Magnolia (1999)

Heb de film afgekeken maar hij kon me niet echt boeien op een of andere manier...?

En nu moeten wij je uitleggen waarom de film je niet kon boeien...?

Goed acteerwerk en een leuk eerste uur, maar verder vond ik het maar niks. Ik dacht mede door de irritante muziek dat de film na 1 / 1,5 uur bijna afgelopen was en er een of andere geweldige eindscène aan zat te komen, maar toen zat ik pas op de helft. Wat daarna nog allemaal gebeurde vond ik niet veel soeps, het boeide me gewoon allemaal niet meer. Dat zal denk ik te maken hebben met dat verschillende verhalen door elkaar heen lopen, daar houd ik totaal niet van. En de verrassende eindscene kon daar helaas ook niets meer aan veranderen.

De soundtrack door Aimee Mann is juist hartstikke mooi, ik snap best dat bepaalde muziek je nou eenmaal meer aanspreekt dan het andere, maar dit paste perfect in de film .

Mijn 900ste film!

3 uur vlogen voorbij, ik stoorde me enkel aan Cruise, zonder hem zat er misschien een 5 in...

Sowieso eentje die ik nog eens ga terug bekijken!

Beste rol van Cruise als je het mij vraagt. Ik stoorde me juist niet aan 'm, wat erg bijzonder is.

Ik vond hem zeker niet slecht acteren, maar zijn personage stoorde me op de één of andere manier...

Dit is de eerste film waarbij ik alle berichten hier op moviemeter heb gelezen nadien, de film blijft gewoon door m'n hoofd spoken.

Kun je verliefd worden op een film? :-p

van deze film bepgreep ik eigenlijk maar weinig, en dat is een probleem dat ik normaal gesproken eigenlijk niet heb.

Erg vreemd allemaal, en waarom regent het ineens kikkers?

Ik vond de verhalen vreemd en uiteindelijk weinig samenhangend met de andere verhalen.Vond het begin wel sterk ,maar begreep uiteindelijk niet goed wat dat ermee te maken had.

daarom 2,5*

Als gevolg van Aimee Mann die weer eens door mijn luidsprekers giert, heb ik toch maar besloten om eens een stuk over Magnolia te schrijven.

Magnolia is namelijk een heel aparte film. Het onderscheid zich van andere films o.a. op het gebied van Thematiek, de mozaik-stijl die deze film bezit (In die tijd was er naar mijn weten nog geen film die deze film op dat gebied evenaarde), niet te vergeten: De sublieme soundtrack.

De openingscene was echt onbeschrijfelijk geniaal. 3 verhalen die zo enorm toevallig zijn, dat het gewoon niet voor te stellen valt. Hier komt al meteen de thematiek naar voren: Wat is toeval eigenlijk? (Overigens vond ik vergiffenis, tegenstrijdigeheden en rechtvaardiging) ook een wezenlijke rol spelen, maar die kwamen later in de film pas aan bod)
Dit vond ik toch wel de mooiste, en die heb ik even gekopieerd:

.A 17-year-old boy, Sydney Barringer, attempts suicide by jumping off the roof of his apartment building; this attempt became a "successful homicide" when he was accidentally shot by his mother (Miriam Margolyes) as he fell past his own apartment window. His parents regularly argued and threatened each other with a shotgun that was normally kept unloaded. Unbeknownst to them, Sydney had loaded the gun a few days earlier hoping they would make good on their threats to kill one another. As a result, he unwittingly became an accomplice in his own murder. The irony is that a newly installed protective netting for window washers on the building's exterior below their apartment would have saved his life if he had not been hit by the shotgun blast that he himself had loaded.

Door deze sterke opening zat ik eigenlijk meteen in de film. Vervolgens start de kennismaking met het eerste personage, als ik me het nog goed herriner, was dit de Police Officer Jim Kurring. De andere personages die daarop volgen zijn dan:

- Former TV producer Earl Partridge
- Nurse Phil Parma
- The wife of Earl Partridge, Linda
- The author of 'Seduce And Destroy' Frank Mackey
- Cocaine Addict, daughter of Jimmy Gator, Claudia Gator
- Gameshow Host Jimmy Gator
- Wizkid Stanley Spector and his neglectful father Rick Spector
- A former wizkid, Donnie Smith

Ondanks sommige familierelaties binnen deze personages, lijken de verbanden nogal stug. Maarja, wat is toeval? Al deze mensen staan uiteindelijk in verband met elkaar. Letterlijk of Figuurlijk.

