Todo sobre Mi Madre (1999)

Je vond hem én wat lang én er mocht voor sommige scenes meer tijd zijn? Hoe wou je dat doen?

Bepaalde scenes eruitgooien en andere scenes langer (en beter) uitwerken ? Zo blijft de film meer boeien, verveelt het niet en krijg je niet het gevoel dat de film te lang duurt.

Raarste post die ik in jaren lees.....

Snap het prima. Juist als scenes niet uitgewerkt zijn, kunnen ze als lang worden ervaren. Juist elementen die te snel en daardoor ineffectief verteld worden, missen hun uitwerking.

Lengte omvat zoveel meer dan enkel de speelduur.

Deze film had ik al eens eerder proberen te kijken een paar jaar geleden maar heb hem toen na ongeveer 20 minuten afgezet. Na gisteravond weet ik waarom ook al weer. Wat een drama, letterlijk en figuurlijk, deze film zeg.

Binnen 5 minuten is de alleenstaande moeder haar enige zoon kwijt waarna zij naar Barcalona vertrekt om de verloren vader van haar zoon te vinden. Vervolgens komen we in een wereld met travestieten, theater en drugsverslaafde. De moeder wordt bevriend met een lesbische actrice met een jalourse aan heroine verslaafde vriendin en met een non. Verassing, deze non blijkt zwanger, maar niet gewoon, nee zij is ook nog zwanger van een travestiet! O,ja haar ouders willen ook niet veel met het lieve kind te maken hebben en dus neemt Florence Nightingale de verzorging op haar.

Op dit punt in de film dacht ik, als ze nu ook nog seropositief is haal ik er nog een half punt af. En, ja hoor tuurlijk seropositief. Erg dramatisch bedoeld allemaal maar ik schoot er gigantisch van in de lach!

De ellende kabbelt lekker tot het einde door, maar mijn aandacht was ondertussen al zo verslapt dat ik moeite moest doen om enigzins wakker te blijven. Ik heb, in tegenstelling tot 3/4 van de karakters uit de film, het einde wel gehaald. Dit einde wat plotsklaps erg happy uit de hoek kwam. Maar eerlijk gezegd, het deed er voor mij allemaal al niet meer toe.

Nee, absoluut niet mijn film dit. Het deed me allemaal niet zoveel dit "over the top" spaanse drama. Nergens werd ik ook maar enigzins gegrepen. De film werd eerst lachwekkend en daarna oersaai. Sorry voor de liefhebbers maar meer dan 1* voor de muziek en de soms mooie plaatjes kan ik hier niet aan kwijt.

Idd iets minder dan de doorsnee Almodovar, maar opnieuw dezelfde klassieke elementen: travestieten en flashi kleurtjes. De muziek was wel OK, de actrices ook.

De cinematografie kon veel beter vergeleken met z'n andere films. Maar al bij al leuk verhaaltje en leuk verfilmd.

3.5*

een juweel van een film! prachtig, ontroerend, aangrijpende camerastandpunten (Zo is de dood van Esteban, waarbij de camera schuin op het plaveisel ligt als Manuela komt aanrennen, bijzonder aangrijpend gefilmd). echt een intens en ontroerend meesterwerk!

ik heb ondertussen al wel door dat het merendeel van de wereldbevolking niet direct warmloopt voor de films van pedro almodóvar, maar voor mij is hij toch bij de beste regisseurs mij bekent.

4.5*

Prachtige film.

In de film gestapt zonder al teveel voorkennis en na 20 minuten was ik compleet overdonderd. Wat een briljante scene's volgen elkaar op, muziek, visueel, acteren. Het is geweldig.

"Regelrecht naar de 5 sterren!" Is wat ik dacht. Helaas kent de film hierna wat kleine inzinkingen, maar het blijft een hele sterke film. Veel gelachen heb ik niet, ik zat in een hele nare sfeer tijdens deze film. Hij greep me, en vond eigenlijk alles heel vervelend in positieve cinema-zin.

4 sterren voor deze sterke film.

Beetje te saaie film voor mijn smaak, vooral omdat de hoofdpersonages totaal geen sympathie bij mij oproepen en hun wel en wee me dus koud laat. 3*

Zoveel mensen zoveel meningen, ik in elk geval vindt dit een juweeltje, tragiek, emotie en humor zijn perfect verweven in deze Almodovar.

Ook mijn probleem: deze film liet me simpelweg siberisch koud. Boordevol emoties? Ik heb ze niet gezien, alleen een oneindig tranendal van de hoofdpersonages.

