Keetje Tippel (1975)

Net een stukkie minder dan Turks Fruit, toch een film die mij wel degelijk pakte. Wat zaten hier ook soms echt van die verschrikkelijke scenes in, die mij terecht stelden aan persoonlijk huiveren bij terugdenken aan mijn persoonlijke leven. Ik ga niemand vervelen met welke scenes dat precies waren, maar dat ze mij echt achterlieten met een gevoel van diepe boosheid is genoeg om te melden. Monique van de Ven is niet zo goed als in Turks Fruit, en Carry Tefsen is echt tot op het bot gruwelijk. 4*.

het is alweer een tijdje geleden maar heb de film vroeger vaak gezien en vind het een geslaagde verhoeven film, een boeiend verhaal dat een erg realistisch tijdsbeeld geeft wat vooral komt door de mooie setting, verder goed acteer en camerawerk. 3,5 sterren

Heb hem ook al vaker gezien en vind t nog steeds 1 van de betere films van Nederlandse bodem.

mm daar ben ik het mee oneens want ik moet zeggen ik vond hem best wel tegenvallen..hij ging niet ergens naartoe en kon me ook niet erg boeien

wat ik ook af en toe bij turks fruit had en hier ook erg had was dat vervelende erg irritante accent heletijd waar ik me ontzettend aan ergerde! helaas pindakaas verhoeven maar deze film heeft niet het niveau van het meesterwerk turks fruit.

* *

Tsja, zeker leuk hoor, Monique van de Ven zo eens te mogen aanschouwen en ook het feit dat het waargebeurd is voegt wel iets toe, maar al met al toch een wat matige speelfilm van Verhoeven.

Monique van de Ven was en is nog steeds een beeldschone vrouw. Ik wil niet ordinair oden, maar haar naakte lijf is de enige reden om deze film te bekijken.

Een 3 vanwege de bloedmooi Monique van de Ven destijds (nu ziet ze eruit als een draak). Wat een mooi lichaam had ze toen en acteren deed ze ook nog eens goed.

Weer zo'n typische film met een geschiedenisvertelling door Paul Verhoeven. Dan kan je uiteraard weer een hoop geweld en sex verwachten. Dat was hierin natuurlijk ook het geval. Keetje Tippel was opzich weer een hele leuke film met na Turks Fruit weer een nieuwe come back van Rutger Hauer en Monique van de Ven samen in een film. Ondertussen heb ik Monique van de Ven nu wel erg vaak in der blote reet gezien. Erecties en kutjes zijn natuurlijk weer van de partij. De decors vond ik wel ietsje te goedkoop maar ach... Je moet toch wat met een geschiedenis vertelling.

Gewoon weer een amuserende Paul Verhoeven film. Wel minder dan Soldaat van Oranje, Turks Fruit en De Vierde man maar toch wel weer het kijken waard.

3,5*

Zoals verwacht toont de film vaak net iets meer dan je zou willen (soms ook niet ). Het verhaal is nogal eenvoudig, maar het was inderdaad een mooi tijdsbeeld. Monique van de Ven straalt een en al onschuld uit en is hierin leuker dan in Turks fruit.

Voor mij een saaie film, kan hem niet uitkijken.

Sorry, iets anders graag

Typische Nederlandse film van Verhoeven. Wat onaangepaste taal en naakte scene's mogen weer eens niet onderbreken. Alhoewel uitwerking van de film nog niet eens zo slecht is. Ook hoe de film is opgezet ziet nog best vrij sympathiek uit. 2,5.

Heb deze film voor 2e keer uitgekeken. Doet me denken aan Tess van Polanski, hoewel ik die stukken beter vind.

Wel erg mooie decors in deze film en goed acteerwerk, maar verhaal had wat strakker gemogen.

Hollandse glorie,

ik ben het met je eens movie acteurs.

Maar ach, ieder zijn eigen ding, Nederlandse films zijn niet bepaald goed, maar kijken wel altijd lekker weg, en je kan er mee lachen, en je er beter bij inbeelden.

