Evil under the Sun (1982)

Deze verfilming van een Agatha Christie verhaal haalt het niet bij zijn voorgangers Murder on the Orient Express en Death on the Nile.

Dit komt vooral door dat de zogenaamde sterrencast een stuk minder is en omdat alles zich slechts op 1 (niet zo'n aansprekende) locatie afspeelt.

Rigg is wel erg goed als super bitch, die door iedereen gehaat wordt, maar zodra zij uit het verhaal verdwijnt is het ook meteen een stuk minder spannend en amusant.

Gelukkig is daar dan nog Ustinov, die voor de tweede keer ijzersterk in de huid van Poirot kruipt. Hij zou deze rol nog een aantal keer herhalen in een handvol TV-films.

Niet meer dan wel aardig.

Een goede zes, ofwel 3 sterren.

Erg vermakelijke film waarbij het mysterie nog niet eens zo bijzonder is maar de entourage en locatie vergoeden veel.Daarnaast is het acteerwerk dik in orde,met name Ustinov steelt de show met zijn uitstekende vertolking van Poirot.Zijn zwem scene is zelfs hilarisch.

"The little grey cells"

Altijd leuk om weer eens te herkijken. Ik hou van de sfeer, de locaties, de vaak hysterische personages, de flauwe humor en de uiteindelijke 'whodunnit' climax.

Die Hercule Poirot murder mysteries, en dan vooral die met Peter Ustinov, zijn echt van die gezellige films vind ik.

Recent de box 'The Agatha Christie Mystery Collection' aangeschaft waar deze ook deel van uitmaakt. Gelukkig met Peter Ustinov die ik het liefst zie in de rol van Hercule Poirot. Het verhaal speelt zich af op een mooie locatie die de film een extra touch meegeeft. Heel genietbare film.

Ustinov is een leuke Poirot, ook hier weer in Evil Under the Sun.
Qua verhaal is wat minder spectaculair dan de Poirot-film: Death on the Nile. Maar toch is het genietbaar en Maggie Smith is ook in deze film weer van de partij, net als Jane Birkin, die waarschijnlijk beter bekend is als één van de talloze Bondgirls.

Diane Rigg speelt prima, ook al is haar valse personage een beetje over de top. Daar had iets meer nuance in gemogen, nu was het alleen maar een rotmens terwijl het moordslachtoffer in Death on the Nile ook zachte kanten had.

Net als in Death on the Nile een geweldige ontknoping waarin alle verdachten (zoals altijd) door Poirot zijn samengeroepen en hij vertelt hoe de vork in de steel zit. Ook mooi hoe Jane Birkin verandert van hulpeloos vrouwtje tot arrogante bitch.

Geamuseerd gekeken naar deze Ustinov-Poirot. Aan de gelijkenissen met de andere films en de onvermijdelijk opduikende clichés niet gestoord. Het is licht verteerbaar, het intrige best genietbaar en de vertolkingen zijn zeker niet mis : Diane Rigg, werelberoemd sinds de vroegere TV-reeks "The Avengers" als femme fatale, Jane Birkin, puik in haar gedaanteverwisseling, Maggie Smith en James Mason, pure klasse en Ustinov, zichtbaar genietend van zijn rol.

Een pluspunt, voor mij althans, zijn de heerlijke orchestrale bewerkingen van een pak Cole Porters evergreens : "I concentrate on You", "You're the Top", "Night and Day", "Anything goes", "In the Still of the Night", "You do something to me"....allen passend in het verhaal gelast.

Mr. Flewitt's Secretary: "Hercules Parrot, sir!"

Poirot: [entering the office] "Poirot, Mademoiselle, pucker your lips as though you're about to bestow a kiss! Poi-rot."

Inderdaad deze film straalt een heerlijk, zonnig vakantie-sfeertje uit en Peter Ustinov is weer bijzonder amusant als de slimste Belgische detective van de wereld.

Aardige film waarin een aantal mensen hun vakantie vieren in een hotel op een klein eiland. Wederom een vermakelijk moordmysterie waarbij de hele opbouw weer goed werkt. Een mooi zonnige locatie, maar een wat minder grote sterrencast vergeleken met Murder on the Orient Express en Death on the Nile.

Vanaf midden jaren '70 tot begin jaren '90 was Agatha Christie uiterst geliefd bij film- en televisiemakers. Het bleek een aangenaam vehikel om een keur aan sterren in kleine rolletjes te laten opdraven, al leverde dat lang niet altijd memorabele films op. Dit is geen hoogvlieger, vooral omdat het scenario van Anthony Schaffer erg dialooggedreven is waardoor de film technisch gezien weinig interessant is. Peter Ustinov is helemaal in zijn element en de perfecte Hercule Poirot en in een cast met o.a. Maggie Smith, Roddy McDowall en Diana Rigg is het James Mason die de beste indruk achterlaat wanneer Poirot hem aan een onvermijdelijke ondervraging onderwerpt. Dit is geen zware kost, maar prettig vermaak dat net zo luchtig is als de gemiddelde op Mallorca behoort te zijn.

