Deliverance (1972)

Zeer geslaagde en dreigende thriller van John Boorman met enkele legendarische scènes. Zo zal het geluid van een banjo, na het zien van deze film, altijd een vreemde bijklank hebben. Ook Ned Beatty heeft filmgeschiedenis geschreven met de huiveringwekkende 'sequel like a pig'-scene...

Dat plus het soms erg sterke camerawerk en fraaie decor.

Ook een 3.5* dus.

Veruit één van de beste films die ik de laatste tijd heb gezien. Zeer goed acteerwerk, realistische dialogen, en de handelingen van de personages komen ook heel erg realistisch en menselijk over.

Het duurde even voor het op gang kwam maar daarna was het ook goed raak, en was ik 100% geboeid.

Ik vond het einde echter niet zo sterk, de allerlaatste scène met Jon Voight doet vermoeden dat hij het allemaal maar gedroomd heeft, of wordt hij nou gewoon achtervolgd door een soort trauma?

Naar aanleiding van de vermelding bij ongeveer elke Calvaire recensie, deze film maar eens gekeken.

Toch een pak minder. Begint wel aardig, maar de film climaxt al halverwege, weet nergens zo'n lugubere sfeer op te bouwen, mist het absurdisme van Calvaire en is gewoon een pak minder memorabel. Al wat Calvaire zo goed moeten is hier niet in terug te vinden, en wat dan overblijft is een redelijk aardig om volgen boottripje, met wat TVfilm spanning hier en daar.

Film zag er zeker nog ok uit, voor z'n leeftijd, en het begin was wel aardig, maar had een stevig stuk ingkort mogen worden, en naar het einde toe wordt het gewoon saai. 1.5*

Wel een goeie film.

Begin vond ik een beetje saai, maar er zaten uiteindelijk toch wel spannende scene's in.

Ik had niet zoveel met de acteurs, en het verhaal zelf was niet bijzonder goed naar mijn mening.

Maar de beelden samen met de muziek vond ik mooi, en heb er uiteindelijk lekker naar gekeken.

4*

Hele leuke film.

Met goede rollen van die vier hoofdpersonen en goede momenten. Soms ook spannend. Alleen jammer dat Drew al snel dood ging. Voor de rest een hele goede film. Ik hou wel van kanothrillers.

4,5*

Wat is dat toch met mannen, en rivieren en wildernis dat er altijd gedonder van komt? De aantrekkingskracht van het donkere mysterie, het gevaar, van de rivier die als een kronkelende slang door de duistere bossen slingert. Ik hou er altijd wel van, van die "men against nature" verhalen, de strijd tegen de elementen maar vooral de innerlijke geestelijke strijd tegen zichzelf.

Ik had ook wel verwacht dat Deliverance me goed zou bevallen maar dat de film van zo'n cinematografische schoonheid zou zijn was toch een beetje onverwacht. Het camerawerk hier is werkelijk fenomenaal! Erg strak en scherp, mooie close-ups waarbij de bossen op de achtergrond een soort ondoordringbaar groene muur vormen, en de bijna altijd aanwezige rivier, letterlijk de (bloed)rode draad door de film. Met al die geluiden van vogels, krekels, muggen en cicades die door de boxen de kamer binnekomen waan je jezelf soms net in de wildernis. Niet zo gek dus dat ademhaling en hartslag tijdens enkele ijzingwekkende (en memorabele) spannende, zenuwslopende scenes een versnellingkje hoger gaat. Dat mensen deze film 'saaiig' kunnen noemen vind ik vreemd, intens lijkt me een meer passende beschrijving. Altijd fijn als een film meer aanspraak weet te doen op de parasympaticus (over het ruggemerg) ipv de sympaticus (wat helaas veel vaker voorkomt).

De film vertelt over wat er gebeurt als er echt stront aan de knikker is, wie dan als natuurlijke leider boven komt drijven, wie na een flinke mentaale deuk toch weer de kracht vindt om door te gaan. En verrassing, het blijkt niet diegene te zijn met de grootste mond en de meest flashy horloge (geweldige rol van oer-macho Reynolds trouwens)...
Het einde vond ik zeker bevredigend, goed er volgt geen spectaculaire, geweldadige climax maar dat hoeft ook niet. De film is een chronologische vertelling, zonder kunstmatige tijdsprongen, over een totaal misgelopen kanotrip. Met de horror en traumas moeten de overlevenden nu zelf zien af te rekenen, dat kunnen ze de rest van hun leven in de zak steken...

