4 Inyong Shiktak (2003)

Voor het grootste gedeelte van de film was mij onduidelijk waar de film nu precies naar toe wilde.

Zeker in het begin is het erg sfeervol en verwacht je dat er echt onverwachts van alles kan gebeuren.

Letterlijk.

De film krijgt een andere wending door opeens te focussen op een ander verhaallijn, wat naar mij mening te lang duurde om z'n punt te maken, nl. een verband leggen.

Dat heeft tot gevolg dat de conclusie, ondanks de griezelige aard, een beetje tegenvalt.

Na verschillende reviews te lezen 'snap' ik wat de makers nu probeerden duidelijk te maken, maar het had echt boeiender gekunt.

Eén van de betere Koreaanse films.

Jammer dat hij toch nog lijdt aan enkele typische ziektes. Voornamelijk de kritiek die hierboven al gegeven is. Film begint, erg stijlvol. Maar elk half uur worden er nieuwe themas geïntroduceerd en nieuwe wegen ingeslagen. Alsof je naar de bakker gaat en een omweggetje maakt via de Sahara.

Op zich is het omweggetje wel aangenaam, want opvallend is dat de sfeer doorheen het suspense en drama gedeelte consistent blijft. Mooi gedaan vond ik. Eindelijk ook eens een Koreaanse films waar shots de tijd krijgen om te zweven. Niet de doorgaans vreselijke gemonteerde mooifilmerij voor een keer. Visueel prachtig filmpje. Geweldige pans en shots, hier en daar gepaste filtertjes en afgewerkt met weinig bombastische muziek. In dat opzicht verfrissend.

Jammer dus dat het script een uur lang alle kanten opgaat behalve naar het einde toe. Halverwege heb ik toch even een zucht gelaten. Maar het tweede deel houdt gelukkig ook de aandacht en de film weet over het algemeen wel te overtuigen. Mooi einde ook, waardoor het uiteindelijk op een kleine 3.5* uitkomt.

Toch altijd weer heerlijk. Buiten is het donker en regent het. Het is laat en dan is het altijd toch weer een goed tijdstip om er weer eens een Jap/Chi/Ko/Thai Horrortje derin te gooien. The Uninvited was ook weer een zeer geslaagde horrorfilm (nouja, laten we meer zeggen thriller) maar toch is het soms wel een beetje vaag.

De film begint bij dat met die 2 meisjes die in de metro worden achtergelaten en even later dood worden aan getroffen. Ok, dat is ook het doel van het verhaal. Maar even later komen er allemaal dingen naarboven waarvan je je afvraagt of dit nou nog wel met dat onderwerp te maken heeft en haakt het een beetje af tot een psychologische thriller. Waarom nou ineens die baby die van de flat naar beneden word gegooit en hoe zit het nou met al die flashbacks? Toch wel een beetje vragen die blijven borrelen. AL moet ik zeggen dat die flashbacks en bepaalde nachtmeries wel mooi zijn weergeven met weinig muziek en veel stilte waarbij het toch spannend word. Echt eng is ie niet maar het blijft evengoed wel boeien. Ondanks die vragen.

Al bij al wel weer een vermakelijk, boeiend Asia-horrortje.

3,5*

Niet wat ik verwachte, echter wel ontzettend sterk. Bovenal een bijzonder verzorgd werkje die vom goed weet te combineren met inhoud.

Vooral de langzame beweeglijke shots zijn fantastisch. Het geeft de film de nodige rust mee, wat uiteindelijk perfect aanvoelt. Veel goed spel met licht en ook perfect gebruik gemaakt van muziek (heel weinig). Ijzingwekkend eindresultaat, die begint met de bouw van een typische ghost flick, maar gelukkig in het midden een soort psychologische draai krijgt.

In het middenstuk gaat het alle kanten op, echter verslapt nergens. Je ziet de personages steeds verder wegzakken door de aaneenschakeling van gebeurtenissen die hun geestelijk aantasten. Ik vond dit heel goed werken, een film die heerlijk vloeiend voorbij gaat dankzij de briljante manier waarop alles in beeld word gebracht.

Mwah, mwah. Je kan zien dat de regie haar best heeft gedaan er wat moois van te maken. En bij vlagen is dit ook gelukt, maar helaas ook vaak totaal niet. De film duurt een dikke 2 uur en is daarmee met een verhaaltje als dit een verdomd lange zit.

Het heeft weinig weg van horror, eerder van mystery. Want eng wordt het nergens, maar een beklemmende sfeer wordt wel geschept. De geestverschijningen zijn erg aanwezig, en het is duidelijk niet de bedoeling de kijker de stuipen op het lijf te jagen.

Als drama is het helaas allemaal te gevoelloos. De strakke Aziatische gezichtsuitdrukkingen werken hier aan mee, wat mij de combinatie van de Aziatische film en het genre drama nou niet echt laat aanspreken. Want je krijgt verdomde vaak van dit totaal niet aansprekende slappe gedoe.

Door de lange speelduur is het als kijker de aandacht er moeilijk bij te houden. Regelmatig gaap ik en regelmatig kijk ik even om me heen. Nee, dit ging hem eigenlijk gewoon niet worden.

Wat doet The Uninvited dan wel goed? Als het gaat om een sfeer scheppen kun je zeggen dat deze film het prima doet. Er wordt vaak genoeg een beklemmende sfeer of vrij beangstigende sfeer geschept. Dit in combinatie met bij vlagen schitterende beelden en subtiele geestverschijningen maakt het af en toe best draaglijk allemaal.

Maar ik zal het niet snel nog een keer opzetten helaas.