The Dead Zone (1983)

Goede, hoewel ietwat rechtlijnige en 'normale', film van Cronenberg, die hiermee zijn Stephen King-adaptatie aflevert. Een auteur wiens werk toch altijd fantastische potentie heeft voor een omzetting naar het visuele medium, maar waar dat vaker niet dan wel bij lijkt te lukken. Maar The Dead Zone valt zeker wel in het kamp van de succesgevallen. Want meer dan een Cronenberg-film, is dit gewoon echt een Kingfilm, met dat typische karakteristieke sfeertje. Het is denk ik toch wel de film uit zijn oeuvre waar Cronenberg het minst zijn eigen stempel heeft weten te drukken. Zijn stijl schemert vooral door in de onheilspellende visioenen; het visioen van de verdrinkende kinderen is bijvoorbeeld ontzettend creepy, en van dat soort momenten had ik graag meer gezien. De film lijkt nu af en toe plichtsmatig op te bouwen naar de hele verhaallijn met de toekomstige president, terwijl je eigenlijk veel interessantere, alledaagsere dingen met het concept had kunnen doen. Die 'fout' ligt natuurlijk bij King. En 'fout' is allicht ook het verkeerde woord, maar feit is dat de laatste akte een beetje saai en voorspelbaar is. Toch zitten er vooral in de eerste helft heel wat geslaagde scènes in, en is zeker de opbouw wel leuk. Het tempo ligt ook fijn hoog, zonder dat het overdreven is.

Een bijkomend klein minpuntje vind ik Christopher Walken. Een lichte miscast wat mij betreft. Met zijn intense blikken kon ik hem nooit enorm serieus nemen als de sullige mister goodie two-shoes. Hij is als acteur niet vanilla genoeg voor zo'n brave rol.

Voor de rest wel gewoon heel mooie aankleding, enscenering en cinematografie, eveneens een sfeervolle soundtrack. Kleine 3.5*.

Had hier wel meer van verwacht, vond hem vrij saai en had duidelijk te weinig spanning, eerlijk gezegd. Film die ik snel zal vergeten en niet terug hoef te zien.

Zoals hierboven staat, Duidelijk meer een King-verfilming dan een Cronenberg film. Vooral een erg rechtlijnige verfilming van het verhaal, terwijl het verhaal met wat simpele eigenzinniger keuzes een stuk boeiender had kunnen zijn. Een film die me verder deed denken aan oude videotheken en meimaand filmmaand bij de publieke omroep die Veronica nog was. Dat was wel lekker. Ook met één scene die echt uit de film had gemoeten waarin Stillson de columnist chanteert Die pat slecht in de film en de film was wat beter geweest zonder. Niet onaardig, geholpen door een uitstekende casting.

Shocktober #5

Van alle Cronenberg’s heb ik deze toch minder vaak gezien dan de meeste anderen van hem. Het zal sinds ik m in de jaren 80 in de bioscoop zag de 4e keer zijn geweest. En steeds ben ik weer onder de indruk hoe sterk de film is.

Het is een verontrustende thriller met een continue duistere ondertoon gedragen door een sterke Walken en Martin Sheen die ons een voorproefje gaf op Trump. Cronenberg benadert het verhaal erg serieus wat zorgt voor een continue onderliggende spanning. De horror momenten zijn goed gedaan. Al is de scene met de president wellicht ietwat knullig anno 2022. Maar goed, de Oval office huren of nabouwen, paste waarschijnlijk niet in het budget.

Al met al toch zeker een van de beste King verfilmingen wat mij betreft. Top 5 achter The Shining, Carrie, Christine.

Enfin, sterke film dus!

4* blijft ruimschoots staan.

I"m scared Sam. What's happening to me...?

Ah, lekker! Een Kingetje gaat er altijd wel in vooral als ze ook nog goed zijn en die hoop was er wel met deze titel. Dus, whiskey op tafel, nootjes, voetjes omhoog, kat opschoot, lichen uit en draaien met dat ding op wat tegenwoordig de zaterdagnacht griezelfilm is.

Het is even wennen met Walken in een voor hem degelijke en ongebruikelijke rol, een leraar, meestal is de beste man een beetje loco. En het moet gezegd dat het begin met de romantiek vrij saai en cliché is, en het ongeluk er best wel een beetje knullig uitziet. Maar goed, ik moet niet vergeten dat de film alweer uit '83 stamt. Maar het spel is vrij snel na het ongeluk op de wagen, waar het eerst nog even wachten is in hoeverre Johnny nu verandert is, maar eenmaal met het eerste visioen maakt de film wel zeker een sterke indruk. Want het getoonde visioen is best heftig en mooi gemaakt waarop de film toch wel iets heel indringends krijgt en bevreemdend wordt.

