Simon (2004)

Mooie en grappige film. Wist niet dat ie bestond tot nu. Zelfde thema als daarna vrouw bij de dokter. Die is wat explicieter, deze zoekt minder de traan gelukkig. Miscast is wel de 33 jarige hupscher als tiener.

Ik heb deze film wederom bekeken en ik blijf echt bij mijn stem. Ik vind de manier waarop Simon met zijn ziekte omgaat en dit op een bepaald niveau relativeerd heel erg indrukwekken. Cees Geel heeft ook een hele sterke rol neergezet. De teksten zijn ook zo scherp. Vooral in de gesprekken met zijn beste vriend. De manier waarop deze op het eerste gezicht onwaarschijnlijke vriendschap is weergegeven is ook heel erg mooi. Dit is een zeer indrukwekkende film die je echt een keer gezien moet hebben.

Gisteren weer eens gekeken.

Het blijft echt een geweldige Nederlandse film met aan de ene kant goede humor en grappen, en aan de andere kant gevoelig en een brok in je keel.

Goed acteerwerk, een uitzondering daar gelaten.

Terecht dat deze film in de MM top250 staat.

Cijfer blijft onveranderd op een verdiende 4,5*

Tijd bestaat niet

En zo is het. Simon al zeker zo'n 10 keer zitten bewonderen, en ik blijf me verbazen over de herhaling van het losbarsten van de emoties, die deze film bij mij weet te doen. Hoe het eerste uur zo ontzettend Hollands, grappig en heerlijk is om naar te kijken, hoe moeilijk het laatste deel is, hoe persoonlijk, hoe ontzettend je met de personages gaat meeleven, ze wilt vast grijpen, met ze mee wilt huilen, met ze mee wilt praten. En je kan niks doen, behalve kijken. In deze zin zie ik de film ook echt geslaagd, want zo voelen de personages zich ook: machteloos. Anyway, het blijft een grote indruk geven, ondanks dat je het al meerdere keren hebt gezien. Simon is eigenlijk een film waarvan al vrij snel het eind van de film vast staat, echter is het de spanning, de sensatie, de emotie om dit te (willen) gaan veranderen, dit versterkt alleen maar het machteloos-zijn.

Als ik dingen moet aantonen zouden dat allereerst het script zijn: geweldig geschreven, heerlijk Amsterdams, vol passie er naar zitten kijken, het voelen. De dialogen en die typische opmerkingen weten het zo makkelijk voor mij te maken, om van de personages ''te houden''. Daarnaast vind ik ook de acteer prestaties ongelovelijk sterk. Mijn ode gaat deze kijkbeurt aan naar mijn grote vriendin, Rifka, geweldige sterke vrouw. Maar ook Nadja vond ik erg sterk spelen, ze viel me vorige keren wel op, maar ik kan nu veel meer in haar een echte verandering vinden. Ze is aan het begin van de film echt een meisje (letterlijk en figuurlijk) en groeit echt qua volwassenheid, echt heel sterk gedaan, en ook erg ontroerend hoe ze haar woorden inslikt als de situaties te moeilijk worden (zoals bijvoorbeeld met Camiel op de bank of met Simon op de bank. ''Nee, want jij bent er zo niet meer...'' Laten we het erbij houden dat ze ontroerd).

Naast deze twee onvoorstelbare, en naar mijn inzien verrassende NEDERLANDSE, aspecten, vind ik de duidelijkheid van de film ook erg aangenaam. Ik vind persoonlijk dat dit werkt, bijvoorbeeld het kleur verschil tussen het verleden en het heden, en je kan als kijker ook heel goed aanvoelen wat voor scène het word, met afentoe een verrassing. Het is lekker, Simon bedriegt je niet en haalt geen smerige trucjes uit. Ik zeg niet dat een beetje tegenstrijdigheid fout is, ik ben juist een voorstander ervan, maar in deze film werkt het gewoon omdat het echt gebaseerd is op de situaties en als film dit probeert te weergeven i.p.v. perse het publiek te proberen in te palmen. Het is een eerlijke film, sympathiek.

