The Conversation (1974)

Maar, wat is er tegen de UK import versie mét engelse ondertitels?

Prima kwaliteit. Heb ik zelf ook in mijn collectie.

Een lekkere mysteriefilm waar je als het ware in wordt gezogen. Met een heerlijke sfeer, bijpassende muziek en een Hackman die een uitstekende prestatie en een intrigerende personage neerzet. Al snel doe je met hem en zijn paranoia mee om alle stukjes te ontrafelen.

4,0*

Dat dit voor cinema door moet gaan zeg.....

Het begin waarin er meerdere muziekstijlen door elkaar klinken, daar waar de camera van een flinke afstand een dansritueel waarneemt en waar een koppel zich al zingend tussen de massa doorwringt waren qua sfeer nog wel goed getroffen.

Het zogenaamd intelligente busje waarin Hackman geposteerd was, het eindeloos herhalen van een dialoog, het constant vertonen van afluisterapparatuur dat tot vervelens toe in beeld werd gebracht en het feestje in dat cafe/kantoorpand dat maar geen feestje werd en waar tot op de koop toe ( hoe verrassend ) Hackman werd beroofd van zijn bandje. Het was allemaal zo weinig suggestief en zo gezocht dat ik het 1ste uur dacht naar de 2de amateurfilm van Coppola te kijken.

Dat moment waarin Hackman zich liet kennen n.a.v. een opmerking en die mensen naar huis verwees zorgde niet voor een wat paranoia gevoel, maar eerder voor een gigantische lachbui. Dat hij zowat moederziel alleen achterbleef deerde mij niet. Zijn verstotene geest spookte niet rond. Wat zat ik nou weer naar een ongeloofwaardige angsthaas cq autist te kijken? Zelden ook zoveel aaneengeschakelde lelijkheid achter elkaar gezien. Zowel op visueel niveau, als verhaaltechnisch. Veel grauwe en duffe kleuren die zeker geen duistere sfeer weten te versterken en dus een bij vlagen lachwekkend verhaaltje. Mysterieus, terwijl er zoveel werd voorgekauwd?!

Gene Hackman `s personage straalde verder ook te weinig uit. Dat hij geen flapuit was maakt hem natuurlijk niet gelijk tot een martelaar. Zijn wroegingen werden dan uiteindelijk nog wel aardig gevisualiseerd dankzij een voorspelbaar maar wel fraai slotakkoord ( waar ik eindelijk weer eens opveerde ), het kon niet verhelpen dat hij zichzelf nooit echt opvrat omwille van zijn aandeel in de zaak.

Tergend slechte film waarin de spanning maar niet onderhuids wil opkomen ondanks het tergend langzame tempo met af en toe nog wat aardige sfeermuziek die echter nooit meegaat in Hackman `s eigen wereldje die hij slechts alleen beleeft. Coppola blijft een van de meest weerzinwekkendste regisseurs van deze planeet. Wat een onkunde weer. Waar sommige klassiekers hun status soms toch aan te danken hebben, zucht. Voor het aardige begin, de redelijke muziek die weliswaar nooit meevoer in de gedachtengang van zijn hoofpersonage maar nog wel om aan te horen was en het slotakkoord nog een 2*

Berichten verplaatst naar Francis Ford Coppola

Aardige, maar mijn inziens zwaar overschatte Coppola, die maar heel traag op gang komt. Het einde is leuk bedacht Het opgenomen gesprek was in scene gezet en was een valstrik om de CEO naar de hotelkamer te lokken om hem te vermoorden en het bedrijf over te nemen; het enige niet geanimeerde was het stukje dat ze tegen elkaar zeiden vlak bij dat muziekinstrument 'he'd kill US if he could'

Hackman speelt mijn inziens erg sterk en het sombere, grauwe sfeertje vond ik wel wat hebben. De kritiek die ik heb is voornamelijk dat de hele film zo enorm traag op gang komt plus het feit dat er nogal wat foutjes in de details zitten, zoals:

* Hackman krijgt op de spytech beurs een pen in z'n borstzakje gestoken door een collega meester detective en neemt niet de moeite om deze even te checken ?
* Hackman krijgt een zeer gewillige mooie dame op bezoek en er gaat niet even het lichtje branden dat ze misschien wel ingehuurd is om de tape te jatten ?
* Je hoeft niet HEEL veel van audio processing te weten om te snappen dat je niet met een filtertje muziek onder een stem kan weg filteren. Een hoge of lage toon, a la, maar niet het hele spectrum van een stuk muziek


Het punt bij zulke foutjes in details is dat het (mij althans) doet realiseren dat je naar een film zit te kijken, je 'ontwaakt' uit de film en het duurt dan altijd weer even voordat je weer in de film zit. Jammer is dat.