En die toon zet door rond de verwarde en radeloze Johnny als sort of freak of nature, met inzichten en beelden betreffende geschiedenis of toekomst van mensen. Samen met de morsige beelden, soort van vhs beeldkwaliteit, het bij tijd en wijlen duistere sfeertje en een behoorlijke soundtrack van Michael Kamen maakt The Dead Zone indruk en zit er vooral rond de hulp die hij biedt aan de politiechef omtrent een seriemoordenaar, de fraaie besneeuwde landschappen, en Johnny die lichtelijk neigt naar het kluizenaarsschap, een bepaalde lijn in die sterk te noemen is.

Maar helaas blijft het daar niet bij, en terwijl de vraag was welke richting het verhaal na de seriemoordenaar op zou gaan blijkt dat toch wel een beetje bergafwaarts te zijn. Want eerlijk gezegd vind ik de richting die met Stuart en zijn zoon ingeslagen wordt helemaal niet interessant, en wat hij ontdekt over Stillson en hoe dat te stoppen eigenlijk ook niet. Sowieso is dat allemaal wat flauw en over the top en breekt een beetje met het sfeertje van het eerste gedeelte. Er zijn kijkers die zeggen dat de film pas in die tweede fase interessanter wordt, ik vind juist het tegendeel, en de eerste fase qua sfeer en gebeurtenissen beter.

Desondanks vermaakt The Dead Zone meer dan prima, zien we Walken in een ander licht, hoewel dat rare loopje met kruk wel weer bij hem past, is Martin Sheen zijn rol hem op het leven geschreven, vind ik vooral Kamen weer een hele fijne soundtrack afleveren en moet ik zeggen dat het boek, dat al maanden klaar ligt om te gaan lezen, met stip op de 'to do list' is gestegen. Ondanks het iets wat tegenvallende tweede deel toch een dikke voldoende en wie weet een opwaardering bij herkijk.

"Mr. Vice President, Mr. Secretary, the missiles are flying. Hallelujah. Hallelujah."

"The Dead Zone" is inmiddels mijn vijfde film van regisseur David Cronenberg in korte tijd en deze Thriller / Sciencefiction film (één van de betere verfilmingen van een roman van Stephen King) heb ik vroeger ook al eens gezien, maar alleen kon ik me daarvan nog het einde een beetje vaag herinneren op de bijeenkomst met de Donald Trump achtige senaat kandidaat Greg Stillson (Martin Sheen).

De jonge onderwijzer Johnny Smith (Christopher Walken) die op het punt staat om te trouwen met zijn geliefde Sarah Bracknell (Brooke Adams), raakt betrokken bij een zwaar auto-ongeluk en raakt in coma. Terwijl hij in het bed van een kliniek ligt, vindt er een onbegrijpelijke verandering plaats in zijn hersenen. En wanneer hij dan na vijf jaar ontwaakt, blijkt hij in staat om iemands toekomst / verleden te zien door hem of haar simpelweg aan te raken en wat hij ziet is angstaanjagend. Dan ontmoet hij de gladde ambitieuze politicus en senaat kandidaat Greg Stillson (Martin Sheen), die weinig goeds van plan is (zijn toekomstige presidentschap zal namelijk uitlopen op een nucleaire oorlog) en voelt Johnny zich verplicht om te handelen.

"The Dead Zone" kenmerkt zich door de episodische structuur met daarin eigenlijk verschillende verhalen, zo helpt Johnny sheriff George Bannerman (Tom Skerritt) met het onderzoek naar een seriemoordenaar, te weten de "Castle Rock Killer", die al negen moorden heeft gepleegd in 3,5 jaar tijd en die nog steeds niet is opgepakt geworden, helpt Johnny de rijke Roger Stuart (Anthony Zerbe) met zijn jonge zoon Chris Stuart (Simon Craig) om uit zijn schulp te kruipen en via Roger krijgt Johnny te maken met Greg Stillson die druk bezig is met campagne te voeren om in de senaat te komen en die we ook pas na circa 65 minuten voor het eerst in beeld zien (zijn naam wordt wel eerder genoemd in het verhaal).