3*

Hmm, de prent komt er mijns inziens wat bekaaid vanaf met dit MM-gemiddelde: 2.50 (2.50)

Een oerhollands product uit de karakteristieke jaren zeventig waar de kneedbare Paul Verhoeven zijn eerste stappen zette in de mystieke filmwereld. Samen met de alom gerespecteerde cameraman Jan de Bont zetten zei zich op de kaart, waar onder andere Keetje Tippel het exponent van is. Alhoewel de hoogtijdagen nog zouden volgen, staat de film in de basis stevig in de schoenen. Het verhaal is aardig opgetuigd, weliswaar nogal rechtlijnig met een naar mijn smaak te harde scheidingslijn tussen arm en rijk, hetgeen enigszins afbreuk doet aan het personage van Keetje; maar ook het gevoel dat er scenes missen bevestigd dit beeld. De pure van de Ven, en degelijke Hauer zijn voor hun acteerkunsten in de wieg gelegd, ware het niet dat hen spel vaak erg veel scherpe randjes vertoont. Echter is dat nu net wat de films uit dit decennium kenmerkt.

Typisch nederlands product. Waar het nodige bloot en schunnige taal niet in ontbreken. Buiten het feit dat de film mij niet helemaal ligt, steekt hij wel goed in elkaar. Zowel verhaal technisch, en qua acteerwerk overtuigt de prent. 2,5 Ster.

Ik ben een fan van Verhoeven maar dit was niet veel. Soms werd het aardig maar over het geheel zeer pover. Weinig verassende elementen.

Mensen, luister vooral eens goed naar de muziek in de film. De meeste muziek, en het hoofdthema, is van Rogier van Otterloo. Zo mooi en treffend. En leuk is het lied "Het geld ligt op de straten" van Riet Henius.

De film op zich vind ik hier en daar een tikkie oppervlakkig maar wel erg sfeervol. Monique van de Ven heeft zich later heel erg ontwikkeld als actrice, maar in haar films uit de eerste jaren speelt ze eigenlijk altijd dezelfde: het lieve, naieve maar toch wel sterke type. Zo was Olga uit Turks Fruit, zo was Keetje Tippel, en zo was ook Sils Lobke van Zweden.

Ik zit even met een vraag, en die gaat over de lokaties waar deze film is opgenomen. Ik weet dat veel stadsscenes in Utrecht zijn geschoten, maar waar staat bijvoorbeeld de wasfabriek waar Keetje moet werken? Duidelijk een slooppand, toen al, maar ik herken het niet. En die sloppenwoning waar Keetje in Amsterdam komt te wonen, was dat ook een echte lokatie? Wie weet meer?

O ja en ook even memoreren: Die scene in het café waar Keetje moet spioneren voor de bank. Riek Schagen is zo duivels hier, totaal de tegenpool van Saartje. Heel knap, ik vind het nog steeds een zeer beklemmende scene, waarin je steeds weer dat hele subtiele omslagpunt zit, van 'nu gaat het mis'. Geweldig.

Ik ben niet zo heel erg onder de indruk van Keetje Tippel. Nou ja het hoofdpersonage zelf, is misschien wel het hoogtepunt van de film. Monique van der Ven speelt haar rol met verve en is het stralende middelpunt van een verder wel redelijke film.

Keetje Tippel was destijds de duurste Nederlandse film ooit gemaakt en Verhoeven schept een goed tijdsbeeld van het Amsterdam van toentertijd. Zoals gebruikelijk komt er het nodige bloot in voor, wat op zich niet vervelend is. Ik vond hier vooral dat de overige personages niet goed worden uitgewerkt en erg oppervlakkig blijven. Daarnaast komt het allemaal vaak nogal fragmentarisch over, en lijkt Keetje Tippel ook niet echt een einddoel te hebben. Wel positief is het trouwens dat Verhoeven qua personages geen onderscheid maakt tussen arm en rijk en iedereen er haast even goed of slecht vanaf laat komen.

Keetje Tippel is al met al redelijk, maar haalt het duidelijk niet bij Turks Fruit, de vorige samenwerking tussen Van der Ven en Verhoeven.

2,5*

Klassieker uit de Nederlandse filmgeschiedenis. Maar het is toch een flutfilm. Overdreven en ongeloofwaardig naief verhaaltje over een meisje van het arme platteland dat naar de grote stad trekt met haar familie en daar het "echte" leven leert kennen. Uiteraard met het nodige bloot al dan niet functioneel, zoals het in de jaren zeventig moest. Maar het meest stuitend is toch wel dat ook de creme de la creme van de Nederlandse acteurs in die tijd voor het grootste deel niet kon acteren. Zelfs Monique van de Ven komt niet overtuigend over in deze film. Alhoewel als halverwege Rutger Hauer ook ten tonele verschijnt leeft de film wel wat op. De chemie tussen die twee doet het nog steeds. Maar je gaat wel haast denken dat "Turks Fruit" die voor deze film kwam, toch eigenlijk een toevalstreffer was.

