The Hot Spot (1990)

Een zwoele, sombere en intrigerende film van Dennis Hopper, met twee uiterst sensuele vrouwen die Don Johnson moeiteloos van het scherm spelen. Nona Tyson bewerkte de roman Hell Hath No Fury van Charles Williams uit '52 tot een actuelere misdaadstory. Een heel klein beetje humor had de film wat luchtiger en minder traag kunnen maken. Onheilspellend donkere fotografie en een deprimerende bluessoundtrack, wat dan weer positief uitvalt...

Fraaie opnamen van fraaie vrouwen, maar verder heeft het niet veel om het lijf. Het verhaal rammelt aan alle kanten en vooral het einde is erg gekunsteld.

Don Johnson moet het vooral hebben van zijn sexy uitstraling, want goed acteren is er niet bij.

De nog zeer jonge Jennifer Connelly is eigenlijk het enige hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk.

Film zou niet misstaan in de recente serie "Wild Things"-films.

Goeie film waarin een vreemdeling in een stadje arriveert en een baantje als tweedehands autoverkoper aanneemt. De film heeft alle ingrediënten voor een film-noir, met klassieke personages en een klassieke opbouw. Sexy, zwoel en sfeervol in beeld gebracht. Wel wat aan de lange kant.

Een goed verhaal, ik had nog wel een tijdje langer kunnen kijken dan 130 minuten

Het personage van Don Johnson zorgt zoals in The long hot summer weer voor opschudding in een slapend dorpje in het zuiden van de States. Brand en een bankoverval, chantage, moord en mooie vrouwen komen vervolgens aan bod. De overval vond ik echt de perfecte overval, heel goed bedacht van Madox.

De Texaanse omgeving en uitstraling van Johnson zorgt voor een rustige, lome sfeer doorheen de film terwijl er toch veel te beleven valt en het boeiend blijft, mooi gedaan.

Prachtige soundtrack ook met lekkere blues en rock nummers.

Zeker aan te raden dit licht erotisch, misdaad drama.

4,5 sterren

“My batting average for staying out of trouble when it’s baited with this much tramp. An even zero.”

Inderdaad, we hebben hier te maken met een volbloed neo-noir.

Een visueel erg aantrekkelijke film, mooie, van hitte zinderende beelden overdag, met warme kleuren uitgelicht at night. En dan heb ik het nog niet eens over Connelly gehad........

Het verhaal spreekt ook tot de verbeelding; een mysterieuze, goeduitziende drifter raakt naarmate zijn verblijf in een klein stadje in een van de zuidelijke Ver. Staten voortduurt meer en meer verstrikt in de machinaties van twee verschillende vrouwen, de een goed, de ander eh.... minder goed om niet te zeggen slecht, en een akkefietje dat hij zelf op zijn geweten heeft.

De muzikale ondersteuning van John Lee Hooker past als een handschoen bij het lome tempo en de broeierige sfeer die zich scene aan scene aaneenrijgen in deze geslaagde neo-noir.

Goed gedaan van Hopper, 3.5*.

Matig.

The Hot Spot pretendeert een zwoele misdaadthriller te zijn of toch iets dergelijks, maar is nooit zwoel of spannend of wat dan ook. De te lange speelduur klamt maar een beetje aan en wordt opgevuld door nietszeggende scènes.

Ook de cast is niet al te best. Don Johnson lijkt de geknipte acteur om de nonchalante gentleman neer te zetten, maar is saai. De fraaie Virginia Madsen is dat dan weer niet, maar is niet spannend genoeg als femme fatale waardoor haar drukdoenerij het enige is dat blijft hangen. Ook voor Jennifer Connelly heb ik niet veel lof over: knap maar saai.

Dennis Hopper onderscheidt zich niet met The Hot Spot. De locatie is er naar en de loomheid ontbreekt niet; helaas is die loomheid saai terwijl ze spannend moet zijn. De muziek die er ondergestoken wordt is ook niet al te best.

Kleine 2,5

Redneck 'merica! Weinig ervaring met film noirs, en ook nu blijkt dat het niet meteen mijn genre is al viel het al bij al wel mee. Madsen wat overacting, Connelly een beetje seutig en Johnson nogal mechanisch. Verder een sfeertje dat er wat dik op ligt, en een soundtrack die zichzelf voortdurend herhaald. Beetje fout allemaal, al hoort het ongetwijfeld bij het genre. Het verhaal zat wel niet slecht in mekaar, al werd het nooit spannend en sleepte het ook een beetje te lang aan. Vervelend werd het wel nooit. Af en toe passeerde ook wel eens een leuke scène, opgevrolijkt met wat sluiphumor.

De drie hoofdrolspelers doen het prima in deze sfeervolle maar ook verschrikkelijk trage film. De plot boeide mij te weinig maar door de sfeer en het goede acteerwerk blijf je toch kijken. Vooral Jennifer Connelly maakte indruk en de muziek was ook passend.