Simon is gewoon een verschrikkelijk goede film, die je nog steeds naar 10 keer, met een brok achter laat. Simon weet je te laten lachen, te laten meeleven, te laten huilen. Als ik het kon, zou ik deze film nog hogere cijfers geven, dit verdient gewoon de volle punten. De vermakelijkheid, het duidelijke, de emoties. Het is zo allemaal verschrikkelijk echt, dat het zo makkelijk weg kijkt en ontzettend zo moeilijk in je buik aankomt. Een van de weinige film die me echt oprecht weet te ontroeren. Daarnaast maakt het Nederlands-zijn ook het veel persoonlijker, en daarnaast heb ik een paar jaar geleden een soort gelijke situatie meegemaakt waardoor dit wel echt een mooi beeld weergeeft. Een echte aanrader, ik betwijfel of er een betere film uit dit land op deze aarde bestaat, of ooit zal komen. Simon verandert je leven.

Beste nederlandse film

Teveel talent om het niet in film te maken in elk geval..

Waarom speelde Nick hierin niet in mee

Ongeveer een week terug zag ik komt een vrouw bij de dokter. Ook hier volg je een hoofdpersoon die lijd aan kanker en er op z'n eigen manier mee omgaat. Maar een van die twee films is wel een stuk beter als de andere. Simon is namelijk wel een sterke film met een fantastische Cees Geel. Dit is waarschijnlijk inderdaad 1 van de beste nederlandse films.

Gisteren nog eens gezien op TV. Ik blijf onder de indruk van deze film, goed gemaakt, goed geacteerd. Soms een beetje overdone, maar dat wordt door de vele goede acteurs volledig gecompenseerd.

Hm.. lastig.. Aan het begin van de film had ik een beetje het gevoel dat het nergens naartoe ging. Gelukkig werd dat later anders. De film heeft wel wat.. veel backstabbende humor tussendoor.

3,5*

krappe voldoende..dankzij de boobs van Maria Kooistra..

Aanrader. Goed. Uiteindelijk liet de film mij na afloop niet los.

Had gister een workshop van Terstall in de mijn plaatselijke bioscoop. Werd verteld over zijn visie op films en maatschappij en wat hij belangrijk vind over films. Had een paar voorbeelden uit zijn eigen films en andere films (Goodfellas, 25th Hour) om zijn visie toe te lichten.

Hij besteedde ook een groot deel aan het tot stand komen en in elkaar zetten van Simon. Hij had het oa. ander over het in elkaar zetten van het script, de onderliggende thema's en de reflectie van Simon op zijn eigen leven. Wat ik interessant vond is dat de bedoeling van Terstall was een buitenstaander in zijn jeugd en de hippiecultuur van Amsterdam te laten stappen. Met Kamiel, die eigenlijk de opposite van Simon is, de wereld van Simon binnen stapt. Veel beeldmateriaal en toelichting over deze film, vond het erg interessant.

Grappige en interessante man die Terstall, met een interessante visie op de hedendaagse maatschappij. Simon gaat bij mij 0,5* omhoog en ga snel Vox Populi en Rent-A-Friend kijken.

Raar dat ik deze film tot vanavond nog nooit gezien heb! Echt een meesterwerk. Zet je aan het denken. Laat je relativeren. Als een film dat allemaal doet, is hij echt goed!!! Top.

Mooie film waarin een vriendschap tussen 2 uitersten op een mooie manier in beeld wordt gebracht. Het feit dat het hier over 2 uitersten gaat, leverde ook tal van grappige momenten op. Het humorgehalte van de film vond ik dan ook redelijk hoog, waarbij er vooral in het eerste deel van de film enkele zeer leuke scènes zaten. Maar ook toen Simon ziek bleek te zijn, waren er nog opmerkelijk veel amusante scènes (integraal met dank aan het personage Simon). Cees Geel doet het als Simon echt fantastisch en steekt er wat mij betreft dan ook met kop en schouders bovenuit tegenover de rest van de cast (al doen de overige acteurs en actrices het ook goed).

Hier ben ik het helemaal mee eens !

