Wicker Park (2004)

Wat een waanzinnig goed film. Helaas had ik liever een unhappy end gezien.. Dat had veel beter bij de film gepast. wanhopige mensen die toch niet vinden wat ze zoeken, dan zou t top geweest zijn (oke, als kijker wordt je dan ook niet vrolijk, maar qua sfeer perfect)

Ik zat een aantal minuten in de film en kreeg de indruk dat-ie bekend voorkwam. Ineens viel het kwartje: het is een remake van een Franse film die ik vorig jaar eens gezien heb. Het scenario is vrijwel exact hetzelfde, tot de schoenenwinkel aan toe. Alleen de setting is verplaatst naar Amerika, natuurlijk.

Het verschil is dat die oorspronkelijke film (L'appartement) een typisch Frans, ietwat noir-vage sfeer heeft, die ze in deze film een beetje hebben proberen te imiteren (met name door de muziek), maar die ze niet echt hebben kunnen vangen. En dan blijft er eigenlijk weinig van over. Vermakelijk voor een avondje, maar dat is het dan ook.

Bekijk het origineel, dat is een veel boeiender film: Appartement, L' (1996).

Superfilm. Heel spannend en heb ook zeker genoten van Josh Hartnett.

Echt een prachtige film! Heeft mij kunnen boeien van de eerste tot de laatste minuut. Enige minpuntje is misschien dat het net iets té ingewikkeld wordt op de duur. Een film om bij na te denken dus.

Wicker Park barst van de slechte beoordelingen. Hoogstwaarschijnlijk omdat men de film vergelijkt met L'appartement.

Ik zag deze film met een frisse blik, want heb nooit het origineel uit '96 aanschouwd.

Deze film zal, als ik de comments moet geloven, misschien 10 keer slechter zijn dan het origineel...

Een romantisch/dramatische prent is het echter zeker.

Entertainen doet hij dan ook prima.

Wicker Park blijkt een prachtige, maar ingewikkelde film.

Werkelijk schitterend acteerwerk door de mooie Rose Byrne.

'Spannend' camerawerk. Mooie kleurcompositie.

Een vermakend scenario, verrassende montage en goede muziek.

Prima geschikt voor een rustige zondagavond.

Zalige film. Nog eens herzien en kan niet anders tot diezelfde slotsom komen. Uitstekend in elkaar gezet verhaal, vermakelijk, zeer goede acteerprestaties van een ieder, prachtige muziek en een prima eind. Een unhappy eind had deze sentimentele dwaas waarschijnlijk met een kater van een week laten zitten....

Een vergelijking met L'appartement boeit me geen zak. Ik heb deze eerst gezien en beoordeeld. Het "origineel" volgt ooit nog eens, met een beoordeling als zodanig....

"Confucius" zal 't nooit meer lezen. Maar wat een onzinnig gebral. Wellicht vond de schrijver het origineel aanzienlijk sterker. Misschien moet je ook in staat zijn de film zonder dit te kunnen beoordelen, hoe moeilijk dat ook kan zijn. In elk geval geeft de intentie om hier een 0,5 voor te willen geven aan dat deze "Confucius" een vrij waardeloze recensent blijkt.

Zeer aangenaam romantisch drama. Remake blijkbaar, maar ik heb het origineel niet gezien..

Was de 2e film van McGuigan die ik zag (na favo Lucky Number Slevin) en ook deze bevalt me zeer. 'k Zou eens wat meer van de man moeten zien.

Een aangrijpend verhaal, niet al te moeilijk, maar de manier waarop het in beeld wordt gebracht (die flashback-stijl die McGuigan ook gebruikt in Lucky Number Slevin) maakt de film redelijk ingewikkeld om te volgen. Ik begreep wel alles, maar binnen een aanzienbare periode nog eens herbekijken. Kwestie van meer te kunnen genieten en minder alles te moeten ontrafelen.

Goed geacteerd ook (en een herademing omdat het van -toen- jonge acteurs kwam). Josh Hartnett vind ik redelijk goed, maar Diane Kruger en Rose Byrne waren nog net wat beter. Matthew Lillard speelde een onbenullig personage en deed dat met overtuiging met die domme kop van hem. Zorgde voor zo nu en dan een komisch momentje.

Zoals gezegd met veel sfeer gefilmd. Voor een romantisch drama had deze film best wat thriller-allures. Perfect Coldplay-nummer ook op't eind.

We gaan er een kleine 4,5* tegenaan smijten.

Ik begin alvast met 4*, maar ik moet hem binnenkort nog een keer bekijken om alle flashbacks nog eens de revue te laten passeren. Dus de score kan nog omhoog.

Vierde film van Rose Byrne, die ik in korte tijd gezien hem (The Goddess of 1967 [heel mooi], Adam [mooi] en een bijrol in Marie-Antoinette). Ik moet zeggen dat deze Australische actrice mij steeds beter gaat bevallen.

Romantiek/ drama alom maar wel ingewikkeld verteld.

