg dat dit ook een uiterst sfeervolle film is en bijzonder mooi vormgegeven. Jammer van de combinatie van computeranimtie met de gewone animatie, maar daar kon ik me bij deze kijkbeurt wat minder aan storen. Vind het echter vooral zonde dat de sfeer zo hard onderuit geschoffeld wordt door die ellelange quotes (alsof dialogen daar enkel uit bestonden). Het filosofische gedeelte dat in GitS wel goed aanwezig is, bestaat hier vooral uit het nabootsen van een bewustzijn in levensloze lichamen. De essentie van het mens zijn wordt hier een stuk minder benaderd. Voordeel van deze kijkbeurt is dat ik het eerste deel nog meer ga waarderen. Krijg spontaan weer zin om die te kijken. Die gooi ik vast nog wel eens op de 5*. Deze hou ik op een brave 3,5.

Na lange tijd, komt Ghost in the Shell terug met een vervolg, grensverleggend kaliber Japanse animatie met diepgaand verhaal.

3 jaar nadat Majoor Motoko Kusanagi haar cyborg lichaam heeft gesurpasserd, en haar ex-partner en vriend heeft achtergelaten afvragende of zij ooit nog terug zal keren. Althans dat denk ik, toegegeven dat ik niet heel nauwkeurig op het breed gesponnen verhaal heb gelet, wel kan ik vertellen dat Batou hier een solitair leven lijd, toekijkende hoe de wereld om hem heen langzaam corrupt word. Zijn partner is ditmaal een, voor een groot deel menselijke politie agent, opgeleid door de vorige majoor -- Batou en zijn partner werken aan een moordzaak; sex droids zijn de verdachte, vervelend is dat deze sex droids naderhand zelfmoord plegen. Waarom? En hoe kan iets dat geen leven heeft nu zelfmoord plegen?

Animé heeft er nog nooit zo mooi, beeldschoon en zuiver uit gezien. De animatie is zo fantastisch dat je onderkaak er bijna van af valt. De 2-D animatie en de 3-D CGI creëren een fenomenaal diepgaand effect, ondersteund door sfeervolle belichting die de gehele film aanwezig is. In woorden niet te beschrijven, elke scene bevat meer detail dan het blote oog kan zien, kan waarnemen, ik adviseer geniet van elk detail, scene in, scene uit, opnieuw en opnieuw, laat maar vallen die onderkaak, die rapen we zo wel weer op.

De artistieke designs complimenteren de vele werkuren die verstopt zitten in deze animatie, een futuristische wereld gecreërd waar machines de wetten van de natuur imiteren. De productie maar bovenal de creativiteid van Ghost in the Shell 2 bewijst maar weer eens, dat

de beste animé films gelijk zijn -- en vaak zelf voorbij stijgen -- aan al het andere op de markt, zij het low budget Von Trier films of grootschalige Nolan Blockbusters.

Kenji Kawai verzorgd ook in deel 2 weer de muziek, hij doet dit met grote stijl, een combinatie van oud en nieuw geeft deze film een diep contrast.

Voor zover de screenplay, met een beetje inzet en oplettendheid, begrijp je hoe briljant dit allemaal vertaald is, en hoe goed Oshii wel niet geïnformeerd moet zijn over de gedachten van Confucius, Shelly, Darwin etc. En daarbij er zijn eigen draai aan weet te geven. Heel knap.

Beter dan perfect? Velen zullen het de balans in het verhaal van het eerste deel prefereren, echter, te veel balans lijd tot saaiheid. Waar ik in het eerste deel op zoek was naar meer, was dit tweede deel een lust voor het oog, na enige tijd dan toch, een welverdient orgasme.