Death on the Nile (1978)

de zoveelste, deze keer een goede, Christie-verfilming.

ik had het boek spijtig genoeg al van tevoren gelezen dus wist ik de fantastische ontknoping al die mij onvoorstelbaar leek al tijdens het lezen van het boek.

Sindsdien een van mijn lievelingsboeken geworden samen met nog andere gialli.

Maar hier gaat het over de film die zeker niet teleursteld.

We worden ondergedompeld in in zo'n typische oude Christie-stijl met de gebruikelijke stereotiepe karakters die op een erg goede manier, soms wat theatraal, gespeeld worden door een formidabele cast: Bette Davis, Jack Warden, een jonge Maggie Smith, Mia Farrow, Lois Chilles , Jon Finch en nog veel anderen. Het theatrale is meestal de oorzaak van een goede dosis humor

Ustinov is niet meteen mijn eerste keuze voor Poirot als we van uiterlijk spreken maar hij acteert zeer goed en krijgt snel sympathie van het publiek (toch in mijn geval).

Dat er bepaalde dingen niet in de film zijn vernoemd maar in het boek wel was al van tevoren te verwachten: in het boek wordt er namelijk meer tijd besteed aan het onderzoek zelf maar in de film lijkt dit gedeelte het kortste te zijn waarbij er belangrijk details vergeten worden en het lijkt dan zo dat Poirot een beetje uit het niets de oplossing van een onmogelijke moord vindt.

In ieder geval is Death on the Nile alles behalve langdradig en ook het gedeelte voor de moord is niet saai omdat je voortdurend geboeid wordt door de prachtige beelden in een exotisch Egypte. De opnames op de boot

zelf zijn ook erg goed gefilmd.

Genoeg spannede momenten en de muziek van Nino-Godfather-Rota is bombastisch maar niet afschuwelijk.

'Death on the Nile' ontbeert de kenmerkende pastische uit 'Murder on the Orient Express', maar heeft daar uiteindelijk helemaal niet onder te lijden. Guillermin weet de kijker de volle speelduur te boeien met een bijzonder onderhoudende mozaïek van typische, maar niettemin amusante intriges, die worden ondergdompeld in een authentieke Christiesfeer. Net wanneer we overigens denken op gelijke hoogte te staan met Poirot, verrast hij ons alsnog met zijn inzicht. Hoewel ook hij op zijn beurt wordt verrast door Guillermin, of eerder door Agatha Christie zelve.

3.5*

Leuke Agatha Christie verfilming. Na vorige week Murder on the Orient Express te hebben gezien is het even wennen aan Ustinov als Poirot, maar dat went snel, omdat Ustinov beter is dan voorganger Finney en Poirot erg goed neerzet. Ook de rest van de cast doet het goed, waarbij er ook een dosis goed humor door de film verweven zit.

Het verhaal is ook deze keer goed van opbouw. Stijlvol, met veel aandacht voor de mooie locaties in Egypte, wat mede bijdraagt aan de leuke sfeer in de film. De ontknoping is uiteindelijk weer erg goed. Wederom misschien wat vergezocht, maar dat houd je toch vaak bij dit soort whodunnit films. Erg vermakelijk allemaal van begin tot eind.

3,5*

Deze vorige week bekeken na jaren hem niet meer gezien te hebben.

Zeer stijlvolle en amusante Agatha Christie verfilming, met voor het eerst Ustinov als Poirot en dit doet hij met grote klasse. Ook het samenspel met Niven is erg leuk.

Een boot vol verdachten, die allen zeer goed door de sterrencast worden neergezet, met als uitschieters een -op een leuke manier- smierende Lansbury en de met elkaar voortdurend kibbelende Davis en sarcastische Maggie Smith.

De prachtige locaties in Egypte, mooie sfeervolle muziek en het verassende einde maken dit tot een meer dan gemiddelde productie.

Een acht, ofwel 4 sterren.

NB: Het James Bond gehalte van deze film is erg hoog. Je hebt David Niven (Casino Royale '67), Lois Chiles (Moonraker), Simon MacCorindale (ooit op de lijst van mogelijke opvolger van Moore) en een aantal locaties die zo uit "The spy who loved me" komen.

