Netflix scoort weer met 'Bridgerton', maar hoe accuraat is de serie eigenlijk?

De wereldwijde hitserie Bridgerton domineert momenteel de hitlijsten van Netflix, zeker nu het tweede deel van het vierde seizoen sinds 26 februari te streamen is. De reeks rond de adellijke familie blijft een fenomeen dat kijkers massaal naar het platform trekt, waarbij ook de eerdere seizoenen weer volop worden bekeken. Hoewel de serie bekendstaat om zijn visuele pracht en heerlijke escapisme, roept de historische accuraatheid van het verhaal regelmatig vragen op over de balans tussen de feitelijke Regency-periode en de creatieve vrijheden.

In dit seizoen staat de zoektocht van Benedict Bridgerton centraal, die tijdens een gemaskerd bal zijn hart verliest aan de mysterieuze "Lady in Silver". Deze verhaallijn leunt zwaar op het klassieke Assepoester-thema, waarbij de ontmoeting met Sophie Baek de rode draad vormt. Sophie, gespeeld door Yerin Ha, heeft in de serie een Koreaanse achtergrond gekregen om de diversiteit binnen de cast verder te vergroten. Hoewel de romantiek en de weelderige bals de kijker meeslepen naar het Londen van de vroege negentiende eeuw, is de serie eerder een fantasierijke interpretatie dan een getrouwe reconstructie van het verleden.

Geïnspireerd door...

Veel elementen uit de serie zijn echter wel degelijk geworteld in de werkelijkheid. De zogenaamde 'marriage market', waarbij jonge debutantes aan het hof werden gepresenteerd om een geschikte huwelijkskandidaat te vinden, was in de jaren tussen 1813 en 1815 een zeer serieus sociaal evenement. Ook de strikte regels rondom reputatie, de dubbele moraal voor mannen en vrouwen en de invloed van anonieme roddelbladen zijn historisch accuraat. Hoewel Lady Whistledown als personage niet echt heeft bestaan, waren dergelijke pamfletten waarin de adel op de korrel werd genomen destijds een bekend verschijnsel in de Londense straten.

De meest herkenbare historische figuren in de serie zijn koning George III en koningin Charlotte. In de echte geschiedenis regeerde George III van 1760 tot 1820 en kampte hij inderdaad met ernstige mentale problemen, wat in de serie wordt vertaald naar stemmen in zijn hoofd en periodes van verwarring. Koningin Charlotte van Mecklenburg-Strelitz bestond ook echt, al is haar afkomst in de serie een punt van artistieke vrijheid. Waar haar Duitse wortels vaststaan, gebruikt de serie de theorieën over haar mogelijke Afrikaanse voorouders om een diverse hofcultuur te verbeelden waarin sociale barrières zijn doorbroken.

Maar ook verzinsels

Tegenover deze historische ankerpunten staan de volledig fictieve families Bridgerton en Featherington. Deze namen zijn ontsproten aan de fantasie van schrijfster Julia Quinn en komen niet voor in de geschiedenisboeken. Ook de volledige integratie van mensen van kleur binnen de hoogste adel is een bewuste anachronistische keuze van de makers. In het echte Londen van die tijd bestond er weliswaar een zwarte populatie, maar de gelijkwaardigheid binnen de 'Ton' zoals getoond in de serie is een fictief scenario.

In het huidige seizoen worden ook nieuwe personages geïntroduceerd die voor de nodige opschudding zorgen. Zo maken we kennis met de familie Stirling, waarbij het onverwachte overlijden van Lord John Stirling in de zesde aflevering een grote impact heeft op Francesca. Een opvallende wijziging ten opzichte van de boeken is de introductie van Michaela Stirling, die de rol van Michael Stirling overneemt. Dit wijst op een toekomstige queer verhaallijn voor Francesca, wat opnieuw onderstreept dat de serie moderne thema's verweeft met de historische setting om een breder publiek aan te spreken.

Maakt het uit?

Ondanks de kritiek dat de historische accuraatheid in de laatste seizoenen verder naar de achtergrond verdwijnt ten gunste van moderne haute couture en een eigentijdse soundtrack, blijft de formule succesvol. Met een IMDb-score van 7,5 en een tweede plek op de wereldwijde Netflix-ranglijst bewijst de serie dat het publiek de voorkeur geeft aan de "fantasy-regency" boven een droge geschiedenisles. De visuele flair en de emotionele verhaallijnen zorgen ervoor dat Bridgerton ook dit jaar weer een van de meest besproken producties is, waarbij de grens tussen feit en fictie de pret voor de fans niet mag drukken.