Intro + Maatschappelijk probleem + snufje politieke correctheid

Da’s eigenlijk het recept van deze film. Iets origineel qua vorm krijgen we dus niet, en het einde zie je eigenlijk ook al aankomen van wanneer je nog maar de achterkant van de DVDhoes leest.

Het maatschappelijke probleem in deze film is ‘Euthanasie’. Een erg sterke film rond dit thema is in mijn ogen ‘Mar Adentro’. Daar tipt deze film zeker niet aan, want hij mist te veel (oprechte) emotie. De emotionele huilbuien die je al voorgeschoteld krijgt doen je enkel denken: “stop toch met bleiten, mens”. Medeleven heb je haast niet.

Het snufje politieke correctheid heb je hier in de vorm van een homo die gaat trouwen. Zoals Onderhond al zei, kon men evengoed een Marokkaan nemen en die laten trouwen met een Nederlands meisje. Dan zou men tenminste een maatschappelijk thema hebben dat nog relevant is in de 21ste eeuw.

Dat de film het over homo’s en homohuwelijken heeft, terwijl die net ingeburgerd zijn in de samenleving, doet het thema net meer kwaad dan goed. Door aan te geven dat men een taboe wil doorbreken, stelt men dus dat er een taboe is. Terwijl dat eigenlijk geen taboe meer is.

Men kon natuurlijk ook 2 Marokkaanse jongens laten huwen, maar dat zou misschien een beetje Overkill geweest zijn. (Of een Marokkaanse jongen met een Nederlandse jongen?)

De indeling van de film vind ik eigenlijk ook weer vreemd. Waarom moet de eerste minuut van de film zich afspelen in 2002? Men herhaalt die scène voor zoveel wat verder in de film.

Het eerste deel van de film (“de intro”) speelt zich af in 1988, en is een heel stuk interessanter. De film is met momenten zo vulgair, dat het eigenlijk grappig is. Ik kan me ook wel voorstellen dat heteropubers het eerste deel van de film met een stijve zitten, of spontane ejaculaties krijgen bij bepaalde scènes. Is het trouwens de gewoonte in Nederland van topless te zonnebaden?

Enig minpuntje is de scène waar Kamiel zat gevoerd wordt, en begint te seksen met die dame. Ik zat eigenlijk al van minuut 1 te hopen dat dit NIET zou gebeuren, maar ah … aan cliché’s geen gebrek in deze film. Aan originele subplotjes anders wel.

Het tweede deel van de film is – zoals ik al zei – minder interessant. Niet dat je echt doodgegooid wordt met meligheid. Zeker niet, want het valt allemaal goed mee. Ik had me eigenlijk schrap gezet voor nog 10 minuten tranentrekkerij (op het scherm, 10 minuten ergernis bij mezelf ), maar de film hield eigenlijk net op tijd op.

De acteurs komen met momenten nogal geforceerd over. Bepaalde acteurs voelden zich in bepaalde scène’s toch niet helemaal op hun gemak. Soms had ik het gevoel dat ik naar een ordinaire Nederlandse serie (à la ‘Vuurzee’) zat te kijken.

Het soort one-liners dat de film eigenlijk moest kleuren vond ik eigenlijk van een bedenkelijk niveau. "Tijd bestaat niet" ... Op wat slaat dat nu weer?

Voor de rest komen de dialogen ook niet veel verder dan 'blote wijven' en 'neuken'.

Niet dat in de film eigenlijk meer zat. Volgens mij heeft men wel alles uit de film gehaald wat er uit te halen viel. Spijtig dat dat niet echt bijster veel was.

3,0*

Een krachtig, intelligent, eigenzinnig, menselijk, oprecht, warm, humorvol en ontroerend verhaal, soms luchtig dan weer genadeloos, over de vrienschap tussen een hartstochelijke vrouwenversierder en een verlegen homoseksuele man. De film dwingt boven alles respect af. De regie is natuurlijk en ontspannen; de cast uitstekend gekozen en dus sterk. Overladen met Gouden Kalveren.

Welke spannende plotwending had je eigenlijk verwacht dan? Aangezien het thema naast vriendschap ook het omgaan met euthanasie is, lijkt het me vrij duidelijk waar de film heen leidt. Het zien aankomen heet normaal beredeneren.

