Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Een ode aan het leven, alle kleine dingetjes waar bijna iedereen aan voorbij loopt en daarmee vergeet om er van te genieten, en tot slot de liefde. Dit is ten slotte wel het wonderbaarlijke lot van Amélie Poulain. Jean Pierre jeunet laat in zijn zoveelste meesterwerk zien dat de zin van het leven in het dromen zit, want zonder te dromen en genieten van alles wat letterlijk op je levenspad voorbij komt, werk je je bijzonder vreugdeloos naar je graf toe.

Jean Pierre Jeunet is een grootmeester op vele vlakken. Net als in al zijn andere films weet hij een unieke sfeer te creëeren door aparte kleurfilters toe te passen, unieke dialogen te schrijven en de meest wonderbaarlijke, kleine avonturen te bedenken. Iemand schreef al eens dat zijn slaapkamer in zijn jeugd waarschijnlijk vol lag met schaalmodellen, stripboeken en een grote variatie aan speelgoed en dat gevoel straalt Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain volledig uit. In mijn optiek weet Jeunet perfect te verbeelden dat een verhaal dat over niets gaat, juist over alles gaat. Niet alleen heeft hij hier een sterke cast tot zijn beschikking, maar is de soundtrack een van de beste ooit. Niet voor niets hoor je de bekende deuntjes bijna dagelijks buiten de film. Jeunet weet dingen bij je los te maken waar je van tevoren zelfs geen rekening had gehouden. Ik kreeg zowaar zin om de Tour de France te volgen, terwijl ik niets om wielrennen geef en om een of andere nutteloze, maar stiekem fantastische verzameling te vergaren. Kortom, weinig films die je een beter gevoel geven dan het wonderbaarlijke lot van Amélie Poulain.

'k Was heel aangenaam verrast door deze film. Het is een feel-good film, met een heerlijke Audrey Tautou. Zeker een aanrader!

Deze film bij zijn release samen met iemand gekeken, en toen afgehaakt.

Tien jaar later stuitte ik via de geweldige soundtrack opnieuw op deze film en heb haar ('Amelie') een nieuwe kans gegeven... Wat een prachtige film. Zal mijn leeftijd destijds geweest zijn, anders kan ik het niet verklaren. Staat nu steevast in mijn top 10 beste films ooit. Helemaal mijn soort film. Geweldig.

Amélie is een heerlijke film, die je het beste kunt kijken op een warme zomerdag, tenminste zo is mijn ervaring.

Amélie valt op door haar filmische schoonheid en heeft, net als de andere films van Jeunet, lekker absurdistische humor. Er is al veel over deze film geschreven, maar ik word er in ieder geval altijd weer blij van. Dat komt niet alleen door de mooie film, maar vooral ook door de persoon Amélie. Amélie wordt fantastisch neergezet door Audrey Tautou en is een lieve schattige en hartverwarmende vrouw. Ze is vrolijk en gaat vaak op in haar eigen aparte wereld en geniet van de kleine en mooie dingen van het leven. Die details worden door Jeunet op erg fraaie wijze in de film verwerkt. Daarnaast heeft Amélie gewoon een geweldige uitstraling.

Net als een hoop andere mensen heb ik bijna de gehele film met een grote glimlach zitten kijken. Dit is ook zo’n typisch voorbeeld van een film die je goed kunt kijken als je down bent, grote kans dat de film je ietwat kan opbeuren. Ik vind het in ieder geval de perfecte feel-good film daarvoor. Amélie helpt ook graag andere mensen, zelfs als dat enigszins ten koste gaat van haar zelf. Dat maakt haar uitermate sympathiek en in filmland tevens een van mijn lievelingspersonages aller tijden. De film is op sommige momenten uitermate zoet, maar bij een film als deze is dat niet erg. De kleuren van de film, vooral geel, zijn daar namelijk ook op afgestemd, zo lijkt het.

Ook qua humor zit het goed. Een aantal keren heb ik echt kunnen lachen om de bizarre situaties die in de film voorkomen. Tenslotte wil ik nog vermelden dat de muziek van Amélie ook buitengewoon goed is. Het vrolijke deuntje is uiterst aanstekelijk en draagt op een prima wijze bij aan de vrolijke en gedetailleerde uitstraling van de film. Amélie is voor mij als chocolade. Die chocolade smelt echter niet, maar ik smelt wel voor Amélie.

4,5*

Erg mooie film. Ik word helemaal vrolijk als ik hem weer heb gekeken. Vooral ook door de stijl die Jeunet gebruikt heeft om de boel vorm te geven. Hele leuke, knusse settings en bovendien erg interessante en geestige personages. Ook een erg grote buiging naar Audrey Tautou, heel knap hoe ze haar personage neerzet.

4,5 *

een woord fenomenaal

Snap eigenlijk niet dat deze film zo goed scoort hier op moviemeter!

Oke, soms zaten er wel grappige stukjes in!

Maar al met al moet je veel te veel nadenken voor je de humor inziet!

Ik bedoel iemand versieren is 1 ding maar de manier waarop? Wie doet dat nou?

Ze hebben naar mijn mening veel te veel hun best gedaan om Amelie een 'apart, orgineel en uniek karakter te maken.

Alles moest maar zo ingewikkeld en ver gezocht mogelijk waardoor de realiteit ver te zoeken is

en je als kijker niet echt meeleeft of je kan identificeren met de karakters.

En dat wil niet zeggen dat ik simpel ben, integendeel..