3.5 *

Haha. Grapjas. Met zo'n heldere voice en deze volume verhoudingen is het niet zo moeilijk nee. Misschien dat het een tijdje geleden is dat je de film hebt gezien, maar ik heb effe het stukje geknipt, om je geheugen op te frissen:

http://www.speedyshare.com/154382437.html

(speelt niet goed af met WM player zie ik net, gebruik VLC of mediaplayer classic)

En dan zie je Hackman met een simpel analoog cutoff filtertje ineens een verstaanbare stem uit bovenstaande sample halen. Laat me niet lachen, kom op zeg.

Natuurlijk totaal onzinnig om uit dit stukje nog wat te halen... maar what the heck

Van jouw avi file dit gebakken.

Overigens... Caul bouwt zijn eigen spul, dus misschien dat dat potmetertje niet een 1-bands filtertje was, maar door hem gepatenteerd spectrum-vocolizer-whatever-who-cares metertje.

He'd kill us, if he got the chance.

He'd kill us, if he got the chance.

Hoe de klemtoon een wereld van verschil kan maken.

Verder een beklemmende thriller, met een goed alhoewel niet bijzonder fraai uitgewerkt verhaal.

Ook goed om nu eindelijk eens alle films gezien te hebben van de op papier beste acteur aller tijden.

Blijft een geweldige film. Beeld en geluid worden op bijzondere, haast hallucinerende wijze gebruikt om je in de wereld van de hoofdpersoon te zuigen. Hackman is voortreffelijk in één van zijn beste en meest subtiele rollen. Prachtig hoe zijn personage voortdurend wordt neergezet in lege en kille ruimtes, om zijn eenzaamheid en isolement te benadrukken. Het thriller-element is ondergeschikt aan de karakterstudie, maar dit is niet storend. Tegen het einde wordt de film evenwel erg spannend, met een reeks haast horror-achtige scenes. Intelligent en experimenteel, maar nergens gekunsteld of pretentieus.

Krachtige film die subtiel het personage van Hackman weergeeft. Zoals james_cameron hierboven al zei is de film in z'n geheel ondergeschikt aan het karakter Harry Caul en zijn steeds sterker groeiende paranoia.

Het eind met een redelijk onverwachte twist is behoorlijk spannend en heeft een hoop suspense gevoel in zich.

Het in een isolement levende personage 'Brill' dat Hackman in The Enemy of the State speelt is idd een voortvloeisel van zijn rol als Harry Caul. The Conversation is een klassieker!

En ik heb deze klassieker eindelijk in m'n bezit.

1974 was een goed jaar!

Die eindscène met die saxofoon is toch wel één van de allermooiste die ik ken.

Is deze film op dvd te verkrijgen (met NL subs)?

Voor alsnog niet, dvd met engelse subs is er wel.

Die geweldige jaren 70 toch! Ook dit is zo'n geweldig juweel uit dat decennium. Mooi ingetogen gespeeld door Hackman. 4 sterren!

Wat een gewaagde film van Francis Ford Coppola. Ik moest in het begin denken aan Blow-up en dat vond ik toch zo'n saaie nikszeggende film. Maar hier pakt hetzelfde concept (iemand denkt iets belangrijks op te vangen) goed uit. Vooral de manier waarop Gene Hackman invulling geeft aan een paranoïde afluisterexpert, die helemaal gek gemaakt wordt, is lovenswaardig. John Cazale als hulpje van hem is natuurlijk ook de bom. Wat zonde dat zijn filmografie maar uit 5 films bestaat .

