Tasogare Seibei (2002)

Uiterst warme, mooie, subtiele, eenvoudige en eerlijke film, die het verhaal vertelt van een arme samurai die zo'n beetje z'n eigen leven leidt.

De film kabbelt voort, met zeer mooie shots en een prachtige soundtrack op de achtergrond. Het mooiste dat niks van dit alles geforceerd overkomt. Daarenboven heeft onze samurai dan ook nog een echt "ghiblimeisje" rondlopen, wat de knuffelheidsfactor van de film enkel maar de hoogte in jaagt.

Verder is er weinig over te vertellen, enkel dat de afstandelijkheid en de warmte van de samurai perfect in beeld gebracht wordt. Een zeer intrigerend schouwspel van sociaal contact. Heerlijk tussendoortje, dat best wel een van 4* naar 4.5* zou kunnen glippen. Tot die tijd, en dikverdiende 4*.

Mooi verwoord Onderhond, daar kan ik me aardig in vinden. Het is idd een hele warme en ontroerende film die zich afspeelt aan het einde van het samurai tijdperk. Slechts twee zwaardgevechten, maar die vond ik wel weer heel realistisch. Krijgt van mij 4,5*.

Vind het ook een erg mooie film natuurlijk, maar van de films die ik van Yoji Yamada (geweldige filmmaker, jammer genoeg nogal onbekend in het westen) heb gezien is dit wel de minste. Neemt echter zeker niet weg dat dit dus een sterk staaltje cinema is, maar wat het allemaal extra leuk maakt, is dat Yoji Yamada door alle aandacht die deze film geniet ook eindelijk aan het eind van z'n carrïère toch nog de internationale erkenning krijgt (of eigenlijk in dit stadium: zal krijgen) die hij verdient (net zoiets als wat Kinji Fukasaku overkwam met Battle Royale).

Overigens is deze film gebaseerd op 3 korte verhalen die aanvankelijk door Akira Kurosawa verfilmd zouden worden.

hm,

ik ben wel nieuwsgierig geworden.

houd wel van periode drama's op z'n tijd.

eens even erachteraan gaan...

warm is het juiste woord om het te beschrijven.

net als 'samurai rebellion' laat deze film grotendeels de huiselijke kringen/sferen zien van de samurai.

iets wat toch op de eerste plaats niet de aantrekkingskracht van het genre is [marketingtechnisch gezien].

gelukkig maar dat in de situaties, ook al gaat het om het huishouden, voldoende obstakels en persoonlijke conflicten aanwezig zijn, die het maken dat we sympathie krijgen en meeleven met de geloofwaardige personages.

erg mooi.

Vanaf 22 april te zien in Filmmuseum Cinerama (Amsterdam), Lantaren/Venster (Rotterdam)

en Lux (Nijmegen). Daarna elders in het land.

mooie eerlijke film.

note.

let eens op het verschil van "dress to battle scene" van deze film en the last samurai. 100x maal meer sfeer dan de vet geromantiseerde Last Samurai.

Overigens wil ik de vergelijking van beide films niet verder trekken. Overeenkomst wel..... de hoofdrolspeler in the Twilight Samurai speelt de rol van Ujio in the Last Samurai

Ik vind de genreaanduiding 'actie' trouwens totaal misplaatst hier. Kan beter weggehaald worden. Mooi filmpje verder. Een eerlijk portret van een arme samoerai met de nodige subtiele kritiek op het clansysteem. Jammer genoeg vond ik het verhaaltje hier een daar een beetje te zoet. Prachtige muziek, prettig kleurgebruik en een aantal mooie plaatjes bovendien. Ik hang ergens tussen de 3,5* en 4*.

3,5* voor nu.

Prachtige, rustige en goed geacteerde film, heb hem net gezien. Het is zeker geen actie-drama zoals vermeld dus verwacht niet al te veel gevechten maar als er wordt gevochten dan zien die er realistisch uit, niet overdreven als in Zatoichi of Last Samurai. Zeker een aanrader!

Ontroerend, melancholische periodestuk met mooi gefilmde scene's. De teloorgang van de samourai prachtig ingebed in een persoonlijk relaas. ik ben helemaal onder de indruk. Daarom volle mep: 4,5*en.