Deliverance is een ongekend rauwe en tegelijk prachtige film. En ach, om dan ook maar even de vergelijking met Calvaire te maken. Waar Deliverance een woest stromende rivier door de gevaarlijke amerikaanse woestenij is, is Calvaire toch echt een Waals afwateringsslootje hoor

4.5* en een kanotripje door de Biesbosch zal nooit meer hetzelfde voelen... *snif*

Op survival met Boorman

In 'Excalibur' schuwde Boorman zelden tot nooit het magisch realisme (zoals het een Arthur verfilming betaamt), en ook in 'Deliverance' laat hij een onderschat staaltje regiewerk zien: grimmig en realistisch.
Vier zakenmannen die op zoek zijn naar een andere realiteit, dat vormt het basisgegeven voor deze existentialistische prent, waarin de wetten van de natuur meer dan ooit een centrale rol spelen.

Hoewel Boorman bij momenten iets te slordig omgaat met het verleggen van de focus, zorgt hij door middel van een impliciet veelzeggende fotografie, dat zijn personages deel uitmaken en onderworpen worden aan de natuur.
Enerzijds ligt er extreem veel diepte in de shots, als een symbool voor de eindeloze kracht van de natuur. Anderzijds worden de personages door middel van een lange lens op één lijn gezet met het canvas, om zo hun onderwerping aan de natuur aan te tonen.

Resultaat is een hallucinerende, licht ironische prent, met een ongekende onderliggende dreiging. Op deze wijze maken de weteen van de natuur zich bovendien langzaam maar zeker meester over de personages, maar evenzeer over de kijker.
Scènes waar het jongetje gitaar speelt en waar één van de zakenmannen de helling beklimt (niet voor niets eveneens ondersteund door een gitaarnummer), spreken boekdelen.
Hét meesterwerk waar menig critici over spreken is het echter niet geworden, maar een bescheiden meesterwerkje is het alleszins wel.

4*

Erg goede film, maar er had meer uitgehaald kunnen worden! Het verhaal dat we voorgeschoteld krijgen is niet bijzonder, maar de uitwerking ervan is meesterlijk. De spanning wordt goed opgebouwd en kent een paar onverwachte wendingen. Voordat ik de film zag dacht ik dat vooral de natuur voor de spanning moest zorgen, maar ook de mensen die tegenover de ''vier vrienden'' staan op een gegeven moment hebben daar een groot aandeel in! Een paar minpuntjes kent de film wel: op een gegeven moment zie je dat een van de vrienden met een gebroken been gewoon niet meer in de kano ligt bij de opnames van een ruige helling! Terwijl deze daar gewoon had moeten liggen. Dit had beter gekund wat betreft het camerawerk. Het camerawerk vond ik uberhaupt niet sterk, want de prachtige omgeving waar deze film is opgenomen krijgen we veel te weinig van mee. Hier had veel meer uitgehaald kunnen worden als het camerawerk beter verzorgd had geweest en da's jammer! In films als The Bridge over The River Kwai is de cinematografie beter verzorgd, en dat voor deze film een pluspunt kunnen zijn, maar helaas. Voor de rest is dit natuurlijk een geweldige film met meesterlijke acteerprestaties van alle vier hoofdrolspelers! Ook dat jochie op zijn banjo is redelijk angstaanjagend, wat een lelijk kind zeg!

* * * *

Deliverance is gewoon een heerlijke film om na te kijken. Het begin in dat hillbillie-dorp is geldig (vooral banjo stuk).

Met het verhaal zit het ook wel goed en de film is ook nog eens spannend. De beelden op de rivier zijn prachtig en er zit ook wel humor in de film (o.a. het nadoen van een varken).

Dit is waarschijnlijk de beste film waarin Burt Reynolds heeft geacteerd.