Maarja nu vraag ik me af...misschien moet je dat voor deze film Juist zijn!

Wat? Simpel?

Wel eens gehoord van projectie?

Dan hebben we toch wat gemeen!

Touché

Dat ligt natuurlijk helemaal aan de persoon, ik vind het een heerlijke film die perfect aansluit op de manier waarop ik de wereld (graag) zie. Ik kan me dan ook prima identificeren met de karakters! Die fantasie, dat hoort er bij mij gewoon bij. Vandaar ook mijn genot bij het kijken van deze film, die van mij een dikke 5 krijgt. Heerlijke film die je metéén het gevoel geeft dat je weer snel eens naar Parijs moet om de sfeer op te snuiven met Amelie in je achterhoofd!

Ik heb een zwak voor het personage van ameiie. Soundtrack en sfeer zijn top

Weer eens herkeken omdat ik er door dit weer zin had. Blijft een prachtige film, bijna perfect. Het kleurgebruik, de muziek, de personages, de vondsten, de details, de boodschap, het aparte wereldje dat geschapen wordt. Het blijft een van m'n favoriete films

5* blijven staan.

Ik zie dat er veel mensen zijn die 5 sterren geven maar dat lijkt me iets te veel, dan zou het de perfecte film moeten zijn. Dat is het naar mijn mening toch echt niet. Het is een fraai, op een sprookjesachtige manier, weergegeven filmpje met een leuke sfeer. Vooral de muziek is erg mooi in de film. Toch vind ik het verhaal op zich niet heel erg interessant. Bovendien komt de manier waarop het gebracht wordt een beetje kinderachtig over. Dat vind ik wel een beetje jammer want dan had ik een hoger cijfer gegeven. Ik kan nu niet meer geven dan een kleine 3,5 ster.

BEST-SHOT FILM OF 1998-2008 volgens de lezers van American Cinematographer.

1. Amélie

2. Children of Men

3. Saving Private Ryan

4. There Will Be Blood

5. No Country for Old Men

6. Fight Club

7. The Dark Knight

8. Road to Perdition

9. Cidade de Deus (City of God)

10. American Beauty

http://www.theasc.com/asc_n...

Inmiddels cult, deze kleurrijke film, die mede door de hoofdrolspeelster als een bom insloeg, met een heerlijke personage, beminnelijke eigenaardigheden en tegenstrijdige dwaalsporen of nevenplots die toch weer samenkomen. De regisseur creëert door een magische sfeer een eigentijds sprookje. De bezetting is treffend, met Andrey Tautou als glanzend middelpunt: Amélie is puur en verrukkelijk en tegelijk eigenaardig; in de kleine dingen ontdekt ze haar geheimen. De Volkskrant noemde de film destijds het suikertaartje van een romantische komedie; helemaal mee eens.

Dat een film hoog in de top 250 staat zegt me niks, dat staan se7en en Schindlers list tenslotte ook.

Deze film leek me ook helemaal niks, tot ik na een tijd ontdekte dat veel mensen wiens top 10 ik waardeer deze film hoog inschatten, dus toch maar met hoge verwachtingen gaan kijken.

Ik weet niet of het aan mijn stemming lag of aan de film, maar echt kapot was ik dr niet van (''romantische komedie'' is ook niet bepaald mn ding).

Had moeite mn aandacht dr bij te houden, moest steeds terugskippen omdat dingen me ontgingen, en kwam tot aan tweederde niet echt in het verhaal.

Toch zie ik zeker wel dat het een hele goeie film moet zijn. Al zegt de muziek me niks, ik zie wel de prachtige, beetje surrealtische, visualisatie, de humor, de best wel goeie verhaallijn, het sympathieke spel.

Jammer dat het niet goed op me overkwam, maar een onvoldoende zou ik deze film nooit durven geven

probeer deze film eens te bekijken op een flatscreen die ook nog eens kleur heeft, wedden dat je anders doet reageren!

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Je persoonlijke top 10

Misschien leuk om te vermelden dat Jeunet verbaasd was dat Amelie had gewonnen want hij vindt Un Long Dimanche De Fiançailles vele malen straffer op gebied van cinematografie.

Helemaal top. Beter kan deze film niet worden omschreven.

Volgens mij snap je de essentie van de film niet helemaal....wil je een voorgekookt cliche filmpje? Dan moet je naar Sister's Keeper of zo kijken....die zijn lekker makkelijk te begrijpen...;-)

By the way: ooit van surrealisme gehoord?

Mensen die klagen dat ze te veel na moeten nadenken hebben bij mij al direct afgedaan!

Ik kan niet beschrijven hoezeer ik de pest heb aan volk dat alles in hapklare brokken geserveerd wil krijgen. Bah, ik heb er gewoon een vieze smaak van in m'n mond gekregen.

Ach, zo hoogstaand is Amélie ook niet.

Nou, licht eens toe dan.....

Vond deze een stomme film, beviel me helemaal niet.

Het is niet mijn filmgrene niet

Misschien moet ik die herkijken, was zeker te moe ervoor

Een 2,5 voor de moeite, wil hem niet helemaal afkraken

Wil hem nog eens herkijken

echt eeen geweldige film, prachtig, hilarische situaties maar tegelijkertijd ook ontroerende situaties. Amelie is echt een geweldige persoonlijkheid!

Artificieel vervelend naïef kreng is ook een bewoording. Alles wat ik ooit kon haten in Franse films komt hier samen.