Dat jij er alleen al over begint, zegt genoeg over de ''inburgering'' van homo's in Nederland en het taboe wat volgens jou is verdwenen. Echter zie ik het eerder als een maatschappelijk kenmerk van Nederland, euthanasie en homohuwelijken (wat in die tijd volgens mij niet overal normaal was op de wereld, nu trouwens ook nog lang niet), wat Eddy heeft uitgekozen om het zo ''typisch'' Hollands te maken. Heeft niet veel te doen met correctheid of sympathie winnen voor van de kijkers.

Cees kijkt als het ware terug op de vriendschap, door wat er in de eerste scène gebeurt, en wat ook wordt herhaalt begint het in contact komen met Simon weer. Hij kijkt dus eerst terug (merk je ook door de voice-over) en na de herhaling gaat het contact weer verder, met alle gevolgen van dien.

Moet filosofie ergens op slaan dan? Boeddhisme zegt dat alleen het NU geldt, waardoor het nu... nu... nu... nu... alleen uitmaakt, en de tijd dus niet. Aangezien nu geen tijd heeft. Tijd bestaat niet. Lijkt mij.

Sterk drama met een uitstekende cast en een prima verfilming. Met name Simon zorgt met zijn nuchtere uitspraken voor de nodige humor en over het algemeen zit het script wel lekker in elkaar. Echt aangrijpend of indrukwekkend vond ik het niet, je ziet de euthanasie immers al van verre aankomen. De zoon en dochter mochten van mij iets meer speeltijd krijgen en ik was benieuwd hoe deze kinderen zouden reageren op de uiteindelijke adoptie van Camiel en Bram. Hier kregen we niets van te zien maar de symbolische keuze om met de waterval te eindigen snap ik ook wel.

absoluut een goede film, maar niet de beste nederlandse film zoals hij nu genoteerd staat. 3.5

Ik heb hier verder niks aan toe te voegen. Perfect verwoord.

Jammer dat ik geen 0 sterren kan geven, want deze film verslaat alles. Wat moet je met die halfuur durende afzijkmonoloog van Simon ergens aan het begin, dat is geen cinema, dat is volstrrekte onkunde van de regisseur!

In bovenstaand bericht zijn de opmerkingen "Verslaat alles", "die halfuur", "afzijkmonoloog", "volstrrekte" geen Nederlands, maar volstrekte onkunde van de schrijver van het bericht.

Klopt helemaal, Hannibal. Geen aandacht schenken aan dit soort "recensies".

Leuk voor soapminnend Nederland of als je houdt van domme vloek- en scheldpartijen en platte seksscenes van drie secondes. Ik mis vooral een stukje inhoud. De vriendschap tussen een willekeurige homoseksueel en een hasjdealer interesseert me simpelweg niet. Simon handelt over taboes die simpelweg geen taboes meer zijn. Nu niet en in 2004 evenmin. De hele film kabbelt wat voort zonder hoogtepunten, maar men presteert het gelukkig dan nog wel dat het nergens slecht wordt. Slecht geacteerd is het ook niet, subliem is anders. Wel knap dat Cees Geel halverwege zo enorm afgevallen is. Mijn enige compliment, want voor de rest is het stabiel middelmatig. Zelfs de sterfscene viel me tegen. Kenmerkend voor onze vaderlandse cinema, zeker wanneer ik Simon vergelijk recente topfilms die ik zag, armoe troef.

Je wil geen willekeurige homoseksueel, had je dan een specifieke homoseksueel in gedachten? Simon gaat helemaal niet over taboes, tenzij je het een taboe vindt om Amsterdammer te zijn.

Dat Camiel homo is en Simon een rokjesjager maakt het contrast gewoon leuker, that's all.

Als het geen taboe is, waarom moet het verschil zo benadrukt worden? Simon maakt er constant opmerkingen over, dus blijkbaar zou het toch niet helemaal normaal moeten zijn.

Omdat het contrast humorvol is. Zie ook de dikke en de dunne. Of Schwarzenegger en DeVito in Twins.

Dat is volledig in character