Wauw wat een schitterende film deze spannende thriller van John Boorman! Ik had van tevoren verwachte dat deze typische “mannenfilm” mij wel zou liggen, maar dat ik de film zo’n topper zou vinden had ik niet verwacht.
Wat me eigenlijk gelijk opviel aan de film, was dat het camerawerk werkelijk geweldig is. Veel close-up beelden, van in en ook buiten de rivier, die je soms het gevoel geven dat je de tocht zelf meebeleeft. De omgeving is schitterend, het verhaal hard en vooral ook erg realistisch en ondanks dat de film al in 1972 gemaakt is, is dit eigenlijk nauwelijks te zien. Het acteerwerk is zeer sterk, waarbij vooral Voight een haast onuitwisbare indruk achterlaat. De keuzes die in de film door de mannen gemaakt moeten worden, zijn niet altijd even makkelijk, maar goed verklaarbaar en nergens onlogisch. De vier mannen hebben herkenbare rollen en zoals zijn vaak is het ook hier niet de persoon met de grootste mond te zijn, die in feite het dapperst is. De muziek is mooi en vooral het Banjo-duel aan het begin van de film is erg leuk gedaan. Ik krijg na het zien van deze film echt zin om zelf eens zo’n toch te maken, maar dan wel in een wat minder woeste omgeving natuurlijk. . De maximale score voor deze film en een nieuwe binnenkomer in mijn top 10!

5,0*

Bijzonder sterke film met een perfecte opbouw. Introductie van de personages is niet al te lang, maar toch genoeg om je in de karakters te kunnen verdiepen. En dan komt het grote moment na de overnachting, als Ed en Bobby als eerste verder gaan. De spanning in de scènes die volgen is werkelijk om te snijden en met name de momenten tussen Beatty en McKinney zijn gewoonweg fenomenaal. Kan me weinig scènes herinneren die zo'n indruk op me maakten.

Na die scène blijft de film op zich sterk, maar weet nergens meer tot dat niveau te komen. De climax was ook iets anders dan ik me had voorgesteld, maar desondanks stelde Deliverance me niet teleur. Er wordt geweldig geacteerd, de film ziet er uitstekend uit en met name het camerawerk van Vilmos Zsigmond is van grote klasse. Eén of twee kleine minpuntjes (zoals die nogal lelijke filter voor een nachtscène) in een verder ijzersterke thriller.

4,5 sterren.

Vond het eerlijk gezegd niet meer dan een aardige thriller. Pakt wat magertjes uit qua personages, vond ze weinig karakteriserend en behoorlijk lastig om daar een band mee te krijgen. De spanning kwam ook af en toe wat te kort, met wel een aantal goeie scenes, maar kon zeker beter wat mij betreft.

Deliverance vond ik eigenlijk net niet bijzonder genoeg voor de stempel klassieker, toch wel teleurstellend.

3*

Sterke avonturenfilm met later een thriller element erin verwerkt.

Ik moest tijdens de film eigenlijk denken aan Into the wild die ook al zoveel moois van de natuur liet zien. Deliverance doet dat ook. Wat een prachtige beelden van de woeste rivier, de grote bossen, de enorme rotsen en de mooie natuur krijg je te zien!
De film moet het echt van de schoonheid hebben.

Het verhaal zelf is niet zo bijzonder. Een groepje gaat een kanotocht maken en krijgt last van een stel rednecks. Dat zie je op zich vaker in films. Gelukkig maken ze er in deze film geen horror van zoals films als The Hills have eyes. Het wordt nooit echt spannend maar het boeit wel. De ''verkrachtingsscene'' vond ik best grof en was zeker spannend en apart. Daarna is het overleven en terugkeren en dat wordt ook boeiend weergegeven. Wie komt er mentaal bovenop en wie zet echt door? Overigens wordt er meer dan overtuigend geacteerd in de film. Maar goed ook, aangezien er niet al te veel personages in de film voorkomen zodat de paar die wel meedoen vaak in beeld komen.

Nou had ik de film een verdiende 4* willen geven tot het einde naderde. Jammer van het zwakke einde. Als de film nou geeindigd was bij dat ze terug aan land kwamen en de ambulance erbij kwam dan was het uitstekend. Nu volgde er nog een suf overbodig kwartier nazorg en politieevaluatie en dat deed afbreuk aan de no-nonsense avonturenfilm.. Dat kost bij mij een half punt en daarom geef ik een 3,5* wat zeker dikverdiend is. Aanrader!

Opnieuw (na Hell in the Pacific) een sfeervolle film van Boorman, goede dosis spanning en prima acteerwerk. Camerawerk is opnieuw goed en ook visueel ziet het er weer goed uit.

