Deliverance (1972)

Na heel wat jaren opnieuw bekeken ( toevallig ) en de film blijft na 46 jaar nog altijd overeind. De suspense, avontuur, beelden hebben nog niks ingeboet ondanks we ondertussen op gebied van wreedheid in films al heel wat gewoon zijn. Toch weten de ongemakkelijke beelden nog te raken, al moet ik bekennen in de tijd dat ze toch meer op mijn netvlies bleven hangen. Ik blijf bij vier sterren.

Het was al een hele poos geleden dat ik Deliverance nog eens zag. Een jaar of 20 vermoed ik. Eigenlijk is het verbazingwekkend dat ik steeds dacht dat dit een nineties movie was, niet eentje jit de jaren 70. Ook toen ik de film opnieuw zag, kon ik het moeilijk geloven dat de film al 46 jaar oud is.

Het deuntje met de banjospelende jongen is me steeds bijgebleven en ook nu zal het deuntje enkele weken in mijn hoofd ronddwalen. Deliverance is een miniklassieker over 4 vrienden - hoewel niet iedereen elkaar even goed kent - die erop uittrekken om een wilde rivier te bevaren in een kano. Uitstekend camerawerk en schotterende natuurbeelden wisselen elkaar af. Ook de acteerprestaties waren uitstekend en de zelf uitgevoerde kanotochten waren authentiek. De mimiek van de acteurs en hun emoties werden close en mooi in beeld gebracht. Deliverance is meer dan een thriller of avonturenfilm. Het werkt morele vraagstukken op en er is ook aandacht voor de naweeën van het gebeuren. De nachtmerrie in de slotscène is hier een mooi staaltje van.

Saai vind ik het nooit, daarvoor is de film te prachtig geschoten. Weinig echte diepgang in de personages. Ook hier en daar bleef ik met vragen zitten. Waarom werd Drew bvb niet meegenomen? Het einde met de politie werd ook nogal snel afgehaspeld, maar voor de rest prima film die ik best wil aanbevelen. Fijn om hem na al die tijd teruggezien te hebben.

Onderhoudende film die wat traag begint, misschien omdat Deliverance al 46 jaar geleden gemaakt is. Het plot ontwikkelt zich steeds beter, vooral het personage van Jon Voight kan me erg bekoren.

Ik kan me voorstellen dat deze film een voorloper is van genrefilms als Wrong turn.

Onderhoudende film met een aantal memorabele scenes. De banjo battle steekt er met kop en schouders boven uit. Daarnaast wat sterke teksten van het personage van de heer Reynolds. Het gebeuren op de rivier viel mij lichtjes tegen ook door de soms knullige manier van filmen.

Dat vond ik ook behoorlijk dom, maar wel een erg sterke film hoor! Ik heb hem nu al drie keer (met een paar jaren tussenpauze) gezien en blijf hem goed vinden, terecht een klassieker! De botsing tussen stadsmensen en 'hillbillies', de woeste en ongenadige natuur waar onze wetten niet meer gelden, de innerlijke strijd van het geweten en de drang tot overleven, schuldgevoelens enz... tegenwoordig maakt men nog maar zelden films met zulke diepgang. De nadruk ligt in deze film minder op de actie en het overdreven spektakel, maar er is constant zenuwslopende spanning! Goede acteerprestaties ook van de vier heren, die ondanks hun verschillend karakter door onvoorziene omstandigheden moeten samenwerken en -denken, ze zitten echt "in hetzelfde schuitje", zeg maar!

Gisteren nog weer eens gezien en ik verbaas me eigenlijk over de veelzijdigheid van de film en alle genres waar de film raakvlak mee heeft. Het begint in die zin als avonturenfilm, beetje coming of age wellicht hoe de mannen met elkaar omgaan en sommigen naar elkaar toe groeien en teams vormen in de bootjes, dan mond het uit in een overlevingsfilm met de puur rauwe natuur, om vervolgens weer in een drama/thriller uit te monden, wat de afloop en hoe de betrokkenen met het oordeel omgaan betreft. Vind dat toch eigenlijk wel bijzonder.

Matig.

Kan door het jaartal komen, maar dit was gewoon lelijk. Nergens had ik het idee dat ik oprecht naar iets spannends zat te kijken, of iets uitdagends of heel avontuurlijks. Het uiteindelijke resultaat van deze hooggewaardeerde film is me dus behoorlijk tegengevallen.

