menu

L'Amour à Vingt Ans (1962)

Alternatieve titels: Love at Twenty | L'Amour à 20 Ans

mijn stem
3,00 (10)
10 stemmen

Frankrijk / Italië / Japan / Polen / West-Duitsland
Drama / Romantiek
120 minuten

geregisseerd door Shintarô Ishihara, Marcel Ophüls, Renzo Rossellini, François Truffaut en Andrzej Wajda
met Jean-Pierre Léaud, Marie-France Pisier en Zbigniew Cybulski

Een internationaal vijfluik met als centraal thema 'twintigjarigen en de liefde'; de vijf episoden zijn door vijf verschillende regisseurs uit vijf verschillende landen geregisseerd. De Franse episode ("Antoine et Colette") is het vervolg op Les Quatre Cents Coups, en daarmee het tweede deel uit de Antoine-Doinelserie; de Italiaanse episode gaat over een jonge man die tegelijkertijd verliefd is op een jonge en een oude vrouw; in de Japanse episode probeert een jonge arbeider wanhopig de liefde te winnen van een meisje van stand; in de Duitse episode maakt een fotograaf per ongeluk een meisje uit München zwanger, en in de Poolse episode ten slotte vertelt een al wat oudere man over zijn oorlogsverleden aan een groep tieners, nadat zij gezien hadden hoe hij het leven van een meisje redde.

zoeken in:
avatar van starbright boy
starbright boy (moderator)
Ik heb helaas niet de hele film gezien, alleen Truffauts deel *(en zal dus ook niet stemmen).

Truffauts deel is het tweede deel in zijn cyclus rondom Antoine Doinel en gaat over zijn eerste verliefdheid. Het knappe van deze korte film is dat het geen overromantisch beeld is. De verliefdheid is op dat moment hevig, maar de film maakt er tegelijk een terloopse gebeurtenis van. Stillistisch vergelijkbaar met zijn voorganger. Een beetje melancholisch, een mooi laagje humor en heel gevoelig. Alleen deze korte film zou ik 4.0* geven.

avatar van Richard1189
2,5
Wat is een vijfluik soms onevenwichtig! De delen van Truffaut en Renzo Rossellini voldeden helemaal aan mijn verwachting maar de Duitse bijdrage van Ophüls kon mij niet bekoren. Wajda en Ishihara heb ik zonder grote interesse afgekeken.

avatar van starbright boy
starbright boy (moderator)
Het blijft vreselijk jammer dat het Truffaut-deel niet op de Nederlandse box met zijn Doinel-films staat. Er mist daarmee helaas een heel goed deel uit de serie. Ook op de Britse Truffaut-DVD's ontbreekt het deel helaas. Alleen op de Criterionbox staat het wel.

Ik vond dit korte deel duidelijk beter dan Baisers Voles.

avatar van Metalfist
3,5
Dat is inderdaad erg jammer, ik heb lang geleden de twee volumes gekocht maar door het gebrek aan dit deel sta ik er nogal twijfelachtig over om eens aan de films te beginnen. Is dit nog ergens apart te verkrijgen of moet ik via de alternatieve weg op zoek gaan?

avatar van timmienoelie
Het deel van Truffaut is echt zeer goed (4*). De anderen delen ga ik waarschijnlijk wel nooit zien(misschien zal ik ooit die van Andrzej Wajda zien, maar van de anderen heb ik nog nooit gehoord).

Als je Les Quatres Cents Coups goed vond, moet je dus zeker het deel van Truffaut (Antoine et Colette) zien!

avatar van 93.9
4,0
Deel van Truffaut is su-per!

avatar van Brix
Vanavond te zien op TV > ARTE > 23:30 uur (Franstalige en Duitstalige versie)

(Onderdeel van ARTE Truffaut avond)

avatar van david bohm
Antoine Doinel is een fijn personage, een van mijn favorieten uit de filmwereld. De beschouwende manier van filmen van de heer Truffaut bevalt mij ook zeer goed.

avatar van Metalfist
3,5
Vijf landen maken een film

Toch vreemd hoe je geheugen soms verkeerde dingen kan onthouden. Ik heb de Antoine Doinel cyclus al geruime tijd liggen (als je zelfs ziet dat hier berichten van mij dateren uit 2011) maar ik was nog altijd niet aan het laatste deel (L'Amour en Fuite) begonnen omdat ik met het idee zat dat Antoine et Colette, het segment uit deze L'Amour à Vingt Ans, het vierde deel was. Ik heb lang moeten zoeken naar dit deel aangezien het niet in de Truffaut box zit en dan kom je opeens tot de conclusie dat Antoine et Colette eigenlijk het tweede deel is en niet het vierde deel..

Weg was dus het idee om dit in de juiste volgorde te gaan zien maar bon, maakt op zich niet veel uit. L'Amour à Vingt Ans is vandaag de dag nog vindbaar omdat Truffaut het openingssegment voor zich neemt. Een goede keuze, want de kwaliteit zit meteen al goed en het blijft fijn om nog eens een stuk uit het leven van Antoine te zien. De rest van de kortfilms zijn echter allemaal (iets tot veel) minder waardoor je met het hoogtepunt bent begonnen. Op zich kan ik het idee om elk een kortfilm te maken rond twintigjarigen en hun kijk op de liefde wel smaken en het mag gezegd worden dat de 5 regisseurs er allemaal hun eigen draai aan geven. Misschien hier en daar wat cliché (Italië gaat uiteraard over een jongen die niet kan kiezen tussen zijn vriendinnetje van zijn eigen leeftijd of een oudere vrouw voor wie hij eigenlijk meer een toyboy is terwijl Japan over de liefde tussen mensen uit verschillende klasse gaat) maar juist door de korte speelduur van elk segment - ze klokken allemaal rond de 25 minuten af - kijkt dit wel erg vlotjes weg.

Als je aan Doinel denkt, dan denk je Jean-Pierre Léaud. De acteur waar de hele cyclus op steunt en dit doet hij ook weer erg fijntjes. Die dynamiek met Marie-France Pisier (Colette) en haar ouders geeft dit alleszins de nodige schwung. Het Italiaanse segment van Renzo Rossellini is meteen diens debuut (al vermoed ik dat hij als zoon van Roberto Rossellini film niet ver moest gaan voor raad) en bereikt bijna de kwaliteit van Truffaut. Een simpel verhaal over een jongen die getormenteerd moet kiezen tussen twee vrouwen maar ik ben verder eigenlijk nog het meest gecharmeerd door het segment van Shintarô Ishihara. Iets wat begint als het verlangen van een arbeider naar een vrouw uit de hogere klasse vervalt al snel in een passiemoord en de manier waarop Koji Furuhata dit brengt is indrukwekkend. De twee andere segmenten (over een Duitser die zijn vriendinnetje ongewild zwanger maakt en over een oorlogsveteraan die mee op sleeptouw wordt getrokken door een groepje twintigers) zijn het meest inwisselbaar.

Mijn versie was trouwens enkel en alleen maar Italiaans gesproken. Ik vermoed dat elk land zijn eigen gedubte versie heeft uitgebracht (?) dus het is een beetje vreemd om bijvoorbeeld zo'n Koji Furuhata in het Italiaans te horen spreken maar bon, ik ben al blij dat ik dit eindelijk eens van de to-see list kan schrappen. Vooral de moeite voor het stuk van Truffaut dus maar Shintarô Ishihara en Renzo Rossellini leveren ook nog puik werk af. Het Poolse segment van Andrzej Wajda valt uiteindelijk het meest uit de toon.

3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 03:02 uur

geplaatst: vandaag om 03:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.