Natuurlijk is dit meer dan een spannende avonturenfilm. Hoe om te gaan met moord, vooral de psychologisch aspecten ervan en hoe de mens tegenover de natuur staat. Maar ook als je het simpeler bekijkt, zoals ik meestal doe (ik houd niet zo van dingen zoeken achter elke steen), is dit een goede film.

4.0*

Het begrip beste film is eigenlijk onzin, goede films zijn eenvoudigweg niet te vergelijken. En er zijn zo veel films die je gezien hebt dat je snel een goede film vergeet. Maar ondanks dit, als je mij midden in de nacht wakker maakt en vraagt wat de beste film is die je ooit gezien hebt, ik Deliverence zou antwoorden.

Wat maakt deze film zo bijzonder? Het is vaak een soort bijna magisch fenomeen wanneer alles op zijn plaats valt bij een film. Daar voldoet deze film in hoge mate aan. De cast is perfect, met nota bene Burt Reynolds, die hier helemaal past en de rol van zijn leven speelt. Het verhaal is geweldig, met zeer menselijke emoties, spannend en je voelt jezelf als het ware meegaan met de tocht. De muziek is uitmuntend, met de Dueling Banjos als een meesterwerk.

Dan het feit dat de film in 1972 is gemaakt en nog net zo sterk is als het jaar waarin de film uitkwam. En films zijn sterk aan veroudering onderhevig.

Kan geen enkel zwak punt bedenken bij dit meesterwerk.

Redelijk overroepen klassieker. Ik heb namelijk twee problemen met deze film. 1) De personages voelden voor mij enigszins cliché aan, alsof ik ze al in honderd andere films gezien had. Ook hun handelingen kwam lichtelijk clichématig over. 2) het spanning gehalte is bij vlagen vrij minimum en dan is vooral te danken aan de vreemde opbouw van de film. Wel is de film voorzien van een naargeestige sfeer en een paar zeer indrukwekkende scènes.

Na onlangs murw geslagen te zijn door het platte Wrong Turn verlangde ik naar de grote inspiratiebron: Deliverance. Wat een mooi stukje cinema, vooral de sublieme banjo-scene en de jonge hillbilly
Erg aandoenlijk ventje, mooi ook hoe hij de mannen zonder blikken of blozen aan- en nastaart vanaf de brug wanneer ze rustig onder hem door varen, ieder hun nare lot tegemoet.

Het verhaal is simpel, maar de kanotocht over de kronkelige rivier met de afwisseling van stroomversnellingen en rustieke stilwaters levert echt geweldige plaatjes op en is al een belevenis op zich. Ook de shots van Ed tegen en op de rotswand zijn ontzettend sfeervol met de donkerblauwe schemering en sillhouetten.

De verraderlijke rust van de natuur: alleen het gezang van vogels, getik van spechten, kabbelend water. Aan de andere kant de desolaatheid en de rauwheid van het bulderende water en rotspartijen. Een tegenstelling die de impasse waarin de mannen verzeild raken benadrukt. In dat opzicht is het jammer dat het einde in de bewoonde wereld te lang duurt, doet behoorlijk afbreuk aan de uitzichtloosheid van het voorgaande. Vlak na aankomst in het stadje met de opzwellende banjo- en gitaarmuziek had de film tot een einde moeten komen.

Het voelt ook weer aan als een verademing om een film op te zetten waarin níet de bad guy onverwacht overal opduikt, of een andere onvoorziene plotwending of puzzel zich voordoet om indruk te maken. Ook gelukkig geen bombastisch gedoe met melodramatische muziek en romantiek.

In plaats daarvan "gewoon" een lome maar boeiende en typisch jaren zeventig sfeer, met oog voor detail en een mooie karakterontwikkeling die de overlevingsdrang laat zien. De kloof tussen de stedelingen en de hillbilly's voegt wat extra toe (hoewel behoorlijk stereotiep en beledigend moet ik zeggen). Zal vast de voedingsbodem zijn van veel andere films met dit thema. Goed acteerwerk ook van zo'n beetje de gehele cast, alleen het personage van Bobby vind ik niet zo overtuigend.

Topfilm dus.