Een al iets oudere film gebaseerd op een boek van Agatha Christie. 'k Vond het een goeie film, met verrassende plotwendingen en dus een verrassend einde.

140 minuten voor een detectiveverhaal lijkt lang. Al is het een boekverfilming en dan is het niet slecht dat er wat tijd wordt genomen. Bovendien moeten alle belangrijke scènes en puzzels aan bod komen bij dit genre. Ik ben zelf opgegroeid met de boeken van Agatha Christie en later de tv-reeks met David Suchet. Mijn beeld van de Belgische Hercule Poirot was dus al gevormd. Acteurs als Albert Finney of Peter Ustinov doen het zeker niet slecht, maar ik verkies nog altijd de versie van Suchet.

Deze Death on the Nile is een sterrencast met vooral klassiek getinte acteurs. Dat zorgt voor een geloofwaardige groep karakters, al zijn deze namen niet helemaal mijn lijstje van favoriete namen. Ze passen goed in hun rol, maar als acteur zie ik ze niet even graag bezig. Bovendien verlangt dit genre veel dialogen en daar zijn ze niet allemaal even sterk in. Peter Ustinov en David Niven wel gelukkig en dat levert een sterke climax op waarbij Poirot op een boeiende manier de gehele onthulling doet. Bovendien zorgt men hier in Egypte voor een prachtige setting.

Death on the Nile is een wat verouderde film met een sterk verhaal en dankzij Ustinov een boeiende detective geworden. Figuren als Bette Davis, Maggie Smith of Angela Lansbury hebben een aparte stijl van acteren waar ik niet zo van hou. Maar de rest zorgt dan weer voor mooie cinema. Het verhaal werkt nog steeds het beste in boekvorm en ik ben meer een liefhebber van de Suchet-reeks. Dit mag zeker een verfrissing gebruiken, al vrees ik dat dit genre minder in trek is en zal vervliegen in een tv-film met mindere kwaliteit. In elk geval heb ik hier zeker van genoten, al is het niet een echte topfilm.

Oh! Never have I seen such a reptile in a first class cabin!

Mijn moeder is een enorme fan van de boeken van Agatha Christie. Ze is altijd wel in één van de vele verhalen bezig en heeft ook een aantal verfilmingen aangeschaft. Daar is ze meestal niet over te spreken, maar zoals altijd zijn er uitzonderingen. Ik was een tijd geleden over Bette Davis bezig tegen haar en ze herinnerde zich dat ze daar nog een Agatha Christie verfilming van had liggen. Dat was Death on the Nile en zelf vond ze dat één van de betere verfilmingen. Dan is mijn interesse gewekt natuurlijk.

Al had ik de film ooit al wel eens gezien, want er kwamen halverwege wel wat stukken terug. Gelukkig was het te lang geleden en bleef de ontknoping een mysterie tot aan het einde. Een ontknoping die toch wel erg goed in elkaar zit. De opbouw duurt wat lang en is niet altijd even goed gelukt, maar de whodunit op zich blijft de gehele speelduur boeien. Al is regisseur John Guillermin niet volkomen foutloos. Zo is het wel jammer dat hij er zich nogal makkelijk vanaf maakt door het opsommen van de verschillende motieven (dat kwam nogal gekunsteld over) en ook de gimmick met het continu verbeteren van Fransman naar Belg begon me op den duur wat te vervelen. Naarmate de ontknoping vordert zou de film makkelijk kunnen vervallen in een chaos van de ene twist na de andere, maar Guillermin weet het vakkundig in beeld te brengen. Al zal veel daarvan ook te wijten zijn aan het kunnen van Agatha Christie zelf natuurlijk.

Death on the Nile kan rekenen op een serieuze sterrencast. Voornaamste reden om de film te kijken was Bette Davis en in dat opzicht ben ik wel een tikkeltje teleurgesteld. Nogal een kleinere rol (de uitwerking van het Van Schuyler personage in het boek zou beter zijn), maar Davis weet zelfs op een gezegende leeftijd nog altijd te overtuigen. Als ik aan Poirot denk, dan zie ik altijd David Suchet voor me. Peter Ustinov lijkt daar in de verste verte niet op, hij staat zelfs vrij ver van het oorspronkelijke personage, maar weet toch nog overeind te blijven. Toffe rol nog van Angela Lansbury. Mij enkel bekend uit Bedknobs & Broomsticks en Murder, She Wrote en hier gaat ze compleet de andere richting op. Het werkt niet altijd even goed, maar de schmierende Lansbury in de vorm van een dronken schrijfster van erotische boeken zorgt voor een handvol leuke toestanden.