Acteerwerk is ondermaats. Voight speelt niet overtuigend, Reynolds had al iets meer charme. De film begint boeiend, al is het snel best lelijk. De kanoscenes waren dan nog het mooist ongeveer, voor de rest was dit soms zelfs vermoeiend om te zien.

Te weinig natuur ook vooral, op een paar vissen na zie ik graag meer wat er daar in de bossen nog leeft. De film wil graag spannend zijn, maar is dit echter niet. Na de beruchte scene is het zelfs saai en is het nog een lange zit richting het einde toe.

Acteerwerk had gewoon beter gemoeten, en het echte "avontuur" op de kanotocht na bleef eigenlijk ook wel een beetje uit. Het was nogal een lange zit zo. Nog wel extra punten voor het leuke begin, de banjo en Reynolds.

Paar aardige scènes en zo nu en dan best wel sfeervol door toedoen van de rustige muziek in combinatie met shots van de rivier en de bergen. Helaas beslaat dit masr een klein deel van de film want de rest vsn de tijd zit je naar extreem langdradige scènes te kijken die praktisch nergens over gaan. Acteerwerk is daarnaast ook niet best, maar dat had ik eigenlijk ook niet verwacht. Reynolds speelt dan nog het best, maar ook niet zoals ik hem ken.

2*

Het relaas van 4 mannen die er op uit trekken in de wildernis om zichzelf terug te vinden in de natuur. Met een beeld van die streek vanuit een stadsvisie. Het romantische idee van een kano op een wilde rivier en lokale bewoners die afgesloten van de beschaafde wereld, domme boeren zouden zijn met inteelt uit een wereld die stil is blijven staan. Burt Reynolds is het haantje van de groep die volgens hem geboren lijkt te zijn voor die wilde natuur, maar uiteindelijk komt hij evengoed uit de stad.

In het begin lijken die vooroordelen ook bevestigd. Iets evident als de vraag om hun auto's naar een bepaald punt te brengen, lijkt al te moeilijk voor de lokale bewoners. Die zijn terughoudend tegenover de vreemdelingen uit de stad. Wat achteraf gezien ook niet moeilijk is, omdat het juist mensen uit de stad zijn die met de aanleg van een dam in het natuurgebied, hun leefwereld overhoop halen.

Onze avonturiers komen na een kanotocht enkele lokale mannen tegen die hen vasthouden en één van hen zelfs seksueel lastigvalt. Opnieuw lijkt hiermee het cliché bevestigd. Wat een trip met een kano op een wilde rivier moest worden, is nu een kwestie van overleven. Het is op dit moment dat de film zich onderscheid van bvb een horrorfilm als The hills have eyes. Ook als kijker ga je mee in het idee dat die lokale mannen de bevestiging zijn van het kwade in zo'n vergeten uithoek waar de tijd is stil blijven staan. We gaan mee in de blik van de 4 mannen. Want zijn die twee mannen dezelfde als de eerste mensen die we zagen? Als Drew tijdens het varen in het water valt, zou hij beschoten zijn maar dat zien we nergens en wordt ook later nooit bevestigd. Als ze later opnieuw een man met een wapen tegenkomen en doden is het nooit zeker dat die één van de twee slechte hillbillies is. Hun vooroordelen die ze al hadden werden door het incident met de twee hillbillies kracht bij gezet, zodat ze dat beeld overal zagen. Wat toch wel ontkracht wordt als ze uiteindelijk bij hun auto's terecht komen, die er zoals afgesproken staan. Als de politie haar werk doet. Als ze eten krijgen van de lokale inwoners...

Het lijkt wel dat horrorfilms die met hillbillies werken, hun inspiratie halen uit Deliverance. Maar eigenlijk hebben ze net de hele insteek gemist. Deliverance is geen subtiele horror, maar net een gelaagde film van het beeld van stadsmensen tegenover mensen de eerder in de natuur wonen. En het beeld dat ze van zichzelf hebben. De mannen zijn ook duidelijk veranderd naar het einde toe. Maar dat komt omdat ze de maskers die ze zichzelf voorhielden, dan zijn afgevallen. Ze hebben zichzelf gevonden, maar dat wil niet zeggen dat ze daar zo blij mee zijn...

“Sometimes you have to lose yourself 'fore you can find anything.”