Oei, wat een prachtige film: als ik 'm nog mee had kunnen tellen met mijn top 10 van 2004 was hij zeker op een vijfde plaats terecht gekomen.
Ondanks de vele lovende kritieken zijn er weinig mensen die deze film gezien hebben, bij deze dus: gaat dat zien!

In Tasogare Seibei wordt op een zeer subtiele wijze - zonder vals sentiment - het gezinsleven van een samurai getoond.
Het is erg boeiend om te zien hoe de hoofdfiguur Seibei zijn hoofd boven water probeert te houden en kracht put uit het leven dat hij leidt. Verder laat de film ook duidelijk zien in wat voor een moeilijke en onzekere tijd de samurai toen geleefd moeten hebben.

Met name de sfeer is formidabel in de film, niet alleen het camerawerk en de prachtige muziek dragen daaraan bij maar ook het superieure acteerwerk.
De scenes waarbij Seibei Tomoe ten huwelijk vraagt en die waarbij het clan-lid dat door Seibei omgelegd moet worden verneemt dat zijn tegenstander slechts een houten zwaard bezit zijn voor mij de hoogtepunten van de film.

Een dikke 4,5 ster is 'ie minstens waard....

Vandaag lekker gekocht

Na lang in de kast te hebben gelegen deze toch maar eens aangezet. Zeker geen slecht idee geweest.

Prachtig filmpje die mij vanaf het begin tot het eind wist te ontroeren. Fantastische acteerprestaties, en een leuk verhaal.

Het enige minpuntje is misschien dat het me nergens echt super orgineel aandoet. Neemt niet weg dat ik hier graag 4,5* voor geef. Zulke mogen er meer gemaakt worden.

in een woord geweldig!!!

Leven en dood, liefde, trouw, eer, ontroering.

Wat een mooie film.

5*

Mooie film, begint wat traag en ook de matige tranfer (niet helemaal scherp lijkt wel) van total film helpt niet. De twede helft komt er schot in en de liefdesverklaring en de discussie tussen de samurai's en het gevecht maken er bijna toch 4* van, maar het eind is dan weel onnodig sentimenteel. Dikke 3,5*

Goeie film, met vele mooie beelden. Het drama komt goed naarvoren al is het zeker op het eind wat onnodig zoet. De gevechten (ja het is wel meervoud maar daarmee is ook alles gezegd) zien er goed uit, vooral de eerste.

Voor nu een mooie 4*

in 1 woord prachtig!!

3.5*

Een mooie, eerlijke en overtuigende film.

Tragedie en Liefde. Ambitie en Bezinning.

Eer en Bescheidenheid.

Gedragen door ingetogen en daardoor zeer geloofwaardige acteerprestaties.

De beheerste regie tilt het geheel nog hoger.

Nog 19 stemmen en dan staat dit pareltje terecht hoog in de Top...

Al 80 stemmen, en nog geen twee pagina's aan commentaar? Beetje vreemd, vooral gezien de hoge waardering.

...die de film echt verdient. Het meeste is al gezegd;

Valt in feite weinig aan toe te voegen.

Ugichi is een van de mooiste personages sinds lange tijd, voortreffelijk gespeeld door Sanada. Of hij zijn vreugdetranen inhoudt, of zijn angst verbergt, hij weet het telkens genuanceerd, geloofwaardig neer te zetten.

Eerlijk en ontroerend drama, mooie beelden, fijn tempo en erg veel lieflijke personages in een prachtige vertelling over liefde en eer. Zonder die connotatie dat het om een groots opgezette film gaat. De film blijft nederig, en verdient je respect geleidelijk maar erg overtuigend. 4*

Te huur bij http://www.moviemile.com

Acteerprestaties waren zeer goed, script was goed (boeiend verhaal ), locaties wat minder en camera werk vond ik wisselend (aantal goede shots, maar kan wel beter imo) ik kom toch totaal op 4*

daarnaast ook wel het idee dat ik wat heb opgestoken van 19e eeuwse Japan Leerzaam hapje voor tussendoor: gaat dat zien

Ik heb eigenlijk niets met samourais, dat komt omdat ik het net zoals cowboys associeer met vechten, met zwaarden en lasso `s. En dat soort verhaaltjes vallen onder een tijd die geweest is, voor mij zijn het dan ook een soort epische films en vaak zijn deze trouw aan historische verhalen en gespaard van enige originaliteit.

