The Conversation (1974)

Bijzondere film. Traag maar alles behalve saai. Het verhaal blijft boeien tot de aller laatste minuut en Hackman speelt erg sterk. Vier sterren.

Gene Hackman speelt de sterren van de hemel in deze thriller die op een meesterlijke manier opbouwt naar een, alles behalve voorspelbaar, climax. Het problematische en mysterieuze verleden van Harry Caul (gespeeld door Hackman) wordt naarmate de film vordert stukje bij beetje geopenbaard en vloeit prachtig samen met het verhaal waar het in deze film uiteindelijk om draait. Het camerawerk en de soundtrack dragen hun steentje bij aan het suspensgehalte. Verder is de bijrol van Duvall opmerkelijk kort en is (de jonge) Harrison Ford op dreef. De lange, dromerige en (tegenstrijdig genoeg) realistische, typisch jaren zeventig Copolla shots zijn meeslepend en drukken hun stempel op deze film waarin Hackman (ik kan het niet vaak genoeg zeggen) op sublieme wijze acteert en gestalte geeft aan een mysterieuze amaibele man die met zichzelf in de knoei zit. 4,5 sterren.

Gisteravond gezien op de BBC. Goede, spannende film, met zoals gezegd, een uitstekende rol van Gene Hackman. 4*

Helemaal mee eens.

Het begin vond ik traag. Dat in combinatie met een slechte beeldkwaliteit en de BCC die regelmatig van beeldgrootte veranderde zorgde ervoor dat ik na 15 minuten huiverig was over de rest van de film. Langzaam maar zeker wordt het echter spannend en raak je erg benieuwd naar het hoe en wat.

De spanningsopbouw, het vakkundige filmen en monteren en Hackman zorgen voor een topfilm.

Helaas kon ik het einde niet goed meekrijgen i.v.m. een slechte videoband. Voorlopig 4* omdat ik niet goed weet wat er nou gebeurde op het eind, jammer!

Ook ik had de BBC-uitzending opgenomen, en dan moet je het dus zonder de geliefde teletekstondertiteling doen. Wow, dat voegt wel wat toe, zeg! Ik moest als het ware net zoveel moeite doen als Harry om de conversatie op de geluidsband te ontcijferen. Ieder geluid op de achtergrond stoort dan, dus je houdt je doodstil en spitst je oren. En iedere keer dat je iets niet meekrijgt, schuif je je stoel wat dichter naar de tv. Bij de climax weet je dan weer niet hoe snel je op 'veilige' afstand moet komen. Geweldige film.

4*

haha ik herken het helemaal!!

Is deze niet op Dvd verkrijgbaar in Nederland?

Volgens mij heb ik hem wel eens zien liggen maar weet niet of het met ned. subs was.

Er bestaat een prima Britse versie, zonder Nederlandse subs (wel met Engelse). Die is online goed verkrijgbaar en ligt hier en daar ook in Nederlandse winkels (o.a. Boudisque). Een versie met Nederlandse subs bestaat bij mijn weten (nog) niet.

Dan zal het die wel geweest zijn. Wel een schande eigenlijk. Dat deze film nog geen mooie uitgave heeft in dit kneuterlandje

Heb hem in het filmmuseum ook gezien zonder ondertitels, en dat doen ze daar enkel als ze echt nergens een exemplaar kunnen vinden.

Een van de meest vergeten grote meesterwerken van de jaren zeventig,

Meesterlijk film, met een plot wending, die in de Huidige Post-Usual Suspect periode, nog meer respect verdient.

Zijn tijd ver vooruit

Da's heel wat anders dan op dvd. Staat los van elkaar

Intrigerende film die mij met een dilemma achterlaat. Als de gebeurtenissen in deze film allemaal verbeelding zijn van de hoofdpersonage en hij hierdoor compleet doordraait kan ik niet anders zeggen dat dit een magistrale film is die 4,5* verdient. Als de gebeurtenissen in The Conversation allemaal wel degelijk echt bleken te gebeuren is dit een zeer goede psychologische thriller die 4* verdient. Ik neigde na het kijken meer naar de 2e maar na lang nadenken begin ik richting 1e te neigen als ik me realiseer wat voor complexe personage Gene Hackman nou eigenlijk speelt. Leuk he dit filosoferen over een film Dit is eigenlijk alleen voor toppers weggelegd en dat is The Conversation zeker.

Ik merk dat de meeste hier zeer lovend is over deze film. Ik vond de film een beetje tegen vallen. Simpel verhaal met wèl een zeer verrassende plotwending, maar een nogal onbevredigend einde. Het slot zal wel passen bij de karaktertrekken bij de protoganist. Ik verwactte op het einde een nog grotere ontknoping maar deze bleef jammer genoeg uit. Misschien dat ik hem in de loop der tijd meer ga waarderen.