Ik zal bij elk personage mijn visie geven en/of de verbanden aangeven die ik er zelf gevonden heb.

Police officer Jim Kurring:
is een heel mooi voorbeeld van tegenstrijdigheid; De vieze woorden van een klein jongentje dat rapt vind hij niet gepast. Maar wanneer deze agent een date heeft met een vrouw, die ook wat "vieze woorden" eruit floept, vind hij dit helemaal geen probleem.

Earl Partridge & Linda Partridge:
Ik neem deze samen omdat ik dat zelf makkelijker uit te leggen vind.
Earl Partridge nadert het einde van zijn leven met het verzoek aan zijn nurse om zijn zoon te vinden. Wat eigenlijk al vrij eenvoudig te concluderen is uit de setting is dat Linda met Earl getrouwd is voor het geld. Zij is zelf een schone jonge vrouw, die getrouwd is met een stokoude man. (In de huidge maatschappij betekent dat maar een ding). Het mooie aan deze verhaallijn is dat Linda nooit van Earl hield, maar nu hij stervende is, ze echt de gevoelens voelt aanwakkeren. Ze voelt zich schuldig over het feit dat ze getrouwd is met hem voor het geld en tegelijkertijd allemaal andere mannen had. De tegenstrijdigheid hierin wordt pas later duidelijk namenlijk: Als Earl aan Phil opbiecht dat hij zelf ook allemaal buitenechtenlijke relaties heeft gehad, zonder dat Linda daar weet van heeft. Linda voelt zich dus schuldig over onrecht dat haar zelf ook is aangedaan. Hier komt duidelijk een stuk rechtvaardiging en vergiffenis in voor. (in mijn optiek)

Nurse Phil Parma:
Deze persoon had niet heel veel te bieden naast het luisterend oor zijn van Earl en de persoon die Frank Mackey (De zoon van Earl zou vinden).

Frank Mackey (Author of Seduce & Destroy)
Dit was een zeer interessant personage (Heel erg sterk gespeeld door Cruise)! Hier zijn ook weer tegenstrijdigheden te ontdekken. Frank Mackey zit in zijn praatsessies vele mannen te leren hoe ze de ene na de andere vrouw kunnen verslinden. In zijn sessies plaatst hij vrouwen in het vakje 'bezit'. Later, als Frank bij zijn vader komt wordt hij hartstikke boos op hem. Hij wilde eigenlijk niets met zijn vader te maken hebben, nadat hij hem en zijn moeder had verlaten. Wat rechtvaardigt deze haat jegens zijn vader? Hij is zelf nu de grondlegger voor vele mannen die vrouwen hetzelfde aan zullen doen. Hij is zelf geen spat beter? Heel erg duidelijke tegenstrijdigheden.

Claudia Gator:
Over claudia is in mijn optiek niet veel te vertellen. Vergiffenis komt wel terug bij haar; ze kan haar vader niet vergeven voor wat hij haar vroeger had aangedaan. Overigens houdt ze de schijn op tegenover politieagent Jim.

Jimmy Gator:
Deze man zit duidelijk met zichzelf in de knoop. Hij heeft geen contact meer met zijn dochter wat hem van binnen kapot maakt. Hij is niet eerlijk geweest en zal de consequenties moeten dragen. Hij is stervende en zijn dochter weigert hem te vergeven. In verloop van het verhaal maakt hij ook aan zijn vrouw duidelijk wat hij ooit met de dochter heeft gedaan. Deze is totaal overdondert en verlaat hem zodat hij in zijn eentje zal sterven. De punten vergiffenis en rechtvaardiging kwamen hier duidelijk naar voren. Hij kon niet vergeven worden, want wat hij heeft gedaan is niet te vergeven. Daarom is het eigenlijk ook gerechtvaardigd dat hij in zijn eentje zal moeten sterven. Hij heeft dit verdient.