Een mooi en aangrijpend drama. De film zit vol met eigenaardige personages en de nodige humor. Verder ziet de film er cinematografisch goed uit en komt er fraaie muziek in voor.

3.5*

Mijn eerste Almodovar en toch een kleine teleurstelling. Het verhaal is redelijk goed, de personages zijn vaak vreemd maar boeien wel. Jammer genoeg pakte de film mij niet, en dat is toch wel de bedoeling bij een drama. Toch zijn er weinig mindere punten. Het acteerwerk is goed, net als de muziek. Mijn interesse voor zijn films is toch opgewekt, ga zeker ook zijn andere werken eens bekijken.

3.5*

Mooie film met goede actrices en een interessante storyline. Zoals wel vaker bij Almodovar wist ook dit drama me niet te raken (op het eerste kwartier na), maar boeiend blijft het wel. Met deze film heb ik zin gekregen om nog meer van de beste man te bekijken.

Zoals meer mensen was ik het eerste stuk van de film geboeid. Zeer aangrijpend en boeiend, eigenlijk t/m de scene bij die rotonde (prachtige muziek ook).

Maar daarna heb ik mezelf echt moeten dwingen de film uit te kijken. Die man-vrouwen met hun theatrale gedoe gingen me vreselijk irriteren en het overdreven dramatische verhaal raakte me totaal niet (meer). Jammer want het begon goed.

Nadat deze film al een jaar in mijn kast had gelegen heb ik deze film, die wordt overladen met positieve kritieken, maar eens bekeken.

Ik ben een 'Arthouse Film' fan maar deze film kon mij niet echt boeien.

Sommige alternatieve filmmakers vinden het artestiek en een must om een (half) omgebouwde man (of meerdere) of een homosexueel in het script te gooien, het liefst ook nog iemand met aids erbij.

Mij kan dat dus totaal niet boeien, ik wil gewoon een aangrijpend verhaal zien en geen freakshow.

De karakters stonden veel te ver van me af waardoor ik niet meer benieuwd was wat er zou gaan gebeuren.

Bij vlagen vond ik de film zelfs saai (vooral de toneelstukjes) waardoor ik steeds ging kijken hoe lang deze film nog ging duren.

Het enige positieve aan deze film was het goede acteerwerk.

Cijfer: 2,5

Een verschrikking,

Je zou het kunnen roemen dat de regisseur al na 5 minuten zijn hoofdpersonage in tranen zo groot als waterbuffels laat uitbarsten. Maar, ik vond het een verschrikkelijke, melodramatische manier om in de gunst van de kijker te komen. Bah.

Nou, kan ik de film er niet van beschuldigen dat hij constant in melodramatiek vervalt. Daarvoor worden de vele gebeurtenissen rondom een stel travestieten te luchtig in beeld gebracht. Alsof het bij iedereen op de hoek van de straat voorkomt. Maar het is allerminst boeiend, zoniet verschrikkelijk om aan te zien. Hè, boeiend het leven van een paar mislukte travestieten volgen. Veel ophopingen van clichés en veel situaties die vooral nogal leeg overkomen, doordat de humor absoluut niet werkt. Slechts iemand die nog nooit een travestiet gezien heeft zal zijn ogen uitkijken om deze in 1ste instantie fascinerende wezens.

De film wordt niet saai. Maar er gebeurt niks aardigs of interessants. De muziek is slecht en de camera registreert slechts 1 boeiend moment. ten tijde van het ongeluk. Daarnaast viel Penelope Cruz mij ook tegen. Ik had er wat meer van verwacht. Het deed mij allemaal niks.

Absoluut geen film voor mij. Voorlopig heb ik het wel even gehad met Almodovar. 1,5*

Een ode aan de moeders... eerste keer dat ik hem zag was ik vooral gecharmeerd door de exentrieke karakters in de film. Bij herziening nu was dat effect minder. Toch 4*, vooral voor Cecilia en Penelope.

Mwah, een 3. Geen slechte film maar had er wel meer van verwacht.

Ik vond de film vooral raar en daardoor intrigerend. Ik vond de humor geslaagd en de manier waarop de personages relatief normaal reageren op onmogelijke situaties. Ik dacht daarbij dan aan de betere Franse film. Daar kunnen ze ook zo'n dingen de normaalste zaak van de wereld vinden. Like it !

4*

mooie film! heb er van genoten. een dikke 4! zo'n verhaal zo in beeld brengen is een kunst op zich.

Wat een tragedie! Wat een film! Ademloos zitten kijken, terwijl ik nou niet bepaald een fan ben van Pedro Almodóvar (misschien komt dat nog).