Leuke acteurs en het beste liedje van Coldplay op't eind.

Duurt erg lang voor de film een concrete lijn krijgt. Geduld wordt beloond, het al oude verhaal is origineel verpakt.

Goddank een happy end. Tot die tijd was het spannend! Ben helemaal geen fan van drama/romantiek maar dit is er een om niet te missen. Neem je schatje mee op de bank en ga er voor zitten want hij is mooooi

Normaal kijken we veel horror en thriller, maar dit is echt een mooie film die tot het einde boeit en verrast. Wauw!

Wat een mooi drama! Had helemaal niet zo'n goede film verwacht, vanaf de plotwending werd hij echt spannend en zat je hele tijd te wachten op het moment dat hij nou eindelijk eens die alex zag voor wie ze echt was. Ook het acteerwerk was dik in orde, vooral de rol van byrne werd erg goed neergezet. En stiekem zat ik toch wel op een happy end te wachten Ik heb l'appartement niet gezien maar ik vraag me af of het zien van die film serieus afbreuk doet aan deze. Geweldig dat een drama/romantiek er ook nog zo'n goede plot achter heeft zitten, erg mooi gedaan ook met al die flashbacks, ik vond het al met al toch erg goed te volgen, en ondanks enig denkwerk keek hij ook nog lekker weg. Topfilm!

Ben nu al benieuwd hoe het verhaal af gaat lopen! Vannacht weet ik het .

Viel gisteren een beetje per ongeluk in na zo'n 10 minuten ofzo. Beetje op het moment dat Matthew Lisa haar rode schoentjes paste. Mijn eerste indruk was dat van een hopeloos sentimenteel Hollywood-sprookje. Echter de zich daarna ontwikkelende mysterieuze gebeurtenissen deden me toch blijven kijken, komt een beetje over als een soort Lynch-Light. Ik heb het origineel nooit gezien en wist ook niet dat ik naar een remake zat te kijken.

Op zich best een aardige film deze Wicker Park, sfeervolle winterse beelden en heel behoorlijk acteerwerk. Vooral de dames konden mij wel bekoren, Hartnett liep me een beetje te vaak te verdwaast rond met die zielige hondenogen van hem (maar echt slecht deed hij het ook niet hoor)...

Afijn, uiteindelijk blijkt het verhaal helemaal niet zo erg ingewikkeld maar ik vind het uitgangspunt (iets met, in liefde en oorlog is alles veroorloofd...) interessant genoeg voor een film maar dat is natuurlijk niet te danken aan deze film maar aan het Franse L' Appartement.
Helaas verdwijnt nadat alle puzzelstukjes in elkaar gevallen zijn ook de mysterieuze en hallucinante sfeer uit de film. Sterker tegen het einde dacht ik toch weer; 'Zie je wel hopeloze, sentimentele Hollywood onzin.'

Helaas is het leven en liefde meestal geen sprookje waarin altijd alles goedkomt op het eind van het liedje. De hele film leek deze sfeer uit te stralen, het leek een mooie liefdestragiek te worden tot aan het vreselijk aangeplakte kitscherige einde... Zo jammer, vraag me af of ze dat in het origineel anders gedaan hebben.

Voor nu 3* maar kan nog worden aangepast nadat ik L' Appartement eens gezien heb.

mooie onderhoudende film.

Goed acteerwerk van allen.

Met een mooie vaak subtiele soundtrack.

Verhaal zat heel goed in elkaar en ik vond de ophelderende Flash Backs heel aangenaam.

Ook heel goed camera werk dat je bij wijlen om het hoekje deed kijken.

Alleen was de film aangekondigd als actie/thriller.

Wel dat is een vlag die zeker de lading niet dekt.

Een degelijke film. Maar niet meer dan dat. Daarom ben ik ook verbaasd over de relatief hoge score hier. De film is niet spannend of dramatisch. De afwijkende tijdlijn maakt de film wel interessanter, maar is niet origineel.

Prachtige film zat regelmatig op het puntje van mijn stoel.

Mooi gespeeld en mooi verhaal ( origineel of niet )

In mijn ogen klopte alles in de film en is het echt een aanrader voor een romantisch avondje op de bank

Wat er zo goed aan is weet ik niet. Ik heb werkelijk mijn best gedaan on het aan te zien maar wat een langdradig gebeuren. Nee niet mijn film

Simpel verhaal dat door tijdssprongen onnodig gecompliceerd wordt gebracht, misschien omdat het plot op zich zelf toch wat magertjes is (te weinig voor een film van 2 uur)? Desondanks wel uit te zitten, aardig acteerwerk en de basis van het scenario is op zich niet slecht. Had veel meer kunnen zijn. En hoe mensen zo lovend zijn over de romantiek in de film mag Joost weten, het spat nou niet direct van het scherm af.

Heb hem al een keer eerder gezien, maar kon toen niet de aandacht erbij houden.

