Magnolia (1999)

Ow, dus jij bent er ook zo eentje... Leeftijd gebruiken als argument vind ik erg kinderachtig, maar ach, je bent de enige niet.

Het is ook niet zozeer dat ik niet in staat ben mee te leven met de personages, het is alleen dat het met niet kan boeien. Ruim drie uur kijken naar mensen met veel ellende en ziektes vind ik geen fijne invulling van de dinsdagmiddag. Het is ook niet zo dat PTA met Magnolia iets nieuws laat zien, mensen met ellende komen in wel meer films voor. En dan die samenhang... Waar is ie? de meeste verhalen hebben niets met elkaar te maken en als ze dat dan al hebben is het wel erg vaag. Ik vind Magnolia maar een vervelende film en ik ben er vrij zeker van dat ik dat over enkele jaren nog steeds zo vind.

Weinig kinderachtig en vooral een reactie op je constatering dat je niet snapt waarom andere mensen dit mooi vinden. Ik kan me juist vinden in de personages en hun beslommeringen (een vader die zijn gezin in de steek laat, sterfte, spijt hebben mbt kansen die je gemist hebt of mbt mensen die je verkeerd behandeld hebt) omdat ik me in hen kan verplaatsen. En die beslommeringen zullen voor velen herkenbaar en invoelbaar gemaakt zijn.

Voor jou blijkbaar niet. Jij wilt je middag niet verpesten met een film over menselijk leed. Fijn voor je, maar het is ook iets dat dan vooral aan jezelf ligt en niet aan de film.

Ik vind de kracht van de film ook helemaal niet zitten in de herkenbaarheid van de mensen en de situaties. Integendeel, het zijn nogal ver van mijn bed verhaaltjes.

De kracht zit 'm wat mij betreft in de zwierige manier waarop het verteld wordt. Daarnaast hou ik juist wel van films waarin zaken geen overduidelijke (geforceerde) samenhang hebben maar meer op een poëtische manier de zaken aan elkaar koppelen.

Wat is het verschil?

Pff, wat een gezeur zeg. Laat die jongen toch, hij geeft een mening, prima onderbouwd verder.

Het kan toch dat hij de film niet boeiend vind? Of de personages niet, who cares.

Ik vind de personages allemaal interessant en goed gespeeld, maar het is nou ook weer niet zo dat ik ze in m'n hart sloot en er drie uur lang van heb genoten om naar hun ellende te kijken. Dat is het verschil.

Oke, dat kan. Maar dan boeide je het op zich wel, tot op zekere hoogte.

Wat een onzin, ik probeer te doorgronden wat voor hem nou belangrijk is en hoe z'n filmbeleving in elkaar steekt. Die vraag was niet bedoeld om hem onderuit te halen.

Ook natuurlijk. Maar dat was 't punt niet. Ik vind het ook helemaal niet erg dat de user in kwestie de film niet goed vindt. Maar die verontwaardiging mbt de hoge notering of inhoud (leed) vind ik gewoon ongepast.

Zo geweldig onderbouwd is die mening nu ook weer niet. En het is hier een discussiesite; we discussieren hier over meningen. Er komt weer weinig zinnigs uit hier....

Ik vind het prima onderbouwd.

Ik vind het slechts deels goed onderbouwd. Daarom reageerde ik er op. Zo gaat dat ooit hier.

Zo gaat dat ooit hier?

Nou ja, het zal wel. Ik vind het prima onderbouwd, jij denkt er anders over. No problemo toch?

Het is immers een discussiesite, nietwaar?

Ik voel me ook geenszins beledigd, maak je geen zorgen.

Wat voor mij belangrijk is en hoe mijn filmbeleving in elkaar steekt? Dat verschilt nogal per film. Ik wilde alleen even aangeven waarom ik Magnolia niet zo fantastisch vond. Niet iedereen is het daar mee eens, ofja, bijna niemand is het daarmee eens maar dat is niet anders. Zoals Ramon K terecht aangeeft; dit is een discussiesite.