Het einde is... apart, misschien klopt het gewoonweg niet, maar het geeft wel wat om over na te denken. Tot slot nog een eervolle vermelding voor de muziek, die was ook bijzonder chill.

Weet iemand waar ik deze film met nl sub kan kopen? (of kan lenen voor copy)

thx - Ik kan hem nergens vinden

dvd is er helaas niet met NL subs. Heb hem met EN subs wel kunnen lenen bij de bibliotheek in Den Haag.

Geniale film met een heerlijk sfeertje. Ik heb ook danig genoten van de supersfeerverhogende soundtrack. Daarmee een van de weinige Coppola-films die me ècht kan bekoren.

Nou inderdaad! Keek maar een beetje op mijn neus door het plotverloop, maar vond het achteraf ook eigenlijk helemaal niet storend.

Heeft niemand overigens Robert Duvall gespot in deze film?

Op zich zie ik de aan The Conversation toegeschreven kwaliteiten wel, maar dan blijkt weer dat film een persoonlijke ervaring is. Ik vond er namelijk niet zo veel aan.

Na de intrigerende en sfeervolle opening kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik naar een academische exercitie te kijken.

Coppola, geïnspireerd door Antonioni's Blowup (en de Nouvelle Vague?) houdt zich in de film bezig met het thema 'perceptie'; is dat wat we zien en horen ook daadwerkelijk de feitelijke realiteit.

Het is knap om te zien hoe Coppola dat behoorlijk ver doorvoert. Niet alleen in de zin dat hoofdfiguur Caul dingen hoort die er niet zijn, maar ook dat Coppola de kijker van de film op het verkeerde been lijkt te zetten.

Caul's enorme reputatie is namelijk nogal in tegenspraak met zijn klunzige handelen. Het lijkt me namelijk onvoorstelbaar dat Caul, als hij daadwerkelijk een van de allerbeste afluisterexperts in de business is zich zo eenvoudig de pen, de vrouw in de luren laat leggen,.

Zo zijn er nog wel een aantal voorbeelden waarbij Coppola ook de kijker een bepaalde versie van de realiteit lijkt voor te spiegelen. Knap gedaan. Applaus.

Maar eerlijk gezegd, heel boeiend vond ik het verder niet. De vele shots van de eenzame Caul, de vele scenes waarin de band wéér werd afgeluisterd... Ik had het na drie kwartier eigenlijk wel gezien.

Prima film.

Alleen het middengedeelte waar het karakter van Caul wordt "uitgediept" had van mij korter gemogen, verhaal is op zichzelf al sterk genoeg. Ik vond de clou verrassend, goeie sfeer, goeie muziek.

Is volgens mij niet met NL ondertiteling te krijgen, maar met de Engelse ondertiteling aan is hij goed te volgen.

Hij liep ontzettend sloom op gang, zo sloom dat ik zowat bijna in sliep viel. Buitengewoon saai. De belangrijkste stukken uit het verhaal kunnen in een paar zinnen samengevat worden.

Een vervelende film. Langzaam een eigenlijk gewoon tergend saai.

Cazale maakte nog wel wat goed gelukkig.

Een film die niet zo tijdloos is als ik had ingeschat. In een recensie las ik dat het scenario briljant en verontrustend is, maar ik vind dat het verhaal zich zo tergend langzaam ontwikkelt dat iedere spanning wegvalt. Een pluspunt zijn de acteerprestaties.

Een immens trieste film in wezen, maar zo goed dankzij een naadloze samenwerking tussen Coppola en Hackman - het is een film die onder je huid gaat zitten. Het slotakkoord is, in al zijn wanhoop, zijn 'despair', weergaloos.

Heb hem hier in de fnac in Belgie besteld, normaal met nederlandse subs als ik mij niet vergis!

Verder, subliem goeie film met een prachtige soundtrack!

Louis

God wat was deze spannend, ik zat de hele film met mn hart in mn keel. En ik was nog stoned ook Geweldige kijkervaring

Dit jaar is er een Nederlands ondertitelde versie verschenen, o.a. bij Bol.com te verkrijgen voor maar 6 euro!

Heb 'm voor €5 bij FRS gekocht (met NL subs).