The Player (1992)

Leuke film met o.a. Tim Robbins en Dean Stockwell.

Heel veel Hollywood insider-jokes en nog wat cameo's ook.

Jah, Altman weet altijd half Hollywood te regelen

De allereerste scène is spec-ta-cu-lair!

Help me ff op weg. Hoe ging ie ook al weer?

Het is al lang geleden dat ik 'm zag dus ik weet het eigenlijk niet precies. Ongeveer zo: Tim Robbins loopt met iemand (of hij heeft iemand aan de telefoon) te praten over films, en oppervlakkigheid in de filmindustrie enzo en ook over een geweldige film van Hitchcock (ik meen Rope) waarin één heeeeeel lang shot zit. De grap is dus dat deze eerste scène met Robbins ook één lang shot is. Dus je ziet hem lopen over de parkeerplaats en ik meen zelfs me te herinneren dat de camera switcht naar anderen die met elkaar praten en dan weer terug naar Robbins enzo. Het is heel grappig omdat hij het over die lange scène heeft en opeens realiseer je je dat dat hier ook het geval is! Ja, ik moet 'm snel weer eens zien. Rope heb ik verleden week gezien trouwens. Knap gedaan inderdaad.

Ja, nu weet ik het weer. Hij belt vanuit zijn auto geloof ik. Op het parkeerterrein van de filmstudio praten volgens mij die twee mannen over 'Rope', en niet Robbins, maar ik kan me vergissen.

Wat ik erg leuk vond, waren de verwijzingen en posters van o.a. de films 'M', 'Ladri di Biciclette' en 'Wall Street'. Een must voor filmliefhebbers. Vond trouwens het einde niet zo goed.
Robbins komt er zonder veroordeling vanaf, ondanks dat ie een moord heeft gepleegd.

Wat ik dan wél weer goed vond aan het einde was die grap met de doodstraf die niet doorging (terwijl ergens in de film een idealistische scenarioschrijver nog beweert dat hij een film gaat maken met een doodstraf aan het einde die ook echt afloopt als doodstraf) - hilarisch.

Na tien jaar herzien en nog steeds zeer vermakelijk. Vooral de scène waarin Robbins op het politiebureau zit met Lyle Lovett en Woopy Goldberg is ge-wel-dig.

Je hebt de film 10 jaar geleden voor het laatst gezien, maar je herinnerde je nog steeds de openingsscene over 'Rope' enzo? Knap hoor!

Moet em ook weer eens zien, al is het maar voor Dean Stockwell en Richard E. Grant.

Dat die film waar ze o.a. over spreken Rope was, heb ik later opgezocht.

Net even de scène weer opgezocht op de video en behalve Rope wordt ook Welles' Touch Of Evil genoemd en een scène met Debra Winger in The Sheltering Sky (wat ik een volstrekt mislukte film vond, maar naar die ene sublieme scène ben ik nu wel benieuwd).

Ik zou em alleen al terug willen zien voor John Cusack, Burt Reynolds, Andie MacDowell,

Malcolm McDowell, Peter Falk, Bruce Willis, Julia Roberts en en en...

Rope zijn allemaal shots van 10 minuten...

Erg lang geleden dat ik 'Rope' zag, maar je hebt gelijk. En het geheel moest lijken op 1 scene.

Wat ik ook erg leuk vond, was de IJslandse naam van de vrouwelijke hoofrdolspeelster: June Gudmundsdottir

Zo speciaal is dat niet, de naam 'Gudmundsdottír' zul je wel vaker tegenkomen, net zoals andere achternamen die eindigen op 'sjón' of 'dottír'. Het betekent gewoon 'zoon' en 'dochter'.

Zoiets had ik ook al begrepen Yak, maar ik doelde vooral op het gegeven dat ik nog nooit eerder een IJslandse achternaam in een Amerikaanse film heb gezien

Heb me kostelijk vermaakt. Erg veel leuke inside jokes (Het begint al bij de openingsscène (die prachtig gemaakt is overgens): je hoort iedereen praten over nieuwe projecten en over andere films en ook komen er een keer of drie twee mensen door het scherm lopen waarvan er eentje klaagt over de MTV cultuur ("Cut...Cut...Cut...Cut...") en vertelt dat Orson Welles zo'n grote was, vanwege een openingsscène van7 minuten. De grote grap hier is dat in de openingsscène van deze film ook niet gesneden wordt (ik zag het niet iig).)
Ik zie nu trouwens dat iemand me al voor was, met dit bericht, maar heb geen zin om het weg te halen...

Van wat ik van Altman zag (nog maar 4) is dit toch wel zijn beste....