Hoewel ik het op het punt van herkenbaarheid meer met Ramon eens ben vind ik dit een hele goede opmerking. Ook de poetische en veel gevoelsmatiger samenhang maakt deze film veel sterker dan bijvoorbeeld Crash of Babel, die veel geforceerder verjhalen aan elkaar smeden.

Dit meesterwerk zou moeten gekoesterd worden met hart en ziel, 188 minuten lijkt lang, maar hij mocht eindeloos duren.

Zelden een film gezien waar personages zo levensecht waren, waar je zo enorm in op gaat. Ik ben gewoon gegrepen door deze film, zoals me dat zelden is overkomen. Geen analyse van de film, dat besef ik me, maar het komt wel recht uit mijn hart. Dit is zeker een meesterwerk!

1 woord: wow.

Bekijk hem gewoon. Ik kan de schoonheid van deze prent amper in woorden uitten. Hij is heel zwaar en druk maar als je er klaar voor bent, bekijk hem. Doe het nu als je hem nog niet gezien hebt. Ga naar de videotheek of naar de dvd-winkel, en geef wat je moet geven om hem te bekijken. Dit is 1 van de weinige films waar ik een MUST SEE aan geef. Net zoals Pulp Fiction is dit een film die iedereen moet gezien hebben.

Wauw, wat een prachtige, ontroerende, dramatische film.

Herzien, en velen herzieningen zullen volgen met kans op verhoging. Voor nu een dikke 4*. Ik vraag mij serieus af hoe ik in de eerste instantie aan die 0,5* kwam.

Ronduit geweldige film.

Ik houd niet van (te) lange films en zeker niet van films die teveel van je concentratie vereisen. Geen van beide criteria gaan op: als je de film gewoon serieus kijkt, loont het de moeite. Het duurt 180 minuten, maar ik heb films gekeken die na 90 minuten langer leken te duren.

Geweldige verhaallijnen, karakters, boodschappen, altijd passende en goed geïntegreerde muziek en samenloop der verhaallijnen die je tot na afloop zullen boeien.

En de reacties hier over een "zware" en "heftige" film..? Dat is zeker niet mijn ervaring geweest. De individuele verhalen zijn objectief gezien wel eens zwaar, maar bij elkaar opgeteld zo mooi en passend dat dit geen issue is. Ik houd persoonlijk niet van te zware (onderwerpen of verhaal) films, hier hoef je je naar mijn mening geen zorgen over te maken.

Je ziet tegenwoordig wel eens vaker losse verhalen die aan het eind van de film bij elkaar passen. Het was ooit leuk, maar is nu afgezaagd. In dit geval sluiten de verhalen niet alleen qua (de al genoemde) karakters of verhaallijnen bij elkaar aan, maar zijn ook de thema's en boodschappen met elkaar verbonden. Daarmee uniek in zijn soort. Een absolute aanrader.

Dat een herziening wonderen kan doen blijkt wel weer bij Magnolia.
Bijna 2 jaar geleden gaf ik deze film 3,5 maar sinds dat ik deze film vandaag weer zag gaat hij een hele ster omhoog, deze film zit vol emotie van begin tot einde en om de 3 uur durende film niet een te zware kijkervaring te laten worden zorgde de regisseur hier en daar ook voor de nodige humor, humor die gelukkig nergens overheerst en waar velen andere films nog wel eens de fout mee in kunnen gaan.
Deze film brengt alle verhaallijnen bij 1 als of het kinderspel is, alles gaat zo soepel in elkaar over en de regisseur leek precies te weten waar hij met deze film naar toe wou gaan.
De eerste keer dat ik deze film zag vond ik de de kikker regen op het einde nogal een vreemde wending terwijl ik dit nu heel anders zie, de kikker regen komt juist lekker onverwachts en past op de 1 of andere manier gewoon bij deze film en het geeft deze film ook dat beetje extra!

van 3,5 naar 4,5!

Eén van de allermooiste films die ik gezien heb, bij herziening ga ik er wel eens een recensie over schrijven.