Het probleem bij dit soort films is dat ik me afvraag zo'n film bij een tweede of zelfs derde kijkbeurt overeind blijft. Het is ook niet mijn favoriete genre en ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat ik dit soort films al eens herzien heb terwijl ik de dader nog wist. Het sterkste aspect aan Death on the Nile is ongetwijfeld de ontknoping, maar die zit dan ook gewoon sterk in elkaar. Voor nu 3,5*, al sluit ik niet uit dat er met een herziening nog een halfje bijkomt.

3,5*

Misschien wel iets te langdradig allemaal, maar de personages vind ik persoonlijk beter uitgewerkt dan Murder in the Orient Express en de uitleg van de moordzaak beviel mij eigenlijk ook een stuk beter. Ook lijkt het budget behoorlijk opgeschroeft te zijn, want de exotische, Egyptische locaties imponeren in deze film.

Wat dan wel weer zwakker is dat ik eigenlijk gelijk al wist dat die man van de vermoorde vrouw de schuldige zou zijn, want dat zijn ze namelijk altijd in dit soort gevallen. Wel leuk hoe Poirot het altijd weet uit te vogelen. Al moet ik wel zeggen dat je als kijker te weinig hints krijgt om zelf het moordmysterie te ontrafelen. In dit geval ga je dan op je eerste gevoelens af en die blijken ook juist te zijn geweest.

Het blijven leuke films, maar meer ook niet.

3,0*

Boeiend. Duurt 140 minuten maar verveelt nergens. Het enige wat misschien is aan te merken is dat de omstandigheden wat kunstmatig aanvoelen. Het is nogal toevallig dat iedere passagier op één of andere manier gelinkt kon worden aan de rijke erfgename Ridgeway . Voor de rest een genietbaar moordmysterie. Ustinov als de "Belgische" (kan niet genoeg benadrukt worden in de film!!!) Hercule Poirot is een geniale acteur, sluw, heel attent en met gevooisde stem. Hem zie ik echt graag spelen in films. Niven is zijn wat discretere sidekick; wel grappig dat Niven steeds verkeerde conclusies trekt of niet weet hoe de vork in de steel zit. Duidelijk bedoeld om Poirots intelligentie nog meer te benadrukken. Een beetje ondankbaar voor Niven eigenlijk. Andere leuke rollen zijn die van Angela Lansbury en Mia Farrow. Ook goed dat de film "on location" gefilmd werd in Egypte wat mooie plaatjes oplevert. De moord op zich vindt plaats na één uur in de film. Het kan hierdoor lijken dat het tempo sloom en traag is maar schijn bedriegt. De schaakstukken worden stukje bij beetje geplaatst voor het echte spel begint, en als kijker kun je met al wat je dan reeds weet, zelf meegissen met Poirot in de tweede helft. Uitstekende whodunnit!

Sinds mijn jeugdjaren geleden dat ik die gezien had. Onlangs de Agatha Christie Mystery collection aangeschaft en daar zat deze ook tussen. Goed opgebouwde klassieker.

"You damn froggy eavesdropper."
- "Belgian! Belgian eavesdropper!"

Na eergister Murder on the Orient Express te hebben gezien wilde ik gister al meteen weer door met Death on the Nile. Opmerkelijk is dat dit deel op Moviemeter beter wordt beoordeeld dan zijn voorganger, maar op IMDb lager dan zijn voorganger. Toch verwachte ik wel dat hij beter zou zijn. Sinds mijn jeugd heb ik me ook altijd door Egypte gefascineerd, dus de setting was in ieder geval goed.

Als de Belgische superspeurder Hercule Poirot een cruise over de Nijl maakt ontdekt hij dat vrijwel alle passagiers een reden hebben om de rijke Linnet Ridgeway te vermoorden. Als ze dan daadwerkelijk vermoord wordt is het aan hem om het mysterie te ontrafelen.