Echt weer zo'n bijna ouderwets drama dat gedragen wordt door het fraaie acteerwerk.

Vond het niet zo goed als ander werk van Almodóvar, maar erg slecht vond ik het niet. Vooral Cruz is wonderschoon, zelfs als ze ernstig ziek is . Ja, het kon mij allemaal wel boeien. 3,5 ster.

Na 20 minuten ook afgezet. Het interesseerde mij helemaal niet.

Ik heb gister bij de film My Summer of Love de film na een 15 minuten uitgezet, maar deze vond ik heel goed hoor! Ik kon goed met de personages meeleven alleen had ik vandaag een aantal onderbrekingen, wat ik wel erg jammer vond.

Almodovar heeft voor dit bitterzoet drama terecht een Oscar gekregen voor beste niet-Engelstalige film. Uitgewerkte karakters en super geacteerd.

Ja, Almodovar maakt er een vreemde bende van en laat je nogal wat onwaarschijnlijke plottwists slikken. Gewoonlijk zou ik dat vreselijk vinden, maar gek genoeg werkt het hier voor mij wel. Althans gedeeltelijk. De twists zijn misschien vergezocht, ze passen wel bij het doel van de film. De hele film zit vol met parallelen, zo dus ook de verhaallijnen. Van de moeder die reclame maakt voor orgaandonoren en vervolgens zelf haar reclame moet naleven, tot aan de vele verwijzingen naar A Streetcar Named Desire op zowel het toneel als in het echt: alles lijkt op een bepaalde manier een tweede keer voor te komen. Vaak in één geval nep of geacteerd, en in het tweede geval vind het echt plaats. Zelfs de titel doet mee, want het is natuurlijk geen toeval dat All About My Mother qua naam verwant is aan All About Eve. Geforceerd? Een beetje, maar de film is wel consequent in het trekken van paralellen.

Het enige nadeel is dat dit misschien de reden is dat ik niet echt ontroerd werd door de film. Of misschien benaderde de film het iets te luchtig allemaal. Veel mensen omschrijven dit als een melodrama of zelfs een tragedie en in principe is het dat ook wel, maar zo heb ik het nauwelijks ervaren. De film zit vol met leven en een aanstekelijk enthousiasme. Het is en blijft drama, maar ergens vond ik het wel een aangename film. Een leuke mix tussen serieus en luchtigheid. Al voorkomt dit misschien wel dat de film echt geweldig wordt voor mij.

De personages spraken me overigens ook opvallend genoeg aan. Ik vind travistietentypetjes doorgaans heel flauw, maar Agrado wist mijn sympathie toch wel te winnen. Ze deed me overigens wel heel erg denken aan Jack Lemmon in vrouwenkleren in Some Like It Hot. Ze had zelfs vergelijkbare maniertjes. Cecilia Roth's hoofdrol vond ik ook erg sterk. Wel vreemd overigens dat Almodovar hier lijkt te willen stellen dat iedereen wel een travistiet kent en ermee naar bed wil.

Almodovar valt me tot nu toe goed mee. Ik had gedacht dat het helemaal mijn ding niet zou zijn en zijn impopulariteit mij veel MM'ers wekte ook geen grote verwachtingen op. Een groot bewonderaar ben ik nog niet, maar als Almodovars andere werk ongeveer op deze lijn ligt of op die van Hable con Ella (die ik toch wat sterker vond) wil ik er zeker wel meer van zien.
3,5*

Niet echt eigenlijk, zeker Hable con Ella is een buitenbeentje in zijn oeuvre, omdat de film zo sober is (niet veel meer dan één verhaallijn, weinig exhuberante personages en geen overenthousiaste humor). Maar probeer toch één van zijn vroegere films te zien, de kans bestaat dat je er toch voor valt! En ook al doe je dat niet, dan toch blijft hij een interessante filmmaker - ik vind zijn films zo uniek dat ik vind dat je het niet kunt maken als filmliefhebber om geen van zijn oude films te hebben gezien. Ook al erger je je er dood aan, zoals sommigen

Atame heb ik al klaarliggen, dus ik zal zeker een oude film van hem zien. Al verwacht ik niet dat dit meteen komende week gebeurt.

Onmiskenbaar een film van Pedro Aldomovodar. Toch niet één van de sterksten vind ik. De film hupt van het één naar het ander en behandelt misschien teveel 'lastige' onderwerpen tegelijk. Wel leuk zijn de referenties naar All About Eve (alhoewel dat ik een ontzettende kutfilm vind) en de cinematografie blijft natuurlijk oke.