En door al de verhalen heen loopt ook nog een mooi verhaal omtrent zijn geliefde Sarah Bracknell, die tijdens Johnny's coma getrouwd is met een andere man, te weten Walt (Barry Flatman), en die ook een kind heeft, namelijk de nog geen één jaar oude Denny (Raffi Tchalikian) en die speelt op het einde een belangrijke rol op de bijeenkomst als Johnny namelijk Greg Stillson wilt doodschieten nadat hij eerder bij een andere bijeenkomst zijn hand heeft vastgehouden en een vreselijke toekomst visie (namelijk een nucleaire oorlog) heeft gezien.

Het einde was sowieso best goed en ondanks dat Johnny dan doodgaat (hij wordt namelijk neergeschoten i.p.v. Greg Stillson), is het wel een goed einde omdat hij namelijk de nucleaire oorlog heeft voorkomen (Greg Stillson gebruikt namelijk het kind van Sarah als menselijk schild als Johnny op hem wilt schieten). Vlak voordat hij sterft houdt hij dan ook nog eens de arm vast van Greg Stillson en ziet hij in de toekomst visie dat hij binnenkort zelfmoord pleegt omdat hij geen toekomst meer heeft als eventuele president. Daarna is Johnny nog even samen met Sarah (dan blaast hij zijn laatste adem uit in haar armen) en is de film na circa 101 minuten afgelopen.

Hoewel het verhaal ietwat traag opgang komt, zit het verhaal wel aardig in elkaar en met de gave die Johnny heeft, kan hij de toekomst voorspellen maar ook veranderen. Zo redt Johnny o.a. de jonge dochter (Julie-Ann Heathwood) van een verpleegster (Chapelle Jaffe ) uit een brandend huis als hij haar arm vastpakt in het ziekenhuis, ziet hij via het verleden van de sympathieke dokter Sam Weizak (Herbert Lom), die een Tweede Wereldoorlog verleden heeft (daar zien we ook wat beelden van), dat zijn moeder nog leeft (Sam Weizak belt haar ook op, maar zegt niets tegen haar en hangt op en zegt daarna tegen Johnny "It wasn't meant to be"), zien we tijdens de ontmaskering van de seriemoordenaar (een politieagent, te weten Frank Dodd, die een collega is van sheriff George Bannerman en die uiteindelijk zelfmoord pleegt) nog even de borsten van zijn laatste slachtoffer, te weten Alma Frechette (Roberta Weiss), als hij haar neerslaat, uitkleedt en gaat vermoorden met een schaar en verder redt hij Chris Stuart van een verdrinkingsdood tijdens ijshockey op een meer, wat zijn vader wilt dat hij gaat spelen.

En ook het liefdesverhaal omtrent Sarah Bracknell was aardig en ondanks dat ze inmiddels getrouwd is met een andere man en kind heeft, mocht Johnny toch nog een keer met haar vrijen en daarbij zien we helaas wel niet de borsten van Brooke Adams. De grote impact van "The Dead Zone" is met name te danken aan het aangrijpende acteerwerk van Christopher Walken en zijn chemie met Brooke Adams. Ook de rollen van Herbert Lom, Tom Skerritt en Anthony Zerbe zijn goed en om Martin Sheen als een Donald Trump achtige Greg Stillson moest ik vooral lachen, maar ook hij deed het gewoon goed.

Al met al is "The Dead Zone" een onderhoudende en genuanceerde film die voor een groot deel steunt op de sfeer en de personages en waarmee ik me vanaf de eerste tot de laatste minuut goed mee vermaakt heb. Horrorregisseur David Cronenberg hoeft voor het oproepen van spanning dus niet altijd gebruikt te maken van een grote dosis bloederige effecten (is in deze film ook maar een keer te zien, namelijk als politieagent Frank Dodd zelfmoord pleegt met een schaar). "The Dead Zone" is gewoon een zeer effectieve paranormale thriller.

Prima film, vier sterren. Cronenberg/King zet hier weer een fijne onheilspellende sfeer neer, die de hele film overeind blijft. Walken speelt geweldig. Ben ook groot fan de man. Zijn hunkering naar zijn oude liefde wordt ook heel intens neergezet. Zeer geloofwaardig. Ook i.d.g. Brooke Adams speelt zeer sterk en overtuigend. Vind ook de dokter een sterke beurt afleveren. Bevalt met veel beter als die mallotige rollen in Clousseau. Doet een beetje apocalyptisch aan, Ook King is Christen. Walken ziet het naderend onheil wat de wereld te wachten staat aankomen. Heb 'm nu voor de 3e keer gezien, en bevalt me bij elke kijkbeurt beter.