Ik heb hem nu ook 2 keer opnieuw gekeken, maar ik blijf het een slechte film vinden, als iemand me kan uitleggen wat ik mis, graag.

Het is niet zo dat ik niet van 'intelligente'' films houd, ik heb Mulholland Drive en Lost in Translation bijvoorbeeld heel hoog zitten.(om er maar 2 te noemen)

Echter, met alle goede wil van de wereld, ik kan hier geen verhaal in ontdekken, en allerminst zie ik de losse levensbeslommeringen van de personages, die op zichzelf al weinig weten te boeien, zich verweven tot een groot spinnenweb.

En die kikkerregen, goed de symbloiek weet ik ook wel te snappen, maar WTF????

Misschien is dit zo een film waarbij je "iets'' moet voelen om hem te waarderen, ik weet het niet...

Film is toch niet intelligent? Er zit natuurlijk wel veel symboliek achter. Misschien doet het je gewoon allemaal niets en vind je de film niet speciaal, is je volste recht.

Niet zoeken naar een verhaaltje. Film is een serie beelden van expressies en emoties. Kijk je naar Mulholland Drive voor het verhaaltje?

Een verhaaltje is wanneer ik jou iets vertel over wat mij gisteren is overkomen. Iedereen doet het. En uiteindelijk zijn zowat alle verhaaltjes hetzelfde. Verhaaltjes zijn saai. Als je gelooft dat film kunst is, dan moet je ook geloven dan film meer is dan een verhaaltje of goeie acteerprestaties. Dat zijn de gemakkelijk waarneembare dingen. Wat film bijzonder maakt zijn de dingen die je bewegen maar waar je geen vat op hebt. Om van film met een grote 'F' te kunnen genieten komt er meestal een wisselwerking aan te pas. 'Kunst' is wat jij ervan maakt. Misschien heb je nog niet de gevraagde levenservaring om de dingen in Magnolia naar waarde te kunnen schatten. Miscchien kijk je vanuit een verkeerd perspectief ... zoals bijvoorbeeld het zoeken naar een sympathiek karakter waarmee je je kan identificeren. Wie zal het zeggen?

Alex

Nee, ik begrijp je. Misschien verwoorde ik dat over een verhaaltje verkeerd, ik bedoelde dat ik het samensmelten ven de verschillende personages niet heb gezien...

Ik denk dat ik me inderdaad niet echt intereseer voor de neergezette personages (neemt niets af aan het goede acteerwerk natuurlijk), dan boeien de verhalen die ze vertellen waarschijnlijk ook een stuk minder...

Ik zal hem over een jaartje of twee nog eens kijken, misschien dat ik er dan meer in zie, wie weet.

En anders is het gewoon mijn smaak niet

Zeker doen, heeft bij mij veel geholpen.

Ondanks de slechte samenhang wist deze film me constant te boeien, wat ik knap vind voor een 3-uur-lang durende film. Ik vind 'm alleen geen 3,9 ster waard.

Dit is denk ik mijn favoriet van de hedendaagse gevoelscinema. Bijna 3 uur lang val je van de ene wending in de andere. Er zitten weinig tot geen rustmomenten in, zelfs als er eigenlijk totaal niets gebeurt. Zo mis je de eerste keer heel wat dingen. De hele cast geeft van jetje, maar Cruise is toch de man. Misschien wel zijn beste rol voor mij (van de onemanshow in zijn onderbroek naar het emotionele interview).

Je herkent zoveel zaken en personages in die film. Een geweldige cameravoering (mijn favoriet stuk is Donnie Smith in het hoekje van de bar, camera valt letterlijk in een denigrerende kijkhoek) maakt het enkel nog intenser. Daarbovenop nog eens een verhaal dat geloofwaardig is, doorspekt met humor en ondersteund door een zeer goede soundtrack. Ik kan hier nog een tijdje doorgaan, maar het punt is wel duidelijk.

Naar mijn mening is geen enkele film perfect, maar deze is er niet ver van. Dit is kunst op het hoogste niveau.

Geef de film dan ook een goed punt.