Deze film herinner ik me nog als de enige film die nog in zijn plastic folie zat toen we hem weer verkochten, nooit naar deze film om gekeken maar altijd wel andere gedachtes bij gehad, het leek me echter niet zo heel bijzonder. Helaas is die gedachten waarheid gebleken aangezien de film me echt niet wist te interesseren, en ik eigenlijk vaak wat wegzakte in de film.

De film verzorgde echter een paar mooie natuurmomenten, waar ik altijd het meest van kan genieten tijdens films zoals dit. Daar houdt het eigenlijk dan ook wel snel op, ik had er meer van verwacht. Na een kleine veertig minuten gaat men het water op en begint het avontuur waar voor mij ook de film wat spannender en vermakelijker begon te worden, het begin was erg traag. Overigens wel goed in beeld gebracht was hoe men leeft in zulke gebieden, vaak zijn dit zogenoemde ‘Inbreds’. Eenmaal op het water komt de spanning ook wanneer ze onder schot worden gehouden door locals en daar vervolgens mee moeten vechten maar, na dit hele tafereeltje zakt de film ook weer volledig in.

En dat is toch het moment waar ik toch meer van had verwacht en van had gehoopt. Het overleven is erg leuk in beeld gebracht en daar kon ik echt wel van genieten maar daar blijft het ook wel bij. Ik had het ‘overleven’ wat heftiger geschat, wat interessanter en wat spannender, het overleven van wellicht een hele familie leek mij leuk dan maar twee mensen. Dat is toch wel het gene wat de film voor mij voornamelijk slap doet laten aanvoelen en daar baal ik best van aangezien ik hier best na uit keek.

De cast deed het overigens wel leuk, en het verhaal is best prima bedacht hoor. Vier gasten willen graag een rivier bevaren voordat deze minder word nadat er een dam wordt gebouwd. Onderweg stuiten ze op problemen en moeten ze van alles doen om te overleven; leuk verhaal en leuk concept waar weinig mee gedaan werd.

Helaas kun je niet altijd geluk hebben en dat blijkt ook maar weer eens uit deze film, een op het oog best interessant film pakte best slap uit: zonde.

2.5*

Herziening en nog steeds een schitterende avonturenfilm. Vier kennissen besluiten om een wilde rivier af te varen in kano, voor de stroom verdwijnt bij de aanleg van een stuwdam. De ecologische boodschap ligt er al van den beginne vrij dik op. De beschaving en het modernisme rukken op ten koste van de ongerepte natuur. Nog steeds vandaag een heet hangijzer.

De rivierbewoners zien er allemaal uit als het resultaat van verregaande inteelt, beetje een overdreven beeld wel van de backwoods. In het artikel dat Donkerwoud postte wordt trouwens dieper op Southern Gothic ingegaan.

Het leven van het viertal zal een rare wending nemen wanneer ze twee locals tegen het lijf lopen.... dit blijft een ruige scène ... Mooie plaatjes, een voelbare spanning en hopeloosheid vind je mooi samengeperst in Deliverance. De auteur van dit werk, James Dickey, speelt hier ook de rol van de sheriff.

Na Tarantino gehoord te hebben in Carré over deze film werd het toch eens tijd om hem te kijken. Vanaf het moment dat deze film aan gehaald werd in Wild Hogs was ik benieuwd naar dit verhaal. En dat is alweer 20 jaar geleden. Dus het werd tijd om deze klassieker eens te zien.

Het verhaal kende ik in grote lijnen en toch voelde ik een zekere spanning. Met name de beruchte scene die de hele sfeer doet kantelen was bijzonder meeslepend. Ergens had ik het idee dat Tarantino hier wellicht zijn inspiratie voor From Dusk Till Dawn vandaan heeft gehaald: roadtrip verandert halverwege plots in horror.

De tweede helft is minder sterk helaas, hoewel het verhaal spannend blijft en de boodschap duidelijker naar voren komt. In de eerste helft leerden we deze mannen kennen, maar aan het eind van de film kennen we hen op hun donkerst. De maskers van beschaving zijn even afgegaan tijdens de trip, en eenmaal thuis voelt het huiselijke leven onwennig.

Een sterke film, die helaas iets te vroeg piekt, maar genoeg actie en drama biedt, en ook stof tot nadenken geeft.