Peter Ustinov zet een sterke Poirot neer, wat minder stuntelig als zijn voorganger. Naast hem speelden ook David Niven, Angela Lansbury (Murder She Wrote), Jack Warden (ik dacht dat hij een echte Duitser was), Olivia Hussey, Jon Finch, George Kennedy (bekend van de Airport-films), Bette Davis en Lois Chiles ook prima rollen. Verder speelde Maggie Smith ook een leuke rol als de verbitterde dienstmeid. Wat minder grote namen als in Murder, maar zeker geen mindere rollen.

De film komt wat minder kitscherig en tv-film-achtig over als zijn voorganger. Dat zit hem denk ik voornamelijk in de mooie locatie opnames bij bekende Egyptische monumenten. Nog steeds is de film een beetje komisch (kon er wel om lachen af en toe) maar hier lijdt dat minder af van het verhaal.

Ik vond het verhaal sowieso ook beter. Het is veel spannender en weer zou iedereen het wel gedaan kunnen hebben. De twist is hier echter niet dat iedereen het gedaan heeft zoals eerder, maar dat de twee die het niet gedaan konden hebben het hebben gedaan. Veel sterker, en ook de verschillende mogelijkheden van de moord waren leuk in beeld gebracht. Alleen de introductie van de personages en de opening hadden wel wat beter gekund, het komt nu nogal slordig over namelijk.

De soundtrack is gecomponeerd door niemand minder dan Nino Rota, de componist van The Godfather. Een degelijke soundtrack met hier en daar wat Egyptische uitstapjes, maar niet heel erg bijzonder.

De film is prima opgenomen. Mooie locaties in Egypte, die extra heet lijken door het wazige dromerige jaren '70 beeld. Overigens hadden ze daar mischien meer mee kunnen doen, met Egyptische dingen. Iets van een vloek ofzo, maar dat dat gewoon een dekmantel is van de moordenaar.

Ik heb me weer prima vermaakt met deze Whodunnit. Door de twist alleen al een wat beter dan Murder on the Orient Express.

Net als sommige andere liefhebbers, betrap ik mij er steeds op om deze film te vergelijken met "Murder on the Orient Express". Dat is vrijwel altijd in het voordeel van "Death on the Nile". Glansrol voor Peter Ustinov die veel relaxter en overtuigender acteert dan de betweterige, soms zelfs agressieve, Albert Finney. Prachtige locaties en goed opgebouwde spanning. Tevens de nodige onverwachte wendingen in het verhaal, waardoor de kijker op een prettige manier op het verkeerde been gezet wordt.

Wat mij betreft de beste Agatha Christie-film ooit. Fantastische cast, fantastische locaties en een vrij briljante plot.

Angela Lansbury steelt de show als de op seks beluste Salome Otterbourne. Wat een geweldig type! Ze speelt zelfs de geweldige Bette Davis en Maggie Smith weg. Die laatste twee waren soms best grappig, maar maakte uiteindelijk minder indruk.

Ustinov is een veel betere Poirot dan Albert Finney, die er weinig van bakte in Murder on the Oriënt Express met zijn geschreeuw en ongenuanceerde tikjes. Ustinov heeft een neiging tot humor in zijn vertolkingen, maar toch is er geen enkel moment dat je Poirot en zijn missie niet serieus neemt.

De film is wat lang, maar van mij had er nog wel een half uur aangeplakt mogen worden. Meer Bette Davis, Maggie Smith en Angela Lansbury was zeker geen nachtmerrie geweest.

De ontknoping is briljant. Echt een aanrader, deze film.

Schitterend in zijn genre en wat een formidabele cast. Verveelt geen seconde.

Een prachige, muziekloze, scène in de oudheidkundige site, bij de eerste misdaadpoging (?) en weergaloze uiteenzetting in het slot zijn de stukken die wel bijblijven maar eigenlijk ademt de hele film suspens uit, zelfs al vóór de Nijltrip. Daartoe zekerlijk puike opbouw en keurig camerawerk.

Een acteur vooruitschuiven is overbodig, want ze zijn allen even goed, en als het toch moet : Peter Ustinov.

Dit is de perfect opgebouwde whodunit, met een ingenieuze intrige die nog net binnen de grenzen van het geloofwaardige valt. In tegenstelling met het uitgangspunt van dit genre gaat dit verhaal nooit vervelen, zelfs niet als je al weet wie het gedaan heeft.