Maar over het geheel genomen kon de film toch te weinig beklijven.

Redelijk

Gisteren heb ik deze sombere en zwoele Film noir / Misdaad film (die ook mooi in beeld werd gebracht en o.a. door de gekozen locaties), waarbij het draait om diefstal, jaloezie, verraad en moord, weer eens gekeken (opgenomen van de leuke televisiezender AMC, welke helaas sinds 1 januari niet meer te zien is in de Benelux) en het blijft een heerlijk film om naar te kijken (duurt misschien wel iets te lang).

Hoewel het verhaal zeker vermakelijk is en ook leuk in elkaar steekt, is dit toch vooral een heerlijke film vanwege de twee uiterst sensuele en mooie vrouwelijke hoofdrolspeelsters (waarvan ook nog wat bloot te bewonderen is), te weten Virginia Madsen (als de sexy en mysterieuze Dolly Harshaw) en Jennifer Connelly (als de jonge en knappe Gloria Harper), die de destijds zeer populaire Don Johnson (zijn eerste film na de zeer populaire serie "Miami Vice (TV Series 1984–1990)") moeiteloos van het scherm spelen, en waarbij Virginia Madsen zo haar eigen plannetjes voor hem in petto heeft, wat dan uiteindelijk weer resulteert in een schitterend einde.

Don Johnson (in de rol van Harry Madox, die gaat werken als verkoper van tweedehands auto's) mag dan wel weggespeeld worden door de twee mooie vrouwen, maar hij heeft wel het geluk dat hij met deze mooie vrouwen (Jennifer Connelly was destijds pas 19 jaar en dat zegt ze ook in deze film) mocht spelen en ervan snoepen en ik vond hem ook best leuk spelen en hij was natuurlijk ook uitermate geschikt voor deze rol vanwege zijn "looks".

Deze film is geregisseerd door Dennis Hopper, maar ik denk dat regisseur Quentin Tarantino hieruit misschien wel wat inspiratie heeft geput om vrouwenvoeten en vrouwenschoenen in beeld te brengen in zijn films, want dat wordt in deze film een aantal keren op sensuele wijze getoond bij Virginia Madsen en met name Jennifer Connelly.

Herzien na bijna dertig jaar. Dik aangezette, zwoele en broeierige film noir, onderhoudend maar vrij vlak uitgewerkt. Echt spannend wil het in ieder geval niet worden. De prima cast weet er gelukkig wel iets memorabels van te maken. En Jennifer Connelly (topless!) is hier op haar allermooist.

Wat een einde Vind dit echt een geweldige film-noir, één van de meer geslaagde moderne exemplaren. Broeierige en zwoele thriller waarbij een zwerver, Harry Madox, in een stadje aankomt en aan de slag raakt als verkoper van tweedehandsauto's. De man heeft een zwak : vrouwen. Je hebt de lieflijke boekhoudster van 19 en de sletterige echtgenote van de baas. Vooral zijn fatale aantrekking tot de laatst genoemde vertelt iets belangrijks over zijn persoonlijkheid, want Madox is zelf geen koorknaap en het gevaar dat Dolly belichaamt verleidt zijn eigen duister kantje... Hij kan er niet aan weerstaan hoewel hij weet dat hij dat beter wel zou doen. In het jargon heet dat een "femme fatale" of course.

De sfeer is buitengewoon goed hier : zweterige temperaturen, draaiende blazers, neonlichten, stripbars, jazzy soundtrack, natte lijven, beetje sleazy ... daar teken ik voor. Het compenseert een verhaal dat wat aan de trage kant is, maar eigenlijk nooit helemaal stilvalt. Johnson viel me niet tegen ... en zeker de dames niet. Een prima film wat mij betreft.

Lange tijd geleden voor me, deze sexy film noir. Bij een tweede beurt toch een stuk minder. Te sloom en het is niet makkelijk genieten met zo'n rotzak als hoofdpersoon, niks ten nadele van Don Johnson. De voornaamste aantrekkingskracht blijft een poedelnaakte Jennifer Connelly, naast een net zo botergeile als getikte Virginia Madsen. Helaas is haar femme fatale personage ook wat irritant. De blues riedeltjes gedurende de hele film ook. Alles bij elkaar is dit een veel mindere Body Heat. Vakkundig gemaakt en fraai geschoten, maar het mist sfeer en spanning.

Film begint wel aardig met wat scheer die goed wordt neergezet en een fijn kabbelend tempo. Alleen richting het einde gaat de focus meer en meer op de relatie met Dolly en die vind ik minder sterk uitgewerkt, Madsen brengt haar ook net iets te theatraal. Wat dat vooral doet is dat de film een beetje blijft doormodderen zonder echt geweldig meer te worden. 2,5*.