Zeker te doen op een brakke middag maar het is niet meer dan een aflevering Cluedo op de Balkan. De plot is wel geinig en Hercule Poirot die houd je niet voor het lapje. In de reeks is dit wel een van de minderen die ik heb gezien.

Goede film voor 2 uurtjes vermaak! De film voelt heel zomers aan en heeft een erg fijn sfeertje, ook de acteurs helpen hier erg aan mee. Zoals vele zeggen is ook de locatie een pluspunt aan de film. Leuke dialogen en de Poirot die Ustinov speelt vond ik beter dan die van Finney. Ook ligt deze qua sfeer veel dichter bij Death on the nile dan bij Murder on the orient express.

De spannende titel zette me op het verkeerde been. Dit is een over de top klucht die halverwege in een detective mysterie veranderd. Een thriller is het zeker niet en de spanning is ver te zoeken.

Die eerste helft vond ik niet plezant, vooral saaie situaties waarin de kijker de rare, overdreven spelende individuen leert kennen.

De tweede helft was nog wel vermakelijk. Daar deed ik met enig plezier mee met de zoektocht naar de dader. En niet zonder succes, na een uur was mijn hoofdverdachte Christine Redfern. Het bleek iets gecompliceerder te liggen.

Van de acteurs vond ik uitsluitend Peter Ustinov (detective Hercule Poirot) een leuke rol spelen.

Vond dit een sterke film maar ik hou dan ook van dit soort detectives. Die Poirot films met Ustinov waren echt goed en ik vind Ustinov heerlijk in zijn rol als de pientere detective die België op de kaart zette in Hollywood. Het begint met een moord in het begin die niks te maken lijkt te hebben met het vervolg van het verhaal. Poirot duikt op bij de klacht van een verzekeraar die aangeeft dat een miljonair een vervalst juweel wilde laten verzekeren, wat er op duidde dat de miljonair wellicht niet wist dat het object vals was. Daarna begeeft Poirot zich naar een Adriatisch eilandje om de actrice die het valse juweel aan haar minnaar teruggaf te gaan ondervragen. Al snel blijkt dat deze mvr Marshall een totaal onaardig mens is. De hele kwestie wordt nog pittiger wanneer een moord plaatsvindt.

Niet alleen de "roaring twenties" aankleding in een exotisch kader, maar ook de humor (Ustinov in badkostuum) werkt degelijk en de intrige zat knap in elkaar. Als toetje zat er daarna nog wat venijn in de staart, al was dit wel te verwachten. Vind hem al even goed als Death on the Nile maar om andere redenen : het plot is minder zwaar en het acteer-ensemble beviel me ook beter (zo vond ik een scène met McDowall geweldig en Diana Rigg zet een grandioze bitch neer). Death on the Nile was daarentegen spannender en grootser opgezet maar ook complexer waardoor de deducties van de detective ongeloofwaardig werden.

Diana Rigg in een heel andere rol dan ik van haar gewend ben, maar het is Maggie Smith die in een vals-komische rol de show steelt hier. De rest is wat vlak en het geheel wat minder dan de vorige twee Poirot films.

Ah, lekker! De BBC staat altijd wel garant voor een paar leuke klassiekers zo weekends. En dat bracht dit weekend onderandere dit Hercule Poirot mysterie genaamd Evil under the sun waar ik dan ook best wel zin in had en leuk genoeg bleek.

Er wordt weer een prachtige locatie uitgezocht, er is weer de op het oog willekeurige groep vreemden, maar niets is wat het lijkt en al snel is het geheel een broeivat van haat en jaloezie, en we hebben toch de acteur die voor mij het beste in de rol Poirot past, David Suchet is net zo onlosmakelijk aan de rol verbonden, maar Ustinov zet de zonderlinge Belg toch wel het lekkerste neer. Want wat een apart mannetje is Poirot andermaal. Zowel grappig als apart is toch de reputatie die voor de detective uitsnelt, dus je zou je afvragen of het slim is je plan door te zetten met hem in de buurt, en zoals gebruikelijk wordt er een verhaal geschetst waar iedereen het eigenlijk gedaan kan hebben, een motief heeft, maar ook bijna iedereen een dichtgespijkerd alibi.

Het is tevens ook het zwakke punt van de film, want we zagen dit allemaal ook al eens in 'de trein' en 'op de Nijl'. De verdachtmakingen onderling, alle motieven van iedereen, en het best wel vergezochte plot met een dader die het beste net als een gemiddeld Wie Is De Mol seizoen gezocht kan worden bij degene die het meest onverwacht is. Dus ja, vernieuwd is het allemaal verre van, leuk is het op zich wel want anders dan 'de trein' en 'de Nijl' vaart Evil under the sun toch voornamelijk op heel veel humor rond de kolderieke soms malotige Poirot die al zoekend naar de dader er in slaagt iedereen tegen de haren in te strijken. Maggie Smith mag in die zin nog wel even genoemd worden met een uitstekende rol.

Evil under the sun vermaakt prima maar moet omwille van jeugdsentiment toch zijn meerdere kennen in de twee andere bekende titels. Maar deze is zeer te doen.