Ik ben deze film ooit zonder enige voorkennis (zelfs zonder titel) tegengekomen op tv. Ik heb het toen helemaal niet als een komedie bekeken, maar door de reacties hier snap ik de grapjes wel. Ik vond het in ieder geval een goede film. Tim Robbins was echt geknipt voor de rol.

3,5 sterren

Heel leuk, maar al dat zelfbewuste gedoe heb ik inmiddels al zóvaak gezien .. 't maakte de film wat voorspelbaar.

Briljante film, briljant verfilmd! Leuke teksten en goede acteurs.. veel beter dan dingen als Glengarry Glen Ross, die er enigzins qua thema mee zijn te vergelijken.

4.5*

Prima luchtig vermaak.

Films die Hollywood op de hak nemen vind ik meestal wel leuk en The Player dus ook.

Leuke rol van Tim Robbins. De hele dag matige pitches aanhoren en maar wat aanklooien.

Cynthia Stevenson kende ik alleen nog maar uit Happiness . Leuk om haar weer eens te zien. Ze heeft een typische stem.

The Player is geen satire a la Barton Fink, maar ik vond het heel prettig tijdverdrijf. De locaties zijn erg goed gekozen en die scène met de hysterisch lachende rechercheurs vond ik erg grappig.

Moet je Freaks kijken.

Edit: Die ken je dus al.

Vond het toen ik hem zag wel een aardige Hollywood satire met een briljante openingsscene, maar nauwelijks de klassieker die sommigen erin zagen. Allicht nog eens herzien dan maar.

3*.

Vlotte en erg amusante prent, maar vond ze eigenlijk behoorlijk gedateerd aandoen. Vind het echt een jaren '90 concept, niet dat ik dat verder echt kan onderbouwen.

Een erg leuke zelfreflexieve film over het leventje in Hollywood. Bij momenten dreigt het er een beetje over te gaan, bijvoorbeeld tijdens de scène in het politiekantoor, maar nooit zo erg dat het onnozel wordt. Ik heb erg genoten van de cameo's, de hints die via filmposters gegeven werden en de gehele narratieve aanpak. Grappig genoeg zorgt deze ervoor dat het typische Hollywoodeinde net zo frustrerend werkt bij de kijker, of toch althans bij mij; je verwacht iets anders, niet dat alles gewoon maar in orde komt. Maar op zich erg geslaagd!.
Hier zit misschien wel 4* in, maar ik ga het voorlopig toch maar houden op een heel dikke 3,5*


3,5*

Delivery Boy: Hey, you're Martin Scorsese!

Alan Rudolph: No, but I know Harvey Keitel.

Delivery Boy: Of course you do! Hey, I loved Cape Fear!

Heerlijke film. Tim Robbins speelt geweldig als Griffin Mill en ook de rest van de cast doet het goed. De vele cameo's zijn werkelijkwaar geweldig en we zien ook redelijk wat grote sterren voorbij komen. De film kijkt heerlijk weg, bevat een heerlijk luchtig sfeertje en is bij vlagen bijzonder grappig.

Wat ik vooral erg leuk vond waren de vele gesprekken - ook in de geweldige openingsscene - over veel klassiekers. Touch of Evil, Orson Welles, Rope, Hitchcock; we krijgen het allemaal te horen. Alleen Whoopi Goldberg vond ik niet super, maar daar heb ik me niet aan gestoord. Echt een filmpje om vaker te zien. Dikke voldoende dus.

Moeilijk te beoordelen dit. Eerste half uur moest ik even doorheen komen door de drukke dialogen en oneindige verwijzingen, maar nadat Griffin Kahane had vermoordt kreeg je een leuke satire die 2 aspecten aardig behandelt: vluchten voor moord en filmmaken.
Veel personages en cameo's ook, regie moest zwaar geweest zijn voor Altman. Complimenten.
En dat einde... tja, zoiets had ik al verwacht. Wel staat het prima in context met het begin. Leuk geschreven en een geweldige rol van Robbins, zie 'm veel liever in dit soort rolletjes dan bijv. in Mystic River.

3,5*

*edit*

PS: Is het overigens iemand opgevallen dat er een redelijk grote plothole in de film zit: In het begin wordt de film 'Ghost' genoemd, daar speelt Goldberg dus ook in (ze won er zelfs een Oscar voor vrouwelijke bijrol voor). Maar in The Player is ze gewoon een heel ander personage zonder dat ze zichzelf speelt.

Wat een schandalige tijd om dit uit te zenden. Sowieso lijkt me dit meer een film voor de publieke omroep...

Nee inderdaad. Niet bepaald een film voor de massa dit.

Zag hier gisteravond nog een stuk van, wat een meesterlijke film is dit toch.