Ouderwets spannende avonturenfilm. Niet teveel over praten, gewoon kijken en genieten .

Toch wel een bijzondere film.

Boorman slaagt er voor mij echt in om een naar sfeertje te scheppen. Een beetje onwezenlijk. Als een koortsdroom.

Neem nu die scène waarin Ed Gentrey 's nachts schijnbaar impulsief een grote berg opklimt. Plots wordt hij dan wakker en daar staat de man die hij zocht. Maar uiteindelijk blijkt dat hij de verkeerde te grazen neemt. Typisch zoiets dat ik in een droom zou meemaken . En dan écht wakker schieten wanneer je even later van op de berg in het water pletst.

Jammer genoeg mist Deliverance in mijn ogen wat subtiliteit. De acteerprestaties verraden toch een klein beetje de leeftijd van de film. Vind het allemaal weinig "naturel", bij een gebrek aan een beter woord.

Op visueel vlak evenmin meesterlijk naar mijn smaak. De locatie is natuurlijk fantástisch. Maar Boorman brengt het redelijk droog in beeld. Op zich werkt dat hier wel, maar persoonlijk zou ik Deliverance zeker niet onder de cinematografische parels onderbrengen.

Samengevat kan het basisgegeven volgens mij beter uitgewerkt worden. Maar daar staat tegenover dat deze prent een volstrekt unieke sfeer neerzet. Alsof je dus in een nare droom vastzit. Hou het momenteel bij dik 3*.

Erg stoere en indringende film.

Voorgaand hebben meerderen van jullie het al aardig uiteengezet en ik sluit mij daar graag bij aan. Het heeft geen zin om daar weer veel over te zeggen. Een dikke 4.0.

Zojuist die scene aan het begin nog even herzien, met de gitaar/banjo-sparrende Drew en de wat 'achterlijk' uitziende jongen. Geweldig zeg, en wat een sfeertje wordt er direct neergezet! 4 mannen die uit een reguliere beschaving komen en niet goed weten in welke verhouding ze staan tot een paar 'simpele' rivierstreekbewoners. De toon wordt met genoemde scene onmiddellijk gezet. "Talking about genetic deficiencies", zegt Bobby, maar "wie tokkelt daar gewoon op zijn banjo"?

Wat volgt is een vet spannende film, die werkelijk onder de huid kruipt, mede door het gebrek aan muziek. Het is bijna klassieke horror, zoveel spanning en verwachting er wordt opgeroepen door enkel de vogels het omgevingsgeluid te laten maken. Slechts af en toe horen we opnieuw het banjogetokkel...

Ik zie het vooral als een film over mensen die zich zekere levensvormen hebben aangemeten in de beschaving. Oog in oog met de natuur, dat is zowel de krachtige rivier met woeste omgeving als de aard of natuur van oorspronkelijke streekbewoners, biedt die beschaving ze geen zekerheid meer en weten ze niet meer wat hun verhouding tot die natuur moet zijn. Zelfs goed en fout zijn niet meer zo duidelijk, als ze niet weten wat er met Drew gebeurd is en of die man zonder tanden wel schuldig hieraan is... Overigens werd Drew niet neergeschoten, maar had hij een klassieke shockervaring. Het enige dat dit kan tegenspreken is dat Lewis vlak ervoor steeds bij de oever omhoog zat te kijken, alsof hij daar iets of iemand zag.

Hierdoor blijven er veel vragen over, maar de belangrijkste is in mijn ogen toch wel de vraag waarvan ze nu eigenlijk verlost moeten worden, gezien de titel. Als de overgebleven mannen aan wal komen, is het eerste wat daar staat een 'Church of Christ'. Maar ze lopen er zonder een blik op te werpen voorbij, wat betekent dit? En kennelijk vormt de bouw van die stuwdam de uiteindelijke verlossing, maar daarmee zou werkelijk alles worden weggevaagd. Jammer alleen dat dit niet echt wordt uitgewerkt. (Hoewel ik stiekem moest denken aan het einde van O brother where art thou, zou dat misschien qua idee aan deze film zijn ontleend? ) Er zijn dus nog wel wat onduidelijkheden, en het nog vrij lange en wat saaie einde kan ik ook niet echt plaatsen. Maar indrukwekkend is het zeker.

