The Little Princess (1939)

*zucht* ook weer zo'n heerlijke-ouwerwetse-nietstedoen-regenachtigedag-pyama-berg chocoladrbij-film *zucht*

De tijd dat Shirley Temple nog allemaal lieve kindsterretjefilms maakte.

Mierzoete film die je tig keer kunt kijken zonder dat hij gaat vervelen!

Jeugdsentimentele waarde daarom 5 sterren.

Mierzoete film, en ik vond hem nogal grappig.

Maargoed, zoveel soeps was het ook al weer niet, niet voor een 5. 3

Temple is vooral heel erg tenenkrommend. Annie vond ik al erg, en dit komt in dezelfde categorie. 2 zeer magere sterren.

ik vond het wel goed vooral dat shirley temple samen dat lied ging zingen. maar de grootste fout aan deze film is dat het niet tijdens de boeren oorlog moet afspelen

4,5

Ook deze hoort in mijn rijtje met 'old time favorits'

Een heerlijke film!

4,5

Het is niet echt een film voor de jeugd van tegenwoordig, maar ik kan me zeer goed voorstellen dat deze film echt een geweldige film was vroeger!

Ik heb deze film thuis, maar ik heb een recentere versie, met Liesel Matthews. Het is wel geen dvd, maar een video van Walt Disney en ik vraag me af of deze versie ook bestaat op dvd, hij is van 1996...

Prachtige film!

Met een nog jonge Temple. Ik vind dat iedereen goed speelt, het verhaal is overigens echt prachtig.

schitterende film.

Onlangs voor 1 euro gekocht op dvd bij Bart Smit, dat noemen we dan een fantastisch koopje!

De film is natuurlijk wel vrij oudbollig, je moet hem in zijn tijdsperiode plaatsen. De meeste mensen zullen de remake liever zien, omdat daar meer afwisseling inkomt en het gaat meer om India daarin.

Desondanks mag deze zeker naast de remake staan. Ik vind ze beide zeer goed, maar zoals gezegd, je moet hem in zijn tijdsgeest zien.

Shirley Tiemple is schitterend, ik heb nog niet veel films met haar gezien, maar ik ga daar zeker werk van maken!

9/10!

Zo sentimenteel als wat, maar toen ik deze film als kind zag vond ik hem prachtig! Shirley Temple is wel geweldig; hoe kun je zo'n klein kind zó laten acteren?

Soms kom je films tegen die je niet kunt waarderen omdat je simpelweg niet tot de doelgroep behoort en de film er niet in slaagt om ook voor buiten zijn beoogde publiek iets te brengen. The Little Princess is zo'n film. Ik kan me goed voorstellen dat dit helemaal het einde is voor meisjes van 5 tot 10 jaar, maar ik ben niet zo'n meisje en verwacht er ook niet snel een te worden.

En toegegeven, ik heb altijd al een hekel gehad aan dit soort verhaallijnen rond onschuldige kinderen met een puur hard onder een strenge opvoeding. Denk aan Annie, Mathilda en The Sound of Music, die ik allemaal meerdere keren heb moeten doorstaan omdat mijn zusje het wel geweldig vond. Ik herinner me zelfs ooit nog als klein jochie geklaagd te hebben over de hoeveelheid kinderfilms over strenge weeshuizen. Het klinkt gevoelloos zo, maar het is simpelweg mijn kopje thee niet. Als ik van te voren had gelezen waar The Little Princess over zou gaan zou ik hem dan ook waarschijnlijk nooit hebben opgezet. Ik zette hem echter blindelings aan, omdat ik eens iets van Shirley Temple gezien wou hebben. Die Temple vertrouw ik dus ook nooit meer.

Temple is echter wel een van de weinige goede dingen aan deze film. Ik ben niet bepaald fan van het soort rol dat ze hier speelt en ik heb niets met haar schattigheid, maar ze kan wel acteren, in tegenstelling tot enkele andere leden van de cast. Onbegrijpelijk is de keuze voor Anita Louise als de verplichte lieve, begripvolle lerares. Ze heeft gewoon van nature een ietwat valse uitstraling, waardoor ze volgens mij nooit te geloven kan zijn als sympathieke vrouw.

