Deliverance (1972)

Goede film, mooie beelden en spannend, laatste gedeelte is wat minder: 4,0

Zeer mooie natuur en met de nodige spanning omgeven film.

Acteren was sterk en aantal scenes waren prima gedaan.

Alleen het laatste gedeelte was wat minder.

3,5 ster

Saai.

Door de vele verwijzingen in andere films of door andere users toch maar eens opgezet. Typisch geval van verouderd en achterhaald bronmateriaal.

Er gebeurt al zo weinig, iedere gebeurtenis wordt ook zo loom ontvouwd. Bijvoorbeeld als ]de redneck boven op de berg gepakt moet worden. Gaan we bijna in real time wachten tot Voight gaat klimmen, boven in slaap valt, hem dan eindelijk ontwaart en - na een korte schermutseling - neerschiet. Film heeft flink te kampen met tempowisselingen, iets wat funest is voor de sowieso schaarse spanning.

Acteerwerk was ook al bedroevend, andere tijdgeest of niet. Wel geinig om een jonge Voight, Reynolds en die andere bijrolacteur te zien maar dat maakt nog geen film. Als er dan ook nog visueel weinig prikkels zijn, wordt het een lange zit.

Obligaat kijkvoer, al ontbreken daar duidelijk legitieme redenen voor. 2*

Spannende - enigszins sinistere - film met prachtige beelden.

Het gitaarduel tussen Drew en de door inteelt getekende banjospeler (door acteur Billy Redden, die opnieuw terugkeert als banjospeler in The Big Fish - 2003) vind ik een van de hoogtepunten. Het banjothema wordt vervolgens het leidmotief en geeft daarrmee een extra beklemmende sfeer aan de film. Verder is er al veel gezegd over deze film. Ik heb er van genoten.

"You can't beat the river!"

Wat een tegenvaller. Hier had ik veel meer van verwacht. Hij diende namelijk als inspiratiebron van The Descent. Ik vond de film veel te traag. Ook het einde is 6 keer niks. Jammer, want de verkrachtingsscene en het banjo-duet zijn super.

Dat meen je toch niet? Het einde is juist enorm suggestief. Grootmeesters als De Palma en Carpenter vonden dat ook, want het heeft duidelijk als inspiratie gediend voor de eindes van Carrie en Prince of Darkness.

Prachtig mooie film van begin tot eind. Vooral wel een film die je uit die tijd moet zien, anders is het wellicht wat tegenvallend. Ik bedoel ermee te zeggen dat men tegenwoordig enorm verwend is qua beeldkwaliteit en wat truckage betreft, en het kan tegenwoordig niet gek genoeg gaan ook.

Door de mooie natuur en het eigenlijk eenvoudige verhaal over overleven in de natuur, ook wel een tijdloze film vooral.

Gewoon een film zonder overbodige poespas die vooral door nuchter en logisch denkende mensen het meest gewaardeerd zal worden naar mijn mening.

Dikverdiende 4**** van mij.

Wat de film nog een extra laag geeft is dat het zich in een omgeving afspeelt welke bedreigt wordt, dat geeft je als kijker iets unieks mee. Als een voorbijgaande film, is de omgeving dat ook. Gruwelijk en vreselijk. Er zitten zoveel lagen in dit meesterwerk, houdt op schei uit. Je hoeft de film niet eens vaak te herkijken, denk er zo nu eens dan aan terug.

... is dat stokouwe vrouwtje in het begin van de film..?

Leo is nog van de oude spelling haha. Tenzij hij dat niet meer weet

.

Bedankt robert .

Sorry, ik zit me stil te schamen...Het kan ook niet zo'n fout, grrrrr. Ik hoop dat wat ik wilde zeggen toch overkwam....

Je had ook gewoon het woordje kunnen vervangen door dimensie hoor Wel een mooier woord dan laag haha.

Wat vond je eigenlijk van wat ik zei, het foutje is nu toch wel genoeg belicht toch?

Je hebt verder gelijk hoor, qua meerdere DIMENSIES ( ). Film die het van meer moet hebben dan het ogenschijnlijke simpele verhaal. Daar waren ze in de jaren 70 sowieso meester in!

Wat lekker zeg, die banjo vs gitaar battle in het begin. Legendarisch stukje film!
Verder een goed uitgewerkt verhaal met een paar spannende momenten. Sterk gespeeld en mooie beelden.

Geweldig einde overigens Volgens mij schrok men zich in 72 de pleuris toen die hand uit t water kwam zetten!

Enige min puntje was dat het verhaal wat laat op gang kwam.

In iedergeval voor een film van bijna 40 jaar oud toch zeer vermakelijk!

Wat een heerlijke kanotocht was dit, het blijft uiterst subtiel en we worden gewoon meegesleurd in een avontuur op de rivier. De gemoedstoestanden zijn zeer realistisch en het gedrag van de personages wordt nergens overdreven of nonchalant. Bijvoorbeeld wanneer Ed bovenop de berg zit en met zijn gedachten steeds wegzakt in de tragische omstandigheden. Details zijn heel goed uitgewerkt waardoor het allemaal aardig realistisch overkomt en de keuze van de shots, de indeling etc. kan ik daarnaast ook erg waarderen. Het feit dat er nauwelijks gebruik is gemaakt van muziek vind ik altijd een plus, dat achterlijke dramatische ondertoontje is lekker weggelaten.
Fantastisch.

Groene hel.

Een groep bevriende en beschaafde mannen moet zien om te gaan met de verschrikkingen die het woud dat ze doortrekken hen brengt. Boorman weet naast een prachtig beeld van de natuur te tonen, ook de kille overgang naar de onderbuik te volbrengen. De avontuurlijke en prachtige groene landschappen veranderen op uitstekende wijze in een groene hel, wanneer de de vriendenclub aan allerlei ontberingen wordt blootgesteld.