Het is een zegen dat Agatha Christie hertrouwd is met een archeoloog, want daarom heeft ze veel in het Midden-Oosten en Egypte verbleven, en dat leverde mooie locaties op. De historische sites en de machtige Nijl vormen een tijdloos decor. De eerste keer dat Poirot in beeld komt, volgt er een matchcut van zijn gezicht naar dat van de sfinx. Beiden observeren de werkelijkheid; beiden zijn even ondoorgrondelijk.

Doordat de moord pas na een uur plaatsvindt, heeft de elegante Lois Chiles toch nog een grote rol als het beoogde slachtoffer. Daarna zien we haar nog een paar keer in hypothetische flashbacks: beelden van wat er gebeurd zou kunnen zijn. Het eerste uur dient om het bonte allegaartje aan verdachten te introduceren. Allemaal hebben ze een of ander motief om de rijke Linnet uit de weg te ruimen. Allemaal hebben ze een weloverwogen plaats in het verhaal, bijvoorbeeld de dipsomane schrijfster (Angela Lansbury) als comic relief of de communist (Jon Finch) als red herring.

Peter Ustinov geeft Poirot de nodige zin voor detail en symmetrie, maar met voldoende joie de vivre om geen typetje te worden. Dat bandje om z'n snor 's nachts in vorm te houden, was een onderwerp in aflevering van QI. De cast is om duimen en vingers van af te likken. De meeste acteurs spelen iemand die enigszins vergelijkbaar is met een van hun andere rollen: Mia Farrow als neurote, David Niven als Britse gentleman, Bette Davis als intrigante met louche ogen, Olivia Hussey als huwbare dochter... Het is typecasting in de goede zin. De combinatie van spanning en humor, de locatie, de acteurs en de muziek van Nino Rota houden het boeiend van begin tot einde.

Ik lig altijd plat van deze oneliner, als Belg is het natuurlijk extra grappig!

Dit is mijn favoriete Poirot-film met een onvergetelijke Peter Ustinov. Hoewel ik ook een fan ben van David Suchet in de Poirot televisie-serie vind ik Ustinov toch het prettigste om bezig te zien. Hij brengt een beetje humor in zijn rol als Poirot, terwijl de tv-serie met Suchet heel droogjes is.

Uitstekende film waarin een groep mensen in een boot over de Nijl vaart en wordt opgeschrikt door een moord. Aan de ene kant meer van hetzelfde na Murder on the Orient Express, maar wel net wat beter. Het verhaal bevat meer verrassingen en de personages zijn wat beter uitgewerkt. Prachtige locaties, mooie kostuums en wederom een fijne cast met flink wat bekende namen.

Binnenkort de nieuwe versie van Kenneth Brannagh, gezien wat die de laatste jaren gedaan heeft ben ik bang dat de versie uit de seventies niet overtroffen gaat worden. Alleen de cast al is reden om meteen te gaan watertanden: Peter Ustinov, Jane Birkin, Bette Davis, Mia Farrow, Jon Finch, George Kennedy, Angela Lansbury, David Niven .... hele film draait natuurlijk om een moord en dan vooral de grote vraag Whodunnit? Agatha Christie is vaak een beetje in de top van de society, beetje damesachtig, maar haar plots zitten toch altijd verdraaid lekker in elkaar. Beschaafd, beetje humor en excentrieke personages, maar je zit ondertussen wel op het puntje van je stoel.

Mondieu! How she makes enemy's of them all.

Aangenaam Hercule Poirot avondje gehouden met Death on the Nile en Murder on the Oriënt Express. Films die ik vroeger al eens gezien heb en me qua verhaal en plot, mede omdat het toch verdomd goed in elkaar zit, bij zijn gebleven. Zo ook deze dus, weinig verassing daar wat dader en motief betreft, desondanks wel erg genietbaar.