Toch vond ik de hoofdrolspeler in de film sympathiek. Het verhaal dat verteld wordt is mooi en gelukkig heb ik tijdens de weinige gevechten een aardig uitzicht, namelijk op de rivier. De film wint bij mij vooral punten omdat hij soms aandoenlijk is, de scène dat het gezin gaat vissen was zo `n scène. Helaas te weinig van dit soort scènes. Mijn empathische vermogen in de hoofdpersonen nam steeds verder af. Verder helpt het weinig originele verhaal, dat het vooral moet hebben van zijn degelijkheid ook niet echt in het voordeel van de film.

De editing vond ik saai, het was allemaal niet zo flitsend. Op zich hoeft dat niet verkeerd te zijn, maar de vele grauwe kleuren zonder enig scherp contrast gingen op den duur ook vervelen. Persoonlijk heb ik liever een wat kleurrijkere film. 2,5*

wat een schattig kindje op de voorkant.

Ik heb deze film gister gezien en ben redelijk enthousiast. De film was heerlijk rustig en ingetogen. Het verhaal werd traag verteld maar werd niet saai en zoals al eerder gezegd komt het acteerwerk niet geforceerd over.

Wat ook goed wordt neergezet is het eergevoel en status van de samurai. De ingetogen Aziatische cinema begint me steeds meer te intrigeren!

4* voor deze prima film

Een waar meesterwerk. Schitterend hoe de kleine Samurai Iguchi zijn leven leidt ten midden van zijn gezin. In gekozen armoede en poverheid om zijn dochters te zien opgroeien. Tomoe, Kayano, Ito en Iguchi stelen de show en maken Tasogare seibei zoveel meer dan slechts een samuraifilm.

De gelukkige tijd met Tomoe en de lastige beslissing om niet met haar te trouwen, de hereniging later. Zo mooi verteld en geacteerd. Het beeld van een samurai, die ik ken van hollywood ed, wordt in deze film helemaal ontkracht.

Dit bijgevallen door de mooiste soundtrack die ik tot nu toe hoorde, de prachtige opening en het slot maken van deze film een ongelooflijke klasbak. Dikke 5* en in de top10 ermee.

Aaridge film die nergens echt speciaal werd. Film straalde veel rust uit waar ik met wisselende gevoelens naar gekeken heb. Aan de ene kant vond ik het prachtig maar aan de andere kant bleef hij me niet genoeg boeien. Ook was het gebrek aan kleur een domper en kon ik ook weinig originaliteit bespeuren.

Wel sterke acteerprestaties.

Ik kies de middenweg 3*

Een zeer degelijk (zeer zeer degelijk) samoerai drama dat volledig wordt gered door de prachtige muzikale score. Echt niveau Sakamoto Ryuichi, waar het bij vlagen aan deed denken.

Misschien komt het dat ik veel oude Japanse drama's heb gezien van Ozu, Naruse en Mizoguchi etc. Maar daar kon dit drama echt niet aan tippen, daarvoor was het niet bijzonder genoeg, maar sympathiek voor een onderhoudende zondagavond.

Ik heb ook veel klassieke Japanse drama's gezien maar ik vind de twee films die ik van Yamada zag qua kwaliteit toch wel in de buurt komen hoor. Wellicht iets zoeter en wat minder schrijnend dan bijvoorbeeld een Mizoguchi, maar ik ben blij dat die Yamada zich op jidai-geki heeft gericht.

Wat mij betreft kan deze film zich wel degelijk meten met het werk wat ik heb gezien van Kobayashi en Mizoguchi. Waarschijnlijk heeft deze film één van de krachtigste karakters ooit in film. Iguchi maakt van deze film een klassieker die niet snel vergeten zal worden.