Zeer goed.

Zinema, heb je wel eens een emotie? Je beschrijft het niet slecht hoor, maar ik mis de emotie. De film was echt geweldig, grandioos en pakte mij helemaal.. Dan beschrijf ik het wellicht slechter maar wel met mijn hart.Ik verander mijn top 10 nog wel eens, maar deze film heeft lang op 1 gestaan.Jouw beschrijving is zo doods, de scene met het jongetje zou je kunnen raken, Dat mis ik

Het is toch duidelijk dat Zinema bekoord was door het beeld van de natuur en hoe deze zou veranderen van 'prachtig landschap' tot 'groene hel'? Ja, hij heeft het niet over het ventje maar dat maakt zijn tekst toch niet "doods"?

Dat ze gitaar gaan spelen?

Een soort gitaar, banjo dus. Die scene zal ik mijn hele leven niet vergeten. En dat is nog maar één scene, de film is zo enorm goed. Zit zo vol met grandioze scenes en ook als geheel is het erg knap. De film heeft de tijd overleeft, is nog net zo fabelachtig en fris als toen hij gemaakt werd. De film verliest niets aan kracht, al zie je hem 100 keer. Integendeel, ik zie steeds weer iets nieuws.

Ik heb gezegd dat de omschrijving van Zinema goed was, ik vind het knap zelfs. Ik ben heel anders, kan dat helemaal niet. Ik laat me leiden door emotie. En dat mis ik een beetje. Ik heb respect voor Zinema en hoop dat dat is overgekomen.

Deze al iets oudere film (1972) wilde 'k dolgraag eens zien omdat 'k al heel wat positieve reacties erover had gelezen, maar hij is me toch wel tegengevallen.

'k Had een erg spannende film verwacht, maar dat was hij eigenlijk niet. Misschien was hij in de jaren 70 spannend, maar nu toch niet meer (ofwel zijn we te veel gewend/verwend). 'k Vond het eerder een drama dan thriller. Dacht dat het spannende stuk nog moest komen, maar dan was de film al gedaan

De banjo-scène vond 'k wel goed en was toch wel een van de hoogtepunten van de film.

Bill McKinney, 'Deliverance' Mountain Man, Dies at 80 - The Hollywood Reporter - hollywoodreporter.com

Goed dat je zo opmerkzaam bent en het ons laat weten Bandit. Eigenlijk een reden om de film maar weer eens op te zetten.

Stevige psychologische thriller.

Het verhaal op zich is niet echt sterk, maar weet een enorme spanning op te bouwen (toch tot aan de moord op de 2e "mountain man" die eigenlijk geen mountain man was). Die spanning komt er doordat er veel dingen onduidelijk zijn. Zo had ik graag geweten wie de "mountain men" zijn en wat er met hen scheelt om zomaar avonturiers te verkrachten en ook het personage Lewis is mij een raadsel. Waarom zegt hij een paar keer "It's a game" en waarom zegt hij dat Drew neergeschoten is, terwijl er duidelijk geen schot te horen viel? Die dingen zijn wat onduidelijk, en daar had ik graag een antwoord op gehad.
De scène waarin Bobby verkracht wordt, is ook niet helemaal geslaagd. Nadat Lewis de mountain man neerschiet, beginnen de vrienden even over de wet te lallen(??) en Bobby komt emotieloos over.
Het einde duurt 10 minuten te lang. De zorgvuldige opgebouwde spanning ebt helemaal weg.

Jon Voight speelt zeker niet slecht, maar heeft niet echt een geloofwaardig personage. Burt Reynolds overtuigt wél voor de volle 100%. Ned Beatty gaat ook nog, maar Ronny Cox is irritant.

Het camerawerk is schitterend. De kanobeelden zien er voortreffelijk uit. Had ik niet geweten dat deze film van '72 is, ik zou gezegd hebben: een film van begin jaren '90.
De muziek komt vooral voor wanneer het niet spannend is. Toch is banjogetokkel mijn dada niet.

Hoewel er wat vragen overblijven na het kijken, is dit een aanrader. De spanning is fantastisch opgebouwd, en de beelden zien er uiterst verzorgd uit.

4

Schitterende film met een perfecte opbouw; alles begint heel idyllisch, maar al

in het dorpje voel je dat er "iets" in de lucht hangt.

Mooi hoe ze er uiteindelijk nét mee wegkomen, ondanks een argwanend familielid.

Het banjospel, de ongerepte natuur, het trieste gegeven van een verdwijnend dorpje aan het eind... allemaal perfect beelden in een uitstekende, duistere thriller.

Niet meer te verbeteren dus...

.

Al van jongs af aan ben ik gefascineerd door water dat stroomt en dan met name rivieren. Deliverance was dus bij voorbaat al een kolfje naar mijn hand en door vervolgens ook het natuurschoon nadrukkelijk bij de prent betrokken te zien worden kon de prent al snel niet meer stuk. Maar ondanks de prachtige beelden, enkele geweldige scenes waarbij ik de legendarische gitaarscene niet ongenoemd kan laten, wist het verhaal me toch niet helemaal te grijpen. De aandacht is het eerste halfuur á drie kwartier dusdanig veel verlegd naar al het groen en kabbelende water dat de personages niet bijster veel diepgang hebben en ik dus ook nooit echt kon meeleven. Dat werd naarmate de prent vorderde langzaam beter, maar toen was het einde al in zicht. Tot mijn grote spijt kan er dan ook net geen 4 vanaf, maar vermaakt heb ik me zeker wel!

Chattooga River Festival/40...

Er komt een nieuwe speciale dvd uit:

'Deliverance: 40th Annivers...