Verder is de film een opeenstapeling van slechte keuzes. Temple's vader is een held omdat hij opstanden in de kolonieën voorkomt, iets wat tegenwoordig niet echt meer door de beugel kon (en in 1939 eigenlijk ook niet, de Boer wars werden internationaal bekritiseerd). Het arme meisje Becky zo'n overdreven accent, smerige opmaak en slaafs karakter geven gaat er bij mij ook niet in. De droommusicalscène vind ik afschuwelijk. Hoe die Indische man Temple's kamer compleet kan verbouwen terwijl zij slaapt is ook een raadsel. En als klap op de vuurpijl duikt koningin Victoria op een onverwachte plaats op, al vond ik dat nog wel grappig. De kitscherige aankleding wordt zelfs niet opgeleukt door technicolor, die voor de verandering eens heel grauw oogde.

Nee, gewoon niets voor mij dit.
1,5*

Mjah.

Op zich wel eens met TOR's eerste alinea. Vast leuk voor z'n doelgroep, maar daar sta ik ook aardig ver vanaf.

Ik kon in de film niet eens een aanknopingspunt van interesse vinden, veel kritiek kan ik verder dus ook niet geven op deze film. Er is niet echt iets wat ik leuk had kunnen vinden was het op een andere manier uitgewerkt.

Daarom ook niet zo eens met de rest van TOR's recensie. Allemaal zaken die misschien zo zijn, maar het lijkt me ook niet echt van belang dat bijvoorbeeld die Indische vent ook fysiek een kamer kan ombouwen terwijl er een klein meisje in ligt te slapen. Je bent zo al erg snel aan het zeuren op zaken die er absoluut niks toe doen en je in andere films (die je zelf wel leuk vindt) wél accepteert.

Dus ga ik mij verder ook niet aan kritieken wagen. Een film waar ik hélemaal niks mee kan en ook nooit zal kunnen.

0.5*

Fraaie film die volledig gedragen wordt door het ijzersterke acteerwerk van Shirley Temple. Vertederend zoals zij speelt.

Op de Shirley Temple's Storybook filmpjes na heb ik nog niks van Shirley Temple gezien eigenlijk. Maar ik ken haar films zeer zeker.

Ik moet zeggen dat de film niet tegenvalt. Het verhaal is natuurlijk een beetje sentimenteel. Ik was ook niet dol op het einde. Wanneer haar vader toch bleek te leven, terwijl de vader haar opeens niet meer kende is een beetje over gedramatiseerd. En werkelijk, de opmerking van Shirley Temple met: "please hold me, hold me", is wel ernstig . Alhoewel ik zeker niet wil zeggen dat Shirley Temple een slechte rol neerzette, want ze doet het prima voor haar leeftijd maar dat stukje had wel wat overtuigender gemogen. Voor de rest is de film wel mierzoet, maar best wel een mooi filmpje. 3,5.

Je hebt voor een deel natuurlijk gelijk, al is het niet zozeer dat ik dergelijke dingen in films die me lief zijn wel accepteer, maar meer dat ze het kijkplezier nauwelijks nog kunnen verstoren. Of misschien bedoelde je dat?

Overigens was dit wel zo'n beetje de laatste film waarvan ik ooit gedacht had jouw naam tegen te komen

Ik vind het een prachtig verhaal met een zeer goed spelende Shirley.Knappe film voor die tijd m.i.

Shirly Temple Block was in de jaren 70 in amerika tegen de zwarten en dat is ze toen heel erg kwalijk genomen.

geen enkele film van haar kan mij daarom niet meer bekoren!

heb er nog in het vliegtuig gezeten in de zomer van 1973 was ze op weg van los angeles naar londen.

Mijn eerste en vermoedelijk ook mijn laatste Shirley Temple film. Ik ben niet zo weg van die gekunstelde glimlachjes en tranen van dat popperige kind. Wel een lief filmpje op zich, het verhaaltje heeft iets van een sprookje en ik heb me er dan ook wel mee vermaakt. Maar oeh, als Temple weer haar mond opendeed en NADRUKKELIJK op dramatische toon liet merken dat ze ECHT wel HEEL verdrietig of BLIJ was….. daar kreeg ik zo nu en dan een beetje de kriebels van.

Net zoals veel kindersterren blijft het bij de rollen in haar kindertijd. De rest is niet zo interessant. Ze is zelfs gestopt. Kennelijk wist ze zelf ook dat ze de roem van haar kindertijd nooit meer kon terugkrijgen.