Tegenvallen is zacht uitgedrukt, totale non-cinema dit.

Oeverloos saaie film, waar ik het na 10 minuten al voor bekeken wou houden. 't Is duidelijk dat Hackman hier een intrigerend personage hoort te spelen, maar hij komt niet verder dan een ongeloofwaardig bordkartonnen verzinsel. De status die hij geniet, in combinatie met het beroep dat hij uitoefent doen toch minstens vermoeden dat hij een ietwat stabiel, gecontroleerd mens is. Hackman komt bij mij enkel over als een hoopje wankel sociaal geval. Een zeurderige twijfelaar die begint te wenen als hij een splinter in z'n vinger heeft. Hij boeit me niet, en ik geloof hem niet. Heel fijn om daar 110 minuten naar te kijken is dat niet.

Visueel vind ik het erg pover. Behalve de laatste scene is er werkelijk niks te zien. Spuuglelijke kleuren, saaie camerapans en shots. Coppola heeft duidelijk wat met de soundtrack proberen doen, maar ook dat klinkt gewoon erg amateuristisch. Doe daarbij nog een simplistische climax en ik heb hier werkelijk niks aan gehad.

Sfeerloze film, maar dat zal ook wel komen omdat ik geen mij geen fluit in Hackman's personage kon interesseren, en ook audiovisueel niks uit de film kon halen. Vond dit een mager stationsromannetje op minderwaardige wijze verfilmd. 1* voor de laatste scene en het halfmislukte geluidsexperiment. Want mensen in dit soort cinema zien is mij een raadsel.

Das vreemd.

Hackman's personage is er eentje die me zeer heeft geboeid en waar ik nog dagenlang over heb zitten denken. Wat zet hij toch overtuigend een zielig mannetje neer.

En wat dan als hij zo'n beroep heeft? Omdat iemand een dergelijk beroep heeft wil niet zeggen dat een persoon picco bello in orde is. Hoeveel van die gasten heb je rondlopen die overdag zeer professioneel te werk gaan en eenmaal thuis neerstorten van de ellende. Het gebeurt. Ik verwacht ook geen stereotypes in een film.

Climax simplistisch? De climax vind ik 1 van de beste die ik ooit heb gezien. Zijn paranoia drijft hem tot het uiterste en dat wordt prachtig verfilmd in de laatste scene. Als je hem ook ziet zitten midden in zijn vernielde appartement. Geweldig!

1 ster is iets wat deze film echt niet verdient.

Eens, maar paarlen voor de zwijnen gooien helpt niet hoor, Dutchgiga.

Ik zou (zal) geen enkele seconde meer verspillen aan het doorgronden van onderhond's meningen...

Nee, maar in het begin van de film wordt wel meermaals gehint dat Harry een totale controlefreak is, alles onder controle lijkt te hebben en daaraan ook zijn carriere te danken heeft. Ik kreeg de indruk dat de film wilde uitstralen dat de meestergast opgelicht werd door anderen, en dat daaruit de spanning zou moeten voortkomen. Maar persoonlijk vond ik Harry één van de makkelijkste slachtoffers uit de filmgeschiedenis, maarmee zowat alle spanning uit het verhaal verdween.

Ik ook niet noodzakelijk, toch vind ik Harry een stereotyp, alleen dan enorm slecht neergezet. En als niet stereotyp zelfs totaal ongeloofwaardig.

Ik had het eigenlijk meer over de "point" van het verhaaltje, ik gaf zelf als aan dat ik de laatste scene zelf wel goed vond. Maar voor 105 minuten verveling en desintresse geef ik gewoon 1*.

En als laatste :

Wat is volgens jou cinema (wat weet je van cinema)? Japanse B-films? Just a question?

Bekijk zijn stemlijst eens zou ik zeggen.

Zijn er eigenlijk Amerikaanse 'Klassiekers' die je wel konden bekoren?

Hij heeft Casablanca nog niet geprobeerd

Hmm, dacht toch echt dat ik hier op geantwoord had. Even de courante definitie van klassieker nemen, en dan kom ik uit bij films als Alien, Eraserhead, THX. Maar van de typische klassiekers ? Nee.

Schitterende film!

Mooie rol van Hackman, mooie shots van Coppola, mooie muziek...wat wil je nog meer?

4,5*

Geniale film uit Coppola's toptijd als regisseur. Ingenieus script, prachtige cameravoering en een geweldige rol van Hackman. Afgezien van de verouderde apparatuur (wel geweldig om al die taperecorders weer eens te zien) absoluut niet gedateerd. Prachtig gebruik van muziek en geluid.

Ondanks het interessante onderwerp en het mooie einde kon The Conversation me toch niet helemaal boeien. Toch iets te traag opgezet? 3*.