Stanley Spector:
Deze hoogbegaafde jongen zit vast in het web van zijn vader. Hij moet continu aan een spelshow mee doen van zijn vader, die hier zelf alleen maar beter van wordt. Hij is veruit de slimste en is gedwongen om altijd maar te leren. Hij wordt niet meer als kind gezien maar alleen als een manier om geld te verdienen. De rechtvaardiging zit als het aan mij ligt erin op het moment dat hij in zijn broek piest. Hij heeft nu zoveel schaamte dat hij niets meer kan antwoorden en dus verliezen ze. (De schuld ligt bij de mensen die geld verdienen aan hem, hij mocht niet naar de wc gaan terwijl hij nodig moest, gerechtvaardigd is het dus dat zij hun zin niet krijgen)

Donnie Smith:
Eigenlijk is dit het trieste verlengde van Stanley Spector. Ikzelf vond dit het meest interessante personage. Deze wizkid is ook opgelicht door zijn ouders, en nu hij een volwassen man is, is het een man die gefaald heeft in het leven. Hij raakt zijn baan kwijt en besluit dan het geld van zijn voormalig baas te stelen. Nadat hij dit gedaan heeft komt hij terwijl hij wegrijdt tot besef dat hij fout bezig is. Wat rechtvaardigt het geld stelen? Hij is zelf bestolen en daarom zou hij nu ook geld van anderen mogen stelen? Op dat moment beseft hij dat hij fout is, en zet zijn fout recht. De scene in de bar was trouwens geweldig. (o.a. door het geweldige 'Goodbye Stranger' van Supertramp)

De kikkerregen

Ik merk dat sommige mensen deze film aanvallen op dit stuk van de film. De hoofdlijn van deze film is dat al deze verschillende mensen, die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben, toch met elkaar in verband staan. Dat is toch hartstikke toeval? Dit toeval wordt even benadrukt door de grenzen te verleggen. De kikkerregen is iets wat niet mogelijk is, of in ieder geval niet mogelijk lijkt. Het doelt er in mijn optiek dus op dat wat echt onmogelijk lijkt, toch echt mogelijk is. (Wat in de openingscene ook al naar voren wordt gebracht)

Waar ik nog apart even over nagedacht heb is het moment dat Politieagent Jim ziet dat Donnie op een gebouw aan het klimmen is. Jim veronderstelt dat Donnie aan het stelen is, terwijl Donnie juist het geld terug aan het brengen is. Op het moment dat Jim het ziet draait hij om met zijn auto, om daar dus naar toe te rijden. Maar precies op het moment dat hij met zijn stuur draait valt de eerste kikker, op het raam van de auto. Ik dacht eerst dat dit eigenlijk betekende dat het toeval wilde dat Jim Donnie niet op zou pakken. (Omdat dit niet rechtvaardig zou zijn tegenover Donnie).

Ik heb deze in het filmhuis mogen zien in een eenmalige voorstelling. Magnolia heeft in alle opzichten mijn verwachtigen overtroffen. De geweldige soundtrack van Aimee Mann resulteerde erin dat iedereen tijdens de film, maar ook nog tijdens de aftiteling heeft genoten.

Zoals ik volgensmij al eerder heb vermeld:

Magnolia was een lesje in Toeval, Rechtvaardiging, Samenloop van omstandigheden en ten slotte vergiffenis.

Een lesje dat als het aan mij ligt de volle score verdient!

Erg mooie recensie barns

Leuk dat je over alle personages een stukje hebt geschreven..

Inderdaad leuk om te lezen! Zit zeker nog wel wat in ook

Bedankt! Ik doe mijn best

Bedankt barns, echt een mooi bondig verslag die veel spijkers op zijn kop slaat. Leuk en leerzaam om te lezen. Dit is wat een waar meesterwerk verdiend.

Moet de film nog zien, maar barns heeft me overgehaald, goed gezegd Kid.

Mooie maar aparte film. Het camerawerk is subliem. Acteerwerk is prima voor elkaar. De verhaallijn is zeker in het begin niet goed te volgen, maar gaande weg de film wordt het steeds duidelijker dat het in deze film niet om toeval gaat maar om de keuzes die iemand (niet) in zijn leven maakt en welke gevolgen dit heeft. Zeker een film om nogmaals te zien.

Barns, als iemand de film bekijkt kan diegene de informatie die jij geeft eenvoudig zelf concluderen. Het voegt dan ook weinig toe naar mijn mening,

En de rol van Philip Seymour Hoffman weinig toevoegend? Oei.

Hij zorgt ervoor dat Earl Partridge zijn verhaal kan doen, wat een weerskant biedt aan het verhaal van Linda Partridge, Claudia en Frank Mackey.