Deze moet je totaal niet kijken als je zoals ik een fan bent van de oorspronkelijke roman. Veel te vrolijke versie al zal die wel goed zijn voor het doelpubliek. De versie uit 1995 blijft ook niet helemaal trouw aan het boek, maar toch stukken beter dan deze versie.

Het doelpubliek zal dan ook wel Shirley Temple zijn en niet de lezers van de roman.

Ik veronderstel van wel. Al mijn respect voor Shirley Temple en haar entourage die destijds vreugde wilde brengen tijdens een triestige periode. Het jammerlijke is wel dat het de eerste verfilming is van de roman en dus het 'origineel' en dat lijkt bij filmkijkers toch vaak een streepje voor te hebben.

Wat dat laatste betreft, weet ik niet. Vroeger werd er erg veel gelezen, maar of naar aanleiding daarvan zo'n film werd bekeken...Mensen waren vroeger dol op Temple dat weet ik wel.

Dat wat aspro hierboven schrijft vind ik ook niet zo juist, hoewel ik mezelf ook wel vaak heb laten leiden door privé-aangelegenheden en uitspraken van acteurs.....Maar ik denk dat je nog maar heel weinig films overhoudt als je je daardoor laat leiden.

Wederom kan ik er wel inkomen dat mensen wel houden van een kindsterretje dat vrolijk zingend door het leven gaat en zo de harten van het publiek steelt. Ik moet toegeven dat ik altijd wel gek ben geweest op Annie uit de gelijknamige film uit 1982. Maar dat heeft vooral te maken omdat ik het verhaal ook boeiend vind. Aileen Quinn die Annie speelde kon ook wel andere rollen spelen dan een roodharig weesmeisje. Temple heeft op latere leeftijd ook niet meer kunnen bekoren. Het kan best zijn dat ik het ook geweldig vond moest ik in die tijd geleefd hebben, want heel veel anders was er ook niet als ik zo kijk naar de genres die me aanspreken.

Bij mij is het meestal omgekeerd. Als ik een film heel goed vind, dan wil ik het boek ook wel een kans geven. Heb nu bijna die andere bekende verfilmde boek van Frances Burnett uit "The Secret Garden".

edit: Ik hoorde net op net nieuws dat Shirley Temple is overleden, raar zeg op hetzelfde moment dat ik had gereageerd.

Suikerzoet, maar goed voorstelbaar dat dit indertijd een enorme hit was. Een draak is het - maar een aardige draak.

Een leuke komedie/drama/familie/musical film...

Grappig/leuk en ouderwetse verhaal...

Geen breedbeeld,

alleen 4:3, redelijk kwaliteit...

Redelijk geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Goed acteerwerk...

Eersteklas zakdoekendrama, gebaseerd op het boek "Sara Crewe" van de Engels–Amerikaans toneelschrijfster en auteur Frances Hodgson Burnett, gesitueerd in de Victoriaanse tijd. Destijds kindsterretje Shirley Temple speelt de hoofdrol en het was tevens haar eerste Technicolor-film.

In dit lichtvoetige maar hartverwarmende drama, speelt Shirley Temple het meisje Sara Crewe, dat door haar vader (Ian Hunter) op een sjieke kostschool wordt achtergelaten wanneer hij wordt opgeroepen voor de Boerenoorlog in Zuid-Afrika. Daar zwaait de gemene Amanda Minchin (Mary Nash) de scepter, die haar vaders geld als zeer welkom ziet. Het meisje krijgt te horen dat haar vader is gesneuveld, waarna het leven een ware hel voor haar wordt.

Een tamelijk rechttoe rechtaan verhaal, met ook nog een subplotje waarin Sara ook nog twee leraren (Rose en Geoffrey Hamilton ) aan elkaar weet te koppelen. Maar het verhaal is slechts een kapstok voor Shirley Temple's onmiskenbare talent om te charmeren, guitig te lachen, te huilen, te zingen en een paar dansjes te doen. Het plot is iets te simpel, maar dankzij Shirley Temple en de ondersteunende cast, blijft het wel allemaal boeiend (soms wel wat langdradig).

Al met al fraai circa 90 minuten durend ouderwets Hollywood-vermaak voor het hele gezin. Goed geregisseerd door Walter Lang.