4*

Prima film, met prima locaties en goede acteurs. Niets meer, niets minder. Waarschijnlijk was het in de jaren '70 echt een knaller, maar in de loop van de tijd toch wat gedateerd geraakt. Moet wel zeggen dat het niet aan de acteurs lag, aangezien die erg sterk speelden; van de vier hoofdrollen tot de hillbilly's. Het wordt nergens echt spannend. Daarentegen heerst er een onderhuids gevoel dat er wat mis gaat / kan gaan. Prima productie.

Maar wat een dolle rit zeg. Deze film stond al lang op mijn lijstje. Het eerste uur vind ik ook ontzettend gaaf. Burt Reynolds is ontzettend stoer en de toffe shots op de rivier zijn fantastisch. Daarna kakte de film een beetje in naar mijn mening. Het kan ook aan mij liggen dat ik iets anders verwacht had. Voor nu 3* bij een herziening kan dit zeker hoger worden.

Begin zomer en je hebt covid. Ja het kan nog steeds dus. Mooie tijd om wat oude filmpjes op te zetten. Zoals deze Deliverance. Helaas ben ik net veel laat geweest om de 4k bestellen want hij is al niet meet leverbaar. Jammer want deze film die op blu ray niet slecht uitziet had wel een upgrade verdiend. Het beeld begint vrij dramatisch maar wordt daarna een stuk beter. Zag ook nog een gemiste haarspeld die er niet uit was gehaald. Ook het geluid is niet top maar al met al redelijk tot goed.

De film begint met een mooie opbouw en we zien daar al wat vreemde vogels lopen. Daarna gaat na wat leuk gepingel de kanotocht dan echt beginnen. Uiteraard loopt dat niet goed af. Het ziet er zelfs mensonterend uit. Als de tocht dan verder gaat weet je dat het gevaar nog niet is geweken.

Knap zijn de dialogen met elkaar. Ze ogen simpel maar zijn dat niet. Er zit zeker een diepere laag achter. Alle acteurs spelen voortreffelijk tot de sheriff toe. Paar kleine ongeloofwaardige dingetjes. Het rots beklimmen. En technisch een klein foutje. Ze gingen met drie wagens naar het begin. Dat betekent dat je 3 chauffeurs nodig hebt. Ik zag er maar 2 zitten in de 3e wagen. Die derde man leek ik wel op de heuvel te zien. Vreemd.

Alle acteurs leven nog op Burt Reynolds na die overleed in 2018.

Film 4,0

Beeld 3.5/4,0

Geluid 3,5

Ps Basto rectificeerde mij terecht. 4K is niet verschenen.

Vandaag eigenlijk pas deze film voor het eerst gezien en wel op een mooie blu-ray, had hem via Amazon gekocht, de Duitse versie en staan gewoon Nederlandse ondertitels op dus helemaal perfect!

Een beetje vergelijkbaar met ''The River Wild'' vond ik hem, 4 vrienden die een kanotocht gaan doen en dus in de problemen komen, niet alleen op het water, maar ook als ze even rustig willen aanmeren...

Ook goed dat de film nog doorgaat als ze de finish bereikt hebben, het was een mooie rustige film eigenlijk met hier en daar wat drama / actie en een beetje spanning.

Ik had graag nog wel wat erger willen zien, maar daar kiest deze film niet voor, het kabbelt verder wel goed door.
Daarom een dikke 3 sterren voor deze film, want ik heb geen saaie stukken ontdekt.

Mijn vermoeden was dat hij niet de ''goede'' jager had vermoord, want hij keek in zijn mond en deze had normale tanden en geen stuk weg aan de voorkant wat die ene wel had, daarom had ik gedacht dat aan het eind van de film de echte jager zonder voortanden opeens aanschoof bij die familie en dat er dan een soort gevecht kon ontstaan als ze opeens oog in oog met elkaar zouden staan, maar blijkbaar had ik het dus mis..

Een vermakelijke avonturenfilm van regisseur John Boorman ("Excalibur", 1981) Een film over een paar mannen die gaan wildwater-raften die zijn spanning heel goed opbouwt. Een ogenschijnlijk eenvoudig kano-tripje wordt echter verstoord door problemen die ze krijgen met twee lokale bewoners. Maar voordat je spanning en gekibbel van mannen op middelbare leeftijd krijg is er eerst totaal nutteloos...banjomuziek. En die banjo's gaan ook niet meer weg. Had gedacht dat ik dit leuker zou gaan vinden...misschien doordat soms de scènes lang bleven hangen het toch wat te gedateerd over kwam. Toch wel een degelijke film met één opvallende scène.