Recensies schrijf ik voor mijn eigen rust en plezier en om eventueel mensen een nieuwe blik op een film te kunnen laten werpen.

Het feit dat mensen erop reageren zie ik dan al meteen als een geslaagd project. (In dit geval zelfs meteen een aantal positievie reacties).

Misschien dat jij inderdaad dezelfde conclusies kon trekken als ik, maar er zijn altijd mensen die anders denken, daarom vind ik het zeker van toegevoegde waarde

Over de rol van Philip Seymour Hoffman:

Het fundament van mijn recensie ligt op de achterliggende figuurlijke betekenis van de film. Natuurlijk heeft dit personage op letterlijk niveau een, toch wel, redelijk groot belang gespeelt. Helaas was er voor mij geen diepere laag te vinden in dat personage.

Dit is geen persoonlijke aanval*

Ik respecteer je mening maar daarbij probeer ik me ook even duidelijker te profileren

Toch denk ik dat je fundamenteel ernaast zit. Het lijkt allemaal toeval maar het draait in mijn optiek in deze film om keuzes.

Waanzinnig mooie film! Geen woorden voor .. gewoon kijken en oordeel zelf..

Typische Paul Thomas Anderson film. Je herkent meteen zijn trademark, terwijl deze film toch heel anders is dan voorgangers Hard Eight en Boogie Nights.

Toch had ik wat meer verwacht uiteindelijk. Vond het hele Tom Cruise-karakter niet zo sterk (te ver gekarikaturiseerd), en het hele verhaal komt op me over als losse flodders.
En ik zie niet wat het begin (met de duiker en dat van-het-dak springen etc.) nou echt met de rest van de film te maken heeft. Maar daar zullen vast hele interessante theoriën over te vinden zijn.

Er zitten natuurlijk wel een hoop visuele aspecten aan de film die me erg hebben geboeid. De kikkerregen bijvoorbeeld, lekker onverklaarbaar. En dat men plots allemaal begint te zingen: heel slimme en eigenzinnige wijze van een verhaal vertellen

Soms is de filmer terleurgesteld in de kijker. Hij had meer van hen verwacht. Maar kijkers worden ouder en krijgen meer levenservaring. Dan zien ze een film terug en blijkt de film rijker te zijn dan ze eerst dachten. Als je alles overziet bestaat toeval niet: "losse flodders" lijken op te lossen in een logisch geheel.

Het verbijsterende aan deze hecht gecomponeerde film is dat het bedacht en gemaakt is door een, toen nog, jonge filmer. Er zit zoveel verbazende volwassenheid in dit meesterwerk.

Zo is Tom Cruise hier op zijn best: hij speelt een karikatuur van zichzelf en dat is precies de bedoeling. Er hangt een hoop fake om hem heen....

Logisch geheel met kikkers en simultaan zingende zijen sokken ja.. Ik denk dat je zonder enige moeite nog een paar honderd van dit soort films kunt maken die zgn. een logisch geheel zijn, er zijn bij 6 miljard wereldbewoners namelijk wel vaker levensdilemma's die enigzins met elkaar zijn te vergelijken

Ja ja orbit we weten nu wel dat jij de film absoluut haat en degene die hem wel goed vinden die hebben het niet bij het goede eind.

Maar houd nou eens op met zoveel tijd en berichten te besteden aan deze film, denk dat je die beter bij werkelijk goede films kunt besteden.

Als je A Clockwork Orange gezien hebt begrijp je misschien orbit's ruime drijfveren. Elke buurt heeft zo zijn cynische 'bully' pestkop die om aandacht vraagt....lekker laten gaan. Als orbit de moeite neemt en mijn eerdere stukken leest zal hij (héél ) misschien begrijpen waarom ik die kikkers een prachtig gekozen metafoor vind die perfect logisch past in deze film: niet alleen als bijbelse verwijzing, maar ook als symbool van overmatige geilheid. En het mooie is: kikkerregens blijken echt te bestaan.

Gek, denk hetzelfde bij allerlei posters die hier véél vaker te vinden zijn met hun 5*-waardering

kikkerregen

Het bestaat dus wel...

Nou, ik ben helemaal verlamd.. wat prachtig he..

Groot gelijk!

Een film waaraan ik minder dan 2,5 punten geef, komt sowieso niet in mijn update-lijst te staan hoor ...

Zo'n filmen interesseren je normaal gezien niet meer?