Behoorlijk indrukwekkende thriller, die toch ook een avontuurlijk tintje mee krijgt dankzij de fantastische natuurbeelden van de natuur.
Het verhaal begint lekker rustig, met heerlijke gitaarmuziek. Zoals zovelen ook al hebben gezegd is het moment met Drew en dat inteeltkind fantastisch lekker qua muziek.
Daarna krijg je het vrolijke groepje te zien dat over de rivier aan het kanoën is. Het mooie is (volgens mij) dat ze geen stunt doubles gebruiken, je ziet de mannen zelf de hele tijd over het ruige water varen. Iets wat een dikke plus verdiend bij mij.

Vanaf het moment dat het groepje die 2 mannen tegenkomt verandert de film serieus van toon. De muziek verdwijnt eigenlijk zo goed als, het komt nog wel enkele manieren op een subtiele manier terug. De spanning is vooral onderhuids goed voelbaar tot aan het einde, want eigenlijk gebeurt er vrij weinig. Toch zat ik met een verhoogde hartslag te kijken, het gebrek aan muziek en dat zenuwslopende geluid doen het werk meer dan prima.

Jammer dat het einde iets te veel werd uitgerekt, dat had wel 5/10 minuten korter gemogen. Desalniettemin bleef de spanning aanwezig, vooral omdat Ed zijn portemonnee had verloren toen hij boven op die rots stond. Ik had zo het gevoel dat die tandloze gozer die portemonnee zou hebben gevonden ergens. Dit bleek achteraf niet zo te zijn en dat is eigenlijk het algehele verhaal van de film. Je denkt dat er wat komt, maar het komt niet. Dikke mindfuck eerste klas en totaal niet cliché.

Mooie film om gezien te hebben en een aanrader voor liefhebbers in dit genre.

4*

Dan eindelijk deze prent gezien.

En hij is me toch wat tegengevallen.
Het sfeertje is er, en het prachtige decor van de film geeft mooie plaatjes. Ook de acteerpresaties waren erg sterk.

De sterkste scène vind ik toch wel de banjo-scène.Maar ook de droomscène met die hand die boven water komt
Maar in de film gebeurt er redelijk weinig. Je hebt de verkrachting, de bergbeklimming etc. Maar deze film moet het toch hebben van zijn onderliggende spanningslaag hebben.

Toen ze hun verhaal hadden voor de politie en aan land gingen had de film imo mij moeten stoppen(zoals de anderen al zeggen. Nu wordt het onnodig uitgerekt. Maar je verwacht wel dat de autoriteiten erachter komen. Als dat dan niet gebeurt, sta je wel even te kijken. En het is dus niet cliché.

Maar omdat de spanning niet altijd voelbaar was, voelde deze film toch niet echt aan als een klassieker. Het was weliswaar goed, maar in in mijn opzicht zou ik dit niet in de top-250 plaatsen.

Even over de film kwa kwaliteit. Ik heb hem HD gepindakaast. En het zag er werkelijk voortreffelijk uit. Ik zou kwa beeldkwaliteit eerder denken aan de 90'er jaren.
Ik geef voor nu een ruime 3, met kans op verhoging.

Door de hoge status op de ranglijst en het verhaal had de film me toch hartstikke nieuwsgierig gemaakt. Maar achteraf vind ik niet dat de film de klassieker status waard is.

Maar het is zeker geen slechte film. De setting waren erg goed. De bossen en de mooie rivier zorgde voor een lekker avontuurlijk sfeertje. En is de perfecte locatie voor een film als deze. Een paar erg goede kanovaar scenes ook. Jammer genoeg was het verhaal conpleet oninteressant. Het tweede uur was zelfs saai op sommige momenten, en het einde duurde inderdaad veel te lang. Nadat ze het uiteindelijk overleefd hadden (op Drew na natuurlijk) duurde de film nog ongeveer een kwartier. Ze hadden veel eerder moeten stoppen.

Een paar mooie scenes zaten erbij. Natuurlijk de beroemde banjo scene met dat misvormde kind, dat was erg leuk. De personages waren niet echt sterk. Burt Reynolds speelt de typische stoere waaghals, en John Voight personages zal me ook niet echt bijblijven.

3*

Ik heb gedeeltelijk dezelfde mening als simonvinkie.

De film duurde op bepaalde onderwerpen ietsje lang. Wat ik als pluspunt beschouw zijn de mooie landschappen en rivier en watervallen.