Leuke film om eens gezien te hebben, wat was Monique van de ven toch een mooie vrouw vroeger en moet je haar nu zien

Ook goed verhaal, alleen einde was zo ineens afgelopen.

Kom op, we worden allemaal oud en Monique ziet er best nog goed uit, tegenover mijn buurbomma met haar Z-cup toch .

Vandaag op rtl 7 26 september 2013 en nog steeds de moeite waard om te kijken aan raader

Had hem wel eens ooit eerder gezien maar viel me nu toch behoorlijk tegen.Vond hem ook behoorlijk aangetast door de tand des tijds.Ook het scenario was niet best,weinig diepgang in de personages en verder een allegaartje van sex scenes en andere ongein.Van de Ven en Hauer deden het nog wel aardig en het goede camerawerk zorgde voor een mooi tijdsbeeld maar meer positiefs kon ik niet uit Keetje Tippel halen.Toch wel één van de minste van Verhoeven.

"Wij zijn de meisjes van het confectie-atelier. Wij willen naaien! Wij willen naaien!"

Dat komt weer uit Wat zien ik. Alleen zingen ze dan 'wij brengen hulde, want Nel gaat trouwen'. En in het origineel van Zwarte Riek is het Wij zijn de meisjes van het confectie-atelier, de modinettes, de modinettes....

O ja, uit Wat Zien Ik.

Vorige week heb ik weer eens zitten kijken, een vriend van me had Keetje Tippel in '75 in de bios gezien en daarna nooit meer, en bleek inderdaad hele stukken te zijn vergeten. En ik vond het helemaal niet vervelend om nog eens mee te kijken. Ook ik blijf het einde wat abrupt vinden, en de vertelling van het verhaal wat fragmetarisch. Het stukje tekst aan het begin gaat ook met olifantspoten over de geschiedenis heen. Het klopt wel, maar er zou best wat meer verteld kunnen worden over hoe al die sloppen ontstonden. Het thema "wie geen geld heeft, is overgeleverd aan de grillen van de rijkeren' vind ik hier en daar wat karikaturaal uitgewerkt.

Het lied "Het geld ligt op de straten", waaraan zelfs Alexander Pola meeschreef, wordt gezongen door Riet Henius, er bestaat zelfs een singletje van. Op de B-kant twee heel mooie muziekjes van Willem Breuker, die mijns inziens de film nooit hebben gehaald.

Ook een typische Nederlandse Verhoeven film, maar wel een tikkeltje beter dan Turks Fruit (een vergelijk ligt toch voor de hand aangezien de regisseur + hoofdrolspelers dezelfde zijn). Ik begrijp wel de populariteit van de laatste film ten opzichte van deze. Die straalt toch het vrijgevochtene uit van die jaren uit, wat destijds meer zal hebben aangesproken dan de historische setting van deze film. Die setting vind ik dan weer wat interessanter, al is de uitwerking nog steeds vrij oppervlakkig.

Gebaseerd op de autobiografie van een schrijfster die destijds zelfs als kanshebber op de Nobelprijs voor de literatuur werd gezien, voelt dit toch meer als typisch Verhoeven aan. Veel nadruk op seks dus, wat samen met voedsel de hoofdmotivatie van ieders daden in deze film lijkt te zijn. Alleen de hoofdpersone lijkt zich daarvan te onttrekken, maar blijkt naar het einde toe toch ook niet gespeend van opportunisme te zijn om het maar beter te krijgen. Niet al te diepgaand dus, althans in de figuurlijke zin.

De beelden zien er net als in Turks Fruit wat stoffig uit, op een mooie bootscène aan het begin na; de muziek valt wel wat meer op. Het hoofdthema van Van Otterloo is erg mooi, en verder past Offenbach ook wel bij de betreffende parkscène. Hier zit toch vooral het beetje extra in ten opzichte van Turks Fruit. Mede daarom een halfje extra ten opzichte van die film. 2*.