Had niks met de moeilijkheidsgraad van de film te maken, maar meer met het entertainment gehalte. Vandaag weer een poging gedaan, met hetzelfde resultaat.

Dan mag ik voorzichtig de conclusie trekken dat het niet aan mij lag maar aan de film... *2.5

Film was de eerste helft saai, onsamenhangend en verwarrend. Mede door de flashbacks.

Tweede deel van de film was beter, maar kon de film niet meer redden.

Had het veel beter verwacht als je kijkt naar de gemiddelde score.

Haha, wel lachen deze film.

Begin is lastig, vroeg me soms echt af naar wat ik nu aan het kijken was. Maar gaandeweg stapelen intriges en plotwendingen zich op en vallen de puzzelstukjes in elkaar. En ik moet zeggen dat ik het wel kon smaken. Allemachtig hoeveel tegenslag kan je hebben zeg?

Zorgt er wel voor dat je als kijker zit te smachten naar een hereniging van het hoofdduo. En ik was dan ook oprecht opgelucht en blij wanneer de geliefden elkaar eindelijk terugvinden. Het doet wat met een mens!

Niet dat dit verder een topfilm is. Zo zijn er vervelende splitscreens en op het einde moet de verloofde van Matthew nog snel even afgescheept worden (was dit echt nodig?!). Kleine dingen die er toch voor zorgen dat de score niet hoger oploopt.

Slotsom: wel een mooie romantische film met uitstekende rollen van Hartnett, Kruger (prachtige dame) en Byrne.

Niet mijn ding deze film.

Saai en vooral verwarrend.

Heb vooral van Rose Byrne (Damages) al veel beter gezien.

Liefde en romantiek in lichte suspenseverpakking.

Veel tijdsknoppen om te draaien maar al bij al genietbaar en verdienstelijk want cineast ontloopt alzo de banaliteit van het verhaal.

Schalkse humor is ook wel aanwezig.

Mijn sympathie ging eigenlijk het meest uit richting Rose Byrne in deze prent. Prachtige film, waar alle puzzelstukjes vanzelf weer in elkaar vallen. Al had het einde voor mijn part wel anders mogen uitdraaien. Een open einde?!

Wicker Park en L'Appartement. Remake en origineel, en het leek me wel eens leuk om ze beide achterelkaar te herzien.

Wicker Park is de uitzondering van de regel: een remake die beter is. Want dat is ontegenzeglijk zo: de soundtrack is veel beter, de beelden zijn mooier, de locaties zijn frisser, het verhaal is beter uitgewerkt, Josh Hartnett is veel beter op zijn plek dan Vincent Cassel, en Diane Kruger wint het bij mij van Monica Bellucci - ook qua acteren in deze film. Er is eigenlijk maar een punt waarop het origineel beter scoort dan de remake, en dat is Romane Bohringer die veel beter gecast is, een veel meer toepasselijke uitstraling heeft dan het wat bravige tutje dat Rose Byrne neerzet. De eerste scene in het appartement van L'Appartement is ook beter, en dat komt vooral daardoor - hoewel het appartement zelf in het origineel ook erg mooi is.

Beide films lijken in een behoorlijk aantal opzichten echt sprekend op elkaar - het storybook is overduidelijk herbruikt. Maar het verhaal is wel degelijk op punten essentieel verschillend geworden, en ook dat vind ik meestal in het voordeel van de remake uitpakken. Net ietsje minder verklarend dan het origineel, ietsje meer mysterie, ietsje dapperder. Dat is dan weer niet zo bij het einde - net wat flauw. Maar het origineel maakt daar dan weer een ongeloofwaardig potje van.

Allebei best leuke films, intrigerend en cinematografisch mooi. Maar de remake vind ik toch duidelijk een tikkie beter. Het kan dus wel.

Ik was benieuwd wat McGuigan naast het haast perfecte 'Usual Suspects' allemaal nog meer kon. Ik kwam uit op deze film, waar ik echt nog nooit van gehoord had.

En ik heb zeker geen spijt dat ik deze film heb opgezet. Het begin vond ik nogal warrig en het duurt een tijdje voordat je in het verhaal zit en je doorhebt hoe het eigenlijk allemaal zit.

Maar als je dat eenmaal hebt gehad, dan besef je dat je naar een prima film zit te kijken die de genres mysterie en romantiek perfect combineert.

McGuigan wordt weliswaar geholpen door een cast die prima op dreef was. Hartnett, Byrne en Kruger zijn perfect op elkaar ingespeeld waardoor de plotontwikkelingen ook realistisch overkwamen.

Ik ben zeer zeker positief verrast door deze voor mij onbekende film.

Ruim voldoende!

In eerste instantie begint het wat ingewikkeld maar na de eerste helft komt er meer lijn in en dan is het een spannende romantische thriller,goed!

Vond de film wat verwarrend, al viel later het kwartje wel. Film was zeker niet onaardig maar het had dus allemaal wat duidelijker gekend met de flashbacks.