Er zaten een paar interessante scènes. Dat banjo en gitaar scène bij het begin vond ik erg mooi en een spannend stuk waren met die 2 hillbilly's.

Opzich leverde bijna iedereen uitstekende acteerprestatie's. Alleen bij Reynolds had ik dat gevoel soms niet.

Over de voorspelbaarheid van de film valt niet veel te zeggen. De hele film verraste mij. Zoals de dood van Drew, verkrachting van Bobby en het doden van de 2de hillbilly. De personage van Voight kan beter voortaan niet met een boog spelen, want als die een pijl af kan schieten èn zichzelf verwonden met een andere pijl, nou dan sta ik met open mond en wijde ogen te kijken

Ook vraag ik me af of er nou op Drew geschoten werd. Ik zag geen wond en hoorde geen schot. Maar dat sluit ik niet af, want Lewis zei dat er op hem geschoten werd

Ik twijfelde tussen een 2,5 en een 3,0. Maar dankzij de trage einde, nadat ze zichzelf redde, vond ik dat 15 minuten te lang en dat het beter ingekort of helemaal niet voorkwam zou zijn.

Een goeie 3j later opnieuw gekeken, en ik moet zeggen dat 'm mij deze keer een stuk beter is bevallen. Van een 'rustig' kanotochtje belanden ze in een kleine nachtmerrie, en je ziet zo de angst op hun gezichten, zeker wanneer er nog andere dingen gebeuren.

Het einde had wat mij betreft wel iets korter gemogen

Knappe thriller!

Hillbillies versus stadsmussen en dat loopt verkeerd af. Vond deze heikneuters trouwens erg goed gecast, het vooroordeel dat ze allemaal het product van inteelt zijn wordt hier nog maar eens onderstreept.

De film dan: eigenlijk van meet af aan voel je een spanning tussen de hoofdpersonages van de stad en de locals. Tot aan het befaamde duet - heel erg sterk moment in de film - waar de sfeer er in komt en er een soort van (h)erkenning tussen beiden groepen ontstaat.

Wat dan volgt is de kanotocht (erg mooi in beeld gebracht trouwens, prachtige setting ook) en de ontmoeting met de twee Mountain Men. En van dan af loopt het aardig fout. De prachtige natuurlijke omgeving wordt immers een gigantische val waarbij achter elke boom gevaar kan schuilen.

Vond vooral Burt Reynold geweldig acteren. Echt een charismatische acteur die volledig in z'n arrogante stoere rol opgaat. Vond het jammer dat hij gewond aan z'n been raakte. Maar ook de andere drie acteurs waren erg overtuigend.

Einde was ook prima, opnieuw die spanning, je bent een blijft een buitenstaander als stadsmens...

Deliverance is geweldig geregisseerd door John Boorman
notebene zijn eigen roman,maar onderscheid zich.

De film begint met de dialogen van Lewis.De beelden laten je dan gelijk ( met de dialogen) kennis maken met de rivier wat aangenaam overkomt.

Dan algauw kom je in aanraking met de andere personages wat allemaal zo zijn eigen karakter trekjes heeft.Drew bijvoorbeeld kan goed banjo spelen wat een magistrale sfeervolle moment oplevert met een verminkt mysterious mannetje Deze scene is niks voor niks geroemd op deze en andere sites ?.

Dan gaan ze kanovaren....
De regie brengt zoals de gehele film ook dit vol sfeer,maar algauw maken Bobby en Ed kennis met de bosmannen wat erg dreigend briljant uitgeschreven overkomt Jullie stoken hier whysky toch ? ,maar enkele momenten komt het meest denigrerendste film moment die ik heb gezien.De sfeer blijft dan altijd dreigend en gaat jouw als kijker nietmeer loslaten en levert klassieke karakterontwikkelingen op wat waarschijnlijk nog niet is overtroffen ! .

De laatste paar minuten snap ik niet waarom er wat kritiek op is ik vind het juist erg goed. Laat goed zien wat voor trauma ze er aan over hebben onthouden en de dreiging is er zelfs dan nog ! .


4 sterren verdient en zeker een plaats in het huidige top 250 verdient !!

De film zal zeker gaan dalen gezien de score's in de top recent, onverdient !!!