Degelijk en in alle rust wordt de voorgeschiedenis tussen Linnet, Simon en Jackie uit de doeken gedaan, en de weg die uiteindelijk naar de boot leid, en waar Poirot al meerderen keren het pad gekruist wordt. Eenmaal aan boord doet een parallel met Oriënt Express voor, namelijk dat iedereen wel een appeltje te schillen heeft met Linnet. Iets dat op het randje is, een terugkerende gimmick lijkt, vooral ook om het spectrum qua verdachten breed te houden en net door de beugel kan. Want hoe toevallig is dit? Echter de uitermate subtiele aanwezigheid van Poirot, uitstekende rol van Ustinov, doet goed net als de uitstekende cast met Chiles, Lansbury, Niven en Smith en een voor mij redelijk onbekende MacCorkindale die ook prima is. Van Farrow ben ik echter niet zo'n fan maar vooruit.

Het is meer dan boeiende raadsel waar Poirot induikt en met veel kleine flashbacks de mogelijkheden laat zien, zonder in herhaling of verveling te vallen. Zoals gezegd is de opbouw en alle andere kleine dingen die onderweg nog gebeuren uitstekend. Voeg daarbij enkele humoristische dingen aan toe als constant dronken Otterbourne, het typische karakter van de boot manager, de iconische flashback waar het geheel ontrafeld wordt, uitstekende afloop en de al net zo iconische scene met de Cobra die gelukkig voor Ustinov achter een glasplaat zit, en je hebt toch heel wat. Daarbij valt het goed doordacht verhaal, ondanks de voorkennis, toch meer dan op. Als kijker wordt je erg goed op het verkeerde been gezet.

Death on the Nile is wat mij betreft een prima en erg genietbare klassieker te noemen.

Fijne détective, onderhoudend en ontspannend om naar te kijken. Goede cast, interessante locatie en het verhaal wordt in een aangenaam tempo uit de doeken gedaan.

Goed.

Het fijne wie-deed-het verhaal uit het gelijknamige boek van Agatha Christie rond detective Hercule Poirot (Belgisch niet Frans). Hercule Poirot de scherpzinnige speurneus reist regelmatig naar exotische landen. Hier gaat hij dus Egypte voor een toeristisch vaartochtje over de Nijl met de typische sfeer van begin vorige eeuw. Uiteindelijk val er een dode en kan Poirot zijn " les petites cellules grises' aan het werk zetten. De cast bestaat bijna volledig uit bekende sterren vaak van wereldformaat. Sommigen hebben daarom ook slechts maar een kleine bijrol; zo heeft Bette Davis maar een kleine rol. De latere Bondgirl Lois Chiles is lekker kil en haar dood is gewoon onvermijdelijk. Daarbij had ze ook al met Mia Farrow samen gewerkt in The Great Gatsby (1974) Angela Lansbury (zelf jarenlang te zien als detective/schrijfster Jessica Fletcher in Murder, She Wrote) gaat aardig los als de aangeschoten, onverbloemd kwebbelend over seks, schrijfster. Enfin...uiteindelijk draait het natuurlijk om de interpretatie van Hercule Poirot door acteur Peter Ustinov. En ondanks dat bepaalde karakteristieke kenmerken niet klopte of niet aanwezigheid waren, (David Suchett is voor mij nog steeds de beste ) deed hij het zeker niet slecht! Acteur Ustinov zal dan ook nog tot vijf maal toe in deze rol terugkomen. Ja dit was een prima Agatha Christie ‘whodunnit' uit de oude doos!

Death on the Nile was voor mij een plaatje wat me duidelijk niet kon bekoren. Mijns inziens een herhaling van zetten in een ander jasje wat daarmee weinig tot niet veel anders is dan andere titels binnen het genre. Je moet er zeker van houden denk dat ik het daar dan bij laat.

De recente verfilming van Death on the Nile vond ik een verschrikkelijke film. Het nodigde wel uit om deze oudere verfilming eens te gaan kijken. Dit is ook geen grootse film helaas, maar wel beter. De decors zien er hier in ieder geval natuurlijk uit, je zit niet naar overdreven CGI te kijken. Ook deze film heeft een sterrencast, al wordt er niet enorm veel mee gedaan. Alleen Angela Lansbury en David Niven vond ik leuke rollen hebben. Ustinov is geen geweldige Poirot, maar doet het ook niet echt verkeerd. Verder moet ik concluderen dat het verhaal mij gewoon niet zo aanspreekt, want ook hier kon het plot mij niet heel erg boeien. Al met al geen al te boeiende film.